Lola Young – Conceited

Eén liedje van een aanstormend artiest als Lola Young vonden we wat weinig dus hebben we nu naast Messy een tweede nummer opgepikt van La Young’s nieuwe album, This Wasn’t Meant For You Anyway.

Conceited (verwaand) was de eerste single van Lola’s tweede langspeler en een mooi voorbeeld van haar ruwe diamanten stijl. Lola zingt levensliederen, in principe geënt op haar eigen leven, maar zo verwoordt dat ze voor iedereen invoelbaar zijn. Voor iedereen dan, die wel eens wordt geteisterd door gevoelens van twijfel en onzekerheid, iedereen die wel eens een verkeerde partner heeft gehad en iedereen die wel eens wraakgevoelens koestert. Kortom voor ieder normaal mens. Muzikaal en tekstueel houdt Lola het ongepolijst. Daarom zijn de vergelijkingen met Amy en Adele niet helemaal terecht. Maar dat Engeland er een diva bij heeft lijdt geen twijfel.

Milly – Running The Madness

MILLY houdt het tempo bijna pesterig laag op Running The Madness, een song over het in toom houden van een nachtmerrie.

Het is de perfecte smaakmaker voor het nieuwe album van de rockers uit L.A. dat tot de rand toe gevuld is met morsige rocksongs die zich afspelen in de gevarendriehoek van grunge, shoegaze en slowcore. Het is allemaal eerder gedaan, maar niet vaak zo stijl en smaakvol als door MILLY. Het nieuwe, derde album van de MILLY’s heet Your Own Becoming en is nu overal te streamen.

Popwarmer: philine – talking to myself

De opkomende Nederlandse singer-songwriter philine deelt haar nieuwste single ‘talking to myself’, afkomstig van haar aankomende EP ‘the side-effects of living in a fantasy’, die later dit jaar zal verschijnen.

‘talking to myself’ is een gelikt, levendig nummer dat elementen van melancholische pop en powerballads combineert met de kenmerkende dagboekachtige lyrische stijl van philine, die perfect de stemmingen en richting van de komende EP weergeeft. Het is toevallig ook het nummer waaraan de EP zijn titel ontleent.

De track is gemixt door Matt Wiggins (Adele, Florence + The Machine, Lorde, London Grammar), geproduceerd door Loek van der Grinten (Duncan Laurence, Matt Simons, Dotan), gemasterd door Robin Schmidt (The 1975, LANY, Sam Fender, Mumford). En we zien ook dat Judy Blank heeft meegeschreven aan de song. Dat belooft allemaal wat!

Nieuwe Gezichten – Op Gevoel (feat. A.M. Sam)

Nederlandstalige indie, wen er maar aan, want het gaat een ding worden. Onze moerstaal is al doorgedrongen tot in in de meeste lagen van Nederland Muziekland. Binnenkort zal ook de indie-scene inzien dat verzet zinloos is.

Nieuwe Gezichten geeft een goede voorzet met Op Gevoel. Je moet overigens wel goed luisteren wil je horen dat de voertaal Nederlands is. De tekst zit diep begraven in een bed van gitaren. Op Gevoel is een grootstedelijk liefdeslied in schoenenstaarsstijl. Muzikaal sluit Op Gevoel aan bij bands als The War On Drugs en The Haunted Youth, maar juist door de eigen taal krijgt het nummer een eigen smoel.

Nieuwe Gezichten is geen band maar een project. Het idee van Michiel van de Weerd en Arthur van Vliet, beiden ex De Koorts is om in het najaar een EP uit te brengen met voor elk nummer een andere vocalist, een nieuw gezicht. Naast A.M. Sam die de show steelt in Op Gevoel hebben Michiel en Arthur ook o.a. Floris van Luijtelaar van The Vices en Liza van As van POM voor hun karretje weten te spannen. Waarschijnlijk zingen ook zij in het Nederlands. Voor het eerst.

 

The Bug Club – Lonsdale Slipons

Lonsdale is een sportkledingmerk dat oorspronkelijk kledij vervaardigde voor de bokssport. Via The Jam wordt het merk populair bij punks. Begin deze eeuw wordt Lonsdale -niet helemaal terecht volgens de AIVD- vooral geassocieerd met neo nazi’s, maar inmiddels is het brand mede dankzij Madonna weer salonfähig. Slip-ons zijn veterloze sportschoenen.

Voeg Lonsdale en Slipons samen en je hebt de titel van alweer een nieuwe liedje van The Bug Club, de enige club ter wereld die het in zijn hoofd haalt om een song over makkelijk zittend schoeisel te schrijven. Tekstueel blijft de band uit Wales verbazen, muzikaal begint er iets van voorspelbaarheid in te sluipen. Niet dat we hun semi-naïeve rammelrock zat worden, maar iets meer afwisseling op muzikaal vlak zou niet onwelkom zijn.

