Flip van der Enden, auteur op Pinguin Radio

Easy Life – Ice Cream

Easy Life is een nieuwe band uit het Leicester. Het vijftal debuteerde een tijdje geleden met een EP die niet een twee drie te plaatsen is. De zangstijl zit tussen praten en zingen in. Lijkt op rap maar is het niet echt. De backing tracks hebben een duidelijke beat, maar het is niet echt dansmuziek wat Easy Life maakt. Om toch een indruk te geven van de stijl van de band, stel je een kruising voor tussen The Streets en Superorganism. Met blazers.

De naam Easy Life kan niet anders dan ironisch bedoeld zijn net als de opmerking op twitter dat ze de beste band ter wereld zijn. Zo ver is het nog lang niet, maar ambitie is niet verkeerd en talent is duidelijk aanwezig. De zelfverzekerdheid zal ook komen omdat de kern van de band, zanger-gitarist Murray en bassist-saxofonist Sam als sinds de middelbare school samen muziek maken, terwijl ook de rest van Easy Life al langere tijd met het muzikale bijltje hakt.

De debuut EP van Easy Life heet Pockets, telt 6 tracks waarvan het titelnummer een hitje was in de UK en Ice Cream onze favoriet. Ice Cream is een redelijk raar liefdesliedje met toeters en geluidseffecten en het ritme van een strandwandeling. Optreden doet Easy Life nog niet zo veel, hier en daar een festival en onlangs stond de band in het voorprogramma van Liam Gallager. Dat we ongetwijfeld nog heel veel van Easy Life gaan horen is wel duidelijk als je weet dat de grootste platenmaatschappij ter wereld zich over de band heeft ontfermd.

The Frights – Crutch

The Frights is een zooitje ongeregeld uit San Diego. Nieuw kan je de band niet noemen, want ze bestaan sinds 2012 en hebben al twee albums op hun kerfstok. Tot nu toe is de faam van het trio echter beperkt gebleven tot de Amerikaanse westkust. In de loop van hun bestaan is The Frights echter zo goed geworden dat er geen houden meer aan is.

Geholpen door een nieuw label, het gerenommeerde Epitaph lijkt nu niets meer in de weg te staan van een mondiale zegetocht. Het eerste wapenfeit van The Frights heet Crutch. Het debuut voor Epitaph is een supersterke single die je zowel als punk, garage of surf zou kunnen bestempelen.

Volgens zanger Mickey Carnevale kwam het idee voor Crutch tot hem terwijl hij stond te douchen. Met de shampoo nog in zijn haar rende hij de badkamer uit om de tekst op te schrijven. Crutch gaat over zijn ambivalente gevoelens voor de band, die hij tegelijkertijd ervaart als een bron van irritatie en het beste wat hem ooit is overkomen. Te vrezen valt dat beide gevoelens alleen maar zullen toenemen. No problem, zolang het maar topsongs oplevert als Crutch.

Arctic Monkeys – Four Out Of Five

Alex Turner heeft zijn Arctic Monkeys op het nieuwe album van de band een andere richting opgeleid. In plaats van de bekende en gewaardeerde pittige powerpop staan er op het album songs, die meer lijken op wat Turner samen met Miles Kane maakt als The Last Shadow Puppets.

De grommende gitaren zijn vervangen door kabbelende keyboards, het tempo is zo’n beetje gehalveerd en waar Turner ooit bijna bijtend zongt, croont hij nu in zijn beste David Bowie imitatie. De reacties op de plaat zijn op zijn zachtst gezegd gemengd. Terwijl Turner’s bereidheid om van het pad af te wijken zeker wordt gewaardeerd, is men –de muziekpers- het er wel over eens dat de songs nogal mager zijn. De vorm heeft het gewonnen van de inhoud. De album titel, Tranquility Base Hotel & Casino geeft al aan dat de beste plek om de nieuwe muziek van Arctic Monkeys te consumeren liggend is of hangend in een lounge of aan een zwembad en niet zoals tot nu toe gebruikelijk in een club, op een festivalweide of op de dansvloer.De uitzondering -het enige nummer dat modern is en toch leuk- is het op single verschenen Four Out Of Five.

