Author: Flip van der Enden

Kate Tempest – Firesmoke

Kate Tempest heeft de gave des woords. Ze schrijft gedichten, romans en toneelstukken. Daarnaast treedt ze op en maakt ze platen waarop ze haar gedichten voorziet van begeleiding en een beat. 

Firesmoke is de appetizer van Kate’s derde langspeler, The Book Of Traps and Lessons die op 14 juni uitkomt op Republican, een sublabel van American Recordings van super producer Rick Rubin.

Je hoeft geen woord Engels te verstaan om toch onder de indruk te raken van Kate’s woordenstroom. Firesmoke heeft geen refrein en de instrumentatie is rudimentair. Daardoor richt de aandacht zich volledig op haar voordracht, die afwisselend urgent en berustend is.

En waar gaat Firesmoke over? Die vraag is makkelijker gesteld dan beantwoord, iedereen kan er het zijne/hare in horen. Het is tenslotte literatuur. Maar het lijkt veilig om te stellen dat Firesmoke levenslessen bevat over ouder worden en volwassen zijn. Maar zoals gezegd, ook al heb je geen flauw benul waar Kate over rept, Firesmoke komt toch wel binnen.

LIVEDATA: 2 juni Best Kept Secret. 18 augustus Pukkelpop.

Bush – Bullet Holes

Heel actief is Bush niet, maar eens in de drie, vier jaar perst de band van  Gavin Rossdale er toch wel een album uit. De band is nu halverwege de opnamen van album 10.

Een van de krachten, die Rossdale heeft ingevlogen voor muzikale raad en productionele daad is Tyler Bates, gitarist in de band van Marilyn Manson en een steeds vaker gevraagd componist van filmmuziek. Bush en Bates hadden al een aantal tracks in de stijgers staan toen ze werden gevraagd om wat herrie aan te leveren voor de soundtrack van de nieuwe John Wick film, Chapter III. Een gevalletje van uit voorraad leverbaar dus.

De producers van de film opteerden voor Bullet Hole dat qua toon en titel prima past in een film over een gewelddadige vigilante. Waarom Bullet Hole wordt meteen duidelijk als je het onheilspellende intro hoort, de weerkaatsende gitaren en de sombermans-zang van baas en nog enig overgebleven Bush lid, Gavin Rossdale.

Bush 10 zal nog wel even op zich laten wachten, maar afgaande op Bullet Hole staat er een beloning op geduld.

Dope Lemon – Hey You

Familieacts zijn berucht vanwege hun interne strubbelingen. Of Angus en Julia Stone -broer en zus- gebrouilleerd zijn hebben ze geheim weten te houden, maar feit is dat Angus alweer een tijdje solo actief is onder de naam Dope Lemon.

De site van het duo vermeldt nog wel twee optredens, één thuis in Australië en één in buurland Nieuw Zeeland, maar dat zouden contractuele verplichtingen kunnen zijn. Alle respect voor Angus met Julia, maar wat broederlief in zijn uppie uitvreet zouden we niet graag willen missen. Nieuwe single Hey You is het muzikale equivalent van een warm bad. Als het technisch -biologisch mogelijk was geweest voor JJ Cale en Beck om een baby te produceren, dan had het kindeke vast geklonken als Dope Lemon op Hey You. Op het eerste gehoor lijkt er nauwelijks ontwikkeling in het nummer te zitten, maar het gaat om de details. Hoe vaker je luistert hoe meer je hoort. Kortom Hey You is IJsbreker typisch materiaal. Angus a.k.a. Dope Lemon brengt op 12 juli album 2 uit,  ‘Smooth Big Cat’ is de titel. Voor optredens zie onder.

LIVEDATA: 14 september Melkweg, Amsterdam. 15 september Doornroosje, Nijmegen.

Amy Root/Klangstof – Alike

Amy Root is de naam waaronder Lukas Amer en Sjoerd Huissoon, twee alumni van het conservatorium van Rotterdam, elektronische muziek produceren, die je vanwege de aandacht voor vorm en melodie kamerhouse zou kunnen noemen, electro voor huishoudelijk gebruik.

