Author: Flip van der Enden

Cashmyra – Zichzelf Oplost

Cashmyra is een meisje met gitaar. Alleen is die gitaar ingeplugd en staat de versterker op elf.  Haar drummende toeverlaat heet Djai-Mac Wolthof.  

De rudimentaire begeleiding geeft Cashmyra alle ruimte om haar zegje te doen en doet ze zeer overtuigend. Dat zal geen nieuws zijn voor wie Cashmyra in 2018 in de finale van de Grote Prijs heeft gezien of voor de jury die het duo vorig jaar de Pop Groningen Talent Award toekende. Wie dat allemaal heeft gemist kan binnenkort zijn/haar schade inhalen als het vervolg verschijnt van Cashmyra‘s solodebuut EP, die in 2017 uitkwam.

De thema’s van haar liedjes zijn liefde, verlangen en pijn.  ‘Altijd een beetje boos om alles en juist daarin zit comfort’, licht de dichteres verder toe.

Zodra het licht weer op groen gaat en er weer gewoon kan worden opgetreden gaat Cashmyra de baan op met een show met naast muziek ook fotografie, design en film. Alles van de hand van de kunstenaar zelf. Op 16 oktober komt de plaat uit. Voor toerdata check haar site. 

Sports Team – Camel Crew

Wij zeggen ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’. Opvallen is in ons calvinistische landje een doodzonde. Onze bands zijn daarom vaak wat bescheiden. Een beetje te. Rock ‘n’ roll en bedeesheid is een slechte combinatie. In Engeland houden ze wel van een beetje bluf. En vinden ze ambitie ook geen vies woord. Een band als Oasis is daar mede groot geworden door de grote bek van de gebroeders Gallagher. Ook Sports Team steekt niet onder stoelen of banken dat ze rijk en beroemd willen worden, de nieuwe Oasis.

Om rijk te worden kunnen ze beter een ander genre gaan beoefenen, maar beroemd moet kunnen. Sports Team is waarschijnlijk net even te ruw voor de massa. Aanvankelijk werd de band opgevoerd als lid van de nieuwe post punk golf net als Fontaines DC, IDLES en The Murder Capital. De band is zeker bekend met het erfgoed van Iggy, Lou en The Clash. Maar Sports Team is te onrustig en levenslustig om zich in een hokje te laten duwen. Los daarvan hoe punk ben je als je geboorterond de campus is van de universiteit van Cambridge?

Wat Sports Team wel is is onderdeel van de nieuwe gitaargolf. In een tijd dat de gros van hun generatiegenoten muziek maakt met de laptop sjouwen zij met versterkers, drumstellen en gitaarkoffers. Het wordt gewaardeerd, want aan aandacht en waardering geen gebrek. Dat zal alleen nog maar toenemen, want na M5, Fishing en Here’s the Thing is het brutale Camel Crew weer een schot in de roos. Het debuutalbum van Alex, Oli, Al, Rob, Ben & Henry heet Deep Down Happy en is nu uit.

Caleb Landry Jones – I Dig Your Dog

Een filmacteur zit doorgaans langer in zijn caravan te wachten op de volgende take dan dat hij voor de camera staat. Caleb Landry Jones heeft de dooie momenten tijdens de opnames van zijn meest recente films gebruikt om zijn debuutalbum te schrijven. 

Je kunt Jones kennen van zijn rollen in o.a Breaking Bad, X-Men en Twin Peaks. Zijn muziek is veel te weird om een carrièreswitch te overwegen, maar we mogen blij zijn dat hij gehoor heeft gegeven aan zijn muze. 

The Mother Stone is een heel bijzonder album, een opera-achtig geheel dat je zou kunnen omschrijven als een kruising tussen Mozart’s Die Zauberflöte en Bowie’s Hunky Dory. Waarschijnlijk waren er ook geestverruimende drugs in het spel. 

I Dig Your Dog is een van de minder extreme songs van het album en daarom een goede introductie tot de barokke wereld van Caleb Landry Jones, die 30 jaar geleden ter wereld kwam in Garland, Texas. Landry Jones‘ plaatdebuut gaat geen groot succes te worden. Tenminste niet op afzienbare termijn. The Mother Stone is wel zo’n album dat ooit zal worden herontdekt en erkent als miskend meesterwerk.

