Author: Flip van der Enden

PUP – Anaphylaxis

Anaphylaxis, anafylaxie in het Nederlands is een systemische allergische reactie. Dat houdt in dat als je allergisch bent voor bijvoorbeeld bijensteken een steek van een bij  levensbedreigend kan zijn. Daar heeft PUP dus een liedje over gemaakt.

Maar je raad het al, waar de broeders van PUP allergisch voor zijn, of in ieder geval de zanger heeft geen gele strepen en een angel, maar vrouwelijke vormen. De urgentie waarmee PUP zanger zijn aandoening bezingt, geeft aan dat hij zijn leven in gevaar acht. Het is indrukwekkend met hoe rap van tong hij is.

Anaphylaxis heeft een turbo tempo. De tekst is lang en bepaald niet makkelijk maar Stefan Babcock gooit hem er met het grootste gemak uit. Het resultaat is een en al opwinding. De tekst is niet zo eenduidig als eerder gesuggereerd. In de slotzin vraag Babcock zich af of hij misschien niet allergisch voor zichzelf is. Een slimme draai.

PUP, afkomstig uit de punkscene van Toronto is stiekem best succesvol geworden. Nou ja, stiekem. De doorbraak is vrij recent, vorig jaar en kwam met album 3. Het werd dus dus ook wel eens tijd. Wij pikten PUP anderhalf jaar geleden op met de single Kids, gevolgd Sibling Rivalry.

Beide nummers staan op dat derde album. Anaphylaxis is helemaal nieuw, maar ligt qua sound in het verlengde, hyperactieve powerpop met bovengemiddeld sterke teksten en een bravoure die je zelden hoort buiten de Britse eilanden. Met album vier gaat PUP definitief doorbreken.

Gardens & Villa – Disco Kitchen

Gardens & Villa uit Santa Barbara legt momenteel de laatste hand aan hun vierde album. We moeten bekennen dat we de eerste drie hebben gemist. De vraag is dan wat hebben we gemist? Best wel wat eigenlijk, een speels orkest met een artiestieke inslag en een oor voor lekker lopende liedjes, licht van toon serieus qua inhoud. Raakvlakken zijn er met mid periode Beach Boys en de Berlijnse Bowie. Voor de jonkies onder de lezers. Gardens & Villa’s lijkt best wel op Portugal The Man. Ook zegt het wel iets dat de band het nummer Gypsy heeft gecoverd voor een Fleetwood Mac tribute album. Naast  bijdragen van o.a. Tame Impala, Lykke Li en Haim. Wat je noemt goed gezelschap.

Nieuwe single Disco Kitchen ligt wat sound betreft in het verlengde van het oudere werk, maar heeft om het in filmtermen te zeggen een hogere production value. Van alle muzikanten heeft de bassist het het drukst op Disco Kitchen, zoals dat hoort in een song met disco in de titel. Het nieuwe album van Gardens & Villa heet Gordon von Zilla Presents. De release is op 14 augustus. Het staat genoteerd.

Alex the Astronaut – Lost

Daar is ze weer, Alex The Astronaut, de Australische singer-songwriter die met I Think You’re Great doordrong tot de top van de Graadmeter. Lost –de titel zegt het al- is iets andere koek.

I Think You’re Geat was een en al positiviteit, een steunbetuiging aan iedereen die een pluim verdiende maar niet kreeg. In Lost bezingt Alex het lot, dat je vaak andere dingen brengt dan waarop je had gehoopt. Maar Alex zou Alex niet zijn als er achter de wolken geen zon zou schijnen. Okay, het leven gaat zelden zoals je wilt, maar er komen ook dingen op je pad die positief zijn. 

‘Always look On The Bright Side Of Life’ lijkt het motto van Alexandra Lynn uit Sydney. Lost is wederom een sterke song, losjes geproduceerd en helder gezongen door de autobiografe, die zichzelf begeleidt op elektrische gitaar. In augustus brengt AlexThe Astronaut haar eerste album uit, The Theory Of Absolutely Nothing.

Evanescence – Wasted On You

Niet dat Amy Lee en de boys de laatste negen jaar niks hebben uitgespookt, maar het laatste album met nieuwe werk verscheen in 2011. Evanescence heeft de boel warm gehouden met twee verzamelaars en een live-album, maar nieuwe liedjes, ho maar.

De fans hoeven niet langer op een houtje te bijten. Er is een gloednieuwe single en de belofte voor een heel album met nieuwe songs! En hoe klinkt Wasted On You? Alsof de tijd heeft stil gestaan. Evanescence is gelukkig nooit onder de druk bezweken dat ze met hun tijd mee zouden moeten gaan. Dus geen gastoptredens van rappers, dubstep remixen of andere knievallen aan de commercie. Evanescence maakt nog steeds de muziek die ze min of meer zelf hebben uitgevonden, epische nu-metal met een gothic randje.

Op de hoes van Wasted On You zie je Amy met een smiley op haar tong. Je bent gerechtigd te denken dat de frontvrouw aan de pretpil is geraakt, maar het tegendeel is het geval. Wasted On You gaat gewoon weer over de liefde. Amy zingt zelfs dat ze geen drugs nodig heeft. Ze is zonder ook al naar de klote, want in de steek gelaten door een of andere onverlaat.

De clip van Wasted On You moet ook even vermeld worden, die is wel helemaal van deze coronatijd. De bandleden hebben hun aandeel thuis in quarantaine opgenomen. Die zijn door de regisseur kundig tot een fraai geheel gemonteerd. Het nieuwe album van Evanescence heeft al een naam, Bitter Truth, maar nog geen releasedatum.

