Category: Nieuwe Muziek

Ruti – I’LL BE YOUR FRIEND

Als je niet zou weten dat Ruti uit Engeland komt, zou je zweren dat die wortels heeft in de delta van de mighty Mississippi.

Nieuwe single I’LL BE YOUR FRIEND heeft namelijk een behoorlijk bluesy afdronk. Maar de half Brits en Nigeriaanse artiest groeide op in Essex en woont tegenwoordig in Londen. Ruti is van meerder markten thuis. Of beter op meerdere plekken: variërend van de dansvloer tot de slaapkamer en waarschijnlijk binnenkort ook de hitparade. De link tussen hun uiteenlopende songs is de bezielde, krachtige en donker getinte stem van de singer-songwriter.  Met nieuwe single I’LL Be YOUR FRIEND zal die veel nieuwe vrienden maken (sorry).

Breaking Benjamin – Something Wicked

Breaking Benjamin zijn vier herrieschoppers uit Pennsylvania. Ze zijn even uit de running geweest maar komen nu ijzersterk terug met Something Wicked!

De nieuwe single is het openingssalvo van een nieuwe strooptocht die de Benjamin’s op 8 juli -das dus best al snel – naar de AFAS in Amsterdam zal brengen. Over een nieuw album nog geen woord. Behalve dan dat er wordt gewerkt aan het eerste BB album in 5 jaar, hun 7e in totaal. Waarschijnlijke voorloper Someting Wicked is hard, maar beheerst. Precies zoals we de band hebben leren kennen en waarderen.

Kevin Morby – 100,000

Doorgaans reserveren we onze IJsbrekers voor beginnende bands, voor acts die wel wat steun kunnen gebruiken. Deze week echter zetten we onze schouders onder een man die al aan zijn 8e album toe is.

Hoe zit dat? Nou, ten eerste bevestigt de uitzondering de regel, ten tweede is 100,000 het beste nummer dat deze maand is uitgekomen. En ten derde mag Kevin Morby dan wel bekend zijn, beroemd is hij zeker niet. En dat is jammer, want die 8 albums zijn zonder uitzondering de moeite waard. Wat een grote doorbraak van de Texaanse singer-songwriter waarschijnlijk in de weg staat is het kalme karakter van zijn songs. Zijn liedjes vallen alleen op als je luistert, maar als je luistert wacht een grote beloning: warme melodieën, humanistische teksten en eerlijke zang. Dit alles binnen een kader van indie en Americana met soms een vleugje Lou Reed of een druppeltje Bob Dylan.

Kevin’s jongste album, Little Wide Open werd geproduceerd door Aaron Dessner van The National en telt bijdragen van o.a. Justin Vernon en Lucinda Williams. Het album staat vol hoogtepunten, maar het allermooist is misschien wel het nummer 100,000 dat langzaam opbouwt naar een heerlijke climax. Wie hier niet warm voor loopt heeft een hart van steen, of faeces in de oren, dat kan ook 😉

Concert: 2 juli Paradiso.

Yard Act – Redeemer

Hij is behoorlijk stevig de nieuwe single van Yard Act en gehoorlijk goed ook.

Het is nog steeds niet echt zingen wat James Smith hier doet, maar het begint er op te lijken. Ofwel Yard Act is bezig hun postpunkpraatzangstijl op te rekken. Ook anders is dat we hier nu een band aan het werk horen. Waar voorheen de songs via een laptop tot ons kwamen, horen we nu 5 muzikanten in 1 hok echt en hecht samen spelen, zeg maar rocken. Smith maakt zich ergens druk over. Wat en waarom weten we niet. We zullen de tekst eens nader bestuderen. Maar ook zonder tekstbesef is het volop genieten geblazen.

Redeemer is de 1ste single van het 3e album van Yard Act uit Leeds. You’re Gonna Need A Little Music is geproduceerd door Justin Meldal- Johnson, een Amerikaan die eerder werkte met o.a. Nine Inch Nail, Beck, Wolf Alice en behoorlijk wat anderen.

Father John Misty – The Payoff

In den beginne – we spreken dan van 14 jaar geleden- duurden de liedjes van Father John Misty zelden langer dan 4 minuten.

