Author: Flip van der Enden

Husky Loops – 20 Blanks

Het lijkt wel of de leden van Husky Loops voordat ze 20 Blanks opnamen wisten dat het nummer geselecteerd zou worden voor de soundtrack van FIFA 19, de extreem populaire voetbal game. Zo geïnspireerd klinkt de nieuwe single van de uit Bologna stammende, maar in Londen werkende trio.

Danio (zang/gitaar) , Pietro (drums/samples) en Tomasso (bas) kennen elkaar van school thuis in Italië.  Met zijn drieën zijn ze naar Londen vertrokken om te gaan studeren aan The Royal College Of Art. In 2015 zetten ze hun eerste ‘probeersel’ online.

‘Dead’ viel zo goed dat de expats een band begonnen, Husky Loops genaamd en dat zijn ze nog steeds.  Het springerige 20 Blanks is niet echt representatief voor de stijl van Husky Loops, dat doorgaans donkere indie-rock maakt. De luchtige productie met zijn cheerleaders koortje en kromme gitaarsolo maskeert een (met een licht accent gezongen) tekst over leegte en oppervlakkigheid.

20 Blanks is de eerste release van Husky Loops op 30th Century, het label van Danger Mouse. Niet duidelijk is of hij de song ook heeft geproduceerd, maar zo klinkt het wel. Half oktober volgt een EP met de titel Spool.

EUT – Sour Times

Grote kans dat als je deze zomer een festival hebt aangetikt je EUT hebt zien spelen. De Amsterdamse band leek wel alom aanwezig! Dat heeft zo z’n redenen. Behalve een goede boeker en een voorraad topsongs heeft EUT in de persoon van Megan ook nog eens een frontvrouw om smoorverliefd op te worden.  

‘Een belachelijke berg podium charisma’, schreef de Volkskrant begin dit jaar na het zien van EUT op Paaspop’, ‘en de vier naast haar op het podium waren stuk voor stuk uitstekende muzikanten’.

EUT is overal welkom vanwege van hun enerverende liveshows. Met Sour Times laat de band horen dat ze ook ‘gekooid’ in een studio prima presteren. Niet dat dat nieuws is. Eerdere singles als Supplies en Bad Sweet Pony mogen er ook zijn, maar Sour Times is misschien wel de beste van het stel.  t.

Sour Times is EUT op standje pop, een glanzende gitaarsong met heldere coupletten en een mooie brug naar een stootvast refrein.  De nieuwe single is de aankeiler van ‘Fool For The Vibes’, het langspeeldebuut van EUT, dat vanaf  5 oktober aanklikbaar is en  tegen vergoeding in fysieke vorm te halen bij je dealer.  

LIVEDATA: 25/10 Paradiso Noord, Amsterdam. 29/11 Willem II, Den Bosch. 30/11 t Beest, Goes. 8/12 Victorie, Alkmaar. 13/12Ekko, Utrecht. 14/12 Metropool. Hengelo. 15/12 Simplon, Groningen. 19/12 Merleyn, Nijmegen. 20/12 Bibelot, Dordrecht. 18/12 Hall Of Fame, Tilburg.

She Drew The Gun – Resister

She Drew The Gun is de band van Louisa Roach, een zangeres-gitariste uit Liverpool, die drie jaar geleden de band van Fink verliet om voor zichzelf te beginnen. Haar start werd een vliegende toen ze uit 5000 gegadigden werd gekozen tot ‘aanstormend talent’ in een door het Glastonbury festival georganiseerde competitie. Vorig jaar bracht ze haar debuutalbum uit, tot genoegen van velen.

She Drew The Gun maakt elektrische tekstrock, waarin de kenner invloeden kan horen van o.a. PJ Harvey en Patti Smith. Waren de meeste songs op het debuutalbum low en mid-tempo luisterliedjes, afgaande op nieuwe single Resister heeft Louisa het energieniveau op haar nieuwe album flink opgevoerd. Ook de albumtitel, Revolution Of The Mind voedt het vermoeden dat het nieuwe She Drew The Gun album alles behalve vrijblijvend wordt.

Op Resister (wat je kunt vertalen als verzetster) betuigt Louisa over een opgevoerde sequencer beat haar steun aan mensen, die vertoeven aan de rand van de maatschappij. Een vervormde gitaarsolo geeft wat lucht, maar niet veel. Revolution Of The Mind verschijnt op 5 oktober en is geproduceerd door James Skelly van The Coral.

