Author: Flip van der Enden

Vanavond om 21:00 uur The Daily Indie Radio #148

Vanavond een nieuwe show van muziekmagazine The Daily Indie!

The Daily Indie is een site die zich richt op nieuwe en alternatieve muziek via interviews, muziektips, columns, albumrecensies, een dikke concertagenda en een hoop losse rubrieken.

En The Daily Indie zit dus ook op de radio! Elke dinsdagavond tussen 21:00 en 22:00 uur presenteren de connoisseurs van The Daily Indie de beste nieuwe indiemuziek op Pinguin Radio.

The Daily Indie Radio #148
Playlist 18 december 2018

  1. Jessica Pratt – Poly Blue
  2.  Woman’s Hour – Don’t Speak
  3.  Wannes Capelle, broeder Dieleman & Frans Grapperhaus
  4. The Hazzah – Sad
  5.  The Growlers – Who Loves The Sun
  6.  Sundara Karma – The Changeover
  7.  Lady Bird – Reprisal
  8.  I Have To Feed Larry’s Hawk – Tim Presleys’ White Fence
  9.  Free Cake For Every Creature – Around You
  10. Car Pets – Directed
  11.  Egyptian Blue – To Be Felt
  12.  Cass McCombs – Estrella
  13.  Bull – Perfect Teeth
  14.  Angelic Milk – Acid & Coca-Cola
  15.  Julian Lynch – Hexagonal Filed

Pinguin Radio presenteert om 22:00 uur Heaven Radio #145

Popmagazine HeavenPinguin Radio en Popmagazine Heaven delen twee belangrijke eigenschappen: een passie voor goede muziek en een volstrekt onafhankelijke opstelling. Dat moest natuurlijk tot een samenwerking leiden.

Heaven verzorgt iedere dinsdagavond van 22:00 tot 23:00 een uur lang de muziek op Pinguin Radio. Net als Pinguin heeft Heaven oor voor – bijna – alle popmuziek. In het uurtje radio hoor je muziek uit verschillende genres: (classic)rock, roots, folk, soul, world, jazz en blues.

—

Heaven #6, 2018 – Met twee belangrijke rootsfestivals in aantocht, Ramblin’ Roots op zaterdag 20 oktober in TivoliVredenburg, Utrecht en TakeRoot op zaterdag 3 november in De Oosterpoort, Groningen, bevat het nieuwe nummer van Heaven een flinke roots en americana.

Good old John Hiatt siert het omslag. De sympathieke Amerikaan – an all time favorite– gaat al een aantal generaties mee en zijn jongste album, The Eclipse Sessions, laat hem horen op de toppen van zijn kunnen.

 

American Aquarium, Israel Nash, Dawes, Rusty Young (Poco) en Judy Blank maken de rootsafdeling compleet.

Maar Heaven is Heaven niet als er niet veel meer genres aan bod komen: neem Amber Arcades, het droompopvehikel van de Utrechtse Annelotte de Graaf, de enigmatische Anna Calvi en de al even ondoorgrondelijke Villagers.

O ja, Heaven heeft met ingang van dit nummer ook een nieuwe rubriek: over muziekboeken. En natuurlijk zoals altijd meer dan 100 albumrecensies.

Dit nummer niet missen? Neem een abonnement en profiteer van de aanbieding: 1 jaar Heaven van € 34,99,- voor slechts € 22,50,-! Een abonnement neem je hier: www.popmagazineheaven.nl/actie-abonnement

Liefhebbers van Heaven Radio luisteren natuurlijk ook naar ons zachtere zusje Pinguin Pluche.

