Category: Nieuwe Muziek

Eels – Cap In Hand

Eels is terug voor een nieuwe ronde, hun zestiende alweer.

Vooruitgeschoven single laat horen dat er niet heel veel is veranderd in het universum van Mister E. Cap In Hand is een warm en humaan lied. E zingt vanuit het perspectief van een spijtoptant die door het stof gaat en graag wil lijmen wat hij heeft stuk gemaakt. Een typische Mark Everett tekst dus over leven en overleven. De release van Cookie Happenend, zoals de nieuwe langspeler heet staat gepland voor 16 oktober. Er is nog niks aangekondigd, maar waarschijnlijk zal Eels ergens volgend jaar ook wel weer eens ergens ten tonele verschijnen.

Popwarmer: Kay Slice – I Take U Highlife

Op zijn tweede album ‘I Take U Highlife’ verbindt Ghanees-Nederlandse artiest Kay Slice de muziek van Accra met die van de Afrikaanse diaspora. ‘Highlife’ vormt de basis, aangevuld met invloeden uit hiphop, amapiano, dub en hedendaagse Afrikaanse muziek.

Het resultaat is een geluid dat in Ghana al wordt omschreven als ‘diaspora highlife’: geworteld in de melodieën van klassieke highlife, maar gevormd door culturele uitwisseling tussen Afrika, Europa en daarbuiten. Op twaalf tracks weet Kay Slice op aanstekelijke wijze onderwerpen aan te snijden die gaan over identiteit, verbinding en zelfbeschikking.

Op het album ‘I Take U Highlife’, dat op 25 september verschijnt, zijn gevestigde namen als Gyedu-Blay Ambolley en Pat Thomas te horen. Samen een nieuwe generatie artiesten, waaronder Bryte en Jembaa Groove, brengt Kay Slice op ‘I Take U Highlife’ verschillende generaties en perspectieven binnen de highlife-traditie samen.

Joe Jackson – Hope And Fury

Joe Jackson – Hope And Fury (ear music/V2 Records)

Er staat nog altijd geen maat op Joe Jackson, een van de briljantste Engelse singer-songwriters die we wereldwijd hebben gespot de laatste honderd jaar. Hope And Fury doet grotendeels in niets onder voor zijn beste werk. We maken een dermate diepe buiging, dat het subiet rugklachten oplevert en nemen die op de koop toe.

Jacksons hoeveelste is het eigenlijk? We zijn gestopt met tellen. Toen ondergetekende Jackson interviewde enkele jaren terug, liet hij weten altijd zijn eigen ding te blijven doen. Originaliteit voorop. Jackson haat namaak en dat hoor je ook weer terug op Hope And Fury, waarop we een geluid vinden dat je uit duizenden herkent. Die nichesound.

Jackson liet zich in betreffend interview evenwel ontvallen muzikale helden te hebben; Bowie, Steely Dan, Stevie Wonder en Beethoven bijvoorbeeld. Wat ze gemeen hebben is de rijkdom aan melodieën voor de eeuwigheid. Hope And Fury staat er ook weer mee vol. Negen kunststukjes van de meester. Die overduidelijke Joe Jackson-signatuur hoor je bijvoorbeeld terug in een onvervalst pareltje als After All This Time, met dat refrein om zielsgelukkig van te worden. Jackson, spelend met zijn eigen vocale mogelijkheden.

Hoogtepunt is het verrukkelijke The Face, waarin we jazzy elementen horen en de kolderieke vocale inbreng van zijn band, waardoor je meteen doorhebt dat het met de synergie binnen die formatie nog altijd goed zit. Er druipt nog altijd zó ongelooflijk veel speelplezier van Jacksons werk af.  Pieter Visscher

 

THEATRE – Guadette

THEATRE is een van de debutanten van dit jaar waar we behoorlijk warm voor lopen. Dus doen we nog maar eens een liedje. Gaudete wordt nummer drie,  inclusief oud IJsbreker The Fall.

Gaudete is het openingsnummer van Incarnate, de nieuwe EP van de band uit het Ierse Limerick met als middelpuntvliedende kracht zangeres Maeve O’Shea, die kan  kan kirren als Blondie en belten als Siouxie. In Gaudete komen de folkroots van Maeve aan de oppervlakte. De song is geënt op een 16e eeuws kerstliedje.  Maeve leerde het nummer kennen via de oude Engelse folkgroep Steeleye Span (hit: All Around My Hat). Die folkinvloeden zitten overigens wel diep verstopt want THEATRE is toch vooral een indierockband.

Paycheque – Heatwave

Paycheque is een synthipop (+gitaar) duo uit L.A.

Zij heet Allison Goldfarb (ex Geranium), hij luistert naar de naam Jack McIntosh (TOPS/Drugdealer). Ze zeggen geïnspireerd te zijn door wat ze zelf noemen ‘tough Germanic hotties of the 80’s. Dan denken wij aan Propaganda en zij aan Gina X. Het naaar de band vernoemde debuutalbum van Paycheque is nu uit. Heatwave is niet erg representatief voor de plaat, want een gitaarnummer terwijl in de meeste andere songs een synth schittert. Wat coole sfeer en hoge kwaliteit betreft dekt Heatwave de lading dus wel.

