Author: Flip van der Enden

Angelo De Augustine – Time

Angelo De Augustine komt uit Californië en legt momenteel de laatste hand aan zijn derde album, Tomb. Waren de twee voorgangers onder-geproduceerd en lo-fi, Tomb is in full color en living stereo. Onveranderd is de intieme sfeer van De Augustine‘s songs en zijn fluisterende manier van zingen.

Als je meent dat de muziek van Angelo op die van Sufjan Stevens lijkt, heb je gelijk. Dat is ook geen toeval, want de twee zijn dik bevriend en werken regelmatig samen. Het dragende instrument op single Time is een contrabas. De sound daarvan en het gespeelde loopje doen sterk denken aan Lou Reed’s Walk On The Wild Side, maar waar Lou het hectische New York bezingt, produceert Angelo een typisch relaxed West-Coast geluid.

Time is een liefdesliedje van het aller droevigste soort, geïnspireerd door een stuk gelopen relatie, die bij de singer-songwriter pijnlijke herinneringen oproept aan de scheiding van zijn ouders. Nogal persoonlijk dus en je waant je als luisteraar bijna een voyeur. Maar De Augustine‘s verstaat de kunst om zijn persoonlijke misere uit te drukken in songs die invoelbaar zijn voor een ieder, die ook wel eens plotseling afscheid heeft moeten nemen van een geliefd persoon. Voor iedereen dus.

LIVEDATUM
23 februari TivoliVredenburg, Utrecht
24 februari Democrazy, Gent (BE)
26 februari Paradiso, Amsterdam

The Avonden – Zacht Rood Licht

Hoeveel mensen zouden weten dat The Avonden zich heeft genoemd naar de debuutroman van Gerard (Kornelis van het) Reve? Hoeveel mensen kennen Gerard Reve? Nooit genoeg denkt Marc van der Horst waarschijnlijk. Hij noemde zijn band The Avonden uit bewondering voor de zelfbenoemde volksschrijver, die in de tweede helft van de vorige eeuw tot de grote drie van de Nederlandse literatuur werd gerekend (samen met Harry Mulisch en Willem Frederik Hermans).

Van der Horst begon ooit met het zingen van teksten van Reve op zelf gemaakte melodieën.  Tegenwoordig is hij een band en schrijft hij zelf teksten. Van der Horst is een beetje een laatbloeier, want de veertig al gepasseerd, maar ook een alleskunner. Hij schrijft naast poëzie ook proza, tekent, speelt toneel, is columnist voor de Volkskrant en dus muzikant.

Wat van der Horst nog meer gemeen heeft met Reve, naast een uitgelezen gevoel voor taal is zijn – naar we aannemen- moeilijke jeugd als inspiratie van zijn teksten. Daarover schrijft hij -wederom net als Reve- met humor. ‘Wat een Cirkel Is’ is het derde album van The Avonden en makkelijk het beste. De band maakt gordijnen dicht kachel aan muziek in een stijl die eveneens gevoed lijkt door van der Holst’s jonge jaren. De goede verstaander hoort invloeden van o.a. Pixies en Lou Reed. De muziek van The Avonden lijkt niet niet op die van Spinvis. De verschillen zijn echter groter dan de overeenkomsten. Single Zacht Rood Licht bijvoorbeeld heeft een minimale begeleiding van bas, drums en gitaar. Als een Lou Reed uit de polder praat-zingt van der Horst op zijn dooie gemak een mooie nostalgische tekst. Extra punten voor de  prachtige tweede stem van drummer Ineke. Zo staan er nog 13 songs op het album, die alle 13 goed zijn. 

LIVEADATA: Café Culturel, Bergen Op Zoom.  12/12 V11, Rotterdam. 13/12 Willem II, ‘s Hertogenbosch.

Citizen – Open Your Heart

Om misverstanden te voorkomen, de nieuwe single van Citizen is géén cover van het gelijknamige nummer van Madonna. Open Your Heart is een eigen werkje van de rockende yankees.