Playlist uitzending #145
Playlist 18 december 2018

  1. Maartje Meijer – Floating (cd: Inner Circle)
  2. Nathan Bowles – Now If You Rememeber (cd: Plainly Mistaken)
  3. Christine And The Queens feat. Dâm-Funk – Damn, Dis Moi (cd: Chris)
  4. Julia Holter – Whether (cd: Aciary)
  5. Parker Millsap – Your Water (cd: Other Arrangements)
  6. Maarja Nuut & Ruum – Mahe (cd: Muunduja)ows (Again)
  7. John Lennon – I Don’t Wanna Be A Soldier Mama I Don’t Wanna Die (cd: Imagine)
  8. Thomas Azier – Berlin (cd: Rouge)
  9. Alba Griot Ensemble – Horonia (cd: The Darkness Between The Leaves)
  10. Benjamin Herman – Les Boulevardiers (cd: Bughouse)
  11. Sofie Winterson – Lost Souls (cd: Sophia Electric)
  12. Gold Star – This Is The Year (cd: Uppers & Downers)
  13. Cécile McLorin Salvant – Obsession (cd: The Window)
  14. Idles – Samaritans (cd: Joy As An Act Of Resistance)
  15. Thomas Dybdahl – Rescue Me (cd: All These Things)
  16. The Beatles – Martha My Dear (cd: The Beatles (The White Album))
  17. Donna Summer – I Feel Love
  18. Boudewijn de Groot – Ken Je Dat Land (cd: Golden Years Of Dutch Pop Music)

Badflower – Heroin

Afgaande op bandnaam en songtitel zou je kunnen denken dat we hier te maken hebben met een nihilistisch punkcollectief, maar dat valt dus reuze mee. De Heroin van de titel staat symbool voor verslavende liefde en de naam Badflower geeft alleen maar aan dat de bandleden geen softies zijn, maar rockers van het wat ruigere soort.

Voor ons is Badflower een nieuwe naam, in de V.S. kan de band al op een redelijke aanhang rekenen. De output van Badflower is nog beperkt. Er staan 10 songs online, waarvan één in twee versies, Heroin. De eerste take is een luxe demo. De tweede versie is helemaal af, letterlijk en figuurlijk. Heroin versie 2 begint rustig, maar het wordt al snel duidelijk dat er onweer op komst is. Nog voor we halverwege zijn begint het al te donderen en nog geen minuut later barst de bui los, is het windkracht tien en alarmfase rood. Badflower weet hoe je een song moet opbouwen.

Badflower komt uit Amerika en dat is te horen. Badflower is een band met connecties. Hun hoeder is John Varvatos, een bekroonde mode-ontwerper met links met Converse en Ralph Laurens. Varvatos heeft dus wel wat centen te makken. Een deel daarvan heeft hij in een eigen label gestoken. Badflower is zijn eerste signing. Een goed begin. Vavatos maakt ook geen half werk van Badflower. Voor de clip van Heroin heeft hij acteur Johnny Galecki (Big Bang Theory) laten optrommelen. Maar laat je niet van de wijs brengen door die grote namen. Badflower heeft echt iets te vertellen en doet dat op Heroin op een zeer overtuigende manier.

Silverbacks – Just In The Band

Silverbacks is een nieuwe aanwinst aan het Ierse indie-front. De bands is nog zo vers dat ze nog niet buiten het eiland zijn gesignaleerd. Maar dat gaat wel gebeuren.

Het vijftal uit Dublin maakt melodieuze punk, deels naar Amerikaans model. Just In The Band is hun meest recente release, er gingen twee andere singles en een EP aan vooraf.

Just In A Band laat horen dat Silverbacks zich razend snel ontwikkelt. Niet alleen worden de songs sterker, ook hoor je het vertrouwen groeien. Het prettig achteloze Just In The Band is rijk gevulde rocksong met een veelvoud aan gitaren. De band is ook niet wars van solo’s waardoor de vergelijking met het fameuze New Yorkse Television zich opdringt, terwijl de zanger  klinkt als een verkouden Lou Reed.

Silverbacks heeft iets van een slacker-band. Daar gaat Just In The Band ook over, zo van ‘ik zit ineen band, wat is daar nou bijzonder aan?’ Dat maakt de band geestelijk verwant aan andere laconieke rockers zoals Mac DeMarco en Courtney Barnes. Verschil is wel dat het energieniveau van Silverbacks wel wat hoger ligt. Hun Facebook pagina vermeldt dat de band unsigned is. Gegarandeerd niet lang meer.

#332 Wolf Alice

Succes heeft vele vaders, luidt het gezegde, maar als het gaat om Wolf Alice menen wij toch wel enige claim op het ouderschap te mogen leggen. We hadden de Britse band namelijk al best vroeg in in het vizier.

