Category: Recensies

Tame Impala – Hummer

De aanleiding is niet helemaal duidelijk, misschien gewoon een actie van een fan. Maar er komt een muzikaal eerbetoon aan Smashing Pumpkins aan.

Een coveralbum met bijdragen van o.a. Meg Myers, Des Rock, Palaye Royale en een aantal andere nog minder bekende grootheden. Eén naam is wel wereldberoemd en dat is die van Tame Impala. Zij mogen de kar trekken met een versie van Hummer, een song van Siames Dreams. Kevin Parker begrijpt dat een goede cover geen klakkeloze nabootsing is van het origineel maar een eigen interpretatie moet zijn. In zijn versie is Hummer net zozeer een Pumkins als een Tame Impala nummer geworden en een tijdige reminder hoe goed beide bands wel niet zijn/waren.

Sending Hearts To All My Diaries telt 15 tracks en komt medio augustus uit.

Girl and Girl – It’s Dead

Girl and Girl pikt de draad weer op met twee nieuwe nummers. De een, Hell is prima, de ander It’s Dead nog beter.

Kai James zingt nog steeds met een vibrato waar niet iedereen even gecharmeerd van zal zijn. Die zang speelt echter een ondergeschikte rol in It’s Dead. Waar het om gaat zijn de gitaren die vullen hier alle kieren en gaatjes. Girl and Girl heeft  twee gitaristen en die pakken allebei flink uit. Dat zo’n gitaargevecht kan leiden tot een een serieus handgemeen laat de clip zien. Een nieuw album zal nog even op zich laten wachten, maar de kop is eraf.

Sowas von Egal 3 – German Synth Wave Underground 1981-1986

Sowas von Egal 3 – German Synth Wave Underground 1981-1986 (Bureau B)

Sowas von Egal 3 is de derde worp van het Hamburgse dj-team Damaged Goods. Een compilatiereeks die zich richt op de undergroundscenes van Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland in de vroege jaren 80. Ook op Sowas von Egal 3 vergeten pareltjes die menig dansvloer in no time in beweging krijgen.

Buiten de geijkte paden is nog zoveel fraais te ontdekken in de neue deutsche welle, de (vooral) Duitstalige tegenhanger van de new wave. Invloeden uit die stroming, gecombineerd met synthwave, postpunk en avant-garde en voornamelijk Duitse teksten brengen de luisteraar terug naar sfeervolle, donkere dansvloeren. Het is niet zo vreemd dat de 80’s nog altijd bijzonder populair zijn wereldwijd en in het bijzonder bij onze oosterburen.

De stuk voor stuk dansbare songs op Sowas von Egal 3 weerspiegelen een maatschappelijke atmosfeer, gevangen tussen onzekerheid, protestcultuur en een nihilistische ‘geen toekomst’-houding, gevormd door angst voor militarisering, milieuvernietiging en wereldwijde conflicten. We zouden kunnen zeggen: er is wereldwijd hélemaal níets veranderd en ook daarom blijft deze muziek zo urgent.

Je hoort aan alles dat deze verzamelaar met de grootste zorg en liefde voor muziek is samengesteld. Het geluid is wederom zorgvuldig geremasterd door Tom Morgenstern, een Duitse geluidstechnicus en muzikant die furore maakte in postpunkformatie Die Zinnförster, die van 1984 tot 1989 actief was. Wie stil blijft staan op een track als Geheimnis van het uit Hannover afkomstige Bizarre Leidenschaft moet verplicht richting oorarts. En zo is het zestienmaal raak op een verzamelaar die in huize Visscher om de haverklap in de cd-speler glijdt. Voetjes van de vloer. Pieter Visscher

 

Django Django – Cameos

Doveland, de zesde langspeler van Django Django wordt een conceptalbum.

Het hoe, wat en waarom zullen we een andere keer uit de doeken doen. Wel kunnen we nu alvast wat licht werpen op de muzikale bronnen waaraan de band zich dit keer heeft gelaafd. Dat zijn o.a. de Paris, Texas soundtrack van Ry Cooder, de schommelstoelblues van JJ Cale en de glanzende producties van Gerry Rafferty. Van die invloeden is op single Cameos van die laatste misschien nog wel het meest te merken. Cameos lijkt in de verste verte niet op Bakerstreet of een van de andere hits van Rafferty, maar heeft wel een vergelijkbare, volle en verzorgde productie waarin elk detail te horen is. De kracht van de compositie van Cameos zit hem in de repetitie, in de herhaling van het refrein. De eerste single van Doveland laat geen essentieel andere Django Django horen, eerder verfijning van hun karakteristieke sound. Gevaar is wel dat het allemaal iets te gladjes wordt, maar dat is op Cameos dus nog niet het geval. Doveland wordt begin november gereleased.

Muse – The Sickness In You & I

Het is waar wat ze zeggen over de nieuwe Muse; de band heeft weer iets van de oude vorm terug. Hun poging om de nieuwe Queen te worden hebben ze nog niet helemaal opgegeven. Ook op Wow, Signal staan songs waar je beter met een grote boog omheen kan lopen, maar de meerderheid is inderdaad wow!

Het  bewijs dat Muse weer min of meer de oude is, is nummertje zeven van de plaat. The Sickness In You & I heeft een riff van gewapend beton en een aardbevingsbestendige basis waarop de band een slimme rocksong heeft gebouwd die misschien niet de verassing heeft van vroeguhh, maar wel de impact. Je bent echt niet de enige die bij het horen van The Sickness de onbedwingbare behoefte krijgt om op tafel te springen en gedurende vier minuten en 17 seconden de rockheld uit te hangen. En zo staan er dus nog een paar op het album. Welkom terug Muse!