Queen’s Pleasure – Sitter 

 Het komt niet vaak voor dat we een IJsbreker hebben van Nederlands fabrikaat. Het komt dan ook niet vaak voor dat er een polderrocksong verschijnt van het kaliber als Sitter van Queens Pleasure!

Sitter is pas liedje drie van het Amsterdamse viertal, maar klinkt als het werk van een band die al 23 x het nationale clubcircuit is langs geweest. Zo’n sterke balans van bravoure en vakmanschap hoor je zelden. 

Net als debuut single Big Boys Loan mag de drummer aftrappen. Samen met de bassist spreidt hij het bed waarop de zanger en gitarist lekker mogen dollen. En dat laten ze zich geen twee keer zeggen. Het tempo is dat van een wielrenner in de afdaling. Met epo in de aderen. Alsof de geest van Little Richard in de boys is gevaren.

Normaal gesproken had Queen’s Pleasure dit jaar hun Lowlands debuut gemaakt. In een van de kleinere tenten. Als de band zo door rockt zou het niet verbazen als hun Lowlands doop volgend jaar gewoon plaatsvindt in de Alfa!

L.A. Salami – Things Ain’t Changed

Hij heet echt Salami, Lookman Adekunle Salami luidt zijn volledige naam. L.A. komt uit Londen waar hij opgroeide bij een pleeggezin. Zijn wortels liggen in Afrika, maar dat is geenszins te horen.

L.A. maakt klassieke pop met zowel Britse (folk) als Amerikaanse (countryrock) elementen. Al is L.A. een solo-artiest, Things Ain’t Changed klinkt als het werk van een band. Een gitarist en pianist strijden om de aandacht, en een orgelman blijft niet ver achter. Een goed nummer wordt een prima nummer dankzij een heel sterk refrein. Hoewel geen grote naam is L.A. al even bezig. Zijn debuutsingle kwam uit in 2012, zijn eerste album in 2016. Things Ain’t Changed komt van een nieuwe langspeler, nummer drie wordt dat met de tot nadenken stemmende titel The Cause Of Doubt & A Reason To Have Faith (16/7).

Real Derek – TV

Sukkelpop, zo noemen de Real Dereks hun muzieksoort. Waarschijnlijk vanuit de gedachte, laten we de lat lekker laag leggen dan kan het alleen maar meevallen. Wij zijn eerder geneigd om te zeggen, je bent een sukkel als je niet valt voor de charmes van Doortje en Roy.

Er zit wel iets onschuldigs aan de muziek van Real Derek. De band wil bewust niet te professioneel en zeker niet te gelikt klinken. Je kunt hun stijl vergelijken met de naïeve schilderkunst, of een band als Jonathan Richman & The Modern Lovers. Noem ze de zondagsschilders van de polderrockscene.

TV is een mooie proeve van het werk van het duo, speelse losse pols rock met laconiek getimede meidenzang. Je hoort wel dat Doortje en Roy al een tijd samenspelen, ze vullen elkaar perfect aan, de productie is klein, maar gedetailleerd en de compositie avontuurlijker dan bijv. Bricks of Gucci Bag. Dat ze maar lang blijven samenscholen.

Hinds – Just Like Kids (Miau)

Laten vorige single een band horen die snel aan het professionaliseren is, in Just Like Kids (Miau) horen we weer iets van het oude charmante rammelende Hinds terug.

Iets want alles wat de band nu doet is bewust en niet meer omdat ze niets anders konden. Het levert een aanstekelijke single op met een Lou Reed beat, pesterige meidenzang en een lekker chaotisch slot. De vervorming ligt niet aan je speakers, maar wijst er op dat de opname spontaan is gegaan. ‘Niks meer aan doen’, je hoort het de producer zeggen.

Just Like Kids (Miau) staat net als Good Bad Times en Riding Solo op het nieuwe album van de chicas uit España, ‘The Prettiest Curse’ dat over een kleine maand uit zal zijn.

Apneu – This Love Is Better For You

Het Amsterdams Apneu rockt lekker door op This Love Is Better For You, een liedje over een liefde die niet helemaal verloopt zoals de zanger had gehoopt.

Zijn frustratie is gegoten in een song met een uitbundig tempo en gitaren die over het hele geluidsspectrum zijn uitgesmeerd. Het is een soort punk dat Apneu maakt, je hoort het aan de ongepolijste productie, maar de compositie is pure pop. Daarmee treedt de band in het spoor van illustere voorgangers als Hüsker Dü en the Replacements. Je zou Apneu emo kunnen noemen als die term niet zo besmet was. Goed is het in ieder geval wel.

Er ligt ook een album in het verschiet, Silvester wordt de titel. De releasedatum van Apneu album #4 is 11 september.

Big Thief – Love In Mine

Maar liefst twee albums bracht Big Thief vorig jaar uit. Beide albums horen tot het beste van wat er in 2019 is verschenen. Mocht er nog enige twijfel over de kwaliteit en de creativiteit van de band van Adrianne Lenker hebben bestaan, dan namen ze die weg tijdens een adembenemend optreden in Paradiso.

Naar nu blijkt heeft Big Thief vorig jaar meer songs opgenomen dan er plaats was op de albums. Een van de overblijvers is nu uit. Love In Mine – een opname uit de sessies voor het Two Hands album- is de band uit Brooklyn ten voeten uit, een introverte, zacht wiegende ballad met breekbare leadvocals van miss Lenker.

Voor de fans en verzamelaars. Ook vers verschenen is een vijftal banddemo’s van songs waarvan er twee nooit eerder zijn verschenen en drie terecht zijn gekomen op het solo-album van Adrianne. Je vind ze onder de titel Demo’s vol. 1 op Bandcamp. De opbrengst gaat naar de touring crew van Big Thief, die nu noodgedwongen zonder inkomen thuis zit.