Category: Nieuwe Muziek

After The Disco, zo heet het nieuwe album van Broken Bells, het samenwerkingsverband van Shins zanger James Mercy en topproducer Brian Burton alias Danger Mouse. De titel doet vermoeden dat het duo het moderne discopad is opgeslagen in navolging van o.a. Daft Punk en Arcade Fire. Ja en nee. Terwijl het refrein klinkt alsof het uit de kelen van de gebroeders Gibb komt, is de rest van de track van het soort slimme pop dat het debuut van Borken Bells zo geslaagd maakt. Wel heeft Broken Bells met Arcade Fire en Daft Punk gemeen dat de release van hun nieuwe album wordt voorafgegaan door een dure marketingcampagne inclusief teasers en een vage film op Youtube.

Bones van Josh Record hadden we begin dit jaar ook al op de playlist. Helaas maakt dat toen weinig indruk. Komt wel vaker voor dat we pareltjes serveren die niet worden gewaardeerd. Bones is nu echter opnieuw uit en deze ronde lijkt meneer Record wel beet te hebben. Wat deze herkansing heeft veroorzaakt is onbekend, maar het is gewoon terecht dat zo’n prachtsong alsnog zijn publiek vind. Bones is gelukkig geen uitschieter binnen het repertoire van Josh Record. Hij maakt licht spirituele singer-songwriter pop die soms neigt naar kitsch, maar dankzij de eerlijke stem en integere uitstraling van de zanger binnen de grenzen der goede smaak blijft.

Zo’n jaar geleden leerden we Luke Sital-Singh kennen via de stemmige single Fail For You. Ondertussen is Luke’s derde EP een feit en is hij op aardig weg om beroemd te worden. De Brits Indiase singer-songwriter wordt vaak vergeleken met Bon Iver en Jeff Buckey. Niet onbegrijpelijk maar een beetje onterecht. Sital Singh is minder zweverig dan Bon en niet zo intens als Jeff. Wat hij wel is, is oprecht en overtuigend. Zijn eerste twee EP’s heeft Luke in eigen beheer uitgebracht, de Tornadoes EP is opgepikt door Parlophone (ooit het label van The Beatles) en zou daarom makkelijk verkrijgbaar moeten zijn. De producer is Iain Archer die ook tekende voor het debuut van Jake Bugg.

Slumville Sunrise is alweer de 9e (!) single van Jake Bugg, de 2e van zijn nieuwe album Shangri La. Producer van de opvolger van Bugg’s debuut is niemand minder dan Rick Rubin, die met young Jake (19) waarschijnlijk zijn aller jongste klant ooit heeft binnengeloodst. Adele was 20 toen ze met de bebaarde superproducer in zee ging. Zoals we van de producties van Rubin gewend zijn is ook die van Slumville Sunrise basic met alle ruimte voor de ster. Schitteren doe Jake dan ook volop. Het Shangri La album zou eerst pas in januari verschijnen. De release is i.v.m. Jake’s tournee vervroegd. Hier kan je hem gaan zien op 26 en 27 november in de Paradiso.

I Break Horses is een electronisch shoegaze duo uit Stockholm. Maria Lindón en Fredrik Balck kwamen in 2011 met een eerste album, Hearts. Dat bracht hem lovende recensies in de U.K. en de V.S. en resulteerde in een uitnodiging om als support van M83 op tournee te gaan. Deze maand hebben ze opgetreden met Sigur Rós. Faith is een track van een tweede album. De titel weten we al, Chiaroscuro maar verder nog niks.

Cold War Affair van Close Up hebben we onlangs persoonlijk in de handen gedrukt gekregen van de makers tijdens een van de Muzikantendagen die de Buma een paar keer per jaar organiseert. Het kwartet uit Utrecht is sinds 2009 bezig. Nu zijn ze nog vrij jong, toen moeten ze piep zijn geweest. Toen schuurden ze nog dicht tegen hun helden aan, Arctic Monkeys, Oasis etc. nu beginnen ze een eigen sound te ontwikkelen. Het zijn ook harde werkers die spelen waar ze kunnen o.a. tijdens talentenjachten die ze regelmatig zegevierend afsluiten. Het succes dat ongetwijfeld gaat komen is dus loon naar hardwerken. Check ook de clip van Cold War Affair en like de band op Facebook.

Mr Probz is een van de grote namen van de huidige Nederlandse hip hop/r’n’b scene. Rekening houdend met de smaak van de gemiddelde Pinguin-luisteraar zijn we wat zuinig met het draaien van eigentijdse zwarte muziek. Als we een hip hop track oppikken doen we dat vooral omdat de beats ons bevallen, een goede tekst is dan mooi meegenomen. Mr Probz a.k.a. de Deens/Antilliaanse Nederlander Dennis Stehr is zo succesvol omdat hij onbehoorlijk goed is. I’m Right Here, zijn jongste release is een mooie herfstige ballade met gitaarsolo (!) die vrijwel niemand lelijk zal vinden en een heleboel mensen heel erg mooi.

Inmiddels niet geheel onbekend meer, het Londense London Grammar. Strong wijkt niet heel veel af van onze ex IJsbeker Wasting My Young Years. Beide songs zijn groots opgezette ballads die alle ruimte bieden aan de grote stem van Hannah Reid, het kleine meisje dat de band aanvoert. Digitaal was hij al een tijd verkrijgbaar, maar het debuutalbum van London Grammar, If You Wait is nu ook fysiek uit.

Vijf albums op de teller en nu pas bij ons op de radar. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Ezra Furman is een studentikoze singer-songwriter uit Boston via Chicago die zowel solo als met zijn band The Harpoons opneemt en optreedt. Zijn stem doet sterk aan die van John Lennon lijken, zijn uiterlijk aan Dylan. Meestal bedient Ezra zich van het folkidioom, maar op zijn nieuwe single laat hij een saxofonist zijn gang gaan, wat voor de nodige venijn zorgt. Ook de andere songs op Ezra’s laatste, Day of The Dog hebben peper in de groeven en is derhalve een aanrader.

Battleships komt uit Sydney. Anders dan het gros van de bands die vanuit het land van Oz worden gelanceerd maakt Battleship geen vrolijke electropop met hoge stemmetjes, maar vrij solide waverock, die in geval van Take Your Rest redelijk rustig begint maar uitmondt in een epische geluidsgolf. De dominante instrumenten zijn gitaar en piano. Take Your Rest is de derde single van het kwartet. Optreden doen ze vooralsnog alleen in Australië, een album staat op de to do lijst.