Category: Recensies

M83 – Blister Sunrise

M83 blijft een heerlijk onvoorspelbaar fenomeen dat de ene keer de dansvloer in vuur en vlam zet en de andere keer afdaalt in de donkerste krochten van het rock idioom zoals op nieuwe single Blister Sunrise.

Hier slaat Anthony Gonzalez alias M83 een brug tussen shoegaze en prog-rock. Blister Sunrise begint vrij plots en houdt even onverwachts op. De beter dan we hadden durven verwachten single is het openingsnummer van het nieuwe album van M83. I Wrote You A Letter verschijnt eind deze maand al, de 25ste om precies te zijn. Het is is het 10e album van het Franse M83, dat van dezelfde lichting is als Daft Punk en Air, maar anders dan de eerste nooit met pensioen is gegaan en anders dan de tweede nog steeds niet uit ontwikkeld is.

The War On Drugs – Who’s That

En toen was er een nieuwe single van The War On Drugs!

Meestal word een nieuwe release van een band van het kaliber van die van Adam Granduciel wekenlang voorgekookt, maar Who’s That kwam bijna stiekem online afgelopen woensdag. Maakt verder niet uit. De hamvraag is natuurlijk; en is het wat? Het antwoord is een volmondig ja. Met die aantekening dat er niet heel veel veranderd is aan het bandgeluid. The War On Drugs blijft dus op het door Dylan/Springsteen/Reed/Petty uitgestippelde Americana pad. Misschien met een iets prominentere synthesizer. De gitaarsolo is in ieder geval weer ouderwets goed. Het is ook nog niet helemaal duidelijk of Who’s That, dat de band al een tijdje live speelt een stand alone single is of een announce is voor een nieuw album. In ieder geval is de nieuwe single de eerste nieuwe opname van The War On Drugs sinds het I Don’t Live Here Anymore album uit 2021.

Los Bitchos, Ambrose Kenny-Smith – Holding Cell

Los Bitchos maakte furore met instrumentale (surf) gitaarrock.

Hun sound ontstond uit liefde voor de muziek, maar was ook een beetje uit nood geboren lijkt het. Geen van drieën kan echt goed zingen. Toch was er de wens om ook nummers te maken met zang. Dus zijn ze een rondje gaan bellen/mailen om te kijken of ze een paar slachtoffers konden vinden die bereid waren een moppie te zingen. Op 13 november verschijnt Los Bitchos & Friends Vol1. Op het album staan 9 nummers waarvan vier met zang. Op het als single verschenen Holding Cell horen we de stem van Ambrose Kenny-Smith. Hem kennen we van King Gizzard & The Lizard Wizard (en The Murlocs). Als je Holding Cell hoort begrijp je de wens van Los Bitchos om eens met zang aan de slag te gaan. Instrumentals hebben toch zo hun beperkingen. Zang geeft songs toch een extra dimensie. Wat onveranderd is is het hoge spelniveau van de drie dames.

Sweeping Promises – You Say I Romanticize

Sweeping Promises – You Say I Romanticize (Sub Pop)

Mooi dat intro van Abduction On Camera, dat opzichtig knipoogt naar Joy Division. We worden als luisteraar wel vaker verblijd op You Say I Romanticize, de derde langspeler van het uit Boston afkomstige garagerock/postpunkduo Sweeping Promises. Lira Mondal en Caufield Schnug heten de twee. Het venijn druipt er weer vanaf.

Sweeping Promises wil op deze derde worp een eigen wall of sound in garagerockstijl laten horen. Phil Spector kan daar geen oordeel meer over geven, terwijl we het idee hebben dat hij best tevreden zou zijn geweest.

We horen nog altijd pakkende gitaarmelodieën, weinig opsmuk qua instrumentatie (Spenser Gralla wordt in het cd-boekje bedankt voor zijn drumwerk) en de geweldige stem van Mondal. 

Op een heerlijk album, waarop we worden meegenomen in de denkwereld van Mondal. Natuurlijk is er ruimte voor het mondiale wereldleed, terwijl we ook particuliere kwesties voorbij horen komen. “I know you’re searching, desperate. For someone to put your hooks into. An empty tube with a friendly face.” Uit Does He Want To Be The Weatherman? Pieter Visscher

 

Halve eeuw na dato: KISS Destroys Anaheim ’76

De rocklegendes van KISS hebben KISS Destroys Anaheim ’76 uitgebracht ter ere van het 50-jarig jubileum van een van de meest iconische shows uit de geschiedenis van de band. Op 20 augustus 1976 deed de ‘Spirit Of ’76 Tour’ (ook wel bekend als de ‘Destroyer Tour’) van KISS Anaheim, Californië aan.

