Category: Nieuwe Muziek

Canshaker Pi – No Sack, No Way

Net als je denkt dat je Canshaker Pi wel door hebt, komt de band met een track, die alle (voor)oordelen onderuit haalt. We meenden het Amsterdamse gezelschap te mogen onderbrengen bij de afdeling Hollandse garage, beoefenaars van lifestyle muziek met gelijke delen attitude, transpiratie en elektrische gitaar. Dat beeld moet dus worden bijgesteld.

Op nieuwe single No Sack, No Way gieren de gitaren als vanouds, maar dat is dan ook zo’n beetje de enige overeenkomst met het oudere werk, misschien met uitzondering van Indie Academy. Canshaker Pi lijkt te hebben besloten dat er meer is tussen hemel en aarde dan Iggy Pop en Lou Reed. No Sack, No Way is vernuftig, avontuurlijk, onvoorspelbaar en zwaar overtuigend. Compositie en uitvoering stralen zelfvertrouwen uit wat suggereert dat de jonge honden van weleer zijn uitgegroeid tot een stel raspaarden. Op 1 juni volgt het nieuwe, tweede album van Canshaker Pi, Naughty, Naughty Violence. In mei is de band op tournee in Engeland.

LIVEDATA: 26 mei Klomppop, Overzande. 9 juni RetroPop, Emmen.

#302 Harry Radstake/ Pinguin Blues, Blues Magazine

In mei legt Pinguin Radio weer een ei. Dan gaat namelijk Pinguin Blues van start, 24/7 non-stop blues in al zijn verschijningsvormen.

Net als bij Pinguin On The Rocks, Classics, Ska, Pluche, Aardschok, Grooves en Pop hebben we de regie in handen gegeven van een kenner, Harry Radstake van Blues Magazine -‘Winner Of The European Blues Award Best Publication’-, een gezaghebbend ‘digitaal tijdschrift’ dus.

Blues Magazine bestrijkt overigens een groter gebied dan blues alleen, maar is weer niet zo breed als het lijstje dat Harry inleverde. Als rechtgeaard muziekliefhebber kon hij het niet laten om wat persoonlijke favorieten in zijn blueslijstje te smokkelen. Het is hem vergeven.

Onze Bazz belde met Harry en vroeg hem hoe o.a. hoe hij in de ban van de blues is geraakt.

Uitzending: Bazz op de Buzz met Harry Radstake van Pinguin Blues zaterdag 28/4 van 19.00 tot 21.00 en in herhaling op donderdag 3/5 vanaf 22.00 uur.

Harry’s lijst:

  1. Black Sabbath – Paranoid
  2. Led Zeppelin – Whole Lot O’Love
  3. Led Zeppelin – I Can’t Quit You Babe
  4. Brainbox – Down Man
  5. Cuby + Blizzards – Window Of My eyes
  6. Moody Blues – Nights In White satin
  7. Pink Floyd – Wish You Were Here
  8. Genesis – Firth Of Fifth
  9. Marillion – Easter
  10. Santana – Samba Pati
  11. John Mayalll’s Blues Breakers – Room To Move
  12. Freddie King – Have You Ever Loved A Woman
  13. Jimi Hendrix – All Along The Watchtower
  14. Stevie Ray Vaughan & Double Trouble – Collins Shuffle
  15. Paul Rodgers – Muddy Waters Blues
  16. Peter Green – Love That Burns
  17. Eric Clapton – Old Love
  18. Buddy Guy – The Devil’s Daughter
  19. Gary Moore – The Prophet
  20. Jeff Healy Band – While MY Guitar Gently Weeps
  21. Walter Trout Band – The Outsider
  22. Joe Bonnamassa – You Shook Me
  23. Danny Bryant – Painkiller
  24. The Blues Bones – Voodoo Guitar
  25. Eric Steckel – Through Your Eyes

Teenage Wrist – Stoned, Alone

Teenage Wrist is een nieuw trio met als standplaats Los Angeles, dat de geleerden danig in de war heeft gebracht met hun eerste langspeler. De een noemt ze punk, de ander emo, een derde heeft het over shoegaze. Kortom ieder hoort het zijne in de muziek van Kamtin, Marshall en Anthony en iedereen heeft gelijk.

Waar geen discussie over is, is over de potentie van de band. Teenage Wrist heeft alles heeft om heel groot te groeien. Stoned, Alone is het prijsnummer van het debuutalbum van Teenage Wrist, dat de schone titel Chrome Neon Jesus heeft meegekregen. Stoned, Alone is een net niet ballad met introverte zang en uitbundige gitaren. De man die de tomeloze energie van de jonge honden in goede banen leidde is Carlos De La Garza die eerder wonderen verrichtte voor o.a. Jimmy Eat World en Paramore.

Confidence Man – Don’t You Know I’m In A Band

Humor en popmuziek, het blijft een moeilijke combi al is het maar omdat een grap zelden voor herhaling vatbaar is. Aan de ander kant leuk is leuk en leuk is Don’t You Know I’m In A Band van Confidence Man zeker.

De nieuwste single van het Australische collectief neemt het artiestenbestaan op de hak en de band daarmee automatisch zichzelf. Confidence Man is een trio bestaande uit twee eh ‘vocalisten’, Janet Planet en Sugar Bones en een plaatjesdraaier, die zich Clarence McGuffie laat noemen.

Live heeft Confidence Man al een stevige reputatie opgebouwd met hun cartooneske indie-dance. Met hun semi-onschuldige imago -Jane draagt een babydoll en Sugar ziet er uit of hij net terug is van de sportschool-  oogt Confidence Man als een anti Die Antwoord. Ook hun beats zijn een stuk liever, maar niet minder effectief. Dat maakt dat de grap werkt en leuk blijft. De vraag is altijd of een typische stage-act als Confidence Man ook werkt op plaat. Het antwoord is dus ja.

