Category: Graadmeter

Mandrake Handshake – Hypersonic Super-Asterid

Mandrake Handshake vindt dat hun eerder dit jaar verschenen debuutalbum wel wat meer aandacht mag hebben.

Wij zijn het daarmee eens dus gaan we op suggestie van de band Hypersonic Super-Asterid draaien. Dat hebben ze in drie versies op single gezet, de album uitvoering, een remix en een single- edit. Het origineel is ruim 8 minuten lang en niet voor niets. Het nummer zit vol prachtige gitaarsolo’s en andere aantrekkelijke elementen met niet op de laatste plaats de zang van miss Trinity Oksana. Zoals we al opmerkten toen we King Cnut uitriepen tot IJsbreker maakt Mandrake Handshake hippierock met een Oosters tintje. Ook Hypersonic Super-Asterid laat zich zo omschrijven, maar dan met naast een pretsigaret ook een Red Bulletje of twee.

Bleech 9:3 – Jacky

Jacky is een paar tandjes steviger dan zijn voorganger Ceiling. En ook wat minder toegankelijk misschien, maar wat maakt het uit, ook deze single is gewoon weer -1 in de Graadmeter. Als je door de krakende gitaren heen luistert, hoor je een rocksong waarvoor Dave Grohl een moord zou doen. Bij wijze van spreken dan. Het zou eigenlijk helemaal geen slecht idee zijn voor Foo Fighters om Jacky eens een keer te tackelen. Ook omdat het nummer over verslaving en verlies gaat, iets waar Dave wel over kan meepraten. Het zou ook leuk zijn ook voor de portemonnee van de Ierse Bleech boys. Maar dit dus geheel terzijde.

Automatic – Black Box

Van Is It Now?, de eerste single van het gelijknamige nieuwe album van Automatic hebben we een IJsbreker gemaakt. Het was maar een matig hitje in de GM. De tweede, Mercury was eigenlijk nog beter, maar haalde de lijst helemaal niet. Een normaal radiostation zou het hierbij laten en overgaan tot de orde van de dag.

Maar wij zijn Pinguin Radio dus gooien we een derde single van Halle, Isabella, Lola in de strijd, want fan van het Amerikaanse trio. Laten we niet overdrijven door te zeggen dat Black Box de beste is van het stel, maar veel scheelt het niet. Net als zijn voorgangers is Black Box een spannend en intrigerend liedje met een mooie balans tussen electro en analoog. Retro, maar niet ouderwets. Dansbaar maar geen dance. Een tikkeltje duister ook. Kortom een lekker ongrijpbaar nummertje met de nadruk op lekker.  

Anna von Hausswolff – Aging Young Women feat. Ethel Cain

Volksstammen spleten bij het horen van het duet van Anna von Hausswolff en punk godfather Iggy Pop. The Whole Woman heeft dan ook niet heel lang in de Graadmeter gestaan.

Maar dat is natuurlijk geen reden om niet nog een nummer van de Zweedse sirene te proberen. Dit keer zingt ze een duet met Ethel Cain, net als zij een vrouw die het experiment niet uit de weg gaat. Beide vrouwen larderen hun muziek met een gothic randje.

Aging Young Women is een ingehouden power-ballad. Een belter als Bonnie Tyler zou zo’n compositie regelrecht de hitparade inblazen. De onderkoelde versie van Anna en Ethel zal waarschijnlijk alleen bij ons horen te horen zijn. En op Anna’s nieuwe album natuurlijk. Dat heet ICONOCLAST en is nu uit.

Anna von Hausswolff staat op 23 januari in Paradiso. Ethel Cain komt naar Best Kept Secret.

The Vices – I Know

Een verstandige band houdt wat achter de hand, zet niet alle opgenomen nummers op hun nieuwe album, maar bewaart wat voor later.

Zo-ook The Vices. De Groningers hebben onlangs een Super Deluxe Editie van hun begin dit jaar verschenen Before It Might Be Gone album vrijgegeven.  Daarop staan dus een aantal extraatjes. Een van de toetjes is het lekker agressieve I Know, een song waarmee de band laat horen het rocken nog niet te zijn verleerd. Naast het opnieuw onder de aandacht brengen van de langspeler dient de release op single van I Know nog nog een doel; de nieuwe tour promoten. Interesse? Klik hier!

 

Lola Young – Spiders

Wat te doen met een artiest als Lola Young? Ze is inmiddels een wereldster. Dat was ze nog niet toen we begin juni vorig jaar Messy uitriepen tot IJsbreker.