Het is het aloude dilemma van de schoenmaker en zijn leest. Mogelijk heeft Turner het roer gewoon te laat omgegooid, pas na vijf albums die min of meer in elkaars verlengde liggen. Ook kan je stellen dat hij zijn andere ei niet met The Last Shadow Puppets had moeten leggen, maar met zijn eigen band. Desondanks is het zeker te waarderen dat Alex Turner een gok durft te nemen. ook al kleunt hij dus mis. De vraag is nu wat gaat Arctic Monkeys live doen? Een antwoord op die vraag krijgen we binnenkort als de band op Best Kept Secret staat.

LIVEDATUM: 8 juni Best Kept Secret.

The Frights – Crutch

The Frights is een stel sprokkelrockers uit San Diego. Nieuw kan je de band niet noemen, want ze bestaan sinds 2012 en hebben al twee albums op hun kerfstok. Tot nu toe is de faam van het trio echter beperkt gebleven tot de Amerikaanse westkust. In de loop van hun bestaan is The Frights echter zo goed geworden dat er geen houden meer aan is.

Parquet Courts – Mardi Gras Beads

Het wordt tijd om Parquet Courts niet meer als (post)punkband te presenteren, want het is nu wel duidelijk dat het New Yorkse kwartet wel meer noten op hun zang heeft.

Was vorige single Wide Awake een funky, new wave achtige song met Talking Heads trekjes, Mardi Gras Beads is een halve ballad met losse koortjes, een bak keyboards, waaier gitaren, en zelfs een gitaarsolo! Wat natuurlijk niet echt punk is.

Het nieuwe Parquet Courts album, Wide Awake is dus een veelzijdige plaat geworden. Daar zal producer Danger Mouse zeker een hand in hebben gehad. Met zijn staat van dienst kan dat ook moeilijk anders. Brian ‘Danger Mouse” Burton komt uit de hip hop, maar heeft onder heel veel meer producties gedaan voor o.a. Gorillaz, The Black Keys, de Peppers en zelfs Adele. Wide Awake is het zesde album van de voormalige punkband uit New York, het zevende als je hun door Jack White opgenomen livealbum, meerekent.

LIVEDATUM: 6/7 Vera, Groningen. 14-20/7 Valkhof Festival, Nijmegen.

Beach House – Black Car

Nog eentje dan en dan houden we er mee op. Misschien. Black Car is de derde single van het nieuwe Beach House album die we draaien binnen relatief korte tijd. De reden is tweeledig, Black Car is wederom een toptrack van een topband en hij is essentieel anders dan Lemon Glow en Dive.

De Black Car van Beach House rijdt op elektriciteit. Waar eerdere singles van het 7 album synthesizers combineerden met analoge instrumenten komt op Black Car zo goed als alles uit een doosje. Ook wat sfeer betreft biedt Black Car een andere smaak, de clou zit hem in het woord black.

Al met al mogen we vaststellen dat ook de zevende langspeler van Victoria Legrand en Alex Scally weer zeer de moeite waard is. Het duurt nog even, maar op vrijdag 12 oktober kan je heerlijk wegdromen bij Beach House in TivoliVredenburg.

LIVEDATUM: 12 oktober TivoliVredenburg, Utrecht.

Gaz Coombes – Walk The Walk

In de Britse krant The Guardian stonden onlangs een aantal tips voor oudere muzikanten hoe ze (een deel van) hun fans kunnen behouden. Veel rockers op leeftijd hebben ooit triomfen gevierd in beroemde bands, maar zijn nu om welke reden dan ook veroordeeld om solo verder te gaan. Met meestal een fractie van het ooit genoten succes. Denk aan Johnny Marr, de gebroeders Gallagher etc. Een van de tips is ‘probeer niet te concurreren met jongere acts’. Een ander is ‘blijf bij de stijl waarmee je naam hebt gemaakt’.

Als voorbeeld van hoe wel het moet wordt Gaz Coombes opgevoerd, de voormalige voorman van Supergrass. De nu 42 jarige Coombes trok in 2010 na 17 jaar de stekker uit zijn band. De reden? De gebruikelijke muzikale meningsverschillen. Twee jaar later debuteerde hij als solo-artiest. Eerder dit jaar bracht hij zijn derde solo-album uit.