Nonpoint – Chaos and Earthquake

Nonpoint is een 20 jaar oud metal fenomeen, waar ondanks de gevorderde leeftijd nog geen randje roest aanzit. De band uit Florida onderscheidt zich van het metalpeleton door hun songs te serveren met een stevige groove. Regelmatig ook -zoals in Chaos and Earthquake– toont frontman Elias Soriaro zich een rapper, die goed van de tongriem gesneden is.

Net als oerraprockband RATM maakt ook Nonpoint linksdraaiende muziek. Het moddervette Chaos and Earthquake, de eerste single van het vers verschenen X (inderdaad het tiende album van Nonpoint) gaat over corruptie en verval en zal zeker geïnspireerd zijn door de huidige bewoner van het witte huis. Behalve de oprechte woede van Soriaro, die bijna je speakers uitspringt met zijn tirade tegen de schuldige partij is ook het bevlogen gitaarwerk van zijn kwade broeders Racheed Thomas en BC Kochmit een reden om opgewonden te raken. Helemaal mooi zijn hun dubbele gitaarpartijen, momenten waarop de band klinkt als een kruising tussen Slayer, Public Enemy en Lynyrd Skynyrd.

Sam Fender – Dead Boys

Met een naam als Sam Fender kan je bijna niet anders dan gitaar gaan spelen. Fender is de fabrikant van een van de meest iconische gitaren uit de pophistorie, de Stratocaster, het wapen van keuze van Hendrix t/m Harrison en van Ty Segall t/m Khruangbin.

Eerlijk gezegd weten we niet op wat voor gitaar Sam speelt. Erg belangrijk is dat ook niet, want zijn gitaarspel is niet de reden om naar hem te gaan luisteren. Het is de combinatie van stem, sound en teksten, die van Sam Fender een belangrijke nieuwkomer maken. Hij was een van de ontdekkingen van LL18.

De elektrische gitaar is wel sfeerbepalend voor zijn muziek. Sam is een singer-songwriter, die inplugt en meestal met een ritmesectie werkt. Dat geeft zijn songs meer body dan die van de collega’s, die solo en akoestisch spelen.

Sam Fender schrijft geëngageerde teksten. Hem een protestzanger noemen gaat misschien wat ver, maar voor liedjes over de liefde hoef je bij hem niet aan te kloppen.

Nieuwe single Dead Boys gaat bijvoorbeeld over de zelfmoordepidemie onder Britse mannen. Gemiddeld beroven zo’n 84 mannen per week zich van het leven in Engeland. Sam verbaast/ergert zich er over dat dit gruwelijke feit nauwelijks aandacht krijgt in Engeland. Dead Boys is zijn zevende single, een album ligt nog in het verschiet, net als een glanzende toekomst voor de 22-jarige Brit.

LIVEDATA 18/09 Paard, Den Haag 19/09 Indiestadt @ Paradiso, Amsterdam 22/09 Kadepop, Groningen 23/09 Van Alleen Naar Zachter, Amsterdam

Villagers – Fool

Ook de tweede single van het nieuwe Villagers album stelt niet teleur. Fool is een bitterzoete ballad door Connor O’ Brien gezongen met net de juiste mengeling van hoop en verdriet.

De kracht van Villagers is tijdloze songs eigentijds te laten klinken. De band van de sympathieke en zoetgevooisde O’Brien is een product van de lange en rijke Ierse folktraditie, maar zijn songs lenen zich niet voor de haak maar in en brul maar mee manier waarop die traditie leeft in Ierse pubs. Eenzaam op de rand van je bed is een betere omgeving om de muziek van Villagers te ondergaan met een glas Ierse whiskey i.p.v. een pint Guinness.

Meer van dit moois vanaf 21 september op het album The Art Of Prfetending To Swim. Die week ook is Connor O’Brien onze Stationschef!

LIVEDATA: 12/11 Doornroosje, Nijmegen. 13/11 Melrkweg, Amsterdam

The Wombats – Bee-Sting

Wie The Wombats op LL18 heeft gezien weet dat de band van Matthew Murphy (weer) de geest heeft.

In het verleden deed het trio uit Liverpool toch al gauw een jaar of vier over een nieuw album. Het eerder dit jaar verschenen Beautiful People Will Ruin Your Life is echter nog warm terwijl er nu al weer een nieuwe single voor handen is. Nieuw als in op geen enkel album. 