Tegenwoordig zijn ze zelden korter dan 5. En voor een epistel van bijna 10 minuten draait hij zijn hand ook niet om. Wat dat betreft gaat Father John tegen de trend in. De moderne luisteraar is vaak al weg voordat de 2 minuten wordt aangetikt. Mister Misty is dus een artiest die volkomen zijn eigen gang gaat wars van trends, modes en rages. Dat wordt gewaardeerd. Per maand trekt hij ruim 8 en ½ miljoen luisteraars. Die verdelen hun aandacht over 7-tal albums + de nodige EP’s en non album tracks. Of The Payoff de release van een nieuw album inluidt of dat het een ‘one off’ single is, is nog ongewis. Zonder er precies op te lijken heeft The Payoff wel iets weg van The Beatles in hun LSD periode, I Am The Walrus, Strawberry Fields. dat werk. Dat komt door de Lennon-esque zang en de licht excentrisch klinkende violen. Ook de gedrogeerde gitaarsolo is retro a gogo. Je kunt slechtere voorbeelden hebben.

Concert: 8 juni Amsterdamse Bos.

hey, nothing – Boat Garage

Met zijn vette riff en grootse refrein klinkt Boat Garage iets poppier dan we van hey, nothing zijn gewend.

Dat is geen kritiek maar een constatering. Een ‘tweemo Big Thief’ worden Tommy en Tyler wel genoemd. Tweemo -zo laten we ons informeren, is een muzikale hybride van ‘twee pop’ (softe, melodieuze indie) en emo (gevoelige gitaarmuziek). Tis maar dat je het weet. Wat compositie en productie betreft zou Boat Garage best een hit kunnen zijn, maar waarschijnlijk staan de kwetsbare zang en de tekst over de angstaanjagende buitenwereld een crossover naar een groter publiek in de weg. Ook is het duo is niet echt telegeniek. Al moet je natuurlijk nooit nooit zeggen in de popmuziek.

Slow Fiction – junior year

Ruim 2 jaar geleden verscheen het New Yorkse Slow Fiction voor het eerst op onze radar.

Dat was met de single Apollo. Die omschreven we toen als een kruising tussen Blondie, The Pretenders en Patti Smith. Ondertussen heeft Slow Fiction een meer eigen geluid ontwikkeld. De band draait echter nog steeds om de zangkunsten en persoonlijkheid van Julia Vassalo. Die eigen sound is diep geworteld in de grootstedelijke rocktraditie van thuisbasis New York: oude Strokes, de CBGB’s scene van Debbie en Patti en nog verder terug tot de oerband van The Big Apple Lou Reed’s Velvet Underground. Een beetje morsige rock dus met schurende gitaren. Die contrasteren mooi met Julia’s coole zang. junior year is de eerste single van het vijftal uit Brooklyn voor het Tight Knit label. Waarschijnlijk volgt er dit jaar nog een debuutalbum.

Martje Serveert nieuwe muziek week 21 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Caroline Rose – Yip Yip Yow / IJSBREKER
  2. Finn Wolfhard – I’ll Let You Finish
  3. My Purse – I Smell
  4. Slow Fiction – junior year
  5. hey, nothing – Boat Garage
  6. Father John Misty – The Payoff
  7. Yard act – Redeemer
  8. THEATRE – You Are
  9. Ruti – I’LL BE YOUR FRIEND
  10. ultrasaturated – New Love
  11. Five Finger Death Punch- Eye of the Storm / BREEKZIJER
  12. Fat Dog – Go Fuck Urself / POPWARMER
  13. Fellatio – Plasticine Paul / MARTJES SPECIAL

My Purse – I Smell

We weten bar weinig over My Purse dus moeten we even deduceren en speculeren.

Wat we weten is dat ze met zijn vieren zijn: 3 girls en 1 boy. Wat we horen is dat My Purse een band is uit het geslacht der postpunk-achtigen. Waarschijnlijk komen ze uit Amsterdam of uit de buurt van. Ze doen namelijk mee aan de Zonneprijs, een lokale competitie. Op 4 juni staat My Purse in de finale in Paradiso. Tenzij ze getrouwd zijn zullen Una en Igor Jongenelis broer en zus zijn. Zij schreven het levendige en funky I Smell samen met Sara Elzinga en Keetje Voogd. I Smell is een debuutsingle, maar zo klinkt-ie niet. Er wordt op hoog niveau gespeeld (Conservatorium?) wat duidt op enige ervaring. Kwa compositie is I Smell ook zeker geen niemendalletje. Een serieus statement is het ook niet echt: gewoon een geinig B52’s achtig dansplaatje. Wat dat betreft is My Purse een vreemde eend in de doorgaans wat humorloze postpunkbijt. We kennende concurrentie niet, maar My Purse zou helemaal geen slechte winnaar zijn van die Zonneprijs.