Don’t You Know I’m In A Band is een van de 11vrolijke nummers op het onlangs verschenen debuutalbum van de Confidence Man, dat later deze zomer te zien zal zijn op de Lowlands.

LIVEDATA: 18 augustus Pukkelpop, België. 19 augustus Lowlands, Biddinghuizen.

Teleman – Submarine Life

Submarine Life, de nieuwe single van het Britse Teleman is een hoogstaande elektropop track, die verder gaat daar waar Christina en Düsseldorf ophielden. Door de door een computer gehaalde zang heeft Submarine Life wel iets weg van Daft Punk voordat het Franse duo definitief voor de dansvloer koos.

Typisch Teleman is het feit dat vrijwel al hun songs een melancholieke grondtoon hebben. Daarnaast onderscheidt de band zich van de meeste andere acts met synthesizers als hoofdinstrument door het gebruik van gitaren, zoals in geval van Submarine Life een bas en een akoestische gitaar. De kers op de digitale cake is de lekker lange synth-solo in de tweede helft van het ruim vijf minuten durende nummer.

Nog even recapituleren; Teleman is ontstaan uit de as van Peter & the Pirates, dat na twee albums bezweek onder muzikale meningsverschillen. De gelijkgestemden van die band, aangevoerd door de gebroeders Sanders maakten de doorstart als Teleman. De naam hebben ze van de Duitse barokcomponist George Philipp Telemann. Waarom vermeldt het verhaal niet. Ook is niet bekend of Submarine Life de voorbode is van een nieuw album, wat wel logisch zou zijn, want de vorige plaat is alweer twee jaar oud.

Peach Kelli Pop – Hello Kitty Knife

Peach Kelli Pop is een van oorsprong Canadese band, die de zon heeft opgezocht en zich genesteld in L.A. waar niet alleen het meteorologische maar ook het punk klimaat beter is. Dat is trouwens punk in de ruimste zin des woord’s. De enige punkband met  wie het dameskwartet verwantschap vertoont is The Ramones. Verder zijn het vooral de girlgroups uit de vroege jaren zestig en de Japanse Anime cultuur, die hun invloed doen gelden.

Baas van Peach Kelli Pop is Allie Hanlon uit Ottawa. Zij begon de band in 2010 en heeft sindsdien drie albums en een stel singles uitgebracht. Erg succesvol kan je haar onderneming niet noemen en dat is jammer, want Peach Kelli Pop maakt sprankelende bubblegum punk met een schalkse lach en een snaakse knipoog. Gelukkig laat Allie zich niet uit het veld slaan en gaat ze gesteund door haar label, Burger Records gewoon door met haar strijd. Hello Kitty Knife is haar laatste traktatie, een kittige, cartooneske korte rock song van precies twee minuten over een zakmes. Binnenkort meer op Peach Kelli Pop album 4 van, Gentle Leader (25/5).

Parquet Courts – Wide Awake (Live @ Ellen)

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de beelden van de Amerikaanse alternative band Parquet Courts live bij de populaire talkshow Ellen. De ex-IJsbreker Wide Awake is misschien wel de grootste indiehit van het moment.

LIVEDATA 6/7 Vera, Groningen 15/07 De Kreun, Kortrijk (BE) 16/07 Valkhof Festival, Nijmegen

Iguana Death Cult – Femme Fatale

Iguana Death Cult is een kwartet rockers uit Rotterdam dat van ingrediënten als surf, punk, hardrock en andere gitaargenres een stijl heeft gebrouwen, die eigenwijs en aanstekelijk is. De relrockers zijn nu zo’n half decennium bezig en hebben onderhand wel door hoe ze de poppetjes aan het crowdsurfen krijgen.

Vaak op de radio hoor je ze niet. Dat komt omdat de natuurlijke biotoop van Iguana Death Cult daar is waar het zweet stroomt en het bier veelvuldig vloeit. Met Femme Fatale -een soort van surfpunk song met marsritme, motorbas en cowboy gitaren- heeft de band echter een nummer te pakken dat ook in nuchterdere omstandigheden overeind blijft en toch geknipt is voor krappe kroegen, woeste weekenden en drie-daagse festivals. Femme Fatale is helemaal nieuw en staat dus niet op het vorig jaar verschenen debuutalbum. Mocht je Iguana Death Cult willen zien dan zal je naar Engeland moeten, want vooralsnog zal de band alleen te zien zijn op The Great Escape festival in Brighton tussen 16 t/m 19 mei.

 

Sara Tavares – Fitxadu

Wat zou het toch leuk zijn als je op een zomerse dag uit een hippe Hollandse strandtent de remix hoort van Coisas Bunitas, een extra track op het nieuwe album van Sara Tavares. Het nummer draagt in elke noot de zon met zich mee, wat overigens ook geldt voor de oorspronkelijke versie die halverwege op Fitxadu staat. Dit nieuwe album van Sara Tavares mengt allerlei muziekstijlen van Portugal, Kaapverdië, Angola en noem nog maar een paar Portugees sprekende landen op. En dan niet op een traditionele manier, maar juist met lichte elektronische beats en frisse arrangementen. Intrigerende ritmes zorgen ervoor dat je niet makkelijk uitgeluisterd raakt op de nummers.

Fitxadu betekent “iets dat nooit verloren zal gaan” en Tavares zorgt er met haar moderne aanpak voor dat de muziek van deze Zuidelijke landen ook prima in de 21e eeuw past en dus niet in nostalgie ten onder zal gaan.