De song was eigenlijk bedoeld voor het meest recente album van het rockkwintet, het zeer geslaagde As You Please album, maar is uiteindelijk toch afgevallen. En daar heeft de band nu spijt van. Met voortschrijdend inzicht zijn de Citizens tot de conclusie gekomen dat Open Your Heart met zijn zaaggitaren, dansbare beat en smacht-zang van primus inter pares Matt Kerekes toch wel een erg tof nummer is, dat veel meer verdient dan ergens in een virtuele la te verdwijnen. Dus is na rijp beraad besloten niet alleen om de track voor de vergetelheid te bewaren, maar als nieuwe single te lanceren met als dubbelfunctie het warm houden van het water gedurende  de dooie periode tussen het vorig jaar verschenen As You Please album en de release van de geplande opvolger ergens in 2019. Met een warm ‘thank you’ van de fans als gevolg.

 

De Staat – I’m Out Of Your Mind

Met alle respect, maar bijna alle Nederlandse bands maken muziek naar Engels of Amerikaans voorbeeld. Slechts een handjevol vaderlandse muziekmakers is in staat gebleken met iets nieuws en iets eigens te komen, denk aan Focus en Urban Dance Squad. Aan dit illustere gezelschap kan ook De Staat worden toegevoegd.

De band uit Nijmegen heeft met Focus gemeen dat er op een uitzonderlijk hoog niveau wordt gemusiceerd en met UDS dat ze ‘strenge’ muziek maken, muziek die je niet zomaar even op de achtergond aanzet. Ondanks deze drempel heeft De Staat een groot publiek weten aan te spreken, zo groot dat ze de op festivals in de allergrootste tenten staan en binnenkort in een afgeladen AFAS.

De Staat wordt niet alleen goed gevonden, maar ook serieus genomen. Torre en zijn team ontkomen er niet meer aan om ‘Witch Doctor’ te spelen, maar het toegestroomde volk in de AFAS zal ook benieuwd zijn naar de nummers van het tegen die tijd net verschenen 5e studio-album, ‘Bubble Gum’. De titel van de nieuwe Staat plaat is ironisch, want bubble gum is de term die vaak wordt gebruikt voor leeghoofdige hitparadepop, een genre dat haaks staat op waar De Staat voor staat. 

Van ‘Bubble Gum’ zijn nu twee songs bekend, ‘Kitty Kitty’ en I’m Out Of Your Mind. Beide tracks hadden van geen andere band kunnen zijn dan van De Staat. Mocht er sprake zijn van een externe invloeden dan zouden dat vroege Talking Heads en oude Nine Inch Nails kunnen zijn, maar de meeste ingrediënten van de song komen weer uit de keuken van de band zelf. I’m Out Of Your Mind is een opzwepende track met een industriële beat en een futuristisch karakter. De toekomst waarin de nieuwe single van De Staat zich afspeelt is overigens verre van rooskleurig.

Net als Focus en de Squad heeft De Staat fans tot ver over de grens, dat de band met hun donker getinte AI rock zo ver is gekomen is knap en bemoedigend.

LIVEDATUM: 16/3/2019 AFAS Live, Amsterdam.

Bayonne – Uncertainly Deranged

Bayonne komt net zo min uit de zo geheten stad in Frankrijk als Beirut uit de Libanese hoofdstad komt of de band Phoenix uit Arizona.

De man achter onze nieuwe IJsbreker heet Roger Sellers en woont in Austin, Texas. Na drie albums onder zijn eigen naam veranderde Sellers twee jaar geleden van stijl en aanspreektitel. Maakte hij aanvankelijk minimal electro van het soort waar je in Nederland subsidie voor kunt aanvragen, sinds zijn gedaantewisseling produceert hij vernuftige synhti-pop van het soort waarmee hij ver kan komen.

