Category: Nieuwe Muziek

Clutter – Grease Baby

Clutter maakt postpunk met de p van pop.

De meiden en jongensband uit Stockholm staat op het punt om hun debuutalbum uit te brengen. De weg daarnaar toe hebben ze geëffend met drie singles waarvan we de eerste twee hebben gemist. Maar de derde dus niet. Gelukkig is dat ook de beste van het stel. Grease Baby is een new waverige rocksong, lekker flegmatisch gezongen door Hilde of Emma en tot de nok toe gevuld met gitaar. Het woordloze refrein zal dagenlang door je hoofd blijven spoken. Gegarandeerd. Album, Sugar Rush volgt begin oktober.

PJ Harvey – Voyager

Voor de opname van haar nieuwe single Voyager heeft PJ Harvey haar gitaar in de foedraal gelaten en een beroep gedaan op een klassiek orkest. Zelf speelt ze een Prophet-5 synthesizer en percussie. En ze zingt natuurlijk.

Iets heel anders dus, maar weer mooi en indringend. PJ zingt gaat over de Voyager ruimtesonde.  Die is in 1977 gelanceerd en inmiddels ver voorbij de verste planeet van ons zonnestelsel gevlogen. De Voyager 2 zendt echter nog steeds een signaal uit en blijft dat doen tot de nucleaire stroombron het definitief begeeft. PJ Harvey schreef Voyager op verzoek van de Britse fysicus Brian Cox als ‘soundtrackthema’ van zijn ‘Emergence’ wereldtournee.  Dat is een soort collegetour, maar dan op astrofysisch niveau.

Joe Lovano – Paramount Quartet

Joe Lovano – Paramount Quartet (ECM)

Will Calhoun kennen we niet alleen van zijn meesterlijke drumwerk in het al even meesterlijke Living Colour, we houden ‘m ook in de gaten vanwege zijn diverse muzikale uitstapjes. Bijvoorbeeld in de wereld van de jazz. Waar hij meer dan geregeld opduikt. Calhoun ontving de pretentieuze Buddy Rich Jazz Masters-prijs al eens.

Nu duikt hij op in het Paramount Quartet van tenorsaxofonist Joe Lovano, de jazzgrootheid die veel meer blaasinstrumenten in zijn bagage heeft en daarnaast ook drumt. Dat laat hij nu dus over aan Calhoun, die in een track als Fanfare For Unit heel subtiel wat rockelementen toevoegt.

Gitarist Julian Lage en bassist Asante Santi Debriano completeren het kwartet dat op een uitdagende, creatieve manier de rijkwijdtes van gedragen, klassieke jazz en wereldmuziek verkent. Improvisatorisch her en der, er is absoluut ruimte voor het avontuur, terwijl het bovenal genieten is van de instrumentbeheersing van de vier en het sublieme productiewerk van de Duitse meester Manfred Eicher.

Zo horen we een zevental uitgerekte tracks, die balsem voor de ziel zijn. Het is de kunst zo nu en dan een instrument te isoleren van de rest en zo extra veel muzikale rijkdom te ontdekken. Een muziekrijk album al met al, zeker voor hen die geregeld afstemmen op het overheerlijke Pinguin Pluche

Terwijl ondergetekende dit typt komt Generique van Miles Davis voorbij op dat station van Pinguin Radio. Pieter Visscher

Phoebe Bridgers – Lost Boys

Haar derde album moet nog uitkomen, maar Phoebe Bridgers is nu al een van de invloedrijkste en succesvolste singer-songwriters van de 21ste eeuw.

Bijzonder is dat ze een miljoenenpubliek weet te bereiken zonder concessies te doen aan de mainstream. Ze is zo indie als indie maar zijn kan. Ook politiek durft ze stelling te nemen. En dat vergt moed in een land waar het vrije woord steeds meer onder druk komt te staan. Na een succesvol intermezzo als lid van supertrio Boygenius en een sabbatical jaar maakt de 31 jarige zangeres nu een doorstart met haar eigen carrière. Nieuwe single Lost Boys is een typisch Phoebe Bridgers nummer; een warm geproduceerd luisterlied met een breed palet aan instrumenten en een tekst waar je lekker op kan zitten puzzelen. De sfeer is ondanks het vlotte tempo weer enigszins weemoedig. Dat derde album heet Lost Weekend en komt begin augustus uit.

Concert: 5 december Vorst Nationaal (B), 7 december Ziggo Dome, Amsterdam.

Angus & Julia Stone – Monroe

Het verrast ons ook dat Angus & Julia een nieuwe single uithebben waar we eindelijk weer eens enthousiast over kunnen zijn.

