Duizel in het Park is een van de veelzijdigste festivals van Rotterdam, met een programma om van te watertanden. Van wonderbaarlijke kunstinstallatie tot poëtische performance, van verbeeldingsvolle sprookjes tot rauwe stadsgedichten, van kleine intieme liedjes tot opzwepende poprock. Het mooie van Duizel in het Park is bovendien: iedereen is welkom. Maakt niet uit hoe jong of oud je bent of waar je vandaan komt.
Wat niet iedereen weet, is dat er op de twee muziekpodia van Duizel een mooie mix aan singer-songwriters en bands staat. Sommigen van hen zijn net doorgebroken, zoals de psychedelische rockband Altin Gün en de piepjonge indiepopband Pip Blom. Anderen laten niet lang meer op zich wachten, zoals Pitou met haar engelachtige zang of soulman Mitch Rivers uit Rotterdam, die dus mag optreden voor eigen publiek. Andere namen zijn: The Visual, Nana Adjoa, Waltzburg, ELLA, The Stangs en Yes Darling.
Er staan veel jonge schrijvers en (stads)dichters op het festival. Zoals Lieke Marsman, die onlangs zowel een dichtbundel als roman uitbracht en daarmee de tip voor de zomer is. Ze verkeert op Duizel in het Park in het uitstekende gezelschap van Annelies Verbeke, Peter Terrin, Mustafa Kör, Kees ’t Hart en Murat Isik. Op zaterdag worden de jonge schrijftalenten van literair productiehuis Wintertuin verwelkomd. Nieuw dit jaar is het spokenwordprogramma op zondag: Luister & Duizel. Onder anderen stadsdichter Derek Otte en woordkunstenaar M. (spreek uit als Mpunt) vuren hun dichtkunsten
Duizel in het Park heeft eigenzinnig theater en wonderbaarlijke kunstobjecten om te ontdekken. Zoals STIL.het Paviljoen: twee levensgrote, opvallende stolpen laten je – tussen al het festivalgedruis – even STIL staan. Treed binnen, zet een koptelefoon op en ga met STIL mee op reis… STIL.het Paviljoen is onderdeel van het meerjarige project STIL van Hoge Fronten/Lieke Benders waarin ze de stilte in al haar verschijnings- en verdwijningsvormen onderzoekt.
Theater is er ook van Onderwater Producties. How Much is Enough? gaat over een man en vrouw die hun leven hebben omgegooid en in een stadstuin zijn gaan wonen. Als slachtoffer van de consumptiemaatschappij willen ze terug naar de natuur, maar kan dat nog wel? De thematiek van deze voorstelling – die met humor wordt gebracht – zet aan het denken: we weten dat het anders moet, maar hoe?
Op www.duizelinhetpark.nl is het volledige programma kunst en theater terug te vinden. De installaties en performances zijn vrijwel het gehele festival te bezoeken (al dan niet op speciale tijden).
Ontmoeting
Duizel in het Park wil graag (oudere) bewoners in de wijk bij het festival betrekken en een brug slaan tussen hen en de jongere bezoekers. Daarom staat op het programma: Mengelmoes: de moestuin als bron van verhalen, Het Danspaleis, Q&A with the Grey en Ik Was Hier van De Jong & De Witte. Ook Tafelgenoot slaat die brug. Bezoekers nemen plaats aan een tafel met tegenover zich een andere, onbekende bezoeker. Ze zijn van verschillende leeftijd en krijgen de opdracht met elkaar een eetexperiment aan te gaan. Kan een gezamenlijke beleving een generatiekloof overbruggen? Socialfooddesigner Karlijn Souren onderzoekt het in haar nieuwe project Tafelgenoot, speciaal ontwikkeld voor Duizel in het Park.
Dorst
Met de programmalijn Duizel Stadslab gaat Duizel in het Park op zoek naar oplossingen voor problemen op het festival zelf en in de wijk rondom. Een van de projecten van Duizel Stadslab is Duizel heeft Dorst, ontwikkeld met ontwerpbureau Afdeling Buitengewone Zaken. De waterproblematiek in de wijk en stad wordt centraal gesteld.
