De Canadese singer-songwriter Andy Shauf komt in oktober voor twee concerten terug naar ons land. Hij is dan te zien in Zwolle en Utrecht. Beide shows volgen op zijn eerste headline optreden die hij afgelopen mei in Paradiso gaf. De kaartverkoop start op zaterdag 16 juli om 10:00 uur. Kaarten zijn te bestellen via de websites van de podia.
Andy Shauf maakt indruk met zijn eerlijke en persoonlijke liedjes die veelal gaan over hartzeer en eenzaamheid. Zorgvuldig zoekt hij zijn woorden uit, waardoor zijn werk bijna poëtisch klinkt. De ietwat somber aandoende onderwerpen klinken daarom toch warm en toegankelijk. Door fans wordt hij soms vergeleken met Elliott Smith, de helaas in 2003 al overleden singer-songwriter. Onlangs kwam zijn nieuwe album ‘The Party’ uit.
Behalve recent in Amsterdam, trad Andy Shauf al eerder in Nederland op. Zo maakte hij reeds zijn opwachting op Into The Great Wide Open, TakeRoot en het Sugar Mountain festival. Ook verzorgde hij de support shows voor o.a. The Lumineers in de Melkweg en Husky.
LIVEDATA 29/10 Let’s get Lost, Zwolle 30/10 Ekko, Utrecht
Bombino – Tamiditine Tarhanam (My Love, I Tell You)
The Mystery Lights
Dinosaur Jr – Tiny
Binnenkort hebben we Canadese gasten bij Poppodium Volt: niemand minder dan Danko Jones! De uit Toronto afkomstige band brak in 2002 internationaal door met het album Born A Lion. Hierna volgden 6 andere albums en talloze optredens over de hele wereld. Zo hebben de mannen onder andere getourd met Motörhead, Guns N’ Roses en The Rolling Stones. Ook stonden ze al op festivals als Rock am Ring, Rock Werchter, Reading, Pukkelpop en Pinkpop. Danko Jones wordt ook wel de ‘most ridiculously entertaining & exciting live band’ ter wereld genoemd door Metal Hammer UK.
In de afgelopen vijftien jaar heeft Jamie Lidell een solide reputatie opgebouwd als artiest die niet gecategoriseerd kan en wil worden. En die rusteloze ziel heeft hem geleid naar het op 14 oktober te verschijnen Building a Beginning, zijn zesde studioalbum en de opvolger van het in 2013 verschenen album dat simpelweg de titel Jamie Lidell droeg.
Amsterdam Woods Festival 2016
My Baby begon om 21.30 uur op de Fusion Stage, één van de grotere podia van het festival waar met name de (hard)rock en indiebands geprogrammeerd staan. Het tijdstip is wat aan de vroege kant voor EXIT-begrippen maar het oude marktplein van het fort waar de stage op staat was al volgelopen voor de Nederlandse band. Het is tenslotte de eerste dag dus iedereen wil beginnen en heeft nog frisse energie! De show duurde een klein uurtje en de mensenmassa werd steeds groter en uitzinniger. My Baby werkte naar een climax toe zoals alleen My Baby dat kan. Zelfs na een lange rit over de Europese snelwegen en langs verschillende grensroutes. Het hypnotiserende trio sloot de set af met de hits Remedy en Seeing Red waarop Cato de lichamen van de menigte onder controle kreeg. Iedereen ging heen en weer. “My Baby can dance all night! Who wants to dance all night?”, schreeuwt ze uit. Maar toen was de show helaas alweer voorbij. Zo snel gaat gaat een sessie voodoo-electrique dus. My Baby mag weer een geweldig festivaloptreden op hun c.v. zetten, want ook EXIT is behekst door the Witch Queen of Amsterdam. Dat de band internationaal aan het doorbreken is blijkt wel uit de 9 interviews die My Baby heeft na afloop én dat ze direct weer de spullen moeten pakken voor optredens op zomerfestivals in Slowakijke en Tsjechië. Na afloop maakt Cato nog een praatje met mensen in het publiek en wat blijkt? Muziekliefhebbers uit verschillende landen zijn speciaal naar EXIT gekomen om My Baby hier te zien! Na My Baby is het de beurt aan de hardrock band The Black Heart Rebellion uit Gent, dus de Benelux is vanavond goed vertegenwoordigd. Later op de avond is het tijd voor Britse popklanken met de band Bastille en zangeres Ellie Goulding. Tegelijk met Ellie speelt de Amerikaanse punkband Anti-Flag op de Explosion Stage. Maar het grote hoogtepunt van de eerste dag is het traditionele vuurwerk. Wat een enorme knallen en prachtige, grote lichtshow.Dag 2 – vrijdag
