Author: Flip van der Enden

Elohim- Panic Attacks feat. Yoshi Flower

Elohim is een geval apart. Verpakt in complexe, maar mierzoete electropopliedjes zingt ze teksten, die getuigen van een getroebleerd geestelijk leven. Songtitels als Xanax, Hallucinating en Panic Attacks spreken wat dat betreft boekdelen. Uitzonderingen daargelaten is de vorm die Elohim haar songs meegeeft voor ons meestal een reden om niet in te haken. Hallucinating was zo’n uitzondering net als het kersverse Panic Attacks.

Panic Attacks is een duet van de singer-songwriter uit L.A. en haar partner Yoshi Flower. Vergeleken met ander werk is Panic Attacks kaal en sober, zodat de tekst – over de angst alleen achter te blijven- centraal komt te staan.

Het is de eerste single van een nieuw, tweede album van de zangeres, die haar echte naam geheim houdt en ook liever niet herkenbaar in beeld komt. Het laat zich raden hoeveel angsten Elohim moet overwinnen om zich publiekelijk zo kwetsbaar op te durven stellen. Maar goed dat ze het doet, want ze natuurlijk is bij lange na niet de enige die het leven soms zwaar valt.

Maple – Open Up Your Soul

Best bijzonder hoeveel mensen Maple weten te vinden, terwijl de band zelden optreedt en hun promotie minimaal is. Het zou kunnen dat het fans van The Mysterons zijn die benieuwd zijn wat gitarist Yordi Sanger nog verder uitspookt, hij zit in beide bands. Maar de exotica a go go van The Mysterons is nogal andere koek dan de poppy grunge van Maple.

Een soort van raadsel dus, maar wat maakt het uit. Belangrijker is dat Maple (voorheen Orange Maplewood) niet onopgemerkt blijft. Het kwartet lijkt niet echt op, maar is wel muzikaal verwant aan St Tropez, Canshaker Pi en andere bands die opwinding veroorzaken met hulp van strakke songs, straffe tempo’s en ruime porties gitaar.

De twee Maple -tracks, die nu online staan, zijn voorbodes van een album dat hopelijk niet al te lang op zich laat wachten. Als de band daar dan een tournee aan vastknoopt dan kunnen ook de wat meer passieve rockfans zich te goed doen aan aanstekelijke liedjes als Open Up Your Soul.

Someone – Chain Reaction

Chain Reaction is het titelnummer van de debuut EP van Someone, de nieuwe band van Tessa Jackson uit Amsterdam. Maakte Tessa onder eigen naam kant en klare popsongs met een hoog lalala gehalte, als Someone zoekt ze het meer in sfeer, ritme en gekkigheid. Zo duikt in Chain Reaction plots een geluid op dat lijkt op een melding zoals je ze in het OV kunt horen, maar wat de omroeper is een mysterie want onverstaanbaar.

Een ander verschil met haar oude werk is de Frans aandoende elektronische productie, die speels is en averechts en grotendeels verantwoordelijk voor genoemde gekte. De optredens van Someone tot nu toe waren sporadisch maar zwaar overtuigend. We hopen dan ook dat Tessa nog lang doorgaat als Someone.

LIVEDATUM: 11 april All Tomorrow’s Parties WOW, Amsterdam.

The Minutes – Got My Love

Zes jaar geleden alweer draaiden we met veel plezier de single Black Keys van The Minutes. Sterker nog ons enthousiasme was zo groot dat we de tweede single van de Ierse band tot IJsbreker uitriepen. En toen werd het stil. Er volgde in 2014 nog wel een live-album, maar dat leek meer uit nazorg dan als verstandige carrièremove.

Dus wie schetst onze verbazing toen er deze week vanuit het niets een nieuw nummer opdook van The Minutes. En nog een behoorlijk goed nummer ook! Got My Love is net als Black Keys een track die met zijn speelse opbouw, schuivende gitaren, aanhoudende aah-koortjes, Harrison-achtige solo’s en Lennon-esque leadzang thuishoort in de categorie powerpop. Een tikkeltje retro, maar dat maakt de pret alleen maar groter.

Got My Love blijkt het startsein van een nieuwe periode van activiteit van The Minutes uit Dublin, die in Ierland beschouwd wordt als een van de beste live acts van het eiland. Een derde album staat in de steigers, een titel en een releasedatum zijn nog echter niet bekend. Vol verwachting klopt ons hart.