Het Anaheim Stadium zat bomvol, met meer dan 42.000 fans – destijds het grootste publiek dat de band ooit had getrokken. Het concert werd die historische avond oorspronkelijk opgenomen door Eddie Kramer; hij heeft de opname nu opnieuw gemixt vanaf de originele multitrack-tapes. KISS Destroys Anaheim ’76 markeert de eerste keer dat deze historische show officieel voor het publiek beschikbaar is. Het concert (ruim 60 minuten) is geperst op een dubbel-lp van gekleurd vinyl en bevat een bijsluiter met hoogtepunten uit de toelichtende teksten van de deluxe-versie, niet eerder gepubliceerde foto’s en afbeeldingen van memorabilia. Het concert (ruim 60 minuten) staat op één cd, inclusief een boekje met hoogtepunten uit de toelichtende teksten van de deluxe-versie, niet eerder gepubliceerde foto’s en afbeeldingen van memorabilia. Het concert (ruim 60 minuten) is geperst op een dubbel-lp van 180-grams zwart vinyl en bevat een bijsluiter met hoogtepunten uit de toelichtende teksten van de deluxe-versie, niet eerder gepubliceerde foto’s en afbeeldingen van memorabilia. KISS blijft fascineren.

Radio Free Alice – Crying With You

Eind oktober verschijnt dan eindelijk het debuutalbum van het Australische Radio Free Alice zes jaar na hun eerste single.

Maar zoals de vooruitgeschoven singles waaronder oud IJsbreker Kick In The Shins al duidelijk maakten; dit is duidelijk een gevalletje van ‘wat in het vat zit verzuurt niet’. Crying With You is waarschijnlijk het laatste voorproefje van What’s In Between. Met zijn galmende gitaren heeft de nieuwe single een new wave-achtige sound. De piano zorgt voor een symfonisch tintje en de bas voor de nodige schwung. Ouderwets goed zouden we bijna zeggen.

Concert: Amsterdam Tolhuistuin 10 november.

Greg Freeman – Cahokia

Cahokia is de naam van een Indiaanse stad die gevestigd was aan de Mississippi rivier van ca 650 tot 1400. Veel is er niet over bekend over de zogeheten Mississippi beschaving wat de fantasie alleen maar prikkelt natuurlijk.

Ook Greg Freeman, een solist uit de Amerikaanse staat Maryland raakte geïnspireerd door Cahokia. Al gaat het nummer niet echt over de Middeleeuwse indianenstad. Hij gebruikt Caohokia als symbool voor de vergankelijkheid van beschavingen. Om precies te zijn onze consumptiemaatschappij met zijn inmiddels onafwendbare milieurampen en de opkomst van fascistoïde regiems. De muzikale setting van deze doemtijding is grofkorrelig maar rijkgevulde alternatieve rocksong voor gitaar, piano en zang. Cahokia is het openingsnummer van album 3 van Greg Freeman, All Set To The Bone dat op 3 oktober uitkomt. We zijn misschien een beetje laat met het oppikken van mister Freeman, want hij stond onlangs op Pukkelpop en Into The Great Wide Open maar beter laat dan…

The Grogans – Reasons

The Grogans is een no nonsense (garage) rockband uit Melbourne, Australië.

Ondanks een strafblad met een vijftal albums plus een IJsbreker met Nowhere To Be in 2023 en een tournee door Europa in hetzelfde jaar heeft de band hier nooit vaste voet aan de grond weten te krijgen. Maar we proberen het gewoon nog een keer! Nieuwe single Reasons een vetarme rocksong met lekker snauwende zang, een primitieve gitaarsound en idem koortjes. ‘Kein geloel gewoon rocken’ om een oud bondscoach te citeren. En dat is ook wel eens leuk. En nodig.

Tramhaus – Swarm

Tramhaus was een van de eerste Europese postpunkbands die -toen die term  aan slijtage onderhevig dreigde te raken- opteerde voor noiserockband als stijlaanduiding.

Met nieuwe singe Swarm voegen ze de klank bij het woord. Zeker in de eerste helft van het nummer gaat de band tekeer als een tsunami. De gitaarscherven vliegen om je oren terwijl Lukas J zingt alsof hij bezeten is door de geest van een nog zeer jonge Iggy Pop. Na een minuut of twee neemt Nadya van O de zang over en wordt het iets rustiger, maar niet veel. Dit fraaie staaltje tering noise belooft wat voor het nieuwe album van de Rotterdammers. De plaat heet Blister, de releasedatum is 9 oktober. Na de release begint Tramhaus aan een internationale tournee van zo’n zestig shows. Daarover later meer.

Julia Jacklin – The Hardest Thing

Get Away From Me (I’ll Think I’ll Love You Soon), de eerste single van het nieuwe album van Julia Jacklin miste op een haar na de  Top 10 van onze Graadmeter.

De tweede, I Wish hebben we geskipt vanwege een te hoog kampvuur-gehalte. Maar met de derde kunnen we wel weer uit de voeten. The Hardest Thing is een naar binnen gekeerd lied met volop ruimte voor Julia’s weemoedige zang en sterke gitaarspel. Precies zoals we haar het liefst horen dus! Bijbehorend album, The Gem komt over een kleine maand. Optredens staan gepland voor 21 februari Botanique, Brussel en 26 februari Paradiso, Amsterdam.