Alice was nog een welpje toen onze hit hunters de band spotten. Dat was in 2013 toen ze voor het eerst naar buiten traden met de demo van Bros, een nummer dat twee jaar later in een remake op hun debuutalbum zou verschijnen en nu hun populairste nummer is.

We hebben Wolf Alice nooit meer los gelaten. Nu vijf jaar, twee albums en drie IJsbrekers later is Wolf Alice zo groot gegroeid dat Paradiso te klein voor ze is. Dus waren Ellie, Joel, Joff en Theo afgelopen dinsdag te zien in TivoliVredenburg waar zich zo’n 2000 mensen verzamelden om de band in het wild te zien.

Een van hen was onze Bazz, die zijn stoute schoenen aantrok en backstage ging om de bandleden te vertellen dat ze komende week collectief Stationschef zijn. Hij kwam terug met een lijst met favoriete songs van het kwartet uit Noord Londen en een leuk interview, dat je kunt horen in de nieuwe aflevering van Bazz op de Buzz.

Bazz op de Buzz is elke zaterdag te horen om 19:00 uur en wordt herhaald elke donderdag om 22:00 uur.

De Top 25 van Wolf Alice.

  1. Ariana Grande – Thank u Next
  2. Christine & the Queens – 5 Dollars
  3. Marlon Williams – Beautiful Dress
  4. The Japanese House – Lilo
  5. Cherry Glazerr – Daddi
  6. Mullah – Numb
  7. Metro Boomin – Space Cadet.
  8. Slowthai – Drug Dealer
  9. Amyl And The Sniffers – Some Mutts Can’t Be Muzzled
  10. Surfbort – Dope
  11. LD  – Pr
  12. The 1975 – Love It If We Made It
  13. Deftones – Cherry Waves
  14. Madonna – Frozen
  15. Twenty One Pilots – Morph
  16. Pond – Sixteen Days
  17. Ariana Grande – Successful
  18. Rudimental – Giving In
  19. The Cure – (I Don’t Know What’s  Going) On
  20. Stooges – Fun House
  21. Lou Reed – Cony Island Baby
  22. Idles – Mother
  23. The Vines – Autumn Shade
  24. Sunflower Bean – 22
  25. Mississippi John Hurt – Candy Man

Live Foto Review: Wolf Alice @ TivoliVredenburg
11 december 2018

Wolf Alice Wolf Alice

Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg
Wolf Alice
Wolf Alice @ TivoliVredenburg

 

  

Mt. Atlas- I’ve Sailed The World

De heuvels van Limburg zijn ‘alive’ met de sound van Mt. Atlas. Uit alle hoeken van onze meest zuidelijke provincie komen ze, de leden van Mt.Atlas. Nou ja alle, Heerlen, Kerkrade en Landgraaf om precies te zijn.

Die laatste naam heeft national bekendheid als de gemeente waar jaarlijks het Pinkpop festival wordt gehouden. Het zal dan ook extra bijzonder geweest zijn voor de mannen van Mt.Atlas dat zij vorige week zaterdag de Nu Of Nooit competitie wonnen. De hoofdprijs van de Limburgse bandwedstrijd is namelijk de openingspot op datzelfde Pinkpop.

Mt.Atlas speelt dus een thuiswedstrijd voor een mannetje of -wat zal het zijn?- 30.000? Opvallend is dat veel bands die de Nu Of Nooit-slag winnen uit de categorie heavy komen. Ook Mt. Atlas bestaat uit louter zware jongens, zwaar maar slim. Breekijzer I’ve Sailed The World is een verhalend rockepos met een langzaam, maar zekere opbouw naar een onontkoombare climax. Het is knap hoe de band de spanning laat stijgen en weer dalen zonder uit de bocht te vliegen.

Allemaal op tijd naar Landgraaf gaan dus op 8 juni om getuige te zijn van deel twee van de zegetocht van Mt. Atlas.

The Visual – Under My Skin

We eindigen het jaar met een toekomstvoorspelling. Wij voorspellen The Visual een gouden toekomst. Misschien wel platina.

Wie het trio uit Amsterdam al een keer live heeft gezien, zal beamen dat er iets magisch gebeurt op het podium. En niet alleen daar. Na twee singles kunnen we wel zeggen dat The Visual ook op ‘plaat’ weet te betoveren.