Pale Honey – Killer

Pale Honey komt uit Ikea country, uit Gothenburg om precies te zijn. Er zijn twee Pale Honey‘s. Tuva zingt en speelt gitaar en keyboards. Nelly is de drummer.

Het grootste succes van het damesduo verscheen in 2017, drie jaar na hun debuut. Het is een doemversie van ‘Lay Your Love On Me’. Het is best moeilijk om de esprit uit een Abba song te halen, maar het is Tuva en Nelly goed gelukt. De meiden moeten sowieso de eerste vrolijke noot nog kraken. Waarschijnlijk gaat dat nooit gebeuren, want zonlicht past niet in het gothic universum waarin de meiden zich ophouden. Dat is gothic a la Siouxie en de oude Cure en niet op zijn Within Temptations.

Killer Scene laat horen dat Pale Honey steeds beter wordt in het oproepen van duistere geesten. In een woud van synthesizers en gitaren dwaalt Tuva rond als ware ze de reïncarnatie van Kleinduimpje. Zonder witte steentjes.

Killer Scene is een voorteken van album drie van de bleekneusjes dat later dit jaar zal verschijnselen. Deo Volente staat Pale Honey op ESNS 2021.

MICH – Jomo

MICH, de Amsterdamse ‘supergroep’ met o.a. ex Le Le lid Piet Parra, voormalig Aux Raus man Bastiaan Bosma en Sofie Winterson heeft met Jomo misschien wel hun beste single tot dusver uitgebracht. De klank is net zo retro als de rest van hun repertoire, maar het nummer heeft een flair en een fluency die het tot meer maakt dan een geslaagde stijloefening.

Jomo staat voor ‘the joy of missing out’. Je mist meer dan je meemaakt,  maar dat is helemaal geen probleem. Integendeel zelfs, meent MICH.

De clip is ook bijzonder. Waarschijnlijk recent gefilmd, want geen mens te bekennen. Wat je wel ziet is een backline op een verlaten industrieterrein en de songtekst woord voor woord geschreven op muren, straten en rondzwervend puin  Een graffiti versie dus van Bob Dylan’s beroemde clip van Subterranean Homesick Blues.

Sports Team – Long Hot Summer

Sports Team zit volop in de race voor de titel ‘beste Britse band van dit moment’. Even leek het er op dat het zes leden tellende team deel uitmaakte van de punk revival, maar inmiddels is wel duidelijk dat de band een eigen koers vaart.

Het team flirt wel een beetje met punk. Hun nummers zijn vaak wat ruw en verraden een meer dan oppervlakkige kennis van het werk van Iggy, Lou en The Clash. Ook live mag met name zanger Alex Rees graag wat reuring in de tent brengen. Maar hoe punk ben je als je geboortegrond de campus is van de universiteit van Cambridge? Daarnaast is ironie een wapen – hun vorige week verschenen debuutalbum heet Deep Down Happy.  En ironie zit nou eenmaal niet in het arsenaal van de punkbeweging.

Wat Sports Team wel is is onderdeel van de nieuwe gitaargolf. In een tijd dat de meeste van hun generatiegenoten muziek maakt met de laptop sjouwen zij met versterkers, drumstellen en gitaarkoffers. Het wordt gewaardeerd, want aan aandacht en waardering geen gebrek. Dat zal alleen nog maar toenemen, want na M5, Fishing en Here’s the Thing is de bijna ballad Long Hot Summer weer een schot in de roos. 

Madlife – Open The Door

Madlife is de nom de plume van Madelief van Vlijmen, een omnivore multi-instrumentaliste uit het Noord-Hollandse Hoorn. Madlife is al even bezig. Een paar singles en een EP gingen aan Open The Door vooraf. Maar ze heeft nu duidelijk haar draai gevonden.