Hun tracks zijn sfeervol en filmisch en dus zeer geschikt om aandachtig naar te luisteren. Wel zal blijken dat stilzitten niet altijd even makkelijk is. De Amy Root mannen zijn van diverse markten thuis, maar zingen is iets dat ze liever aan iemand over laten die daar in excelleert. Zoals de Noorse Nederlander Koen van de Wardt, de grote man van Klangstof.

Alike, het eerste resultaat van de koppeling der talenten van Amy Root en Klangstof is een digitale popsong met een kop en een staart en een happy end. Collega Apparat zal jaloers zijn als hij hem hoort. Voor herhaling vatbaar dus deze muzikale vrijage.

LIVEDATA: 25 mei Get Lost Festival, Leiden. 31 mei Best Kept Secret Festival. 5 juli Down The Rabbit Hole festival.

Dope Lemon – Hey You

Dope Lemon is Angus Stone zonder zus Julia. Na zes gezamenlijke albums gaan Angus en Julia nu even hun eigen weg. Voor Julia betekent dat even lekker niks doen, Angus daarentegen heeft een tweede leven als Dope Lemon.

In 2017 debuteerde hij onder zijn alter ego, in juli verschijnt een tweede album. Als mensen een solo-album uit brengen ligt dat meestal in het verlengde van wat ze ook in groepsverband doen. Angus niet. Met zijn zus maakt hij veredelde indie-folk, in zijn uppie beoefent hij een stijl die niet niet rootsy is, maar ook digi.

Nieuwe single Hey You kabbelt als JJ Cale in een schommelstoel. De muzikale omlijsting bestaat uit subtiele en prominente synthesizer soundjes. Veel ontwikkeling zit er niet in het ruim vijf minuten durende nummer, maar de monotonie heeft een hypnotisch effect.

Met zijn debuut als Dope Lemon schoot Angus in de roos. Als het nieuwe album, Smooth Big Cat (12/7) ook raak is, zit een reünie van Angus & Julia er voorlopig niet in. Jammer, maar niet helaas.

LIVEDATUM: 14 september Melkweg, Amsterdam.

Everyone You Know – The Drive

The Drive volgt een aantal vrienden tijdens een nachtelijk autorit door de stad. Er zijn drank en drugs in het spel en de politie is niet ver weg. Welkom in de wereld van Rhys Kirby-Cox en zijn broer Harvey Kirby a.k.a. Everyone You Know.‘

Just another story to tell’ gaat het refrein van The Drive, een song die door de Londense broers wordt omschreven als ‘a little window in a young adults life’. De tekst is dus belangrijk, maar het werkzame onderdeel van the Drive is de toonzetting, de samenvloeiing van tekst, muziek en productie. Er wordt gerapt en gezongen op een funky beat, maar The Drive is geen hip hop of r&b. Noem het metropool muziek of Europese urban met echo’s van The Streets (Dry Your Eyes). 

Everyone You Know is muzikaal actief sinds 2018, komt eigenlijk dus nog maar net kijken. Maar hun potentie is nu al wel duidelijk. The Drive is de leadtrack van EP 2 van het duo, die later dit jaar wordt verwacht.

Babe Rainbow – Something New

Babe Rainbow klinkt alsof ze in de zelfde ketel met toverdrank zijn gevallen als Pond & King Gizzard & Tame Impala. We doelen op het Australische Babe Rainbow en niet op de naamgenoot uit Canada.

Something New is een liefdeslied. Op plaat lijkt het een conventionele ode aan een mensenpartner. De clip laat zien dat het object van affectie de paddo is. Net als genoemde soortgenoten zit ook Babe Rainbow niet verlegen om repertoire. Een album per jaar lukt makkelijk, inspiratie is klaarblijkelijk een van de neveneffecten van hun paddo-inname.

Het zongedroogde Something New is weer lekker retro en ontspannen, en in sound en stijl te plaatsen ergens tussen Pond en Khruangbin in. Vanuit de hemel ziet Syd Barett dat het goed is. Er zijn nog geen berichten dat Something New vervolg krijgt in de vorm van een album. Mocht dat wel zo zijn dan zal de plaat waarschijnlijk pas na de zomer verschijnen. In september toert Babe Rainbow door ons land wat meestal gepaard gaat met een nieuw album. 

