Author: Flip van der Enden

Gorillaz – Strange Timez ft. Robert Smith

Als er iemand een herkenbaar stemgeluid heeft dan is het wel Robert Smith. Los van een, laten we zeggen typisch timbre heeft de inmiddels 61-jarige aanvoerder van The Cure ook nog eens een unieke zangstijl. Dat maakt Smith tot een ‘love him or hate’ him zanger. Of de lovers in de meerderheid zijn is niet bekend en ook niet relevant om de simpele reden dat er heel veel Cure fans rondlopen.

Een van die fans is Damon Albarn die Smith wist te strikken voor hoofdstuk zes van zijn nieuwe Gorillaz sage, Song Machine Episode. De rol van Smith op Strange Timez is een dienende. De leadzang neemt Albarn zelf voor zijn rekening. Smith mag het refrein zingen.

Muzikaal is Strange Timez weer zo’n heerlijk zooitje als we van Gorillaz gewend zijn; een smeltkroes van rock, pop, dub en hip hop. Het meest in het oor springende instrument is dit keer een Afrikaanse duimpiano. Een en ander komt nogal onrustig om niet te zeggen chaotisch over, een omgeving waarin de immer licht hysterisch zingende Smith goed gedijt.

Creature Comfort – Single Soul

Creature Comfort is een nummer van Arcade Fire. Als je hun muziek hoort lijkt het toeval dat de band Creature Comfort zich voor hun naam heeft laten inspireren door hun Canadese collega’s. Maar gezien het feit dat een van hun eerdere singles Arcade Fire heet lijkt dat dus wel degelijk het geval.

Creature Comfort ziet zichzelf als een uit de country klei getrokken tegenhanger van Fleet Foxes. Ze omschrijven zich ook wel als een bootgaze band uit Nashville. Maar dat zal een grap zijn. Shoegaze – Bootgaze, snap je hem?  Creature Comfort klinkt echter niet echt als de voormalige band van Father John Misty en doen ook in niks aan The Jesus and Mary Chain denken, laat staan aan My Bloody Valentine.

Hoe klinkt Creature Comfort dan wel?  Dat verschil een beetje per single. Maar dichts komt de band nog in de buurt van de goede oude Grateful Dead. Ze maken dus hippiemuziek met een countrytwang en veel ruimte voor improvisatie. Creature Comfort maakt de indruk een uitstekende live-band te zijn.

Met nieuwe single Single Soul is ook niks mis. De -als we goed hebben geteld- twaalfde single van de Nashvillains is up in mood en in tempo. De band scoort extra punten voor het sterke gitaarwerk en dan met name voor de knappe solo tegen het end. 

 

Michigander – Let Down

Op een week na is het precies een jaar geleden dat we voor het eerst kennismaakten met Michigander, een act uit -inderdaad- de Amerikaanse staat Michigan. De naam suggereert een band en die is er ook, maar Michigander zou Michigander niet zijn zonder Jason Singer.

Toen we Mitchigander introduceerden merkten we op dat Jason Singer het niet moet hebben van zijn uiterlijk. Met zijn bolle buik en dikke bril lijkt nog het meest op zijn staatsgenoot, filmmaker Michael Moore. Maar dan met raar haar in plaats van een pet.

Gelukkig hoeft een zanger er tegenwoordig niet meer uit te zien als een jonge god. Daar moeten we waarschijnlijk Ed Sheeran voor bedanken, maar dit terzijde.

Zoals veel generatie Z’ers scoort ook Jason Singer zijn mosterd in het verleden. Zo heeft Let Down wel iets U2-erigs. Op het eerste gehoor klinkt de nieuwe single van Michigander als een vrolijke -niks aan de hand- meezinger. Maar schijn bedriegt ook hier. Singer blijkt voor de zoveelste keer een blauwtje te hebben gelopen. De titel Let Down betekent teleurstelling. ‘I’ve Got High Hopes’ zingt Singer vol goede moed, ‘But They Usualy Let Me Down’. Laten we hopen dat hij de moed niet opgeeft, want zijn ludduvedu levert mooie muziek op.

Aaron Taos – Loneliness Pt. II feat spill lab

Loneliness Pt II is niet zozeer een vervolg op Loneliness Pt I, maar een remake met gastzang van spill tab. Even voorstellen. Aaron Taos is een aanstormende Amerikaanse online rocker in de lijn van Gus Dapperton. Behalve muzikaal talent heeft Aaron ook gevoel voor humor. 

In zijn bio staat dat hij een zoon is van Audrey Hepburn en Robert DeNiro. Een snelle technisch-biologische berekening leert dat Aaron dan minstens minsten 50 zijn. Een grap dus. Aaron heeft twee albums en een hele sliert singles uit. Loneliness verscheen in 2018 en kan je het beste omschrijven als een blue eyed soul ballad. Het Otis intro, prettig wiegende rime en de gitaarsolo aan het slot geven het nummer voor repeat vatbaar.

Het origineel is goed, de nieuwe versie is beter. De upgrade komt voor rekening van spill tab, een Frans-Koreaanse zangeres met drie dromerige singles op haar naam. De alliance van mister Taos en mademoiselle tab is vrucht- en voor herhaling vatbaar.

Plants and Animals – Le Queens

De new zweef, nummers die klinken alsof het gaatje van de plaat niet in het midden zit lijkt alweer over zijn hoogtepunt heen. Zelfs de aanzwengelaar van het genre, Mac deMarco laat zijn gitaren tegenwoordig weer gewoon recht klinken.

