Clipprimeur: Geppetto & the Whales – Ruts

De Belgische band Geppetto & the Whales bracht op 29 maart zijn langverwachte tweede studioalbum Passages uit bij [PIAS]. Passages werd in Wisconsin, USA opgenomen met niemand minder dan Brian Joseph, bekend van onder andere Bon Iver, Sufjan Stevens, Local Natives en Paul Simon.

De nieuwe single Ruts gaat vandaag bij ons in première.

“De inspiratie voor ‘Ruts’ putte ik uit het boek Walden, geschreven in de 19e eeuw door Henry David Thoreau. Het boek gaat over de zoektocht naar een simpel en puur leven, te midden van de opkomende industrialisering en massaconsumptie in de VS, en is prachtig geschreven. Het nummer ‘Ruts’ beschrijft een fictief personage dat dit boek pas op late leeftijd ontdekt en beseft dat hij het veel eerder had moeten lezen.”

De video is een DIY-collage met sfeerbeelden gemaakt door Carlo (drummer) en Jan (bassist en drone-operator) in Pine Hollow en The Hive – de twee studio’s in Eau Claire, Wisconsin waar we vorig jaar onze plaat opnamen.

Na het debuutalbum Heads of Woe wat in 2014 verscheen, was het een tijdje stil rondom de band. Niet dat ze niets aan het doen waren, maar het zestal zat al die tijd in het repetitiehok aan nieuwe nummers te sleutelen. Al waren het, zo durven zangers-gitaristen Sander Sterkens en Kobe Dupont inmiddels toe te geven, vaak frustrerende jaren. Meer dan eens raakte het zelfvertrouwen zoek, liet de inspiratie het afweten omdat werk en studies alle aandacht opeisten, of wist niemand nog welke richting het met de groep uit moest gaan.

De kentering kwam er toen Brian Joseph potentieel in de liedjes hoorde en bereid was de supervisie van hun volgende plaat op zich te nemen. Hij kwam als geroepen. Joseph bleek de juiste man op het juiste moment: iemand die de bandleden deed inzien dat ze op hun best zijn als ze samen spelen en niet proberen om zichzelf koste wat het kost een andere sound aan te meten.

De band vloog naar Wisconsin om er in het hartje van de Amerikaanse winter bij -20°C de plaat op te nemen die ondertussen een naam en een gezicht heeft gekregen. Op Passages primeert songwriting in zijn puurste vorm, glashelder en melodieus, blakend van levenslust en tegelijk ook donker. Passages gaat over vriendschappen die vervagen, mensen die verdwijnen, keuzes die gemaakt moeten worden en evenwichten die verstoord raken. Er doen ook gastmuzikanten mee uit de bands waar Geppetto & the Whales zich verwant mee voelt, zoals Lester (Tallest man on Earth), Rob Moose (The National, Arcade Fire), Trever Hagen (Bon Iver) en Jeremy Boettcher (S. Carey).

Geppetto & the Whales heeft zichzelf terug gevonden. Rijper, vitaler, beter dan eerst en zeer gretig om weer op een podium te staan. In het voorjaar zal de band naar Nederland komen voor shows.

Nilüfer Yanya – Baby Blu

Het debuutalbum van Nilüfer Yanya is uit en dat is een gebeurtenis die niet onopgemerkt mag blijven. De Brits-Turkse zangeres heeft veel zo niet alles mee, haar leeftijd, multi-culturele achtergrond, muzikaliteit, uiterlijk en niet op de laatste plaats Haar Stem.

Nilüfer doopte haar eerste album Miss Universe, een waarschijnlijk ironisch bedoelde, maar ook passende titel. Haar appeal is namelijk universeel. Baby Blu is representatief voor haar kunst en kunnen, poppy als Dua Lipa, muzikaal als Florence van de Machine en artistiek als Kate Bush. En dan is er nog die stem; rokerig, wendbaar en zeer expressief. Ze kan in één adem van laag naar hoog schakelen zonder dat het klinkt als een trucje.

17 songs staan er op Miss Univers. Opvallend is dat haar vorig jaar verschenen singles, waaronder het door ons vaak gedraaide Baby Luv er niet bijzitten, gebrek aan materiaal heeft ze dus ook al niet.

Nilüfer Yanya is hier binnenkort te zien in een paar kleine clubs, zorg dat je er bij bent en wees getuige van een superster in wording.

LIVEDATA 30 april Merleyn, Nijmegen 1 mei ACU, Utrecht

Iceage – Pain Killer (feat. Sky Ferreira)

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag op Goede Vrijdag, een goede samenwerking. En een bijzondere, tussen twee niet makkelijk te vangen artiesten; de Deense punkband Iceage samen met de Amerikaanse artpop zangeres Sky Ferreira.

De single is vorig jaar al uitgebracht en staat op het vierde album Beyondless van Iceage, maar nu is er pas een video van verschenen. De video laat de ellende van een verslaving zien.

Courtney Barnett – Everybody Here Hates You

Slacker rock zou je kunnen vertalen als sloffen-rock, als in op je sloffen. Het kenmerk van het genre is namelijk dat alles wat lekker lui klinkt, zowel de productie als de compositie en de uitvoering.

