Category: Recensies

Pynch – Revolve Around You

Als het goed is komt de naam Pynch je inmiddels wel enigszins bekend voor.

Revolve Around You is de derde single die we oppikken van de Britse band, na How You Love Somebody en Postpunk/New Wave. Beiden ex-IJsbreker, maar desondanks geen grote hits in de GM. Een normaal radiostation zou daar lering uit trekken en de band voortaan lekker links laten liggen. Maar wij zijn Pinguin Radio en zo eigenwijs als maar kan. Dus pikken we doodleuk een derde single op van Pynch. Met zijn afwisseling van ballad-achtige delen, stille breaks en tegen drums’ ‘n’ bass aanleunende versnellingen valt Revolve Around You op, op een positieve manier dus. Pynch is ook hier weer even ongrijpbaar als bijzonder en zo lang ze dat zijn, blijven wij ze draaien.

Snarls – No Lock, No Prayer

Een nieuwe lente, een nieuwe naam. Voor ons dan. Thuis in de VS geniet Snarls al enig aanzien dankzij hun potente mix van stoere gitaren en sexy zang.

Die gitaarsound is in geval van No Lock No Prayer een mix van oude grunge en nog oudere new wave. Toch klinkt de fusie jong en fris, net als stem van frontvrouw Chlo White. De band komt uit Columbus, Ohio bestaat voor driekwart uit vrouwen en heeft twee albums, twee EP’s en een aantal singles uit. De meeste songs zijn wat lichter dan No Lock, No Prayer. Wellicht zit er een verandering van stijl in de lucht. Een die we van harte toejuichen. No Lock No Prayer is een voorloper van een nieuwe EP. In Heaven There’s Rainbows volgt eind juni.

Pigeon – Black James Dean

Het is een bont gezelschap dat Pigeon. De band bestaat uit sessiemuzikanten die hun o.a. te horen zijn op albums van Sault, Michael Kiwanuka en Little Simz. Hun muziek is net zo bont en divers als hun cv’s doet vermoeden. We horen soul, blues, funk, rock en afro dit alles overgoten meteen pittig psychedelisch sausje. Op deze basis zingt/roept frontman Falle Nioke dat hij de Black James Dean is, een mooiboy die net zo woest aantrekkelijk is als de muziek van zijn band. En wie zijn wij om daaraan te twijfelen?

Widowspeak – No Driver

De opvolger van Graadmeter hit If You Change van Widowspeak is een door een Neil Young beat voortgedreven countryrocksong. Met feminiene zang van Molly Hamilton en begeesterd gitaarspel van Robert Earl Thomas. Een soort King Hannah maar dan net even anders. Roses, zo gaat het nieuwe album heten van Widowspeak. De release laat nog even op zich wachten. De plaat komt pas in juni uit, maar voor die tijd zal het duo ons vast nog wel trakteren op nog een paar pareltjes als No Driver.

Alabama Shakes – American Dream

Je kunt aan alles horen dat American Dream van Alabama Shakes een protestsong is. Aan de onheilspellende sfeer, de intense zang, de donkere instrumentatie, de dubby/bluesy break en natuurlijk niet op de laatste plaats de tekst over wapengeweld, klimaatverandering, het recht op abortus, de loonkloof en al die andere zaken die spelen in het Amerika van Donald J Trump. Geen lekker tussendoortje dus, maar een statement van formaat. Of het helpt? Waarschijnlijk niet op korte termijn, maar niets doen is ook geen optie.

Lime Garden – Cross My Heart

Het is altijd een dilemma voor een band, brengen we onze beste songs uit op single of bewaren we ze voor het album?

De dames van Lime Garden hebben voor het laatste gekozen. Niet dat ze onzin vooruit hebben gestuurd. We hebben 23 niet zomaar tot IJsbreker uitgeroepen, maar zo speels, funky en zeg maar ongewoon goed als op Cross My Heart hoorden we Annabel, Chloe, Leila en Tippy zelden eerder. Het bas-intro hebben we daarentegen wel eens eerder gehoord, maar dat maakt Cross My Heart alleen maar leuker. Van wie de dames dat basloopje hebben ‘geleend’ wil ook maar niet te binnen schieten. Het nieuwe album van de band uit Brighton is nu uit. Maybe Not Tonight is hun 2e.