Na wat Servische medicijnen voel ik me gelukkig alweer een stuk beter. Ik ben naar het stad “Štrand” aan de Donau geweest. Een erg leuke plek waar je lekker kan chillen, zwemmen en zonnen op het gras. Normaliter is het een rustige plek waar de inwoners van Novi Sad komen, maar alle barretjes die er zijn, zijn nu omgetoverd tot mini disco’s. Oftewel, het feest gaat hier overdag gewoon door. ‘s Avonds zijn de andere Nederlandse journaliste en uit België uitgenodigd op het terras van het fort voor een drankje en diner als een hartelijk welkom op het festival. We hadden echt een prachtige zonsondergang over de Donau en Novi Sad (foto). Ik was er stiekem even tussen uitgepiept om Tinariwen op mainstage te zien. De band is al actief sinds 1982 en is uitgegroeid tot één van de vaandeldragers van de wereldmuziek en heeft zelfs een Grammy gewonnen. Bovendien zijn ze op een zeer hip label, Anti Records, gecontracteerd. De groep komt uit Mali en zingt in het Tamasheq, de taal van de Toeareg – een stam uit de woestijn. En dat woestijn-gevoen weet Tinariwen geweldig over te brengen, uitgedost in hun gewaden, traditionele dans, brede glimlach en exotische “rock”muziek. Terug naar het diner en daarna sfeerproeven op het festival. Even dansen bij de Reggae Stage, even gek doen bij de Silent Disco (ik scheen het hardst mee te zingen van iedereen….!). En daarna meezingen bij The Vaccines. En zanger Justin Young (hij doet me aan die clown van een Nicolas Cage denken) van de Londense inderock band weet ook wel wat gek doen is. Wat een idioot (zie foto’s hierboven). Met z’n witte broek en t-shirt met cougar 66 zet hij zich redelijk belachelijk, expres. Met verscheidende festivalkrakers als Bad Mood, Teenage Icon, Post Break-Up Sex, Wreckin’ Bar en mijn persoonlijke hoogtepunt 
IPA gedronken en geweldige burgers gegeten bij de bar Toster in het centrum dus met een goed gevulde maag richting EXIT voor de laatste dag die vooral om The Prodigy draait. Maar eerst nog kletsen en een biertje drinken bij de brug over de Donau waar iedereen verzameld. The Prodigy is één van de grootste acts in Servië. Tijdens de oorlog in Servië groeide de Britse dance-act uit tot een fenomeen. De muziek sloot perfect aan bij het tijdsbeeld en waar veel grote acts nooit Servië aandeden voor concerten is The Prodigy al meerdere malen op Exit geweest, zelfs op de eerste editie. Dit wordt dus een thuiswedstrijd! Op Main Stage is het deze editie nog niet zo druk geweest. Het lijkt wel een touwtrekwedstrijd. De Serviërs gaan helemaal uit hun plaat op “hun” The Prodigy. De populaire rapper Wiz Khalifa en de jonge Britse mc Stormzy gooiden hoge ogen als opwarmer. Ik ben zelf de laatste dag veel rondom Fusion Stage geweest waar veel boeiende Servische bands optraden. De americana van Stray Dogg, de legendarische “Servische jazz” van de 66-jarige Josipa Lisac (foto) en vroeg in de ochtend toen het al licht was de populaire hiphop van Who See, De Jeugd van Tegenwoordig van Montenegro. Dat was ’em, ciao!
Crystal Castles hebben de details van hun langverwachte vierde studio-album bekendgemaakt. Op 19 augustus 2016 verschijnt Amnesty (I) via Fiction Records/Caroline International. Tegelijk met de albumaankondiging is direct de nieuwe single uitgebracht die gisteren in première ging op BBC Radio 1. Luister hieronder naar 
Na de 
De voorlopers van Citizen of Glass, Philharmonics (2010) en Aventine (2013), gingen vaker dan één miljoen keer over de toonbank en de nummers zijn gezamenlijk 250 miljoen keer gestreamd. Citizen Of Glass is opgenomen, geproduceerd en gemixt door Agnes Obel zelf bij Aventine-Neukölln en BrandNewMusic-Studios in Berlijn.