The Voidz – AlieNNation

AlieNNation, nieuwe single nummer vijf van The Voidz is misschien wel de beste van het stel. Alle vijf komen ze overigens van het tweede album van de bijband van Julian Cassablancas, Virtue dat op 30 maart zal verschijnen. Was het debuutalbum van The Voidz een interessant allegaartje. Virtue lijkt een vrij pure powerpop-plaat te worden, weliswaar met ruimte voor gekte maar met een strakkere lijn dan het debuut.

AllieNNation is een hypnotiserende, midtempo track met een mechanische beat en mooie meerstemmige zang. Het nummer lijkt uit twee delen te bestaan. Deel één wordt gedomineerd door iets dat klinkt als een fluitsample. In deel twee is de fluit foetsie en zijn het subtiele gitaarpartijen die de instrumentale dienst uitmaken. Het resultaat is een intrigerend nummer dat al bij de eerste luisterbeurt boeit en daarna alleen nog maar aan kracht wint. Het vooralsnog enige optreden van The Voidz in Europa vindt plaats in Portugal tijdens het Super Bock Super Rock festival in Lissabon ergens tussen 19 en 21 juli,

Stone Temple Pilots – Middle Of Nowhere

Je zou Jeff Gutt, de nieuwe zanger van Stone Temple Pilots een dapper man kunnen noemen. Met zijn twee voorgangers Scott Weiland en Chester Bennington is het namelijk niet goed afgelopen. Ook de rest van de band getuigd van moed en vertrouwen. Het is namelijk maar weinig bands gegeven om een succesvolle doorstart te maken met een nieuwe zanger. Bands worden vaak vereenzelvigd met de frontman. In geval van STP is dat een vergissing. Na acht albums en drie zangers is het wel duidelijk dat het de gebroeders DeLeo en hun trouwe metgezel Eric Krezt de gangmakers zijn.  Niet dat de zanger niet belangrijk is, maar tot nu toe blijkt zijn rol ondergeschikt aan die van de instrumentalisten.

Stone Temple Pilots heeft er niet voor gekozen om hun successound een op een te kopiëren. Zoals een fan opmerkt in de Youtube comments lijkt Middle Of Nowhere meer op Velvet Revolver dan op oude Pilots. Jeff Gutt (ex Dry Cell) houdt zich prima staande in een wervelwind van drums en gitaren, zijn stem is wat nasaler dan die van zijn voorgangers maar niet minder overtuigend. Middle of Nowhere is een sterk begin van het nieuwe STP album 8, dat dus beter is dan je misschien had verwacht.

Gang Of Youths – The Heart Is A Muscle

En weer dient zich een band aan uit Australië die wereldwijde faam verdient. Gang of Youths heeft het allemaal; een eigen sound? Check. Sterke songs? Check. Een goede zanger? Dubbel check! Een uitstekende zanger zelfs met een stem die sterk doet denken aan die van Phil Lynott, de voorman van het legendarische Thin Lizzy.  Net als Lynott lijkt David le’aupepe fan van The Boss, maar net als Phil is zijn bewondering een start- en geen eindpunt.

Gang of Youths is geen makkelijk te googelen naam, maar de aanhouder ontdekt dat de band uit Sydney komt en al drie albums op hun naam heeft staan. Er zijn vijf bendeleden. Hun namen maken maken duidelijk dat Australië een typisch immigratieland is. Naast voorman Le’aupepe bestaat  Gang Of Youth uit Joji Malani, Donnie Borzestowski, Jung Kim en Max Dunn. Down under heeft Gangs Of Youths alle denkbare prijzen in de wacht gesleept met hun corpulente rock en nu zijn wij dus aan de beurt. Maak de borst maar nat.

LIVEDATA: 10 juni Best Kept Secret, Hilvarenbeek. 17 juni Pinkpop, Landgraaf.

Courtney Barnett – Need A Little Time

De tweede single van het derde album van Courtney Barnett is een van haar beste songs tot nu toe. Qua stijl ligt Need A Little Time in het verlengde van het soort losse pols mompelrock waarmee de Australische doorbrak. Wat anders is, is dat Courtney dit keer wat meer binnen de lijntjes blijft met haar zang. Ook is Need A Little Time wat poppier dan we van haar gewend zijn.

De nieuwe single  is net niet ballad over, inderdaad de liefde. Of beter over het op afstand houden van amoureuze sentimenten. Er blijkt iemand te zijn, die meer wil dan Courtney bereid is te geven, ‘I Need A Little Time Out’, zingt ze op haar eigen onnavolgbare wijze.