Nieuwe single, Uncertainly Deranged wordt voortgestuwd door handclaps in flamenco stijl. Het uitbundige tempo en de zorgeloze sfeer van de song contrasteren met Seller’s melancholieke falsetstem en zijn tekst over fundamentele onzekerheid. Inderdaad onze Bayonne is een denker. En een doener, want Uncertainly Deranged is afkomstig van een nieuw, tweede Bayonne album, ‘Drastic Measures’ dat volgend jaar februari uit gaat komen en volgens onze boekhoudafdeling zijn zesde langspeler is in 7 jaar.

Sellers produceerde zijn nieuwe album zelf  ook speelt hij de meeste instrumenten. Het mixen van de tracks liet hij over aan Beatriz Artola (Fleet Foxes/Adele) en het masteren aan Josh Bonati (Mac Demarco/Wild Nothing).  

 

Moon Tapes – Tonight I’ll Write The Saddest Lines

Goed nieuws uit de hoofdstad, Moon Tapes is terug! Niet dat de band lang is weggeweest, maar toch. 

Moon Tapes kwam drie jaar geleden makkelijk door de ballotage van de Popronde. De daarop volgende optredens beperkten zich niet tot kelders en cafe’s in middelgrote steden in de provincie, maar bracht de band ook op nationaal vermaarde podia als die van Paradiso, De Melkweg en Rotown. 

Debuutsingle ‘A Little Bit Of Paris’ en opvolger ‘Desire’ vielen in goede aarde, maar om de een of andere reden zakte de boel daarna een beetje in. De dip was van tijdelijke aard blijkt nu, want Moon Tapes schittert weer. Met een deels nieuwe bemanning klinkt de band sterker en stijlvoller dan ooit te voren. Nieuwe single Tonight I’ll Write The Saddest Lines is een herfstige ballad gemixt in cinemascope met ingehouden leadzang, een droevig gestemde gitaar en een cool koortje in de aftiteling. De mooie songtitel is vrij naar de Chileense dichter Pablo Neruda. Tonight I’ll Write The Saddest Lines is de eerste single van het eindelijk aangekondigde debuutalbum van Moon Tapes, dat de is opgenomen in de Kytopia Studio met aan het roer Marien Dorleijn van Moss. Het eerste album van Moon Tapes gaat uitkomen op Mink Records, dat met acts als Pitou en The Visual al eerder heeft bewezen een goede neus te hebben voor nationale acts met internationale allure.  

Methyl Ethyl – Real Tight

Methyl Ethyl is in het zelfde vat met toverdrank gevallen als land en stadsgenoten Tame Impala, de toonaangevende band in de wereld van geestverruimende rock.

De muziek van Methyl Ethyl heeft altijd al een psychedelisch tintje gehad, of twee, maar op Real Tight gaat de band nog een stapje higher. Op de nieuwe single klinkt alles licht desoriënterend, van de ongrijpbare compositie via de intense leadzang tot de zweverige instrumentatie. Toch is Real Tight een strakke song en zeker niet zonder hitpotentie.  Enige ruimdenkendheid van de luisteraar wordt echter wel verwacht. Wie Tame Impala hoog heeft zitten en MGMT een warm hart toedraagt moet zeker intekenen.

Real Tight is alvast uitgebracht om de aandacht te vestigen op de komst van het derde album van Methyl Ethyl op 15 februari volgend jaar. De plaat gaat Triage heten en is door zanger Jake Webb (net als Kevin Parker in Tame Impala het enige vaste lid van de band) opgenomen en geproduceerd in zijn thuisstudio in Perth. Methyl Ethyl is voornemens om de zomer van 2019 door te brengen op diverse festivalterreinen. Grote kans dat er gevochten zal worden om de band.

Jacco Gardner – Levenia

Jacco Gardner is tijdens zijn expeditie naar nieuwe sounds en ideeën op de zelfde bron gestuit (Ennio Morricone x Dick Dale) als zijn collega’s van Khruangbin. De nieuwe single van de Hollandse retronaut, het instrumentale Levenia heeft de zelfde ‘zonsondergang in Llano Estacado’ sfeer als het beste werk van het trio uit Texas. 

