Category: Nieuwe Muziek

Hudson Freeman – I-40

De algoritmes weten niet zo goed wat ze met Hudson Freeman aanmoeten en dat is natuurlijk een goed teken. Je komt zijn songs tegen in folk, rock, twang, slacker en zelfs country playlists.

De programmeurs van Paradiso horen ook pop, r&b en zelfs moderne hip hop invloeden terug in zijn muziek. Laten we het erop houden dat Hudson niet voor een gat te vangen is. Hij brak vorig jaar eindelijk door met If You Know Me, een bluesnummer a la Loser van Beck. Eindelijk omdat hij toewerkt naar wat zijn vijfde album moet gaan worden. Zijn meest recente heet overigens Hudson Freeman Is A Folk Artist, maar waarschijnlijk vooral om mensen in de war te brengen.  Het is namelijk zijn minst folky plaat. Nieuwe single I-40 trapt af met een heerlijk scheurende slide. Het tempo ligt wederom niet hoog maar het nummer heeft teveel energie om in het slackerhokje te kunnen worden gepropt. De gitaarsolo’s en de barokke opbouw van I-40 (een snelweg van oost naar west) zijn vrij psychedelisch. Een fiddle en dronken saxsolo voedden de verwarring.  Maar bevestigen het idee dat Hudson Freeman in geen enkel vak past. En dat is natuurlijk een compliment.

Concerten: 27 augustus Tolhuistuin, Amsterdam. 28 augustus Into The Great Wide Open, Vlieland.

Bleech 9:3 – Figure 8

O jee, Bleech 9:3 is opgeslokt door een mega grote platenmaatschappij, de grootste die er is zelfs!

Als dat maar goed gaat. In de debuutsingle van Bleech 9:3 voor Polydor/Universal horen we nog geen sporen van A&R managers met scoringsdrift of de invloed van marketingtypes en/of accountants. Op Figure 8 zingt Barry gewoon weer zijn ziel bloot, gaat Sam ouderwets tekeer op zijn gitaar en rammen ook Luke en James er weer lustig op los. Is er dan helemaal niks veranderd? Jawel. Bleech 9:3 heeft een nieuwe producer. Niemand minder dan Dan Carey, de man achter Fontaines DC, Wet Leg, en tig andere eigentijdse rockkopstukken. En Figure 8 is gemixt door Rich Costey die o.a Bruce Springsteen en Arctic Monkeys als klant heeft. Een major label heeft dus ook wel zo zijn voordelen.

Concerten 13 september Bitterzoet, Amsterdam. 18 september Botanique, Brussel

basht. – Terror TV

De naam basht. zou je inmiddels moeten herkennen.

De Ierse indierockers hebben namelijk een -1 hit gescoord met Perfume, een nummer dat ook nog eens IJsbreker is geweest. En basht. stond zowel op Rock Werchter als op Vestrock. Altijd spannend een opvolger van een IJsbreker en hoewel Terror TV op het eerste gehoor misschien iets minder sterk klinkt dan Perfume krijgt basht. ook voor dit nummer een dikke voldoende. De nieuwe single is een in een 80’s postpunk-bad gedompelde uptempo rocktrack. De tekst gaat over de bak ellende die dagelijks via de TV over ons wordt uitgestort. Speciale vermelding voor de bassist die het nummer tot een hoger plan pompt. Terror TV komt net als Perfume (en Kiera Knightley) op het debuutalbum van basht. Dat gaat Poor Advice heten en komt op 9/10 uit.

Japanese Heart Software – Quitter

Japanese Heart Software is de opvallende artiestennaam van de uit Melbourne afkomstige Nat Chippy.

Nat is waarschijnlijk een afkorting van Natalie. Nat heeft een aantal slijtvast gebleken genres in haar smeltkroeg gedaan.  Denk aan dreampop, shoegaze en krautrock, en net zo lang geroerd tot er iets boven kwam drijven waarvan haar hart sneller ging kloppen. Haar mix maakte ze af met emo-meisjeszang en wordt opgediend met een melancholiek sausje. Dat het soms voor alle betrokken partijen beter is een om streep onder een relatie te zetten; daarover zingt ze in Quitter. Hopelijk is Quitter de eerste single van een tweede album van Japanese Heart Software want een erg sterk nummer.

Popwarmer: Danielle Ponder – Sun and Moon

Danielle Ponder komt op 9 oktober met haar tweede album Everything Has Changed. De Amerikaanse singer-songwriter brengt de plaat uit via Dead Oceans en deelt alvast de nieuwe single ‘Sun and Moon’.

Op de track combineert Ponder haar krachtige soulstem met een opvallend lichte en groovende productie. Onder dat opgewekte geluid schuilt echter een verhaal over een vermoeiende relatie waarin liefde vooral wordt gevoeld wanneer één van de twee alweer afstand neemt. Het contrast tussen de muziek en de melancholische tekst geeft het nummer extra lading.