The Visual maakt muziek die niet iedereen zal bekoren. Dansers kunnen beter doorlopen en rockers moeten hun heil elders zoeken, maar als je houdt van muziek met diepgang, met sfeer en met inhoud, dan is The Visual jouw band.

De songs van The Visual zijn veelal traag van tempo en stemmig van sfeer, en hebben zonder uitzondering een mooie melodie en een sterke opbouw, die niet zelden eindigt in een climax van zowel muzikale als emotionele aard. En dan hebben we het nog geen eens gehad over de allersterkste troef van de band, zangeres, Anna van Rij.

Anna kan niet alleen prachtig zingen, maar is gezegend met een warm en donker timbre die haar songs van nature een sfeer geven die anders is, en uniek.

Zij weet zich gesteund door twee instrumentalisten, Timon Persoon op keyboards en Tim van Oosten op drums met wie ze kan lezen en schrijven. Under My Skin is de tweede single van hun binnenkort te verschijnen debuutalbum.

The Visual zal komend jaar veelvuldig op de nationale podia te zien zijn, te beginnen met optredens op zowel Eurosonic als Noorderslag. Grote kans dat de band in Groningen ook gespot zal worden door buitenlandse boekers. The Visual is namelijk te goed om voor helemaal voor onszelf te houden.

 

Girl In Red – We Fell In Love In October

Girl In Red is de muzikale roepnaam van Marie Ulven, een jonge artieste uit Noorwegen die dit jaar de ene na de andere knaller scoorde met charmant rafelige songs als Girl, Summer Depression en Say Anything.

Marie wierf haar enthousiaste publiek via Youtube, waar de clip van haar debuutsingle I Wanna Be Your Girlfriend na plaatsing een eigen leven ging leiden en de maakster in no time van dilettante tot (internet) ster maakte.

Marie steekt niet onder stoelen of banken dat ze op vrouwen valt en in eerste instantie bestond haar publiek dan ook voornamelijk uit gelijkgestemden. Het illustreert haar muzikale charisma en intuïtieve gevoel voor melodie dat haar songs inmiddels ook door mensen van alle geaardheden worden gewaardeerd. We Fell In Love In October is het zevende schot in de roos op rij van Marie a.k.a. Girl In Red, die nog 20 moet worden.

Vistas – Fade

Vistas is een jonge nieuwe Schotse band, die je zou kunnen kennen van de single Tigerblood, waar wij begin dit jaar het etiket IJsbreker opplakten.

Ons vroege vertrouwen wordt helemaal waargemaakt door de nieuwe single van het trio onder bezielde leiding van Prentice Robertson. Fade is bombastisch op een goede manier met gruizige gitaren, gierende synths en de energie van traytje Red Bull.

Vistas is een band die het niet moet hebben van vernieuwing, maar van opwinding. De Edinburghse zweetrockers komen dan ook live het best uit de verf, maar komt met Fade behoorlijk dicht in de buurt van de euforie die ze in de zaal veroorzaken.

The Glow – Beamer

LVL UP is niet meer, lang leve The Glow! Zeven jaar en drie albums lang heeft Mick Caridi geprobeerd voet onder de grond te krijgen met LVL UP, een losjes rockende indie-band uit New York. Na het vertrek van mede-oprichter Ben Smith kwam de klad in de band en volgde een spoedig einde.

Caridi staat er nu alleen voor, maar kwijt zich met verve van zijn nieuwe taak. De debuutsingle van zijn nieuwe band,  The Glow is een korte, krap 2 minuten, maar overtuigende song, die in stijl niet erg verschilt van zijn werk met LVL UP, maar wel wat betreft geluidskwaliteit. Waar LVL UP de lo-fi filosofie aanhing, rockt The Glow in glorieus stereo!

Debuut single Beamer is geen voorloper van een album, maar bedoeld als korte introductie van part two van Caridi’s carrière. Beamer laat horen dat hij prima in zijn artistieke vel zit. Caridi is momenteel druk doende songs te schrijven voor een album, dat in 2019 het licht zou moeten zien. Als Beamer de nieuwe lading ook maar een beetje dekt dan zou hij zomaar met The Glow op plekken kunnen komen die voor LVL UP onbereikbaar zijn gebleken.