Nation Of Language – This Fractured Mind

De beste neo new wave band van dit moment worden ze genoemd. Nieuwe single This Fractured Mind is het bewijs dat ‘ze’ gelijk hebben. Het is dat de producties van Nation of Language klinken als de spreekwoordelijke klok anders zou je zweren dat we naar een band uit 1981 luisteren i.p.v. 2021.

De oude new wave/synthipop stijl staat nog steeds als een huis, maar de wat in de filmwereld ‘production values’ heet, laat op platen van Kraftwerk, New Order en Soft Cell nogal te wensen over. Logisch want de techniek heeft niet stilgestaan. Waar je het in de new wave periode nog behelpen was met logge monofone keyboards heb je nu in vaak genoeg aan een gedownloade plugin om de gewenste sound te krijgen. ‘Een synth kan de bas doen’ is een in muzikantenkringen veel gehoord gezegde. En nog veel meer!

Wat je niet kunt downloaden of sampelen is talent, een muzikaal oor en goede smaak, zaken die bij de dame en heren van Nation Of Language ruimschoots aanwezig zijn. This Fractured Mind is voorproefje drie van album twee van Nation Of Language.

‘Away Forward’ komt begin november uit.

Olivia Vedder, Eddie Vedder, Glen Hansard – My Father’s Daughter

Het verhaal gaat zo; Glen Hansard en Eddie Vedder hebben een aantal liedjes geschreven voor de soundtrack van Flag Day, de nieuwe film van Sean Penn. De songs zouden worden gezongen door Cat Power. Voordat zij echter haar niet geringe zangtalenten kon loslaten op een van de laatst geschreven nummers, My Father’s Daughter stuurde Eddie Glen een demo waarop Olivia Vedder te horen is. Inderdaad Eddie’s dochter. Niks meer aan doen zei Glen. Het sfeervolle resultaat is nu overal online te vinden.

Over dochters gesproken. In Flag Day is o.a Dylan Penn te zien, de dochter van Sean. Film en soundtrack komen de 20ste al uit.

Smudged & Het Gezelschap – Ewan McGregor

Platform voor Rotterdams talent! Stichting De Nieuwe Lichting is een jonge, ambitieuze organisatie die zich, onder leiding van cultureel ondernemer Immanuel Spoor, inzet voor zowel de belangen van de stad als de belangen van de Rotterdamse makers. Dit wordt gedaan met projecten zoals Eendracht Festival, Festival Downtown, DNL Pop-Up en nog veel meer.

Smudged en Het Gezelschap releasen samen het nummer ‘Ewan McGregor’. ‘Ewan McGregor’ is de tweede single het project De Nieuwe Lichting, waarin zeven van Rotterdams tofste acts bij elkaar zijn gekomen om the sound of Rotterdam in een album te vangen. Krautrock band Smudged en rapcollectief Het Gezelschap zouden elkaar normaal gesproken niet zo snel in de studio treffen, maar op dit schrijverskamp kon het allemaal.

 

 

Water From Your Eyes – Track Five

De vreemdste eend die we de laatste tijd aan onze bijt hebben toegevoegd komt op naam van Water From Your Eyes. De bandnaam is al apart, de songtitel, Track Five misschien nog wel meer. Zeker als je weet dat het het zesde nummer wordt op het nieuwe album van het duo uit Brooklyn.

Track Five opent met een stukje meerstemmige a capella. Daarna volgt een zacht golvende synthesizer en dan begint het geweld. Een industriële klinkende drum die al ras gezelschap krijgt een van neurotische bas zetten de toon voor de rest van de track. Af en toe neemt de ritmesectie wat gas terug maar nooit voor lang. De zangeres laat zich niet opfokken door wat er om haar heen gebeurt en zingt rustig haar partij.

Het geheel doet denken aan het soort robotrock dat midden jaren tachtig klonk in gekraakte panden in steden als Berlijn, Tokyo en Sheffield. Track Five komt van het nieuwe album van het hoogst productieve Water From Your Eyes.

Structure wordt de tweede langspeler van het duo dit jaar. Dat brengt het totaal aantal albums dat Nate Samos en Rachel Brown sinds 2017 hebben vervaardigd op zes. Ondanks die gestage stroom releases is Water From Your Eyes nog niet echt boven komen drijven. Aan de kwaliteit van hun songs en producties ligt het absoluut niet. Vanaf album 1 maakt het duo bovengemiddeld boeiende, en ook originele muziek (overigens lang niet altijd zo ‘neurotisch’ als Track Five), die veel meer aandacht verdiend dan die schamele 5000 luisteraars die ze nu trekken. Hopelijk brengt Track Five de aandacht Nate en Rachel meer dan verdienen.

The Linda Lindas – “Oh!”

Hip of hype? That’s the question. Een tijdje terug traden The Linda Linda’s op in de openbare bibliotheek van L.A. Een video van het nummer Racist Sexist Boy op Youtube sloeg in als een bommetje. Er volgden tv optredens en lovende woorden van o.a. Tom Morello van RATM, Thurston Moore van Sonic Youth en Flea van de Peppers. Niet veel later hadden de meiden een contract op zak van punk speciaal label, Epitaph.