Everything Has Changed telt veertien nummers en werd geproduceerd door Grammy-winnaar Mike Elizondo en Barney Lister. Voor Ponder betekent het album een nieuwe fase in haar carrière. Ze werkte jarenlang als advocaat op het gebied van justitiehervorming, voordat ze in 2021 op 39-jarige leeftijd besloot volledig voor de muziek te kiezen.

Na haar debuutalbum Some of Us Are Brave groeide Ponder uit tot een opvallende nieuwe stem binnen de soul. Met Everything Has Changed lijkt ze die ontwikkeling verder door te zetten.

Personal Trainer – Tyres Skid

Alweer een nieuwe single van Personal Trainer! Het is bijna niet bij te houden.

Tyres Skids verschijnt twee weken na Hole, terwijl Moping nog maar anderhalve maand oud is en Punch Drunk Love net drie! Waarschijnlijk willen de Amsterdammers dat hun fans ook de nieuwe nummers een beetje kennen wanneer ze op 18 september het podium van Carré beklimmen.

Van het kwartet singles dat aan de release van het Human Assholes album is vooraf gegaan is Tyres Skids het meest conventioneel. Dwz het meest liedje liedje en ook misschien wel het beste liedje. Willem Smit zingt hoe zijn wereld instort nu zijn relatie is stuklopen. Hopelijk zingt hij niet uit (recente) ervaring en is hij nog steeds dik met Pip. Maar zijn melancholie is geloofwaardig en de melodie van Tyres Skids erg sterk. Human Asholes volgt op 4 september.

Know Good – Can’t Get It

Onze muziekredactie is er nog niet helemaal uit of Can’t Get It van Know Good nou een Pinguin plaatje is of niet.

Het nummer is in ieder geval funkier dan je van ons gewend bent. Dat we toch overstag zijn gegaan komt door de synthesizer sound. Die is vies, vet en vuig: in één woord heerlijk! En het nummer duurt maar tweeënhalve minuut. Te kort of te lang? Dat hangt dus af van je gevoeligheid voor fysieke muziek. Know Good bestaat uit twee DJ-ende neven uit Houston, Texas. Geen stad die je associeert met dub-step, electro en andere nachtelijk beats-soorten. Tenminste wij niet. En O ja, de clip is ook bijzonder.

Martje Serveert nieuwe muziek week 34 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. FifteenOeight – FAITHFUL / IJSBREKER
  2. Japanese Heart Software – Quitter
  3. basht. – Terror TV
  4. DIIV – The Fountain
  5. This Is Lorelei – Oh NO Now My
  6. Westside Cowboy – Dobro
  7. Leal Neale – Slip Away
  8. Personal Trainer – Tyres Skid
  9. Twisted Teens – Florida Water Blues
  10. Royal Blood – Ten Over Ten / BREEKIJZER
  11. Danielle Ponder – Sun and Moon / POPWARMER
  12. Oh He Dead – The Weight / MARTJES SPECIAL

 

Vehicle – Escalators

Een van de popstijlen die onuitroeibaar zijn gebleken is de garagerock. Deze ruwe vorm van rock ontstond in de jaren zestig in de V.S. toen Amerikaanse bands probeerden te klinken als Britse bands die een Amerikaanse sound nastreefden. De naam komt van de plek waar de bands repeteerden, de garage.  Voorbeelden van Amerikaanse eerste generatie garagebands zijn o.a. The Standells, The Shadows Of Night en ? & The Mysterians. Zij wilden klinken als The Beatles, The Stones of The Animals.  Die wilden op hun beurt klinken als Buddy Holly, Chuck Berry en Bo Diddley.

Vehicle maakt de zaak nog ingewikkelder. De band komt uit Leeds en is dus Brits. Ze klinken echter zo authentiek Amerikaans op Escalators dat je zou zweren dat het nummer uit 1966 stamt en de band uit Milwaukee of zo.  Van de fuzzy gitaren, de geknepen zang tot en met het monobeeld aan toe alles klinkt precies goed. Even voor de goede orde. Vehicle is dus een Britse band die probeert te klinken als een Amerikaanse band die een Britse band nadoet die Amerikaans wil klinken. En dat is ze dus uitstekend gelukt.

 

Protomartyr – Sounds We Cannot Hear

Het intro van Sounds We Cannot Hear doet een duistere, atonale postpunktrack vermoeden. Dat blijkt mee te vallen. Maar echt opklaren wil het ook niet.

Niet dat we anders hadden verwacht van Protomartyr, een band die het spoor volgt van klassieke zwartrockers als Joy Division, The Fall en Nick Cave. Naast de gebruikelijke basis van bas, drums en gitaren horen we op de eerste single van het Hotel Usona album ook blazers en nog andere zeg maar postpunk-vreemde instrumenten. Het idee voor de verbreding van de sound kwam waarschijnlijk van producer David Fridman.  Hem kennen we van zijn werk met o.a The Flaming Lips en MGMT. Sounds We Cannot Hear klinkt dus tegelijk anders dan en typisch als Protomartyr, een band die altijd in beweging is en nooit teleurstelt.

Concerten: 20 februari Le Botanique Brussel, 22 februari Paradiso, Amsterdam.