Ciska Ciska – Utopia

Ciska Ciska liet het voorbije jaar nadrukkelijk van zich horen met een reeks warm onthaalde singles zoals Angel, Sweet Sixteen en Jump Right In. Deze week stelt onze Gents-Oostendse songbird – née Ciska Dhaenens (26) – ‘Utopia’ voor, de voorbode van haar langverwachte debuutalbum ‘Page Of Cups (Reversed)’, dat op 11 september verschijnt en wordt voorgesteld in De Minard (Gent, 15/09) en De Roma (Antwerpen, 07/10).

‘Utopia’ kruipt onder je huid en en toont andermaal Ciska’s songwritingtalent in volle glorie. Het nummer laat vanaf de eerste noot de zon in je hart en ontvouwt zich tot een triomfantelijk feest van gitaren en synths. Iemand in de studio zei: “Utopia is zo’n zeldzame song die je aandacht niet opeist, maar ze haast achteloos wint en vervolgens moeiteloos vasthoudt.” Wij moeten vooral denken aan Big Thief.

De song is – net als het album – geproducet door tweevoudig MIA-winnaar PJ Coppejans (Sylvie Kreusch, Eefje De Visser) en gemixt door Tobie Speleman (Dressed Like Boys, Few Bits, Meltheads, Brihang en blackwave.).

Ciska: “Utopia gaat over het besef dat je je geluk soms te veel laat afhangen van iemand anders. Verliefd zijn voelt als de ultieme utopie, maar wanneer je weer alleen bent, volgt vaak de terugval. Daarover wilde ik schrijven. Nadien trok ik alleen op reis om te leren hoe ik op mezelf kon zijn.”

The Klittens – Have A Heart

‘Have a Heart’ is de eerste single van het langverwachte debuutalbum van The Klittens. Het is de titeltrack van hun aankomende album, dat op 25 september 2026 uitkomt. De video, gemaakt met bloed, zweet en kartonnen dozen, brengt de band, net als het album, op typische Klittens-wijze in eigen beheer uit.

Voor de band is ‘Have a Heart’ een anthem dat de hedendaagse cultuur van collectieve onverschilligheid op de korrel neemt: “Het verkent dat gevoel van machteloosheid, waarbij we pas onze stem laten horen als het stof al is neergedaald. Het is een cynisch pleidooi voor empathie in een tijd waarin we allemaal niets meer lijken te doen of voelen.”

De instrumentale demo werd tijdens Covid geschreven door drummer Laurie, maar bleef lange tijd op de plank liggen, totdat zangeres Yaël nieuwe teksten schreef en de call-and-response toevoegde. Katja, Marrit en Winnie voegden vervolgens de cruciale elementen toe die het nummer maakten tot wat het nu is, met de kenmerkende baslijn en chaotische bridge. The Klittens nam het nummer op in een studio in de Belgische Ardennen, in de late zomer van 2025, waar ze het hele album in twee weken opnamen. De band gaat dit najaar op tour door het Verenigd Koninkrijk.

Editors – The Rush

Na een onvergetelijke show van de meest geliefde Britse band Editors op het hoofdpodium van Pinkpop, kregen fans al een voorproefje van het aankomende album met de nieuwe single “The Rush”. Deze verscheen vorige week, gelijktijdig met de aankondiging van het album Surface, Echo & Sound, dat op 30 oktober 2026 uitkomt via Play It Again Sam.

Naast het album maakte de band tijdens hun show op Pinkpop ook bekend dat zij een concert in de Amsterdamse Ziggo Dome aan hun tour hebben toegevoegd, dat plaatsvindt op 18 februari 2027.

Voortbordurend op EBM uit 2022, een samenwerking met elektronische producer Benjamin John Power (ook bekend als Blanck Mass) op Surface, Echo & Sound, zijn Editors op een totaal nieuwe plek terechtgekomen. Toen de band in de zomer van 2025 weer samenkwam om aan een vervolg te werken, na drie albums die sterk als studioprojecten waren geschreven en opgenomen, voelden Editors dat ze wilden terugkeren naar een meer natuurlijke aanpak, iets dat teruggrijpt naar hun begintijd, zittend in een oefenruimte in Stafford, tegenover elkaar terwijl ze samen aan nummers werkten.

Net als op de solo-plaat van vorig jaar, There is Nothing In The Dark That Isn’t There In The Light, koos frontman Tom Smith voor een vergelijkbare uitgeklede, akoestisch gebaseerde aanpak voor het nieuwe materiaal van Editors. Hij bracht een selectie nummers mee voor de band om samen te spelen, verschillende dingen uit te proberen en te zien waar het hen bracht.

TAPE TOY – CTRL + ALT + DEL

TAPE TOY brengt hun nieuwe single ‘CTRL+ALT+DEL’ uit, de tweede single van hun aankomende album ‘Dumb Sites’, dat op 28 augustus verschijnt. Op 5 september viert de band de release met een eigen show in Bitterzoet in Amsterdam.

Waar de vorige single de uitgelaten, zomerse kant van TAPE TOY liet horen, is ‘CTRL+ALT+DEL’ rauw, dreigend en doordrenkt van dromerige vocals. De track gaat over een gevoel dat inmiddels voor velen herkenbaar is: de wereld staat in de fik, je wil je stem laten horen, maar hoe? Wanneer ben je te activistisch? Of doe je juist niet genoeg? De angst voor backlash terwijl je tegelijk het verlangen voelt om ergens iets aan bij te dragen. De track ontstond op een lange, hete zomerdag in een nog hetere studio, en dat voel je. Het resultaat is een nummer dat klinkt alsof het in één adem is opgenomen.