Gisteren is het lang verwachte nieuwe album Heaven and Beyond van Knight Area uit. Vandaag zal de officiële release party in het cultuurpodium de Boerderij plaatsvinden. Het album is geproduceerd door de band zelf, gemixt door Joost van den Broek en gemastered door Peter Brussee. De band heeft de juiste balans gevonden tussen een meer huidige stijl en originele sound van de eerdere albums met zowel symfonische songs als hardere Neo-Prog tracks.
De tracks zijn opgenomen in de BOEM studio in Nederland. Knight Area heeft een goede balans gevonden tussen de meer huidige stijl van Hyperdrive en de originele sound van de eerdere albums. Op het album vind je zowel symfonische, als de wat hardere Neo-Prog tracks. Heaven and Beyond bevat elf nummers met een totaal van 62 minuten.
Heaven and Beyond Tracklist: 1. Unbroken
2. Dreamworld
3. The Reaper
4. Twins of Sins
5. Box of Toys
6. Starlight
7. Heaven and Beyond
8. Saviours and Sinners
9. Eternal Light
10. Tree of Life
11. Memories
Vrijdag, nieuwe-namen-voor-Rock-Werchter-dag! De oogst van de week oogt bijzonder goed. Mura Masa en Mark Lanegan Band worden aan het programma van donderdag 29 juni toegevoegd. Supertalent Maggie Rogers zal op vrijdag 30 juni optreden in Werchter. Frank Carter & The Rattlesnakes serveren een ferme dosis punkrock op zaterdag 1 juli. Twee mooie nieuwe namen voor zondag 2 juli ook: Soulwax en Rae Sremmurd.
De teller bevestigde namen staat op 33. Volgende week weer meer!
De dagtickets voor zaterdag 1 en zondag 2 juli zijn inmiddels uitverkocht. De wachtlijsten zijn geopend. Alle andere ticketcategorieën zijn nog beschikbaar. Tickets zijn te koop via proximusgoformusic.be en ticketmaster.be.
Een overzicht van de reeds bevestigde namen
Donderdag 29 juni: Arcade Fire, Kings of Leon, The Chainsmokers, Imagine Dragons, Lorde, Prophets of Rage, Agnes Obel, Mark Lanegan Band, Mura Masa Vrijdag 30 juni: Radiohead, James Blake, Oscar And The Wolf, Royal Blood, Bazart, Future Islands, Kaleo, Warhaus, White Lies, Maggie Rogers Zaterdag 1 juli: Linkin Park, System Of A Down, Blink-182, Bonobo (live), Crystal Fighters, Frank Carter & The Rattlesnakes Zondag 2 juli: Foo Fighters, alt-J, Soulwax, Dropkick Murphys, The Kills, The Lumineers, Rae Sremmurd, Benjamin Clementine
Drie albums had Roald van Oosten nog in de kast liggen, toen hij vorig jaar opeens terugkwam als solo artiest met Oh Dark Hundred. Nu is zijn tweede solo album uit A Stir is in the Air. Een album wat eigenlijk al eerder klaar was dan degene die zijn rentree op de Nederlandse podia inluidde.
Tekst Martje Schoemaker Foto Frank Ruiter
“Het is het perfecte moment om een tweede album uit te brengen. Oh Dark Hundred heeft de bodem gelegd voor deze plaat, omdat het er een broertje van is.” Een aantal jaar geleden was Roald van Oosten verzonken in Edgar Allen Poe, waar hij ook een cultureel festival omheen had gebouwd. “A Stir is in the Air” is in een week opgenomen, in de Ardennen. Maar toen alles erop stond, kon hij het toch niet loslaten. “Ik ben als een idioot eraan blijven werken in mijn studio, ik had er ook de tijd voor. Zeker een jaar van mijn vrije tijd heb ik erin gestopt.” Door de bomen het bos niet meer zien is op dit project weer van toepassing, want als je ergens zo ín zit, hoor je misschien niet meer wat er anders kan.
“Een aantal vrienden zeiden tegen me dat het nog wat onaf klonk en toen heb ik het aan Dave Menkehorst gegeven. Die kon er wel wat mee! Binnen twee weken was het album uitgemixt” Toch zou het nog even duren voor de plaat uitgebracht zou worden. Alles heeft een tijd en een plaats, en Roald was vooral bezig met componeren en het theater en film. Rust had hij vooral nodig, om de albums goed te kunnen plaatsen en ook dankzij het label (V2 Records) kwam die rust er. “Omdat ik het nu duidelijker heb opgezet, kan ik het het beter uitbrengen. Daarbij heb ik een nieuwe band waar ik ontzettend blij mee ben, die allemaal heel ervaren zijn. Dus daar kan ik ook meekijken hoe gaan we deze nummers incorporeren in de optredens. Want we zijn pas net weer begonnen met optreden, maar we kunnen dus nu al met de nummers van de vorige plaat, deze plaat en al nieuwe liedjes waaraan we werken, een geweldige set neerzetten. Het is eigenlijk een soort greatest hits.”