En nu zijn ze amateur af. De vraag is nu gaan ze beroemd worden zoals voorspeld. Of is hun faam van tijdelijke aard. We gaan het zien (of niet)

Reb Fountain – Lacuna

Reb Fountain komt binnenkort met haar vijfde album. Dat haar naam hier toch geen belletje doet rinkelen zal te maken hebben met het feit dat ze woont en werkt in het verre Nieuw-Zeeland. Daar is ze best beroemd, maar weer niet zo dat het buitenland lokt. Haar gezinsleven is ook een reden om het nog even niet al te ver van huis te zoeken.

Maar gelukkig hebben we het internet nog, zodat we bijna 19.000 km noordelijker ook van haar muziek kunnen genieten. En genieten doen we! Reb zingt zacht rockende luistersongs waarin naast haar aangename stem steevast een smaakvolle gitaar te horen is. Ze maakt deel uit van de kleine maar o zo fijne alt-folkscene van Nieuw-Zeeland waarvan ook o.a. Marlon Williams en Aldous Harding lid zijn.

Lacuna is een prima instappunt voor oningewijde. De beat is zacht, maar nadrukkelijk, haar zang expressief. De kers op de taart is een Neil Youngiaanse gitaarsolo.

Ty Segall – Harmonizer

Harmonizer is het titelnummer van het naar schatting 22ste album van Ty Segall. Het is de eerste solo release van het Californische gitaarwonder in twee jaar. Waarom de man die makkelijk drie albums per jaar produceerde zo lang over zijn nieuwe heeft gedaan, hoor je meteen als je de plaat aanklikt.

De productie is voor Ty’s doen opvallend verzorgd, en hij heeft zijn wapenarsenaal uitgebreid met drummachines, synths en een batterij nieuwe pedalen zodat hij zijn gitaar nog harder, hoger en gemener kan laten scheuren. De titelsong denkt de lading.

Op Harmonizer komen de gitaren uit alle hoeken op je af, sterk vervormd of juist kraakhelder, de beat klinkt als een serie zweepslagen terwijl Ty’s stem met hulp van een plugin is vermenigvuldigd. Er is weinig harmonieus aan Harmonized, maar zo horen we de oude garage-rocker ook het liefst verbeten en bezeten.

Ben Howard: Tiny Desk (Home) Concert

Tiny thuis concert van Ben Howard al gezien? Nou bij deze dan. De Tiny Desk Sessions van de Amerikaanse publieke omroep NPR zijn legendarisch. Artiesten -ook van naam- smeken om een uitnodiging. Vanwege Corona is het kantoor van NPR tot nader order gesloten. In plaats van achter een bureau worden er nu sessies georganiseerd bij artiesten thuis. Vorige week streken een camera en

geluidsman/vrouw neer in de werkkamer van Ben Howard. Zoals altijd stak Ben zijn hart en ziel in zijn performance. Klik en je zult huiveren.

SET LIST • “Follies Fixture” • “Far Out” • “I Forget Where We Were” • “Oldest Trick In The Book”

Kid Kapichi – American Scream

Kid Kapichi zijn vier Britse punks die ervan dromen om naar zonnig California te emigreren, maar zich er terdege van bewust zijn dat daar ook niet alles koek en ei is. En dan hebben we het nog geen eens over de massale bosbranden die daar momenteel woeden. De songtitel California Screaming was al bezet, dus hebben ze gekozen voor American Scream, een zelfde soort woordspeling.

American Scream rammelt aan alle kanten, vooral de goede. Niemand die zich bekommert om overspraak, vervorming en kapotte versterkers. Klinkt het goed dan is het goed.

Kid Kapichi wordt in de U.K. op de zelfde hoop gegooid als Frank Carter & the Rattlesnakes, FIDLAR en Shame. Wij zeggen, goed gezelschap.

Big Thief – Little Things

Na in 2019 twee albums uit te hebben gebracht nam Big Thief even pauze om frontvrouw Adrianne Lenker de gelegenheid te geven om in 2020 twee albums onder eigen naam te maken. De uitdrukking ‘op de lauweren rusten’ komt niet voor in het woordenboek van Big Thief dus wordt er momenteel alweer gewerkt aan een nieuw album. Tenminste dat hopen we, want de twee nieuwe nummers die de band deze week losliet smaken naar meer. Zeker omdat de band nieuwe wegen lijkt in te slaan.

Wat de muziek van Big Thief tot dusver typeerde was de innerlijke rust waarmee de band hun songs bracht. Dat is absoluut niet het geval op Little Things. De nieuwe single is zo nerveus als de wachtkamer van een tandarts. Het lijkt wel alsof er twee songs door elkaar lopen. Pas na een paar draaibeurten wordt de structuur duidelijk. Verwacht dus geen ‘Paul’ part two of een herbewerking van ‘Shark Smile’. Little Things klinkt nog het meest als een beschonken Kate Bush. Dat is dus een compliment.