Marktleiders in het van oorsprong Amerikaanse genre zijn Mac DeMarco en Kurt Vile, plus de uit Australië afkomstige Courtney Barnett. Onze Pip Blom is het bewijs dat de stijl school maakt.

Qua sound is Courtney een typische sloffenrocker, wat werklust betreft helemaal niet. Ze heeft in zes jaar vier albums gemaakt en een flink aantal EP’s. Ze schrijft zelfs meer dan ze kwijt kan op haar albums. Everybody Here Hates You is een nummer, dat eigenlijk op haar meest recente album had moeten komen, maar om de een of andere reden is afgevallen.

Aan de kwaliteit kan het niet hebben gelegen. Everybody Here Hates You is puur Courtney Barnett, een losjes gespeeld en laconiek gezongen mid tempo sloffen-rocksong. Dat de titel op één woord hetzelfde is als die van Everybody Here Wants You van Jeff Buckley is overigens geen toeval. 

LIVEDATUM 24/8 Once In A Blue Moon Festival, Amstelveen

Silversun Pickups kondigt 5e album aan

De Amerikaanse band Silversun Pickups heeft hun 5e studio-album Widows Weeds aangekondigd. Voor deze nieuwe plaat, die op 7 juni verschijnt, heeft de groep rond frontman Brian Aubert samengewerkt met producer Butch Vig (Nirvana, Smashing Pumpkins, Sonic Youth).

Over Widows Weeds, dat gaat over wedergeboorte en vernieuwing, en ook nu weer een intens indie-rock geluid heeft meegekregen, zegt hij: “This was the first album where we were open. We were exposed. I see how that can be scary to people, but for us we really thrived on that.”

In The Valley Below – Blue Sky Drugs

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag.

Ken je de Californische groep (officieel een duo) In The Valley Below nog? Waarschijnlijk wel als je naar de Pinguinklassieker Peaches luistert, afkomstig van het debuutalbum uit 2014. Het stel is vijf jaar later (!) terug met de nieuwe single Blue Sky Drugs. Een fris zomers plaatje, de clip is ietwat NSFW.  Dit jaar verschijnt dan eindelijk het tweede album The Pink Chateau.

Palace – Martyr 

Vorige week gesignaleerd, deze week gepromoveerd! Martyr zou wel eens het nummer kunnen zijn waarmee Palace promoveert van de eerste naar de eredivisie van de indie-scene.

De Britse band lijkt zich niet te bekommeren om bekendheid, maar met kwaliteitsnummers als Martyr is succes onvermijdelijk. Wat ook helpt is dat Palace muziek maakt die momenteel zeer in zwang is, een eigentijdse versie van klassieke Brits new wave. Dat het nieuws van het voortijdig overlijden van Mark Hollis vorige week zo hard aankwam, heeft een reden. Hollis was geen voorman van een in vergetelheid geraakt bandje uit de jaren tachtig, maar he boegbeeld van één van de invloedrijkste bands uit de Britse pophistorie. Talk Talk wordt door de nieuwe generatie Britse indie-muzikanten op handen gedragen. Vraag maar aan White Lies, Foals en dus ook Palace.

Martyr is dus het juiste nummer op een goed moment. Fans hoeven echter niet te vrezen dat ze hun helden binnenkort te pas en te onpas zullen horen in supermarkten, onder tv reclames of in de hitparade. Daarvoor is de muziek van Palace te breekbaar. Het trio maakt luistermuziek, introverte en ingetogen songs, die het best tot hun recht komen in een prikkelarme omgeving, zodat band en publiek zich volledig op elkaar  kunnen richten.

Het zal echter nog wel even duren voordat Palace weer een podium bestijgt. Het nieuwe album, ‘Life After’ verschijnt pas in juli en de bijbehorende tournee begint pas in november. Nog even wachten dus, maar de moeite zal zeker worden beloond.

LIVEDATA 14/10 Trix, Antwerpen 29/10 TivoliVredenburg, Utrecht 30/10 Paradiso Noord, Amsterdam

Sam Fender – Hypersonic Missiles

Sam Fender heeft zich in iets meer dan een jaar opgewerkt van veelbelovend tot arrivé.

De Britse rocker maakte naam met franjeloze indie-rock met sterk gitaarwerk en gepassioneerde zang. Fender gebruikt zijn solide songs als vehikel voor persoonlijke en maatschappelijk betrokken teksten. In een tijdsbestek waarin entertainment het toverwoord is, maakt dat hem tot een roepende in de woestijn.

Zong hij eerder over de zelfmoordgolf onder jonge Britse mannen en de therapeutische rol van muziek in zijn leven, Hypersonic Missiles, geïnspireerd door het nieuws dat Rusland nieuwe kernraketten wil plaatsen, is een lied over liefde ten tijde van mondiale chaos met opkomende tirannen en een nieuwe wapenwedloop. In zowel het onderwerp als de sound van Hypersonic Missiles klinken echoes van de sombere jaren tachtig toen Engeland politiek en economisch in zwaar weer verkeerde en de wereld vreesde voor een atoomoorlog. De paralellen met nu zijn verontrustend.

LIVEDATUM 29/04 Melkweg, Amsterdam