Category: Recensies

Yard Act – Redeemer

Hij is behoorlijk stevig de nieuwe single van Yard Act en gehoorlijk goed ook.

Het is nog steeds niet echt zingen wat James Smith hier doet, maar het begint er op te lijken. Ofwel Yard Act is bezig hun postpunkpraatzangstijl op te rekken. Ook anders is dat we hier nu een band aan het werk horen. Waar voorheen de songs via een laptop tot ons kwamen, horen we nu 5 muzikanten in 1 hok echt en hecht samen spelen, zeg maar rocken. Smith maakt zich ergens druk over. Wat en waarom weten we niet. We zullen de tekst eens nader bestuderen. Maar ook zonder tekstbesef is het volop genieten geblazen.

Redeemer is de 1ste single van het 3e album van Yard Act uit Leeds. You’re Gonna Need A Little Music is geproduceerd door Justin Meldal- Johnson, een Amerikaan die eerder werkte met o.a. Nine Inch Nail, Beck, Wolf Alice en behoorlijk wat anderen.

Father John Misty – The Payoff

In den beginne – we spreken dan van 14 jaar geleden- duurden de liedjes van Father John Misty zelden langer dan 4 minuten.

Tegenwoordig zijn ze zelden korter dan 5. En voor een epistel van bijna 10 minuten draait hij zijn hand ook niet om. Wat dat betreft gaat Father John tegen de trend in. De moderne luisteraar is vaak al weg voordat de 2 minuten wordt aangetikt. Mister Misty is dus een artiest die volkomen zijn eigen gang gaat wars van trends, modes en rages. Dat wordt gewaardeerd. Per maand trekt hij ruim 8 en ½ miljoen luisteraars. Die verdelen hun aandacht over 7-tal albums + de nodige EP’s en non album tracks. Of The Payoff de release van een nieuw album inluidt of dat het een ‘one off’ single is, is nog ongewis. Zonder er precies op te lijken heeft The Payoff wel iets weg van The Beatles in hun LSD periode, I Am The Walrus, Strawberry Fields. dat werk. Dat komt door de Lennon-esque zang en de licht excentrisch klinkende violen. Ook de gedrogeerde gitaarsolo is retro a gogo. Je kunt slechtere voorbeelden hebben.

Concert: 8 juni Amsterdamse Bos.

hey, nothing – Boat Garage

Met zijn vette riff en grootse refrein klinkt Boat Garage iets poppier dan we van hey, nothing zijn gewend.

Dat is geen kritiek maar een constatering. Een ‘tweemo Big Thief’ worden Tommy en Tyler wel genoemd. Tweemo -zo laten we ons informeren, is een muzikale hybride van ‘twee pop’ (softe, melodieuze indie) en emo (gevoelige gitaarmuziek). Tis maar dat je het weet. Wat compositie en productie betreft zou Boat Garage best een hit kunnen zijn, maar waarschijnlijk staan de kwetsbare zang en de tekst over de angstaanjagende buitenwereld een crossover naar een groter publiek in de weg. Ook is het duo is niet echt telegeniek. Al moet je natuurlijk nooit nooit zeggen in de popmuziek.

Slow Fiction – junior year

Ruim 2 jaar geleden verscheen het New Yorkse Slow Fiction voor het eerst op onze radar.

Dat was met de single Apollo. Die omschreven we toen als een kruising tussen Blondie, The Pretenders en Patti Smith. Ondertussen heeft Slow Fiction een meer eigen geluid ontwikkeld. De band draait echter nog steeds om de zangkunsten en persoonlijkheid van Julia Vassalo. Die eigen sound is diep geworteld in de grootstedelijke rocktraditie van thuisbasis New York: oude Strokes, de CBGB’s scene van Debbie en Patti en nog verder terug tot de oerband van The Big Apple Lou Reed’s Velvet Underground. Een beetje morsige rock dus met schurende gitaren. Die contrasteren mooi met Julia’s coole zang. junior year is de eerste single van het vijftal uit Brooklyn voor het Tight Knit label. Waarschijnlijk volgt er dit jaar nog een debuutalbum.

Live Foto Review: Bazart @ Paradiso 17 mei 2026

Live Foto Review: Bazart @ Paradiso Amsterdam
17 mei 2026

Foto’s: Peter van Heun

Het Antwerpse trio Bazart bestaat uit Mathieu Terryn, Simon Nuytten en Oliver Symons. In 2014 brak Bazart door met hun succesvolle single Goud. De band combineert elektronische, dansbare pop met poëtische Nederlandstalige teksten en een herkenbare visuele stijl.

Na hun album Onderweg uit 2021, met de titeltrack in samenwerking met S10 namen de bandleden een pauze. Mathieu verhuisde naar Amsterdam, Oliver werkte in Los Angeles en Simon ging aan de slag als producer voor andere artiesten.

In de zomer van 2025 werd Begin Opnieuw als eerste single uitgebracht van het nieuwe album Exit, dat eind april 2026 verscheen. Op Exit staan veel nummers waarvan de teksten gebaseerd zijn op de periode dat Mathieu Terryn in Amsterdam Oost woonde. Daarvan Vrolikstraat en Nacht in Amsterdam in Paradiso gespeeld. En bij Ooit Komt Er Een Dag stond Sef opeens op het podium om een fijne bijdrage te leveren.

