Author: Flip van der Enden

Rolls Bayce is een beetje een laatste kans band. Alle drie de leden hebben eerder in andere bands gezeten, echter nooit met het gewenste resultaat. Dus proberen ze het nu samen in de hoop en verwachting dat het deze keer wel gaat lukken. De eerste tekenen zijn gunstig. De band komt opvallend makkelijk aan optredens en hun singles zijn opgepikt door het belangrijkste Australische radiostation Triple J. Daarnaast wordt er in de blogosphere zoveel over Rolls Bayce geschreven dat de band ook in onze wijk is gesignaleerd. En hoe klinken ze? Australisch. D.w.z. Poppy maar niet glad, vocaal erg sterk, gitaren op de juiste plek en liedjes die langer mee gaan dan vandaag. Als Rolls Bayce niet lukt dan heeft niet alleen de band maar ook wij een probleem.

Terwijl Morrissey geplaagd wordt door onwillige platenmaatschappijen, lastige fans en enge ziektes lijkt ex partner Johnny Marr in de bloei van zijn leven. De 51 jarige gitarist scoorde met Easy Money de grootste hit van zijn post Smiths carrière, iets wat wij eerlijk gezegd niet meer hadden verwacht. Dynamo, net als Easy Money terug te vinden op het Playland album is ook helemaal niet verkeerd. Marr solo heeft misschien niet de diepgang van het oeuvre van The Smiths en zeker niet de pretentie van het solowerk van Morrissey, maar staat duidelijk zijn eigen mannetje. Eindelijk.

Mitski is een 23 jarige zangeres-componiste uit Brooklyn, New York. First Love/Late Spring is de eerste single van haar derde album. Mocht je net als wij nogal onder de indruk zijn van de song, dan kan je zonder aarzeling het bijbehorende album, Bury Me At Makeout Creek aanschaffen of streamen. Wees echter gewaarschuwd. Mitski’s nieuwe langspeler is compleet anders dan de twee voorgangers. Op plaat drie rockt de maakster de bij tijd en wijle de pannen van het dak. Op haar vorige albums laat de ze zich begeleiden door een klassiek aandoend orkest en maakt ze muziek waarvoor je in Nederland subsidie zou kunnen aanvragen. En krijgen. Een veelzijdig artieste dus, die Mitski. En een bijzondere.

Om de een of andere duistere reden is het laatste album van Tim Knol niet echt een succes geworden. Of Tim daarom zijn bakens heeft verzet en een (punk)band is begonnen (en die The Miseries heeft gedoopt) is niet duidelijk. Wel duidelijk is dat het plezier af spat van dit debuutsingletje van The Miseries. Skinflint is digitaal uit en als tastbare 7” en moet zijn lengte van 1 minuut 37 gewoon onverkort in de DWDD kunnen.

The Mispers is een band met voor en tegenstanders. De controverse gaat niet zozeer over de stijl of het vakmanschap van de band, maar spitst zich volledig toe op de stem van zanger Jack Balfour Scott. Jack heeft een trilling in zijn stem, een vibrato die op sommige mensen het effect heeft van een nagel op een schoolbord. Maar niet op ons. Wij vinden The Mispers, niet ondanks maar dankzij Jack’s aparte timbre een bovengemiddeld goede band. Daarom riepen we deze zomer de vorige single van de Londenaren, Dark Bits uit tot IJsbreker en geven we ook Shoulder een plek op onze playlist.

Nieuwe muziek van San Cisco, het sympathieke Australische kwartet dat twee jaar geleden de indiewereld opfleurde met muzikale zomerkoninkjes als Wild Things, Awkward en Rocket Ship. Run doet vermoeden dat het wel snor zit met het immer moeilijke tweede album. Het had voor de hand gelegen als San Sisco meer meezingers had geproduceerd in de stijl van de doorbraak hits, Run doet echter vermoeden dat de Ozzies voor de lange termijn gaan en niet voor de kortste weg naar de bank De nieuwe single is een vernuftige nummertje met voldoende electro om eigentijds en genoeg gitaren om tijdloos te zijn.

Nog maar twee maanden geleden bracht Pulles Apart By Horse Lizard Baby uit, hun derde album en nu is er alweer een nieuwe EP. Geen gebrek dus aan inspiratie. Noch aan werklust. Waar de band wel iets meer van zou kunnen gebruiken is succes. Dat komt er wel, maar zou wel wat sneller mogen. Misschien dat Medium Rare het benodigde duwtje inde rug gaat geven. Het is een lekker strak nummer met een sterke 80’s feel, denk INXS en Duran Duran. Als hardwerken inderdaad beloond wordt dan gaat Pulled Apart mega worden.

Weer zo’n naam die je probleemloos naar het juiste adres voert als je hem intypt in Google. Maar niet heus. Wat de zaak nog gecompliceerder maakt is dat Chloroform de helft is van een zogenaamd split single van Nothing met Whirr. Maar we hebben gezocht en wat we hebben gevonden was..onverwachts. Nothing is de band van Dominic Palermo. Palermo komt uit de hardcore punkband Rocky Horror. So far so good. In een duistere episode van zijn leven raakte hij echter betrokken bij een vechtpartij, steekpartij eigenlijk wat Palermo op twee jaar cel kwam te staan. Poging tot moord was het oordeel. Eenmaal vrij trok hij zich een jaar of vier terug om zich te bezinnen. Hij klom weer uit het dal door muziek te maken. In 2011 verscheen er een demo onder de naam Nothing en die naam is blijven plakken. Begin dit jaar kwam een eerste album uit en nu dus die gezamenlijke single met Whirr. Chloroform is een track met zware gitaren, traag tempo en duistere sfeer. In één woord prachtig.