Edgar Allen Poe is al op zoveel manieren bezongen, verfilmd, ten tonele gebracht. Wat zit er nog in deze donkere schrijver/dichter wat we nog niet eerder hebben gehoord? “Lou Reed heeft zelfs een Poe album uitgebracht The Raven. Dat belooft al niet veel goeds, het voelt al zwaar aan. Het is op een zwaarwichtige manier gedichten voorlezen op hele sombere muziek. Dat is echt het allerlaatste wat ik wilde.” Dat maakt A Stir in the Air ook een bijzonder (mooi) album. Het is bijna lichtvoetig te noemen op sommige momenten. “De muziek en de teksten werken het beste als ze bijna tegenover elkaar staan, er moet balans zijn zodat beide het beste naar voren komen. Dan krijg je een interessant spanningsveld.” De vervormde geluiden, cello’s en horrormuziek zijn er wel, maar op geen enkel moment wordt het een zware gothicplaat.
Het is vooral een tekstuele inspiratiebron, zoals Roald van Oosten Edgar Allen Poe gebruikt. Niet zíjn werk op muziek zetten, maar je verplaatsen in de persoon. De teksten zijn grotendeels origineel van Roald. “Als je je verplaatst in iemands wereld, er veel van leest, dan maak je diens vocabulaire eigen. Waarmee je zelf weer dingen kan maken. Het voorkomt dat er je dan teveel met jezelf mee bezig bent.” Het zijn dan ook niet zijn angsten en nachtmerries die op plaat staan. De fascinatie met de nacht is iets menselijks wat ver terug te leiden is in onze maatschappij. Zo ook Oh Dark Hundred, dat ging ook over de nacht en wat er dan met je gebeurt. “Voor heel veel mensen is de nacht het moment waarop de hele wereld verandert. En dat is waar Poe zo sterk op inhaakt. Ik denk… dat de mensen die het best functioneren, die hebben leren omgaan met hun angsten. Niet de minste angsten dus. De rol van angst heeft een sturende en soms remmende functie en dat vind ik heel interessant.”
Door de lichtvoetigheid van het album springen de nummers ook veel meer van het podium bij live optredens. Zijn de liedjes van de vorige plaat echt ‘in-leun-nummers’, lenen deze liedjes zich meer voor reactie. Geen vleermuizen en spinnenwebben tijdens de optredens, ze zoeken vooral de intensiteit in de muziek en niet het theatrale. “De reactie van het publiek bij de albumpresentatie lieten me zien dat het goed was. Ook mensen die mij of Ceasar niet kenden, reageerden direct. Daar zie je de kracht van de muziek, dat je met je instrumenten het werk doet en de muziek doet de rest.”
LIVEDATA 10/02 Baroeg, Rotterdam (samen met Magnapop en Black Horse Society) 12/02 Ekko, Utrecht (samen met Magnapop)
Men wil nog wel eens zeggen dat post-rock als genre stilstaat. Als dat al waar is, is dat toch buiten Russian Circles gerekend. Deze Rus… ehh… Amerikanen zitten op het snijvlak tussen post-rock en post-metal en zodoende vallen ze eigenlijk tussen beide genres in. Die eigenzinnigheid komt voor een groot deel op het conto van de geweldige gitarist Mike Sullivan, maar daarmee willen we ritmesectie Brian Cook (bas) en Dave Turncrantz (drums) niet tekort doen.
De band staat al jaren bekend als ijzersterke liveband. Dat lieten ze eerder al zien een jaar of 10 terug toen ze samen met Boris in 013 stonden, maar recenter nog op de Main Stage van Roadburn. In 2016 verscheen het nieuwe album Guidance, misschien wel het meest sfeervolle album van dit trio tot nu toe.
Support Cloakroom is de nieuwste signing op het prestigieuze Relapse Records. De band maakt een bevreemdende mix tussen stroperige stonerriffs, psychedelische shoegaze en 90’s emocore vocalen. Matcht dat? Nou en of!
Grensoverschrijdend muziekproject GrensGeluid met Wannes Cappelle en broeder Dieleman. Dieleman en Cappelle slaan de handen ineen en presenteren nieuw werk op Motel Mozaïque Festival
Rotterdam, 10 februari 2017 – Muzikanten Wannes Cappelle (Het Zesde Metaal) en broeder Dieleman slaan de handen ineen voor het grensoverschrijdende project GrensGeluid. Het project daagt de muzikanten uit om twee maanden lang intensief samen te werken aan nieuw, grensoverschrijdend werk. De uitkomst presenteren zij voor het eerst op het Motel Mozaïque Festival op 8 april 2017 in Rotterdam. Cappelle en Dieleman treden hiermee in de voetsporen van Spinvis & Mauro Pawlowski, Maarten Vos & Gregory Frateur (Dez Mona) en Typhoon & Jef Neve.