Nieuw album, On The Intricate Workings Of The System is uit op 30/8. Concerten t.b.a.

I Believe In My Mess – Superstar

De mannen van I Believe In My Mess willen tijdens het dubben nog wel eens vergeten om structuur aan te brengen in hun brouwsels.

Dat is geen probleem als je thuis danst of in de club, maar wij van de radio vinden een kop en een staart belangrijk en worden nergens zo blij van als een goed refrein. Met Superstar bedient het Amsterdamse dub-duo ons op onze wenken. De track barst van de hooks, slimme samples en er valt volborstig mee te zingen. Dat en een lekker reggae-vernisje maakt Superstar tot een van de en misschien zelfs wel het beste IBIMM nummer tot nu toe. En doet uitkijken naar het nieuwe album van Frank en Geert.

Loma – Affinity

De liedjes van Loma haal je er zo uit. Het Amerikaanse art-poptrio valt op met hun zachte multitrack dameszang, hun nadrukkelijk onnadrukkelijke begeleiding van in pop ongebruikelijke instrumenten als klarinet, dwarsfluit en fagot en hun meditatieve melodieën. De teksten zijn al net zo esoterisch als de muziek. Zo ontstond de tekst van Affinity via een door Laurie ‘Oh Superman’ Anderson bedacht AI procedé waarbij de computer een gedicht maakte op basis van een serie foto’s. Een van de zo gegenereerde strofes, ‘How Will I Live Without A Body?’ werd de titel van het nieuwe album van Loma. Vaag? Op papier wel, op plaat vooral erg mooi.

Archive – My Last

Je hebt van die bands die nergens bij horen, in geen enkel vakje passen en dat helemaal prima vinden. Archive is zo’n band waarop geen enkel etiket blijft plakken.

De ingrediënten zijn bekend, trip hop, electronica, hard, prog en psych-rock, wat klassiek, rap, shoegaze noem maar op. Maar de sound die er vervolgens uit hun blender komt rollen, is volslagen uniek. Er is eigenlijk in deze eeuw maar één andere band/muzikant met zo’n breed palet aan invloeden en zo’n keur aan stijlen op één album, wat zeg ik in één song. En dat is Porcupine Tree/Steven Wilson.

Ondanks hun bijna 30 jarige staat van dienst en omvangrijke oeuvre is Archive rijk noch beroemd. Gewaardeerd zijn ze dan weer wel. Er wordt door de connaisseurs dan ook vol verwachting uitgekeken naar de luxe heruitgaven van de albums die Archive eerder deze eeuw liet verschijnen, want daarop komen nummers die nog niet eerder zijn verschenen. Zoals My Last, een compositie van het kernduo van de band Danny Griffiths, Darius Keeler met Craig Walker, die twintig jaar geleden naar een functie elders is overgestapt. Fans speculeren nu of hij ook weer van de partij is bij de nieuwe tour volgend jaar.

Concert: 16 februari in Tivoli/Vredenburg

Allegra Krieger – Never Arriving

Allegra Krieger is een idealist of eigenlijk een fantast. In haar nieuwe single, Never Arriving stelt ze zich een wereld vol zonder geweld en hebzucht, ‘een wereld waarin mensen worden gedreven door verwondering en nieuwsgierigheid’.

Dat ze zit te zweven weet ze zelf ook wel. Daarom zie je haar in de clip van Never Arriving  (vriendschappelijk) worstelen met een halfnaakte meneer. De leven is nou eenmaal een worsteling, dat weet zij ook wel. Maar een mens mag dromen. Moet dromen misschien wel is haar boodschap. De helaas wat korte (net iets meer dan twee minuten maar) eerste single van Allegra’s nieuwe album is een rootsy rocktrack met Neil Young gitaar en dus die super positieve tekst. De nieuwe plaat (haar vierde ongeveer) van de in NYC residerende singer-songwriter heet ‘Art Of The Unseen Infinity Machine’. De releasedatum is 13 september.

Popwarmer: Burna Boy – Higher

Deze week een exotische Popwarmer. Het is tenslotte zomer. Toch? We gaan naar Nigeria voor de Afrikaanse superster Burna Boy. Higher is zijn eerste single van 2024 en dat is net wat we nodig hadden. Het nummer bevat een Amapiano-geluid en teksten die dankbaarheid uiten voor het leven, succes en familie. De single weerspiegelt de recente tijd die Burna Boy doorbracht in zijn geboorteplaats Port Harcourt, waar hij zich bezighield met humanitair werk.