LIVEDATA: 12 September Bitterzoet, Amsterdam. 13 september EKKO, Utrecht. 14 September Rotown, Rotterdam.

Last Train – The Idea Of Someone

Last Train is ‘een groep van rots Frans’, zegt de Franse wiki volgens google translate. Een Franse rockband dus, uit de Elzas op wat preciezer te zijn. Het eerste wat opvalt aan The Idea Of Someone is dat Last Train goed naar (het oude) Radiohead heeft geluisterd. Niet dat dat een probleem is. Zeker niet als je je inspiratie verwerkt in zulke prachtsongs als The Idea Of Someone.

Je hoort dus waar de band de moutarde vandaan heeft, maar Last Train is wel wat meer dan een zingende fanclub. The Idea Of Someone is een langzaam uitdijend rockepos dat gaandeweg wint aan tempo en volume en uitmondt in een toverbal van gitaren en samenzang. The Idea Of Someone klinkt alsof het live, zonder opsmuk is  opgenomen, een indruk die wordt bevestigd door de zwart wit clip.

In Frankrijk staat Last Train ook te boek als een vrij sensationele liveband. Ze traden o.a. op in het voorprogramma van Muse en Placebo en wisten op eigen naam Bataclan uit te verkopen. Tot slot nog wat lof van de Franse pers in vertaling van google. “hexagonale rocksensatie” (Yes FM) en “redorent heraldiek tricolor rocken” (Les Inrockuptibles). We hadden het niet beter kunnen zeggen.

Teenage Wrist – Mary

Teenage Wrist maakt grunge voor de moderne mens. De band uit L.A. is geen onbekende meer. Wie ze niet kent van nummers als Swallow en Dweep heeft wat huiswerk in te halen. Die tracks komen van het debuutalbum, Mary is helemaal nieuw, en een streepje heavier dan we van het trio gewend zijn. En dat bevalt goed. De gitaarmuur op Mary is zo dik dat een olifant er tegen kan leunen. Het is dat de band wat gas terug neemt als zanger/gitarist Kamtin Mohager aan de beurt is anders zou hij verzuipen in het volume.

Als een rockband zingt over Mary kan je er gif op innemen dat Jane niet ver weg is. De Mary van Teenage Wrist lijkt wel van vlees en bloed. Hun Mary is een meisje dat in een psychose verkeert, mogelijk veroorzaakt door Mary Jane, dat dan weer wel. Mary is geen voorbode van een tweede album, maar één van de drie tracks van een nieuwe EP. De man die tekent voor de ‘new and improved sound’ van Teenage Wrist is Matt Hyde, die een deel van zijn kennis heeft opgedaan bij Deftones in de studio. De EP heet Counting Flies en is out now!

Thomas Azier – Strangling Songs

Thomas Azier is terug, Niet dat hij lang is weggeweest. Sinds 2013 staat de muzikale Fries garant voor een constante stroom kwaliteitsmuziek. Bijzonder is dat Thomas zelden in herhaling valt. Op zijn nieuwe EP, Raven On The First Floor betreedt hij dapper paden waar hij nooit eerder is geweest. Het meest opvallend is liedje twee van de EP, Strangling Song.

Je zou Strangling Song ouderwetse rock ‘n’ roll kunnen noemen ware het niet dat de gitaren ondergeschikt zijn aan synthetische toetsen en de heupwiegende ritmesectie digitaal wordt omgeleid. De galm op de stem is echter zo oud als Elvis. Zo creëert Thomas een eigentijdse variant op de befaamde rockabilly sound, die je digi-billy zou kunnen noemen.

Fans van de meer stemmige Thomas hoeven niet te vrezen dat hun held zich heeft losgeweekt van de elektronische kamermuziek waarmee hij internationaal naam maakte. Op de 3 andere songs op de Raven On The First Floor EP -hoewel ook zeer verschillend- blijft hij dichter bij zijn leest. Meer daarover later, eerst zetten we in op het up en top Strangling Song!

LIVEDATA: 23 mei Paradiso, Amsterdam (uitverkocht). 25 mei Get Lost Festival, Leiden. 18 Augustus Lowlands, Biddinghuizen. 14 sept – 6 okt. NL Clubtour.