Madlife is alles behalve je zoveelste singer-songwriter, gevoelig meisje met gitaar. Of in haar geval met (staande) bas. Open The Door leent zich dan ook niet voor intieme uitvoering bij het kampvuur. Integendeel. Madlife‘s nieuwe single is bekant een mini-opera. Er gebeurt meer in 4 minuten dan bij menig collega op een heel album. De beat heeft iets Afrikaans, de structuur iets prog-rockerigs, maar het refrein is weer zo poppy als een liedje van Abba. We hebben ooit een naam bedacht voor dit soort eigen wijsjes, Rivella-rock, een beetje vreemd, maar wel lekker!

Fixkes – Dardennen

Hoempapa meets hip hop op de nieuwe single van het Vlaamse Fixkes. Je kent ze vast nog wel van Kvraagetaan (2007). Boven de rivieren hebben we sindsdien niet heel veel meer van Fixkes vernomen. Dat betekent echter niet dat de band al die jaren met de duimen heeft zitten draaien. 

Dardennen is weer zo goed, grappig en gek dat het nummer het verdient om ook bij ons te worden gehoord. We  verstaan niet alles. Mister Fixkes, Sam Valkenborgh zingt in zijn moerstraal -het Starbroekse dialect- maar genoeg om te weten dat hij een huisje heeft gekocht in de modderfokking Ardennen. ‘Niet om te wonen -doe me dat niet aan- gewoon om te verhuren en af en toe een weekendje te gaan’.

De begeleiding is basic, een fanfare beat, wat gitaar, een banjo en wulps orgeltje. Zo heeft Sam alle ruimte om te vertellen van zijn nieuwe aankoop. Dat doet hij op aanstekelijke wijze. Voor de verhuur moet je hem waarschijnlijk even een PM sturen. 

 

The Blinders – Mule Track

Je zou toch denken dat na 60 jaar rock ‘n’ roll alle mogelijke gitaarriffs wel in gebruik zouden zijn. Niet dus . We willen het intro van Mule Track niet gelijk stellen aan dat van Smoke On The water, Whole Lot Of Love of Daytripper, maar hij mag er zeker zijn.

Gelukkig valt de rest van de nieuwe single van The Blinders ook niet tegen. We kennen The Blinders als een bevlogen indie rockband. Op het bluesy Mule Track gooien de mannen er een paar extra decibelltjes tegenaan, zodat de grens met de hardrock in zicht komt. En dat is helemaal niet verkeerd.

Mule Track komt van het nieuwe, tweede album van de band uit Manchester dat op 7 juli onder de titel ‘Fantasy Of A Stay At Home Psychopath’ overal verkrijgbaar zal zijn.

Remo Drive – Ode To Joy 2

Wie kent het niet ‘Alle Menschen Werden Bruder’, de Ode An Die Freude uit Beethoven’s 9e symfonie? Erik en Stephen Paulson van Remo Drive in ieder geval wel. Vandaar de 2 die ze achter hun nieuwe single Ode To Joy 2 hebben geplakt. 

Beethoven’s Ode To Joy is een product van de Verlichting, een welgemeend eerbetoon aan de goedheid van de mens. De Joy in Ode To Joy 2 van Remo Drive is de roes tengevolge van drank en drugsgebruik. Deze Ode is dus ironisch om niet te zeggen cynisch.

Zanger Erik Paulson constateert dat zijn vrienden bijna altijd in een roes verkeren, van het blowen, van het zuipen of allebei. Dat was al zo toen hij nog studeerde en dat is nog steeds zo nu hij vaak op tournee is. Hij begint zich daar steeds meer aan te ergeren. Niet dat hij zelf geheelonthouder is, maar om nou je hele leven in een roes te verkeren. Daar past hij voor.

Een boeiend onderwerp voor een boeiende rocksong. Net als Beethoven’s 5e heeft Ode To Joy 2 een geweldig intro, een grof scheurende gitaar. Tempo en instrumentatie zijn verder bescheiden zodat de tekst goed verstaanbaar is. Het zwierige refrein lijkt – o ironie- gemaakt om lekker mee te brallen.

Ode To Joy 2 staat op Star Worship, album nummer 3 van de band uit Minneapolis dat de 26ste van deze maand uitkomt.