Op 19 september staat Lime Garden in het Amsterdamse Bitterzoet en op 20 september in het Nijmeegse Doornroosje. Maar eerder al kun je ze gaan zien op Best Kept Secret.

idialedyournumber – Lovebird

Ook al heeft ze al twee albums uit, veel te vinden over de artieste die zich idialedyournumber noemt is er nog niet.

Maar -je raad het al- nieuwe single Lovebird zou daar wel eens verandering in kunnen brengen. Eerst even wat we wel weten. idialedyournumber is de artiestennaam van Jesse Everill. Ze komt uit Halifax, een stad in de Canadese provincie Nova Scotia. Haar stijl noemt ze synth-emo. Waarom is niet duidelijk, want ze speelt gitaar en geen synthesizer. Bijzonder is dat Jesse zelf optreedt als opnametechnicus. Het produceren laat ze over aan de verder nog niet erg bekende Richard Fry. Dat emo klopt overigens wel. Jesse gooit heel haar ziel en zaligheid in haar muziek. In Lovebird zet ze het zelfs op een schreeuwen. Lovebird begint – zoals je verwacht van een liedje over een parkiet – vrij lief, maar eindigt dus in een muzikale puinhoop. Waarschijnlijk precies zoals de verhouding waar Jesse over zingt is verlopen.

Live Foto Review: Marathon @ Patronaat

Live Foto Review: Marathon @ Patronaat Haarlem
17 april 2026

Foto’s: Peter van Heun

De Amsterdamse band Marathon heeft een drang naar muziek die schuurt aan de randen van mainstream. Met wortels in post-punk, shoegaze en indie beweegt Marathon zich in het spanningsveld waar volume en emotie samenkomen.

In april 2025 verscheen debuutalbum Fading Image, een plaat over vergankelijkheid, identiteit en veerkracht in een wereld die voortdurend van vorm verandert. In hetzelfde jaar dook Marathon op in de toplijstjes van beste acts van Lowlands, en sloot het jaar af met hun grootste headline show tot nu toe: de grote zaal van Paradiso. De lente markeert een nieuw hoofdstuk: een seizoen waarin kiemen ontpoppen, vogels hun eieren leggen, en Marathon op het podium voor het eerst nieuwe muziek laat horen—nog rauw, nog in wording—voordat de band later dit jaar de studio induikt voor een volgend album.

In het voorprogramma stond de Zuid-Afrikaanse band Hologram met catchy goth wave, maar dan gemengd met post-punk, new wave en dark wave.

Marathon

MarathonMarathonMarathonMarathonMarathonMarathonMarathonMarathonMarathon

Holograph

HolographHolographHolographHolograph

The Haunted Youth – wake up

De nieuwe single van The Haunted Youth is verrassend anders.

Op basis van het voorafgaande hadden we meer van hetzelfde verwacht, maar wake up is een semi-akoestische ballad met engelachtige koorzang en een fluisterende lead van bandbaas Joachim Liebens. En dan moet het mooiste nog komen; een fijn symfonisch instrumentaal slot. Als je eenmaal weet dat het The Hauned Youth is, herken je het wel. Maar de band blijkt dus meer noten op zijn zang te hebben dan naar voorbeeld van The Cure en oude U2 gemodelleerde neo-new-wavesongs. Een wat je noemt welkome afwisseling.

Album: Boys cry too 8 mei.

Kid Sistr – Maniac

Over een maandje verschijnt de nieuwe tweede EP van Kid Sistr uit L.A. (via New York).

Maniac is een aantrekkelijke aanjager, maar niet helemaal representatief voor de sound van het trio. Maniac is bubble-grunge of zo je wilt een pop grunge song. De andere liedjes zijn… eh anders. Maar wel allemaal lekker pittig en sterk gezongen en voorzien van stevige gitaarpartijen. Opvallend is dat er zo’n zes jaar zit tussen de eerste en tweede EP van Kid Sistr. Wat Sabel, Sara en Rebecca in die tijd hebben gedaan vertelt het verhaal niet, maar waarschijnlijk zijn ze afgestudeerd en in ieder geval van de oost naar de westkust verkast.  Hoe dan ook, Kid Sistr is een naam om even te onthouden.