Wie over Interstate 85 van Atlanta, Georgia naar Washington DC rijdt, moet al gauw rekenen op een autorit van een uurtje of negen. Als het verkeer meezit, tenminste… Voor The Coathangers was het in ieder geval lang genoeg om met een goede bandnaam weer uit te stappen. Niet dat de punkers zulke fervente shopaholics zijn trouwens: deze kleerhangers verwijzen namelijk naar een goedkope doch netelige methode om abortus te plegen. Ha, gezellig!
Tekst LiveGuideNL | Jeroen Haneveer
Voor de duidelijkheid: deze dames zijn dus van mening dat iedereen zelf moet beslissen wat-ie doet. De bandnaam werd dan ook ingegeven door de teneur van de trip en de eindbestemming: een anti-Bush-bijeenkomst in de hoofdstad. Drummer Stephanie Luke: “Het is wat ons betreft absoluut niet aan de overheid om te bepalen wat een vrouw met haar lichaam doet. Iedereen zou die vrijheid zelf moeten hebben. We zijn niet per se voor of tegen abortus: we zijn vooral voor vrije keuze.”Dat uitgesproken standpunt maakt de band ook meteen actueel. Want hoewel George W. Bush inmiddels ergens diep in Texas veilig achter de geraniums is weggestopt, is een andere uitgesproken Republikein aan een aardige opmars bezig. Nog geen maand geleden zei presidentskandidaat Donald Trump dat het afbreken van een zwangerschap niet alleen verboden zou moeten worden, maar dat vrouwen er ook voor gestraft moeten worden.
“Dat geloof je toch niet? Ik weet niet of hij het alleen maar roept om op te vallen en iedereen over de zeik te helpen, maar het is beangstigend. Alleen de gedachte al! Het is in mijn ogen behoorlijk anti-Amerikaans, maar het is vooral akelig dat hij zich er nog populair mee maakt ook.”
Toch zal het uiteindelijk tegen hem werken. Daar is Stephanie van overtuigd. Want het titelnummer van de nieuwe plaat Nosebleed Weekend staat voor precies dat. “Als iemand zich als een ontzettende lul gedraagt en anderen slecht behandelt, dan kan-ie vroeg of laat een lel op z’n snufferd verwachten. Karma dus.”
Wees dus geen lul, lieve lezer, dan komt het allemaal wel goed. “Het gaat ons er vooral om dat je moet kunnen zeggen en doen wat je wil. Dat je je niet hoeft in te houden of bang moet zijn om een beetje controversieel te zijn.”
“Maar de naam van die plaat heeft ook een veel letterlijkere betekenis. Onze bassist Meredith Franco kreeg bij de laatste Europese tour om de haverklap een bloedneus. Echt elke dag! Het arme kind is genetisch belast, het komt in heel haar familie voor.”
Tot slot slaat het natuurlijk ook gewoon op keihard nakken. “En daar komt karma weer om de hoek kijken. Wat je doet is niet zonder gevolgen en wie te veel snuift en altijd maar doorfeest zal er uiteindelijk niet gezonder op worden.” Laat dat een les zijn.
LIVEDATA 11/05 Melkweg, Amsterdam 17/05 Rotown, Rotterdam
Klinkt als: een roestig en krakend krom stuk staal dat The Donald keihard tegen z’n grote muil mept
Het mei-nummer van LiveGuideNL is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen.
Single Absence van het Nederlandse The Yukon Club bereikte ons vorig jaar zomer. Een heerlijk frisse elektropop song die al snel de Graadmeter binnen kwam. Begin 2016 kwam de eerste EP uit en daarna is het nummer een eigen leven gaan leiden. Er wordt over The Yukon Club geschreven op wereldwijde blogs, ze werden Serious Talent en…. we hebben het viertal gevraagd om te komen spelen op 
Op vrijdag doen we altijd een Battle, gaan jullie vandaag voor Guns N’ Roses of voor Metallica?
Soms komen jongensdromen uit. Vier jonge gastjes postten hun muziek op Soundcloud en opeens hadden ze een deal met Virgin EMI op zak. Het klinkt te mooi om waar te zijn, maar het overkwam Pretty Vicious uit Wales.