Internet zegt dat Levania een Nederlandse meisjesnaam is en ook de naam van een mythisch eiland dat voorkomt in een boek uit 1603 van de Duitse astroloog Johannes Kemper. Het boek, Somnium zou volgens bewonderaars als astronoom Carl Sagan en sf-auteur Isaac Asimov het allereerste science fiction boek zijn. Laat Somnium nou ook de titel zijn van Jacco’s nieuwe album!

Jacco’s derde wordt geheel instrumentaal, maar zal net als de voorgangers psychedelisch van toon zijn en weer zeer de moeite waard. Dat durven we na het eerder verschenen Volva en het nieuwe Levania wel te zeggen. Behalve door Texmex woestijnen, de jaren zestig en zeventig en wetenschappelijke pioniers uit de renaissance heeft Jacco Gardner zich voor zijn nieuwe album ook laten inspireren door zijn nieuwe woon en werk plaats Lissabon. Welkom in het ideeënrijk van Jacco Gardner.

Somnium is er al op 23 november.

The Visual – Figure

Kort door de bocht kan je zeggen dat The Visual de vrouwelijke tegenhanger is van Tamino. Dat doet alleen geen recht aan de eigen kracht en klankkleur van de band. Aanvoerder Anna van Rij zal ook haar vraagtekens plaatsen bij het woord vrouwelijk. Genderidentificatie is namelijk een van de onderwerpen, die haar bezighouden en waar ze over zingt. Wat we dus bedoelen is dat als je van Tamino houdt de kans (om het in Netflix termen te zeggen) 98 % is dat je ook The Visual kunt waarderen.

De nieuwe single van het trio uit Amsterdam, naast Anna bestaande uit Timon Persoon (keyboards) en Tim van Oosten (drums & percussie) is van een onaardse schoonheid. Figure is een liefdeslied in herfstkleuren met de spanning van een naderend onweer. Na een vocaal deel waarin Anne -behelpt met een mooi sonoor stemgeluid- rustig de tijd neemt om haar verhaal te doen, volgt een onontkoombare climax van gitaar, keyboards en omfloerste trom. The Visual maakt muziek om de ogen bij te sluiten en volledig in op te gaan. Figure is afkomstig van een EP die volgend jaar het daglicht zal zien. 

LIVEDATUM: 23/12 Festival Stille Nacht. Maassilo, Rotterdam.

Foxwarren – Everything Apart

Foxwarren is de (nieuwe) band van Andy Shauff, een Canadese rocker-songwriter met drie solo-albums op zijn naam en minstens één vermeldenswaardige hit, ‘The Magician’ uit 2016.

Foxwarren bestaat al een jaar of tien, maar leidde vanwege Shauff’s veelvuldige afwezigheid een slapend bestaan. Maar nu niet meer dus. De bandnaam komt van een little town op de prairie van de provincie Manitoba, waar de bandleden opgroeiden. Hun lichtende voorbeeld is The Band, de voormalige begeleiders van Bob Dylan, die eveneens uit Canada komen.   

Net als The Band woonden ook de leden van Foxwarren samen in een huis, waarvan een deel was omgebouwd tot studio. Dat album verschijnt op 30 november. Ter introductie van het debuut van Foxwarren staan er nu al twee songs online.  Die mogen worden gehoord! Het eerst verschenen Everything Apart is ondanks het vlotte tempo een herfstige song waarin Shauff klinkt als Paul Simon en zijn begeleiders als The Beach Boys. De harmonieën komen uit de kelen van de ritmesectie, de gebroeders Kissick, die samen zingen zoals alleen bloedverwanten dat kunnen. De eikenhouten sfeer wordt doorbroken door een loeiende solo van een instrument van onherkenbare afkomst. Een album dat in november uitkomt, duikt zelden op in de jaarlijstjes, maar het debuut van Foxwarren zou er zo maar een voor de boeken kunnen zijn.