Martje Serveert nieuwe muziek week 26 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

    1. Tooth – Schoolyard / IJSBREKER
    2. De Mis – Laatste Dag
    3. Julia Jacklin – Get Away From Me (I Think I’ll Love You Soon)
    4. Wishy – Lovesick
    5. Paycheque – Heatwave
    6. Jack White – Dollar Bill
    7. THEATRE – Guadete
    8. Eels – Cap In Hand
    9. Terra Twin – Orange Sky
    10. Girlgroup – Food Shopping
    11. Chat Pile – Deep Blue / BREEKIJZER
    12. Kay Slice – I Take U Highlife / POPWARMER
    13. Perennials – What’s New on the Beat Scene / MARTJES SPECIAL

Wishy – Lovesick

Het Amerikaanse Wishy heeft twee gezichten: Het serieuze smoel van gitarist Kevin Krauer en het lachebekkie van Nina Pitchkikes. Ook zij speelt gitaar.

Als we vertellen dat Lovesick een liedje van Nina is weet je dat het een opgeruimd nummer is een lekker weg luisterend jingle jangle gitaarliedje. Lovesick is de eerste single van het tweede album van Wishy. En alweer het vijfde nummer dat we oppikken van de band uit Indianapolis. Omdat Wishy Wishy is zal Lovesick niet representatief zijn voor Nature’s Pilt dat overigens pas over vier maanden uitkomt. Voor het zover is zullen er nog wel meer voorproefjes uitkomen en komen we er ook achter hoe Kevin in zijn vel steekt.

Julia Jacklin – Get Away From Me (I Think I’ll Love You Soon)

De Australische Julia Jacklin worstelt met de liefde. In haar songs doet ze verslag van die worsteling.

Die liedjes kunnen de vorm aan nemen van een getergde ballad zoals het welbekende Don’t Know Ho To Keep Loving You of een vlotte rocksong zoals nieuwe single Get Away From Me (I Think I’ll Love You Soon). De rode lijn in haar songs zijn slijtvaste refreinen en bevlogen gitaarspel. En haar heerlijke stem. Eind september verschijnt Julia’s vierde album, haar debuut voor het prestigieuze 4AD label (Pixies, St Vincent,Big Thief). The Gem is genoemd naar haar stamkroeg in Melbourne. Mis Acklin nam het album op in een geïmproviseerde studio en een hotel kamer boven die bar. Julie produceerde de plaat zelf samen met haar band. De releasedatum is 25 september.

De Mis – Laatste Dag

Aan postpunk geen gebrek in Nederland, maar Nederlandstalige postpunk hoor je (nog) niet zoveel. Als het aan De Mis ligt komt daar verandering in.

Nu moeten we er wel bij zeggen dat de zang van frontvrouw Veerle Cornelissen niet heel goed verstaanbaar is, maar dit terzijde. Los van de voertaal is De Mis ook op andere fronten geen ‘gewone’ postpunkband. Daarom staat het woord post in hun bio ook tussen haakjes. Voor hetzelfde geld hadden ze ook het woord punk tussen haakjes kunnen zetten. Hun songs zijn namelijk wel wat complexer en diepgravender dan gebruikelijk in het genre. Het effect op het publiek is echter hetzelfde, mosh-pits en massahysterie.

In maart sleepte De Mis de 035 popprijs in de wacht en een maand later de Roos van Nijmegen. En nu is er dus een debuutsingle. Laatste Dag is de voorbode van een eerste EP die later dit jaar wordt verwacht. Dan volgt ook nog de Popronde  en met een beetje geluk een plek op de affiche van ESNS in januari. Dat zou hun droomstart helemaal compleet maken.

 

Chat Pile – Deep Blue

Het is niet ondenkbaar dat we luisteraars wegjagen met Chat Pile. Aan de andere kant zou het ook zomaar kunnen dat mensen de radio even harder zetten wanneer Deep Blue langs komt. We nemen de gok, want zijn stiekem fan van de band uit Oklahoma City.

Chat Pile is een zogenoemde sludge-metalband. Dat is een fusie van doom-metal en ultra hardcore. In de praktijk betekent dat stroperige songs met duistere gitaren en nog duisterdere mannenzang. ZZ Top meets Black Sabbath, maar dan  op 33 toeren. Die hoek.

Songtitels als Shame, Why en I Am A Dog Now geven al aan dat Chat Pile niet echt een band is voor feesten en partijen. Tenzij die plaatsvinden op nachtelijke industrieterreinen of verlaten begraafplaatsen.  Nieuwe single Deep Blue klinkt qua titel misschien iets minder doem, maar dat is schijn. Deep Blue is de aanjager van een nieuw album van de band van  Raygun Busch, Stin, Cap’n Run en Luther Manhole. Dat zijn schuilnamen. Album twee van Chat Pile heet Who Loves The Sun en komt begin september uit.