GrensGeluid
Het project GrensGeluid is een initiatief van Motel Mozaïque Festival, Vlaams Cultuurhuis De Brakke Grond en Ancienne Belgique. Het project nodigt elk jaar een Vlaamse en Nederlandse muzikant uit om samen een creatief proces in te gaan en daarin grensoverschrijdend te werken. In 2016 werd het project succesvol gelanceerd met de duo’s Spinvis & Mauro Pawlowski en Maarten Vos & Gregory Frateur (Dez Mona), die zowel humoristische als adembenemende optredens gaven tijdens Motel Mozaïque Festival. Ook speelde GrensGeluid een belangrijke rol bij het muzikaal verbond tussen Typhoon en Jef Neve.
Wannes Cappelle
West-Vlaams is de moedertaal van Wannes Cappelle, frontman en stuwende kracht van Het Zesde Metaal. Met het album ‘Calais’ heeft de band dit jaar een Music Industry Award (de belangrijkste Belgische muziekprijs) gewonnen. Naast beste album won Cappelle tegelijkertijd een MIA voor beste Belgische auteur/componist. In zijn songs blijft Cappelle het West-Vlaams altijd trouw, echter zonder er mee te koketteren. Hij verstaat de kunst om in eenvoudige woorden de complexe werkelijkheid te bezingen. De combinatie van poëtische, spitsvondige teksten met een heel eigenzinnige sound zorgt ervoor dat Het Zesde Metaal blijft beklijven.
Broeder Dieleman
In Zeeland, onder een zilte lucht vol aalscholvers, schrijft broeder Dieleman zijn folkliedjes – of eigenlijk zijn het meer verhalen. In zijn eigen Zeeuwse dialect bezingt hij de vogels, het landschap, zijn familie en de weidse horizon. Ingetogen en verstild zijn zijn liedjes, als een verhaal dat iemand je in vertrouwen vertelt. En ook al woon je zelf in een grote grijze stad vol razende auto’s en mensen, die verhalen klinken toch ineens vertrouwd. Dat komt wellicht door de prachtige, sobere teksten, of de onopgesmukte melodieën.
Motel Mozaïque Festival
De 17e editie van Motel Mozaïque Festival vindt plaats op vrijdag 7 en zaterdag 8 april 2017 op diverse locaties in het dynamische centrum van Rotterdam. Motel Mozaïque is één groot avontuur waarbij je een hoop spannende, relatief nieuwe artiesten op het gebied van muziek, theater, dans en beeldende kunst ontdekt. Devendra Banhart, The Slow Show, Joep Beving, The Lemon Twigs, Lisa Hannigan, Thundercat, Grandaddy, Warhaus, STUFF., Ryley Walker, Weyes Blood, Novo Amor, Zebra Katz, Klangstof en vele anderen zijn te gast tijdens het festival. Bezoekers kunnen op bijzondere wijze overnachten en creatieve gidsen (ver)leiden ze langs hun favoriete plekken in de stad. Motel Mozaïque is het festival waar je kunt verwachten het onverwachte te gaan ervaren!
De populaire Amsterdamse band MY BABY lanceert op vrijdag 17 maart a.s. het langverwachte nieuwe album Prehistoric Rhythm in de Melkweg. De eerste single van het album, het opzwepende Love Dance, verschijnt op 10 februari. Waar het vorige album nog werd bekroond met een Edison Award voor Best Alternative Album, gaat de band met de nieuwe plaat weer een stap verder en valt alles tijdens de nieuwe clubtour helemaal op zijn plek.
Er is een reden waarom Iggy Pop als de ‘godfather’ van de punk beschouwd wordt: Zowat elke punkband heeft in de voorbije 40 jaar bewust of onbewust iets ‘geleend’ van hem en van The Stooges.
James Osterberg, uit Michigan, ‘Iggy Pop’ voor de vrienden, beroemd en berucht als podiumbeest en tourend tot hij erbij neervalt (en daarna gewoonweg terug opstaat!). Hij was reeds punk en grunge nog voor die woorden uitgevonden waren en synoniem werden voor respectievelijk hanekammen, veiligheidsspelden, houthakkershemden en gescheurde jeans. Zeventig gaat hij worden, straks in april, maar dat belet hem niet om Tienen nog één keer helemaal naar de Filistijnen spelen, zoals hij dat zo verschrikkelijk makkelijk kan. Zijn waanzinnige combinatie van poëzie, humor en rock’n roll overgoten met een punksaus, moet je trouwens als rechtgeaarde muziekliefhebber ooit live meegemaakt hebben.
