Category: Graadmeter

The Afghan Whigs – House Of I

Na een kluitje covers komt Afghan Whigs eindelijk weer eens met een nummer uit eigen keuken.

De eerste indruk van House of I is hoe energiek de band van Greg Dulli klinkt. Terwijl het toch echt geen jonkies meer zijn. Afghan Whigs uit Cincinatti viert dit jaar zijn 40ste verjaardag. Maar te horen is dat dus niet. Naast energie is er ook nog volop inspiratie. House Of I komt met een stevig rockende gitaarpartij en ook het Sympathy For The Devil koortje is goed gevonden. Met een lengte van krap 3 minuten laat de band de luisteraar ook verlangend naar meer achter. Hopelijk komt dat meer in de vorm van een nieuw album. Daarover wordt in de persberichten echter nog niet gerept. Wel staat er een optreden gepland op 10 juli op het Cactus Festival in Brugge. Dat is het eerste en vooralsnog enige optreden van de Whigs in Europa.

Annabelle Chairlegs – Patty Get Your Gun

Annabelle Chairlegs is zo’n artiest die waarschijnlijk niet heel erg beroemd gaat worden, maar het wel verdiend om een groter publiek te bereiken dan nu het geval is.

Annabelle Chairlegs is de artiestennaam van Lindsay Mackin uit Austin TX. Of de naam van haar band dat kan ook. Miss Chairlegs maakt garagepunk met grappige teksten. Ty Segall zag haar trio op een psychrockfestival en herkende gelijkgestemde geesten in de professioneel rammelende band. Hij bood zich aan als producer, en daar kon de band natuurlijk geen nee tegen zeggen. Het resultaat is goed en grappig gitaaralbum geworden met spitsvondige teksten die door Annabelle net niet binnen de lijntjes worden gezongen. Hopelijk bereikt het ‘Waking Up’ album dus een groter publiek dan zijn twee voorgangers. En komt Annabelle Chairlegs snel een keer onze kant op voor een festivalletje of twee.

Arctic Monkeys – Opening Night

Het lijkt langer geleden dan het feitelijk is dat Arctic Monkeys nieuwe muziek heeft uitgebracht. The Car is uit 2022, 4 jaar geleden nog maar.

Dat maakt Opening Night niet minder welkom. De nieuwe single is een ‘Bowie meets Steely Dan’ ballad, die niet had misstaan op het laatste album van Arctic Monkeys. Opening Night is eind vorig jaar opgenomen in de Abbey Road studios met vaste producer Jim Ford. Het nummer komt op het album HELP (2). Dat is een vervolg op een gelijknamige release uit 1995. De opbrengst is bestemd voor War Child. Toen werkten o.a. Radiohead, Massive Attack en Blur mee. Op de 2026 release staan bijdragen van o.m. The Last Dinner Party, Fontaines DC en Wet Leg. Alle songs zijn nieuw of niet eerder uitgegeven. De releasedatum van HELP2 is 6 maart.

Archive – City Walls

Archive begon ooit al trip-hopband, maar dat station is inmiddels al lang gepasseerd.

Archive is zelfs geen band meer in de zin van een vaste groep muzikanten. Er is een vaste kern, maar verder wordt er per project hulp ingevlogen. Of niet. De krachten achter City Walls zijn Darius Keeler en Lisa Mottram. Zij schreven de breekbare electroballad. De vocale honneurs worden waargenomen door Pollard Berrier. Dit trio is alom aanwezig op Glass Minds, het nieuwe, 13e album van Archive En waarschijnlijk ook aanwezig zijn tijdens het concert van de band in Paradiso op 30 maart.

A.A. Williams – Wolves

De geleerden kunnen het er maar niet over eens worden in welk hokje ze A.A. Williams moeten proppen.