Duizel heeft – naast het reguliere programma – allerlei leuke dingen voor kinderen. Zoals Het Reservaat van Villa Zebra en kunstenaar Toine Klaassen: Grote Vogel wil graag zijn eigen paradijs scheppen, maar kan daarvoor wel wat hulp van jongens en meiden tussen de 3 en 12 jaar gebruiken. Kinderen kunnen ook uilenballen uitpluizen bij de Keuken van het Ongewenste Dier of hun hoofd in de Dromoscopen van Charlotte van Otterlo stoppen. Of Duizel in het Park een handje helpen met het verzamelen van plastic afval, waarna ze zien hoe dit in de zonneoven wordt omgetoverd tot plastic zwaarden en springtouwen. Last but not least: Tinderen door Kinderen. Alle kinderen zijn welkom om gewapend met (super)likestickers op pad te gaan voor een geslaagde match voor (een van) hun ouders.
Al dit moois in het Vroesenpark, het hart van Duizel, waar gras, bomen en water elkaar afwisselen. Een plek waar iedereen vrij kan bewegen en zowel de rust en intimiteit als de gezellige drukte kan opzoeken. De sfeer op het festival is daardoor altijd ontspannen en vriendelijk. Duizel in het Park is een sprankelend en eigenzinnig driedaags festival in het Rotterdamse Vroesenpark, stadspark en achtertuin van duizenden Rotterdammers. Het culturele zomerfestival vindt sinds 2009 jaarlijks plaats en trekt inmiddels zo’n 10.000 bezoekers uit Rotterdam en ver daarbuiten.
LIVEDATA 4-6/08 Duizel in het Park, Rotterdam
Klyne – Klyne (Because Music)
Het Australische elektropopduo 
Op evenemententerrein Walibi Holland in Biddinghuizen vindt van 18 tot en met 20 augustus de vijfentwintigste editie van A Campingflight to Lowlands Paradise plaats. 
Met trots presenteert 
Voor het najaar heeft de 
Animal Youth – Animal (Weyrd Son Records)
Reizen zit in het bloed van 
Terwijl Golden Earring de Zwarte Cross 2017 afsluit op het hoofdpodium van het festival in Lichtenvoorde maakt een stuntvliegtuig de fraaiste loopings boven de levende legendes uit Den Haag. Het is niet alleen een soort eresaluut voor de misschien wel grootste en beste band die we hebben gehad en nog altijd hebben in Nederland, het is bovendien de Zwarte Cross in een notendop. 
Het is zeker niet de eerste keer dat de stuntvlieger op komt dagen tijdens Zwarte Cross 2017. Zijn spectaculaire capriolen kun je dan ook niet vaak genoeg zien. Zonder angst haalt hij de wildste toeren uit, wat dan ook uitstekend past bij de slogan van het festival: Vaak bu-j te bang! En zo is ‘t ook.
Zanger Eric Davidson van New Bomb Turks (foto) weet zijn ADHD weer eens om te zetten in een wervelende performance, waar de rest van de band ook graag aan meewerkt. Ouderwets oorverdovend en rigoureus. Wie nog niet genoeg is murwgebeukt na vier dagen Zwarte Cross, is dat nu zonder meer. “We got 38 more songs to go!”, schreeuwt Davidson, na een goede twintig minuten optreden. Nog veertig minuten te gaan. Blijft een jongen met een uitstekend gevoel voor humor.
Op Zwarte Cross ook dit jaar weer de nodige coverbands, in de populair blijvende Undercovertent. Sterk is bijvoorbeeld de formatie die Led Zeppelin neerzet. Muse, Chemical Brothers, The Who, Depeche Mode, AC/DC, R.E.M. en zelfs Diana Ross zijn ook enkele bekende acts die worden geïmiteerd. Maar Zwarte Cross draait natuurlijk vooral om de originele acts. De programmering is ook dit jaar divers en verrassend. Indierockband Circa Waves uit Liverpool mag bijvoorbeeld op het hoofdpodium plaatsnemen en dat is een prettige kennismaking voor zowel band als publiek, terwijl het ideaal festivalweer is.
De rock-‘n-soul van de Amerikanen komt uit het hart en de Zwarte Cross heeft dat wel door.
Oh Wonder – Ultralife (Universal)