We kennen nu twee tracks van het binnenkort te verschijnen Tell Me How You Really Feel album van de zangeres uit Melbourne. Genoeg om het vermoeden hardop uit te spreken dat Courtney Barnett zichzelf lijkt te gaan overtreffen en een weer paar treden gaat klimmen op de populariteitsladder.

Doe daarom jezelf een plezier en koop tickets voor het voorlopig enige optreden van de singer-songrocker in Nederland, op donderdag 31 mei In TivoliVredenburg. Als je lang wacht, vis je achter het net. En gezien het feit dat haar agenda tot eind oktober vol is, zal het waarschijnlijk niet eerder dan 2019 zijn voordat ze weer onze richting op komt.

LIVEDATUM: 31 mei TivoliVredenburg, Utrecht.

 

Let’s Eat Grandma – Falling Into Me

We volgen Lets’ Eat Grandma al een tijdje, maar hebben tot nu toe getwijfeld of hun muziek niet te gek is voor Pinguin, gek als in gestoord. Maar alles went dus ook het wereldvreemde Britse damesduo dat zichzelf de kannibalistische naam Let’s Eat Grandma heeft aangemeten.

Er zijn vier grandma’s beschikbaar voor eventuele consumptie, die van Rosa Walton en die van Jenny Hollingworth. Rosa is 18, Jenny een jaartje ouder, beiden komen uit Norwich waar ze al sinds hun 13e samen muziek maken. Twee jaar geleden debuteerden de meiden met I, Gemini, een album dat net zoveel verwarring als bijval veroorzaakte. Het cliché luidt ‘je moet er van houden’ en als je geen antenne hebt voor rare dameszang, dan is de kans groot dat je je wild irriteert aan het duo. Maar, als je open staat voor muzikaal avontuur, onbetreden paden en dus rare dameszang, dan staat je een rijke ervaring te wachten.

Niet gehinderd door scholing, conventies of duidelijke voorbeelden maakt Let’s Eat Grandma lome, niet erg vormvaste synthipop-songs, die ze veelal unisono zingen op een manier die zowel kinderlijk als wereldwijs is.  Anders gezegd, Let’s Eat Grandma maakt ongeschoolde meisjespop in een stijl die ergens tussen de droompop van Beach House en de sprookjespop van Kate Bush in zit. Over een aantal weken verschijnt het nieuwe album van de meiden I’m All Ears. Daarvan zijn twee tracks vooruit gestuurd, Hot Pink en nieuwe single Falling Into Me. Beide songs liggen in het verlengde van de sound van het debuut, met dit verschil dat de beat prominenter is en de zang meer to the point. Het is en blijft  een eigen planeet waarop de meiden vertoeven.

De productie van album 2 van Let’s Eat Grandma was in handen van wat je gerust een topteam mag noemen, bestaande uit de Amerikaanse SOPHIE, die hits heeft onder eigen naam en als producer o.a. Charlie XCX en rapper Vince Staples van succes voorzag, Faris Badwan die we kennen als zanger van The Horrors en  David Wrench, die o.a. The xx, Frank Ocean en Caribou tot zijn klantenkring mag rekenen.

LIVEDATUM: 23 april Melkweg, Amsterdam.

Preoccupations – Disarray

In den beginne was er de band Vietcong, genoemd naar de Noord Vietnamese  guerrillabeweging tegen wie de Amerikanen vochten in de Vietnamoorlog. Toen bleek dat die naam een carrière in de V.S. in de weg stond kozen de Canadezen voor het meer neutrale Preoccupations.

Het in 2012 opgerichte Preoccupations is alweer toe aan hun derde album. Disarray is de derde track, die de grond vruchtbaar moet maken voor de release van de nieuwe plaat. Van de drie nieuwe nummers is Disarray de meest radiovriendelijke. Niet dat je het nummer snel ergens anders zult horen dan bij ons, maar toch. Het begint al met het intro dat je meteen de oren laat spitsen. Wat volgt is een helder gestructureerde song die wordt gedragen door in galm gedrenkte leadzang en een niet aflatende gitaarlick die in de verte wel aan R.E.M doet denken. Het nieuwe album van het kwartet uit Calgary gaat New Material heten en is uit op het moment dat je dit leest.

LIVEDATA: 10 juni Best Kept Secret Festival, Hilvarenbeek. 3 juli Sugar Factory, Amsterdam.