Le Queens, de nieuwe single van Plants and Animals is waarschijnlijk dan ook een nawee. Mogelijk stond er een apparaat verkeerd afgesteld en dacht men hee dat klink goed, niks meer aan doen. En gelijk hadden ze. De jengelende gitaren en keyboards zijn niet het enige opvallende aan Le Queen. Het lidwoord le geeft het al weg. Er wordt in het Frans gezongen of beter half gehijgd. De ademloze zangstijl van invité, Adéle Trottier-Rivard refereert namelijk aan de roemruchte Yé Yé zuchtmeisjes-stijl, die populair was in het Frankrijk van de jaren zestig.

Le Queens gaat noch over vorstinnen noch over mannen in drag, maar over een amoureuze avond in een club in de wijk Queens in New York. Het nummer is afkomstig van The Jungle 23/10), het vijfde album van Plants and Animals uit Montreal.

NewDad – Blue

In de New York Times stond pas een groot artikel met de titel “Guitars Are Back Baby!” Tegen de verwachting en veel berichtgeving in is de gitaar volgens de krant bezig aan een serieuze comeback. Bedrijven als Gibson en Fender draaien topjaren. En het zijn geen ouwe mannen met AC/DC die gitaren kopen, maar twintigers en dertigers.

Opvallend ook is dat 45 % van de nieuwe gitaarkopers vrouw is. Julie Dawson is zo’n jonge gitaarfan. Zij zingt in NewDad, een vier singles oude dreampopband uit Ierland. De bandnaam NewDad suggereert een rol van vaders in de smaakvorming van de band. Vandaar misschien de liefde voor gitaar. Blue is bleu is soort van droevig vaker wel dan niet als het gevolg van een onbeantwoorde liefde. Julie’s zang in Blue is zacht en weemoedig, down maar niet out. Dat achter de wolken de zon schijnt maakt de ritmesectie duidelijk met een beat die je voet op de maat laat meebewegen.

Tiger Lili – Lightning

Tiger Lili is een soloproject van Lili Trifilio van Beach Bunny, een pretpoppunkband uit Chicago. Beach Bunny bracht eerder dit jaar hun debuutalbum uit, het zeer succesvolle Honeymoon. Daarvan hebben we het nummer Dream Boy gedraaid.

Als haar band relatief nieuw is en het succes nog vers waarom komt Lili dan nu al met een solosingle op de proppen? Als je Lightning hoort, begrijp je waarom. Het nummer lijkt in niets op de muziek die Lili met haar band maakt. Lightning wijkt sowieso af van alles wat momenteel gangbaar is. Het nummer begint als een folksong dan volgt er een ‘spoken word’  passage en eindigt in een orgie van cello, piano en gitaren. De apotheose neemt  ruim een derde van het nummer in beslag. Hopelijk volgt er snel een album.

Deep Sea Diver – Impossible Weight ft. Sharon Van Etten

Al heb je nog nooit van Deep Sea Diver gehoord, grote kans dat je de drijvende kracht van de band uit Seattle wel eens een keer aan het werk gehoord. Of twee of drie. Jessica Dobson heeft namelijk gitaar gespeeld bij Beck en Spoon, Yeah Yeah Yeahs en The Shins.

Jessica was er vroeg bij. Ze was nog geen twintig toen ze haar eerste soloalbum uitbracht. Dat was geen succes, de opvolger evenmin. In retrospect kan je zeggen dat Jessica meer een groepsmens is dan een solist.

Nieuwe single Impossible Weight is het titelnummer van het derde album van Deep Sea Diver. Terwijl de vorige albums zeker zijn weg naar de fans wisten te vinden, wijst alles er op dat de band nu aan de vooravond van een algemene doorbraak staat. In de korte tijd dat Imposible Weight uit is heeft het nummer al bijna net zo veel luisteraars getrokken als ouder werk. Een deel van de buit moet naar Sharon van Etten die een couplet voor haar rekening neemt en een mooie tweede stem zingt.

Impossible Weight, het album verschijnt op 16 oktober.

Faces On TV – Keep Me Close

Jasper Maekelberg is een drijvende kracht achter de eigentijdse Vlaamse indie-scene. Zijn smaak, inzicht en technisch vermogen bezorgden acts als Balthazar, Bazart en J.Bernard faam en een bescheiden fortuin.

Op eigen benen boert Jasper ook allesbehalve slecht. Onder zijn alias, Faces On TV heeft hij op Spotify al met meerdere songs meer dan een miljoen plays weten te scoren. Huzarenstukjes zeker als je weet dan hij met zijn muziek niet op de algemene luisteraar mikt.

Keep Me Close is helemaal nieuw en reeds aan zijn opmars begonnen. De nieuwste single van Faces On TV heeft een zachte tred en een sluipende melodie. Extra attracties zijn een Strawberry Fields keyboard en een verleidelijk dameskoor. Een EP volgt begin oktober.

The Violent – Smile Like a Hostage

Met een bandnaam als The Violent is het niet onredelijk om te denken dat je een partij heerlijke teringherrie te wachten staat. Ook een titel als Smile Like A Hostage geeft de burger hoop.

Het trio maakt de verwachtingen waar. Maar ook weer niet helemaal. Voor een song met een metalglans is Smile Like A Hostage opvallend subtiel. Als het nummer begint denk je dat mag van mij wel wat harder, en voor je bent uitgedacht gaat de beuk er in. Dit patroon wordt een aantal keer herhaald. Als de track na 3 en halve minuut is afgelopen ben je fan.

The Violent is met mysterie omgeven. De bandleden houden hun identiteit angstvallig geheim. De schaarse foto’s zijn schimmig en in de clip komt de hele band zelfs helemaal niet voor! Daar steekt of een slim marketingplan achter of we hebben hier te maken met een anonieme supergroep. De kwaliteit van song, uitvoering en productie suggereren het laatste. Dat is dus het huiswerk van deze week. Zoek uit, wie schuilen er achter The Violent?