Maar al is ze nu een wereldwijd fenomeen. Het is nog steeds de oude charmant onhandige, goudeerlijke en kettingrokende Lola. Luister naar nieuwe single Spiders en je hoort dat ze nog geen halve druppel water bij de wijn heeft gedaan. Of neem de titel van haar nieuwe album. Als je Taylor Swift achter na wil noem je je album niet ‘I’m Only Fucking Myself’, ook al zijn de letters u en c vervangen door **. En als je droomt van limo’s en champagnebaden kom je niet aanzetten met zo’n rafelige bijna onder-geproduceerde single als Spiders waarin je weer je ten overstaan van de halve wereld met de billen bloot gaat. En als je schathemelrijk wil worden dan ga je niet in de 013 staan in Tilburg op 12 & 13 mei terwijl je de AFAS en misschien wel de Ziggo kan vullen. Wereldsterren horen eigenlijk niet op Pinguin Indie, maar voor Lola Young maken we graag een uitzondering.

Geese – Cobra

Origineel en goed; het is een combinatie die minder vaak voorkomt dan je zou willen. Bij de meeste acts is wel te horen naar wie ze goed hebben geluisterd, maar Geese lijkt enig in zijn soort. Het is een Amerikaanse band dat hoor je wel. Hun muziek is geworteld in oergenres als country en blues en rock, maar die invloeden zo net zo lang door hun eigen mangel gehaald dat er niet veel meer van over is dan wat vage sporen. De originaliteit zit hem ook voor een belangrijk deel in de persoonlijkheid van zanger Cameron Winter. Zijn manier van zingen en ook zijn getergde teksten maken dat Geese nergens op lijkt. Dat is een beetje flauw cliché, maar ook het grootste compliment dat je een band kunt maken.

Oorspronkelijke bands worden meestal alleen door journalisten gewaardeerd, de zogeheten ‘critic’s darlings’. Op Metacritic, een site die recensies bijhoudt krijgt Getting Killed, het nieuwe album van Geese een 9.0 wat zeer hoog is. Maar Geese is best wel populair aan het worden, lekker veel streams, uitverkochte tournees en hitjes in de hele indie-wereld. Goed, lang verhaal kort, de nieuwe -1 is Cobra van Geese!

Concert: 17 maart Paradiso, Amsterdam.

Ist Ist – I Am The Fear

De kracht van Ist Ist is dat de band de roemruchte jaren tachtig laat herleven. De zwakte van Ist Ist is dat ze bijven steken in het verleden.

Maar de band begint langzamerhand wel wat losser te komen van hun inspiratiebronnen (lees Joy Division). Ook nieuwe single I Am Fear ademt de sfeer van Manchester anno 1982.  Maar de song is eerder een ode aan een tijdperk dan een vermomde cover. Andere pluspunten zijn de krachtige energie en de stijlvaste productie, die bij hen die de 80’s hebben meegemaakt nostalgische gevoelens zal oproepen en bij hun nazaten interesse opwekken voor een decennium waarin veel moois is gebeurd. Op cultureel vlak dan, sociaal -politiek is een heel ander verhaal hoewel die twee zeker met elkaar te maken hebben.

Bleech 9:3 – Ceiling

Er zitten twee broers in Bleech 9:3, Barry en James Quinlan. En de band komt uit Dublin.

Veel meer weten we nog niet te vertellen over Bleech 9:3, dat meer dan overtuigend debuteert met het intense Ceiling, een song die we op het neo-grunge spectrum zouden willen plaatsen. Heel lang zal Bleech 9:3 niet onbekend blijven. Als de band live net zo goed is als de eerste single suggereert, zullen ze zeker opvallen op het Left Of The Dial Festival, waar ze op donderdag drieëntwintig tien te zien zullen zijn om half twaalf in Waterfront. In Rotjeknor dus.

Snõõper – Star 6 9

Ken je één nummer van Snõõper dan ken je ze eigenlijk allemaal. Bijna allemaal.

Het slotnummer van het nieuwe album van de band uit Nashville is geen elektronische stuiterpunksong, maar een wat meer psychedelisch experiment, ook super ADHD maar toch anders. En met zijn 4 minuten ook ruim 2 x zo lang als de meeste andere liedjes op Worldwide. Wellicht een blik op de toekomst van Snõõper. Over nieuwe single Star 6 9. We hier niet vrolijk van wordt of geen adrenaline-stoot voelt moet maar even naar een van onze andere streams surfen. De rest gewoon even schijt aan de buren en volume op 11.