Na hun piek een jaar of vijftien geleden zijn Angus & Julia langzaam maar zeker weggezakt in het peloton van hasbeens. Hun concerten lopen nog steeds redelijk, logisch want ze hebben een handvol slijtvaste songs, maar daar is de laatste jaren nauwelijks nog een bijgekomen. Ook hun solo-uitstapjes waren geen succes, op die van Angus alias Dope Lemon na. En daar schuilt hem ook de verklaring voor het welslagen van de nieuwe single. Eigenlijk is Monroe een Dope Lemon song. Ze zingen weliswaar samen, maar het is de instrumentale begeleiding het nummer zo geslaagd maakt. Monroe zit vol met die heerlijke bubbelende, borrelende en zomerse geluidjes die zo typisch zijn voor de producties van Dope Lemon. Dat Angus die kunst heeft afgekeken van Sly Stone en Bootsy Collins maakt dan verder niks uit. Op 4 september komt Karaoke Bar uit, het nieuwe album van de broer en zus. Hopelijk staan er meer Dope Lemon + Julia nummers op de plaat.

Concert: 9 juli Slot Zeist.

De Staat – GLORY

GLORY is de derde single van het zevende album van De Staat dat begin september het daglicht zal zien.

De eerst twee hebben we overgeslagen. Niet omdat ze niet goed zouden zijn, maar omdat we ze te somber vonden, te streng ook, te ongemakkelijk. Dat is een smaakding, maar als het enigszins kan draaien we liedjes die we zelf ook leuk vinden. Dus waren we er eigenlijk op voorbereid om ook GLORY te skippen. Maar hier komen we niet onder uit, want te goed en bijzonder. GLORY is niet veel meer dan een drumbeat, een Oost Europees aandoend mannenkoor en Torre Purim die hel en verdoemenis predikt. Maar het is genoeg en zwaar overtuigend. En Torre heeft natuurlijk geen ongelijk als hij zegt dat als we niks doen de wereld langzaam maar zeker naar de gallemiezen gaat.

Martje Serveert nieuwe muziek week 28 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.


Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. This Is Lorelei – Billy Came Back / IJSBREKER!
  2. Muse – The Sickness In You & I
  3. Girl and Girl – It’s Dead
  4. Django Django – Cameos
  5. Clutter – Grease Baby
  6. De Staat – GLORY
  7. Tame Impala – Hummer
  8. Angus & Julia Stone – Monroe
  9. Phoebe Bridgers – Lost Boys
  10. PJ Harvey – Voyager
  11. Gurriers – Party Lines
  12. Swapmeet – Halfway
  13. Dinosaur Jr – Several Got Away
  14. Sleep – Have Spacesuit Will Travel / BREEKIJZER
  15. FLEUR – Jour D’été / POPWARMER
  16. Josh da Costa – 96 Year Old Girl / MARTJES SPECIAL

Tame Impala – Hummer

De aanleiding is niet helemaal duidelijk, misschien gewoon een actie van een fan. Maar er komt een muzikaal eerbetoon aan Smashing Pumpkins aan.

Een coveralbum met bijdragen van o.a. Meg Myers, Des Rock, Palaye Royale en een aantal andere nog minder bekende grootheden. Eén naam is wel wereldberoemd en dat is die van Tame Impala. Zij mogen de kar trekken met een versie van Hummer, een song van Siames Dreams. Kevin Parker begrijpt dat een goede cover geen klakkeloze nabootsing is van het origineel maar een eigen interpretatie moet zijn. In zijn versie is Hummer net zozeer een Pumkins als een Tame Impala nummer geworden en een tijdige reminder hoe goed beide bands wel niet zijn/waren.

Sending Hearts To All My Diaries telt 15 tracks en komt medio augustus uit.

Girl and Girl – It’s Dead

Girl and Girl pikt de draad weer op met twee nieuwe nummers. De een, Hell is prima, de ander It’s Dead nog beter.

Kai James zingt nog steeds met een vibrato waar niet iedereen even gecharmeerd van zal zijn. Die zang speelt echter een ondergeschikte rol in It’s Dead. Waar het om gaat zijn de gitaren die vullen hier alle kieren en gaatjes. Girl and Girl heeft  twee gitaristen en die pakken allebei flink uit. Dat zo’n gitaargevecht kan leiden tot een een serieus handgemeen laat de clip zien. Een nieuw album zal nog even op zich laten wachten, maar de kop is eraf.

Popwarmer: FLEUR – Jour D’été

Als je naar FLEUR luistert kan je denken dat het een vergeten yé yé pop reliek is uit de jaren 60 van de vorige eeuw. Niets is minder waar, FLEUR maakt goed waar moderne tijden de steek hebben laten vallen: namelijk het niet meer omarmen van het poptimisme van de yé yé.

Nu is FLEUR (gewoon) Nederlands, heel erg van nu en weet echt meer te doen met de zonnige tonen dan alleen oude tijden weer oproepen. Er zitten genoeg garage pop draden doorheen. Er is een nieuwe EP uit Jour D’été en de titeltrack ervan is precies die Franse zomer injectie – muzikaal – die je nodig hebt.

Voor al je psych-pop yé yé feels, met bloemen.