Deze week, donderdag 21 april om precies te zijn, zal tijdens Sugar Mountain Presents in Paradiso, 
Hoewel het album met de prachtig vormgegeven hoes al in de schappen ligt en tijdens de afgelopen Record Store Day al een hevige promotiecampagne is losgebarsten, wordt al uitgekeken naar de officiële releaseshow in Paradiso tijdens Sugar Mountain Presents. Toch hoeven we volgens Ligter niets bijzonders te verwachten: “Het interesseert ons geen reet, We zijn een verschrikkelijk luie band. Hebben al acht of negen keer met ‘de blamage’ in Paradiso gespeeld. Het wordt in ieder geval gezellig. Buiten het feit dat we paaldanseressen hebben met boa-constrictorslangen en twee hele kleine dwergen die percussie spelen, is er niets speciaals aan hoor… Of ja toch, die dwergen komen uit een kanonnetje maar dat moet nog een verrassing blijven…”
Bijna zeven jaar na En Exilio brengt de Delftse band Mala Vita dit jaar hun derde studio-album uit: 
Wat opvalt aan het nieuwe album is niet alleen de inhoud van de teksten die bij momenten erg geëngageerd zijn, maar ook het feit dat ze voornamelijk in het Engels zijn, in tegenstelling tot de vorige albums. Daar heeft Franci drie redenen voor. Hij vertelt dat hij Spaans en Italiaans erg mooie en muzikale talen vindt, maar dat hij het toch jammer vond dat mensen zijn teksten niet konden verstaan. Bovendien is hij tegenwoordig samen met een Amerikaanse vrouw, waardoor hij dagelijks Engels spreekt en zich er veel comfortabeler in voelt. Bovendien, zo legt hij uit, heeft de band veel meer liedjes opgenomen dan er op het album staan, waarvan aardig wat in het Italiaans. Met wat andere keuzes had het dus zomaar een overwegend Italiaans album kunnen zijn.
Vol trots werd onlangs bekend gemaakt dat met het boeken van My Baby de uitsmijter is binnengehaald voor het 
Waren er in het verleden nog optredens op grote festivals zoals o.a. Glastonbury en werd er samengewerkt met Seasick Steve, hij wilde het trio ten koste van alles mee hebben op zijn tournee, tegenwoordig lijkt er eveneens een opeenstapeling van interessante dingen voor te vallen. Zo is de band kort geleden terug gekeerd van een tournee, alweer de derde keer overigens, uit Australië en Nieuw-Zeeland en zijn er opnamen gemaakt die in het, nog altijd goed bekeken, legendarische Duitse programma Rockpalast worden uitgezonden. De keren dat een concert uitverkocht raakt, blijken ook nog eens eerder regel dan uitzondering te worden.“We zijn op de goede weg”, benadrukt ze. “Het gaat snel maar het is niet, zeg maar ‘ontploft’. Het gaat nog steeds geleidelijk. Bedenk daarbij dat ons eerste album nog niet eens drie jaar geleden is uitgebracht”. Desondanks mag het succes van My Baby opvallend worden genoemd. Nog nooit heeft het zich willen conformeren aan het radiopubliek. Altijd is er een eigen koers gevaren en door de vele optredens is het plotseling in een stroomversnelling geraakt. De band heeft in haar betrekkelijk korte bestaan zo ongeveer alle grote clubs en festivals in Nederland aangedaan. Momenteel wordt onder de noemer ‘Voodoo Electrique Tour’ in diverse clubpodia gespeeld.
Tot zo’n drie jaar geleden was Klopje Popje volop actief in het Nederlandse live-circuit en maakte indruk met hun theatrale optredens. Hun muzikale visie veranderde echter, waardoor ze besloten tot een nieue naam en een frisse start. Onder de naam The Great Communicators maakten de Amsterdammers in 2014 al furore op de Popronde. Dit jaar zal er een album volgen en staan ze bovendien op 
Hoewel de band het al druk genoeg had met repeteren – het derde album Exo verscheen op 18 maart en de tour is in volle gang – was er toch nog ruimte voor dit uitstapje. En voor een beamer in het oefenhok om die film tot in den treure af te kunnen spelen. “We hebben goed gekeken naar het materiaal en daarna bestaande nummers zodanig veranderd dat het goed bij de scènes past. Daardoor is er iets totaal anders ontstaan, al zullen mensen die bekend zijn met ons werk sommige stukken wel herkennen.”