In Engeland is Gaz Coombes, dankzij zijn verleden nog steeds een gerespecteerd artiest. Hier hoor je niemand meer over hem. Een beetje jammer is dat wel, want de man maakt, zoals The Guardian opmerkte fatsoenlijke muziek, die past bij zijn leeftijd en zijn erfenis geen geweld aandoet. Walk The Walk is een mooi voorbeeld van Coombes‘ kunst, een sfeervolle mid tempo track met speelse koortjes, een fijne beat en smaakvolle gitaren. Een hit gaat het hier nooit worden, maar Walk The Walk is goed genoeg om een paar weken mee te draaien.

San Mei – Wonder

San Mei is de artiestennaam van Emily Hamilton, een nieuwkomer die vorig jaar in thuisland Australië een uitstekende eerste indruk maakte met haar debuut EP. Nieuwe single Wonder maakt duidelijk dat San Mei niet alleen een aardige voorraad sterke liedjes heeft, maar ook een eigen insteek.

In haar songs, met Wonder als mooiste voorbeeld tot nu toe contrasteert miss Mei zware gitaren met een lieve, naïeve meisjes stem. Dat levert muziek op die met een been in de garage staat en met de ander in de meisjeskamer. Met haar stem en voorkomen zit het er dik in dat meisje Mei een popidool wordt en verloren raakt voor de goede zaak, maar vooralsnog is ze meer dan welkom in indie-land.

DeWolff – Big Talk

Het is niet iedere band gegeven de release van een nieuw album te vieren in een uitverkocht Paradiso. DeWolff dus wel. En het spreekwoordelijke dak ging er af. DeWolff is begonnen aan het elfde jaar van hun bestaan, maar vertoont nog geen enkel teken van slijtage. Thrust heet het nieuwe werkstuk, dat als DeWolff studioalbum nummer zes de boeken ingaat.

Pablo, Luka en Robin klinken op Thrust misschien nog wel gretiger dan ooit. De songs zijn compacter en lijken meer het resultaat van ambachtelijk componeren en arrangeren dan van jammen en kijken wat er uitkomt. Ook is er engagement geslopen in de songteksten. De plaat telt verschillende maatschappijkritische tracks, niet in de laatste plaats, nieuwe single Big Talk, waarin -zonder dat hij bij naam genoemd wordt- Geert Wilders een veeg uit de pan krijgt. Wat niet is veranderd is de bron waaraan de band zich laaft, die bevindt zich in het zuiden van de V.S, niet ver van de stad Macon in de staat Georgia. Daar zetelde ooit het befaamde Capricorn label met een stal vol paradepaarden, waaronder Wet Willie, The Marshall Tucker Band en The Allman Brothers, die het traject uitstippelden dat DeWolff al weer ruim een decennium met succes volgt.

Lees hier ons interview met DeWolff.

LIVEDATA 19/05 Poppodium Volt, Sittard 24/05 De Oosterpoort, Groningen 25/05 013, Tilburg 24/06 Parkpop, Den Haag 22/07 Kneistival, Knokke Heist (BE) 28/07 Bostheater Ommen, Ommen 03/08 Zeverrock Festival, Gent (BE) 04/08 Swingin’ Hulsen, Hulsen (BE) 18/08 Lowlands, Biddinghuizen 25/08 Once In A Blue Moon Festival, Amsterdam 17/11 Helldorado Festival, Eindhoven 29/12 TivoliVredenburg, Utrecht

Alice In Chains – The One You Know

Alice In Chains tart alle wetten van de natuur door met een uitstekende nieuwe single op de proppen te komen. Het is namelijk niet normaal dat een band die 31 jaar geleden voor het eerst van zich liet horen nog steeds relevante muziek maakt. Of weer eigenlijk, want de grungers hebben in een diep artistiek dal gezeten.

De reden van de wederopleving van Alice In Chains is tweeledig; de band grijpt met The One I Know terug op het befaamde en dus nog lang niet uitgewerkte recept van Dirt en gitarist Jerry Cantrell heeft weer de geest. Het zijn zijn snijdende gitaarpartijen die van The One You Know een feest maken. Cantrell’s inspiratie voor de nieuwe Alice single zal je misschien verbazen, maar ook herkennen. Dat was Fame van David Bowie. Na vijf jaar verschijnt er ook eindelijk weer een nieuw album van de mannen uit Seattle, maar aangezien de plaat nog niet af is, zijn er nog geen titel en releasedatum bekend. Dat zal ook nog wel even duren, want Alice In Chains is momenteel op tournee.

LIVEDATUM: 6/7 Rock Werchter, België