Het kan zijn dat Bee-Sting een overblijfsel is van Wombats album 4, maar zo klinkt het niet. Bee-Sting is Wombats op zijn best, een energieke, enthousiasmerende Britpopsong met een sterke spanningsopbouw, een plakkend refrein en een ton gitaren. Bee-Sting is een van de drie nieuwe tracks, die deel uitmaken van de luxe rerelease van het Beautiful People Will Ruin Your Life album, die begin november moet gaan uitkomen.

Waltzburg – So Long See Ya

De songs van Waltzburg zijn geschreven -lezen we op Spotify –  ‘door een pessimistische slaapkamerproducer en worden door hem uitgevoerd en tot leven gewekt samen met zijn beste vrienden’. De pessimist is Menno Krivokutya en zijn beste vrienden zijn Luc, Nicole, Jesse, Joost en Timmer. 

Als het om de band gaat heeft Menno weinig reden om pessimistisch te zijn. Ze delen een manager met Kensington en hebben tijd lang in de Kytopia studio gebivakkeerd met topproducer Simon Akkermans (Bombay/Dazzled Kid/Blinkbeats). Daarnaast heeft de Nijmeegse band al Popronde gedaan, op Noorderslag gestaan en dit jaar Sziget aangedaan.   

Van de Kytopia-sessies zijn nu vier nummers verschenen inclusief So Long See Ya. Het nummer laat een band horen, die met een conventionele opstellin; drums, bas en gitaren verrassend eigenzinnige muziek maakt, speels en vol karakter.

Nieuwe single So Long See Ya is een sterk staaltje Waltzburg. De tekst gaat over een jongen die zich groot houdt na een stukgelopen relatie.  Op een straffe beat en omringd door bijna Afrikaans aandoende gitaren doet de zanger alsof de breuk hem koud laat en zingt hij met een lekker nonchalante, Amerikaans aandoende drawl, ‘I Don’t Feel A Thing, Not Anymore’. Ja ja.

So Long See You en de drie andere tracks van de Latest News EP rechtvaardigen een reprise van het optreden van Waltzburg op Noorderslag. En als de band toch naar Groningen gaat, waarom dan niet een paar dagjes eerder vertrekken voor een showcase op Eurosonic?

LIVEDATA: 14/9 Altstadt, Eindhoven. 20/9 Paardcafe, Den Haag. 21/9 Luxor Live, Arnhem. 23/9 Cinetol, Amsterdam.

 

Haru Nemuri – Kick In The World

Vanwege de taalbarrière weten we weinig van Haru Nemuri. Wat we wel weten is dat ze uit Yokohama komt in Japan en muziek maakt, die op zijn minst interessant is.

Haru zingt en rapt op een bed van rock met stevige gitaren en tegen het einde van Kick In The World ook een synthesizerriedel, die verwant is aan het intro van The Who’s Won’t Get Fooled Again. Dat kan toeval zijn, maar ook weer niet. Haru‘s debuutalbum heet Atom Heart Mother, net als een oude de plaat van Pink Floyd. Dus. Waar Haru over rept weten we helaas niet, maar aan haar toon en drive te horen zijn het geen koetjes en kalfjes. Haar attitude is punky en haar mix van gescandeerde lyrics en organische rock geïnspireerd.

De kans dat de Japanse artieste naam zal maken in het westen is nihil. Dat is waarschijnlijk ook helemaal niet haar ambitie, maar om aan te geven dat het verre oosten meer te bieden heeft dan Made in Korea girlgroups en boybands leek het ons leuk om een keer een ander geluid te laten horen. Laat in de player maar weten wat je er van vindt. En mocht je interesse gewekt zijn, Miss Nemuri heeft twee albums uit boordevol met dit soort hard rockende rapsongs.

Muse – The Dark Side

Na drie wat mindere singles, die sterk de indruk wekken dat Muse muziek voor de massa wil maken is er nu een track, die de fans weer wat vertrouwen geeft.

Ook The Dark Side doet sterk aan Queen denken- de gitaarsolo citeert bijna letterlijk uit A Crazy Little Thing Called Love, maar er is weer sprake van enige spanning en avontuur. En er zijn weer gitaren in beeld.

The Dark Side is een van de 11 nummers, die tezamen het Similation Theory album zullen vormen. Het 8ste Muse album wordt op zijn minst een afwisselend geheel. De band heeft gewerkt met maar liefst vier verschillende producers waaronder hip hop reus Timbaland en de Zweedse hitmachine Shellback. Of The Dark Side het enige lichtpuntje is op het nieuwe album en Muse definitief is overgelopen naar the dark site weten we op 9 november.