BazartBazartBazartBazartBazartBazartBazartBazartBazartBazartBazartBazart

My Purse – I Smell

We weten bar weinig over My Purse dus moeten we even deduceren en speculeren.

Wat we weten is dat ze met zijn vieren zijn: 3 girls en 1 boy. Wat we horen is dat My Purse een band is uit het geslacht der postpunk-achtigen. Waarschijnlijk komen ze uit Amsterdam of uit de buurt van. Ze doen namelijk mee aan de Zonneprijs, een lokale competitie. Op 4 juni staat My Purse in de finale in Paradiso. Tenzij ze getrouwd zijn zullen Una en Igor Jongenelis broer en zus zijn. Zij schreven het levendige en funky I Smell samen met Sara Elzinga en Keetje Voogd. I Smell is een debuutsingle, maar zo klinkt-ie niet. Er wordt op hoog niveau gespeeld (Conservatorium?) wat duidt op enige ervaring. Kwa compositie is I Smell ook zeker geen niemendalletje. Een serieus statement is het ook niet echt: gewoon een geinig B52’s achtig dansplaatje. Wat dat betreft is My Purse een vreemde eend in de doorgaans wat humorloze postpunkbijt. We kennende concurrentie niet, maar My Purse zou helemaal geen slechte winnaar zijn van die Zonneprijs.

Finn Wolfhard – I’ll Let You Finish

Finn Wolfhard is een wereldberoemd acteur. Hij dankt zijn roem aan zijn rol als Mike Sheeler in de Netflix serie Stranger Things.

De 23 jarige Canadees heeft waarschijnlijk de rollen voor het oprapen, maar hij kan het rocken niet laten. Op 7 juli komt zijn 2e album uit en dat is beter dan je van een voormalig kindsterretje mag verwachten, tenminste als de 1ste single van Fire From The Hip de lading enigszins dekt. I’ll Let You Finish is een Stones-achtige rocker waarin Finn’s zang misschien wel de zwakste schakel is. Maar Mick moest het ook nooit van zijn vocale virtuositeit hebben en met de rootsy rockende gitaren, sloppy drums en kekke koortjes is er voldoende compensatie. Fire From The Hip komt op 10 juli uit.

Case Oats – Bottom Of An Afternoon

Miss Case Oats (echte naam Casey Gomez Walker) is een alt.country zangeres  zangeres uit Chicago.

Zie je alt.country en Chicago in één zin dan kan je er gif op innemen dat de naam Wilco snel volgt. En ja hoor, er is een link. Producer en muzikaal toeverlaat van miss Oats is Spencer Tweedy, een van de begaafde zonen van Jeff ‘Wilco’ Tweedy. Samen maakten ze al eerder een zeer aan te raden album – als je van laconieke alt.country houdt- en nu zijn ze samen bezig aan een opvolger. Bottom Of An Afternoon is de eerste vrijgeven single, en een bescheiden juweeltje. Case zingt op een spreektoon, rustig en zonder uithalen. Als ze is uitgesproken volgt er nog een mooi stukje trompetmuziek. Een releasedatum voor de opvolger van Last Missouri Exit is er nog niet.

Chanel Beads – Song for the Messenger

Shane Lavers, zich noemende Chanel Beads is een muzikale eenling uit NYC die behoorlijk hard aan de road timmert.

Zijn studio heeft ongeveer het formaat van een bezemkast. Dat betekent dat zijn drumstel uit niet veel meer bestaat dan een basdrum en een snare. En dat hij nooit verder van zijn microfoon verwijderd is dan een centimeter of 15. Het resultaat van deze beperkingen is een lekker compacte huiskamersound die prima past bij zijn intuïtieve liedjes. Lavers/Chanel Beads is dus een einzelgänger, maar kan indien nodig een beroep doen op muzikale vrienden, zoals in geval van Song for the Messenger een violist en wat zingende meiden. Bijbehorend album, zijn tweede, heet Your Day Will Come en volgt eind volgende maand.

Opus Kink & The New Eves – The Head Tree

The Head Tree is een samenwerking van twee bands die we allebei al eerder hebben gedraaid.

Opus Kink is een postpunk-achtig mannenclub met blazers. Ze scoorden een paar weken geleden een IJsbreker met Come Over, Do Me Wrong. The New Eves is een postpunk-achtige meidenband. Van hen draai(d)en we Cow Song. Beide bands zijn excentriek op een typisch Britse manier. De vrucht van hun bundeling der krachten zal dan ook niet bij iedereen in goede aarde vallen. Om je het begin van een indruk te geven: The Head Tree klinkt als een nummer van Dexy’s Midnight Runners gespeeld door The Slits, maar dan met folk invloeden. Georganiseerde chaos dus in een stijl die ook wel aan Hen Ogledd doet denken, een ander typisch Brits gezelschap. The Head Tree komt van het nieuwe album van Opus Kink dat op 31 juli zal worden gepresenteerd onder de titel The Great Goodbye. En dat ondanks de titel hun debuutalbum is.

Concerten: 8 december Rotown, Rotterdam. 9 december Paradiso, Amsterdam, 16 december La Botanique, Brussel.