Iggy Pop heeft nooit willen weten van aanpassen, doet nog steeds in ontbloot bovenlijf waar hij zin in heeft en graait compromisloos uit een doos van albums die hij zelf en met een trits van vrienden samenschreef. Daarbij was de meest geroemde samenwerking die met David Bowie voor zijn eerste twee soloalbums. Met The Stooges en solo kan hij prat gaan op een indrukwekkende lijst klassiekers waaronder ‘I wanna be your dog’, ‘1969’, ‘Lust for life’, ‘The Passenger’, ‘Real wild child’ en zijn meest poppy nummer ‘Candy’ (met Kate Pierson).
Samen met The Stooges werd hij in 2010 nog opgenomen in de prestigieuze Rock and Roll Hall of Fame, maar solo is Iggy Pop eigenlijk gewoon op zijn best, en kent hij live zijn gelijke niet. Dat bewees hij vorig jaar nog op Rock Werchter waar hij ‘Post Pop Depression’ kwam voorstellen, zijn laatste album dat een nauwe samenwerking werd met Josh Homme van Queens Of The Stone Age.
Suikerrock 2017 vindt plaats van vrijdag 28 juli tot en met zondag 30 juli in het centrum van Tienen. Reeds bevestigd voor het hoofdpodium: Iggy Pop op vrijdag 28 juli, en Soulsister en Zucchero op zondag 30 juli.
Sue the Night begon als songwriter maar is inmiddels al een aantal jaar de drijvende kracht achter de gelijknamige zeskoppige indie/popband. Sinds debuutalbum Mosaic in 2015 behaalde de band hits met The Whale en The World Below en speelde op festivals als Best Kept Secret, Zwarte Cross en Paaspop.
Op 14 april verschijnt opvolger Wanderland, waarbij grote thema’s als omgaan met voor- en tegenspoed, verlies en trouw blijven aan jezelf behandelt worden. “Innerlijk ronddolen en van het pad af raken zonder de weg kwijt te zijn”, zo omschrijft Sue het tweede album dat ze deels schreef in een oude boerderij in Friesland.
Pinguin Radio presenteert The Daily Indie Radio Podcast #52. Vanaf nu, elke dinsdag van 20:00 tot 21:00 uur, één uur lang, het allernieuwste en allerbeste tracks volgens de redactie The Daily Indie, hèt magazine en platform voor eigenzinnige en nieuwe alternatieve muziek.
The Daily Indie is een fysiek tijdschrift dat zich richt op nieuwe en alternatieve muziek. Vol interviews, muziektips, columns, albumrecensies, een dikke concertagenda en een hoop losse rubrieken. Daarnaast schrijven ze over nieuwe releases op hun website en zijn ze actief op social media.
Onder de titel The Charge Of The Light Brigade brengen Elementary Penguins op 10 maart het tweede album uit. Elementary Penguins hebben zichzelf voor de opvolger van het in 2014 verschenen debuut Weekend Transition opnieuw uitgevonden en verkennen op gedurfde wijze nieuwe paden. De band heeft niet stil gestaan, blaakt van het zelfvertrouwen en straalt dat ook uit. Op donderdag 9 maart presenteert het drietal The Charge Of The Light Brigade in Bitterzoet in Amsterdam.
The Charge Of The Light Brigade werd opgenomen in de Electric Monkey Studio in Amsterdam-Noord. De albumtitel heeft een historische achtergrond. Het is de titel van een gedicht van Alfred Lord Tennyson uit 1854 dat gaat over een verloren slag in de Krimoorlog. Het artwork van de hand van P. Winkel haakt aan bij de beelden van die strijd. Met al zijn details wekt het de indruk van een houtgravure in kleur. Een leuke bijkomstigheid is dat in het artwork twee pinguïns zijn verstopt. Het idee om met deze kunstenaar te werken kwam van gitarist Jan-Paul (Sjap) Kooistra, die ook een grote inbreng had in het uiteindelijke geluid van het album. Van grofkorrelig tot poppy: soms hard, direct en punky, dan weer lichtvoetig wanneer de situatie daarom vraagt.
Maar verwacht niet alleen maar poëtische zware kost. Neem de nieuwe single Dancing On Your Rooftop waarmee Elementary Penguins aansluiten bij een eeuwenoude traditie in de popmuziek door uiteenlopende artiesten; van Nederpoppionier Peter Koelewijn in de jaren ‘50, The Beatles op het dak van Apple Records in de jaren ’60 tot U2 in de jaren ‘80. Het dak eraf spelen, daar gaat het om. En alleen al met een nummer als Dancing On Your Rooftop moet dat makkelijk lukken!
LIVEDATA 09/03 Bitterzoet, Amsterdam 10/05 Paard Van Troje, Den Haag 11/05 Podium Victorie, Alkmaar 12/05 De Effenaar Eindhoven 13/05 Metropool, Hengelo