Dat de Britse zangeres zich ophoudt aan The Dark Side daar is men het wel over eens, maar is ze nou gothic, gewoon metal of toch iets anders? Wij opteren voor het laatste. A.A. Williams is ‘non of the above’. Haar muziek is absoluut niet hard maar bij tijd en wijle flink heftig. Plaats haar ergens tussen Nine Inch Nails en Radiohead in, bands die net als A.A. bij machte zijn een eigen universum te creëren. Alexandra Williams heeft drie albums gemaakt. De meest recente As The Moon Rests is uit 2023 en herbergt de nummer -1 Graadmeter hit Evaporate. Helaas fans, Wolves is weliswaar helemaal nieuw, maar geen aanjager van een nieuw album. De smeulende gitaarballade is uitgebracht om aandacht te generen voor de Europese tournee van La Williams.

Archive – Wake Up Strange

De dames en heren van Archive zijn zich er van bewust dat Wake Up Strange een vreemde eend is binnen een oeuvre, dat toch al uitblinkt door variatie en diversiteit.

De opvolger van Graadmeter numero uno hit ‘Look At Us’ heeft de elektronische basis van een 80’s new wave song. De bovenlaag is een panorama van meerstemmige mannenzang en vrouwelijke ad-libs. Er borrelen fraaie geluidjes op uit de machines, maar de instrumentatie krijgt nooit de bovenhand. Solo’s ontbreken. Wake Up Strange verleidt met een subtiele spanning. De nieuwe single van Archive is een schoolvoorbeeld van hoe smakelijk verandering van spijs wel niet kan zijn.

Album: Glass Minds 27 februari. Concert: 30 maart.

Rolling Blackouts Coastal Fever – Sunburned In London 

Rolling Blackouts Coastal Fever is weer terug en dat vinden we zulk goed  nieuws dat we Sunburned In London maar meteen hebben uitgeroepen tot IJsbreker!

Dit dus in de hoop dat jullie net zo opgetogen zijn over de lekker lange – 6min. + comebacksingle als wij. Nou is comeback misschien een tikkeltje overdreven. Een absentie van vier jaar is nou ook weer niet zo lang. Maar goed. Sunburned In London is zoals we de Australische gitaarband het liefst horen; zakelijk en melodieus met veel ruimte voor de drie gitaristen. Nieuw is het dameskoor dat de mannenzang versterkt. Je ziet en hoort ze ook aan het werk in de live-clip (zie elders) die tegelijk met de single is uitgekomen. Of er ook een nieuw album in het vat zit, wordt niet expliciet vermeld, maar het zou vreemd zijn als dat niet zo is. Resteert de hamvraag: is de nieuwe single van RBCF net zo goed als French Press? Bijna!

MOULD – Float

Een nieuw jaar, een nieuwe naam. MOULD* is een twee jaar en twee EP’s oude band uit Bristol. Ze komen dus nog maar net lijken.

Maar dat zou je niet zeggen als je nieuwe single Float hoort. De debuutsingle van wat het eerste album van het trio moet gaan worden is een donker getinte rocksong met meerstemmige zang en mooi samenspel van bas en gitaar. Oudere releases leverden dat MOULD het noise-punk etiket op. Float is anders, minder opgewonden, minder schreeuwerig, maar niet minder energiek of indringend. De MOULD mannen zijn gewoon gegroeid, beter geworden in wat ze doen, een kwestie van instrumentbeheersing ook. Dat MOULD op het podium kan waarmaken wat ze op plaat beloven laat de live in de studio versie van Float horen die ook onlangs is uitgekomen. Kortom een band om in de smiezen te houden.

*niet te verwarren met Bob Mould ex Hüsker Dü.

Mandrake Handshake – Hypersonic Super-Asterid

Mandrake Handshake vindt dat hun eerder dit jaar verschenen debuutalbum wel wat meer aandacht mag hebben.

Wij zijn het daarmee eens dus gaan we op suggestie van de band Hypersonic Super-Asterid draaien. Dat hebben ze in drie versies op single gezet, de album uitvoering, een remix en een single- edit. Het origineel is ruim 8 minuten lang en niet voor niets. Het nummer zit vol prachtige gitaarsolo’s en andere aantrekkelijke elementen met niet op de laatste plaats de zang van miss Trinity Oksana. Zoals we al opmerkten toen we King Cnut uitriepen tot IJsbreker maakt Mandrake Handshake hippierock met een Oosters tintje. Ook Hypersonic Super-Asterid laat zich zo omschrijven, maar dan met naast een pretsigaret ook een Red Bulletje of twee.