Author: Flip van der Enden

Meestal zijn we vrij vroeg met nieuwe muziek, maar met Typhoon lopen we een beetje achter. Aanvankelijk dachten we dat Zandloper niet helemaal binnen onze opzet zou passen, maar na het zien van Typhoon op Lowlands en het beluisteren van zijn nieuwe album, Lobi Da Basi drong het besef door dat we zo’n bijzonder talent niet mochten negeren. Zandloper is een track die genres overstijgt, zelfs de meest fervent hip hop hater zal moeten erkennen dat Ty de gave van het woord heeft en de de tropische beat van Zandloper zal zelfs de meest houterige Hollander niet onbewogen laten. En als bonus is daar nog de aanwezigheid van Rico en Andre Manuel. Het nieuwe album van Typhoon wordt algemeen gezien als een meesterwerk, een hoogtepunt in een kwart eeuw Nederhop-historie en een van de beste Nederlandstalige albums ever. Zoveel pracht mogen wij jullie toch niet onthouden? Dus vanaf heden op Pinguinradio, Typhoon!

Lange tijd leek Susanne Linssen geknipt voor een rol in een Nederlandse versie van de film ’20 feet from stardom’. Als achtergrond zangeres bij o.a. Awkward I en Hospital Bombers leverde ze een belangrijke bijdrage aan het succes van haar werkgevers, maar zelf bleef ze altijd buiten de schijnwerpers. Niet meer. Suzanne heeft de korte afstand naar de leadmicrofoon genomen en mag zich nu voorvrouw noemen van haar eigen band. De naam Beginners mag je met de nodige korreltjes zout nemen, want net zoals Suzanne zijn haar begeleiders alles behalve dilettanten. Bassist Geert Groot hebben we gezien met onder vrij veel meer Fatal Flowers, Claw Boys Claw en Solex, gitarist Maarten Kooijman zat in Johan en drummer Marit De Loos speelde in Ceasar en Scram C Baby. Er doen nog meer bekende namen mee op het September Sunburn album, maar ‘the star of the show’ is dus niemand anders dan Susanne Linssen!

Voordat Brody Dalle met Josh Homme trouwde was ze in Australië al een beroemd en geroemd artiest. Ze was 13 toen ze begon met zingen en 18 toen ze doorbrak met haar punkband The Distillers. Dat was in 1997. In het zelfde jaar trouwde ze met Tim Armstrong van Rancid. Dat huwelijk hield stand tot 2003. Vier jaar later gaf ze met Josh Homme haar jawoord. En zo staat Brody vooral bekend buiten Australië, als ‘vrouw van’. Wie Brody’s voorgeschiedenis niet kent, hoeft maar naar Diploid Love, haar debuutalbum als solist te luisteren om te horen dat er echt artiestenbloed door haar aderen stroomt. Het album heeft stijl, richting en meer dan een klein beetje persoonlijkheid. Kortom als Rat Race je raakt heeft mevrouw Homme nog veel meer moois voor je in petto.

U2. Daar moet je meteen aan denken als je Vultures hoort van The Ramona Flowers. Dat brengt wat gemende gevoelens met zich mee, want U2 is niet heel erg cool dit moment. Dat heeft echter meer met Bono te maken en zijn opvattingen van hoe de wereld te verbeteren dan met de muziek van wat toch echt één van de invloedrijkste en succesvolste bands ooit is. En derhalve een voorbeeld voor velen. The Ramona Flowers is een vijfkoppige band uit Bristol. Na twee EP’s is er nu een album, Dismantle And Rebuild is de titel, die net zo 80’s klinkt als Vultures.
The Ramona Flowers gaan ook op tournee. In ons land staan maar liefste vier optredens gepland, op 23/11 in Doornroosje, 24/11in de Schouwburg in Rotterdam, 25/11 in de Oosterpoort, de 26ste zijn ze vrij, de 27ste spelen ze in de Paradiso.

Indie-Afro bestaat de term al? Zo niet, bij deze dan. Belangrijkste vertegenwoordiger van de stijl is Achmed Gallab also known as Sinkane. De in Soedan geboren, maar in de VS getogen muzikant gooide hoge ogen met zijn vorige album Mars uit 2012. Twee tracks daarvan, Running en Jeeper Creeper zijn wat we hier modern classics noemen. Ook How We Be, een voorbode van zijn nieuwe Mean Love album heeft kenmerken van een blijvertje. Het nummer is met zijn heupwiegende beat misschien wel de meest ‘Afrikaanse’ productie van Sinkane tot nu toe. Dat wordt moeilijk stilzitten op 9/9 als Sinkane begeleid door Hunting The Robot de Utrechtse Ekko aandoet.

nog geen video.

Racing Glaciers, Pinguinluisteraars kennen de Noord Engelse band van de nummers Moth en de ex-IJsbreker First Light. Als ons hitgevoel ons niet bedriegt dan leren binnenkort veel meer mensen Racing Glaciers kennen, niet alleen omdat de band op de komende editie staat van London Calling, maar omdat Animal alles in zich heeft om een giga-hit te worden. Animals is een ballad van het soort dat het erg goed doet in de donkere dagen voor kerst. En daarna. De ontwikkeling van Racing Glaciers van nerdy indie bandje met een prog-rock inslag naar een brede act met stadionpotentie gaat razendsnel. Animals staat op een nieuwe 3e EP, een album moet de band nog maken. Als Racing Glaciers zich live net zo snel ontwikkelt als in de studio, dan kan hun Hollandse debuut op London Calling wel eens een historisch optreden worden.

Dauphine is een ode aan een schoothondje, niks meer niks minder. De makers van het eerbetoon is een vreemd stel. Als je ze zo hoort stel je een wat morsige Amerikaanse indie-band voor met een zangeres. Als je foto’s van Sweet Bump It ziet of de grappige clip bekijkt van Dauphine dan ontdek je dat het een vrolijk stel nerds is aangevoerd door een kleine bebrilde latina met de mooie naam Nicole ‘Paco’ De Leon. Zij is een van de vijf meiden in de band, de drummer en gitarist zijn van de mannelijke kunne. Naast de opvallende verschijning van Nicole loopt ook bassiste in het oog. Jenna Eyrich had een tweeling zus kunnen zijn van de bassiste van Haim. En dan zijn er nog de drie achtergrondzangeressen annex danseressen.Afijn, een mooi zooitje ongeregeld.

Terug van weggeweest. Jamie Treays heeft een witje van vijf jaar laten vallen tussen zijn laatste album en zijn nieuwe. De praatzanger uit Zuid-Londen heeft de tijd genomen om zijn persoonlijke leven op orde te krijgen. De Jamie T van nu is dan ook niet meer de muzikale branieschopper, die we kennen van songs als Sheila en Sticks and Stones. De 28 jarige Brit lijkt wat rustiger, wat beschouwelijker in het leven te staan dan vroeger. Zijn comeback single, Don’t You Find was een melancholieke ballad, de opvolger is compleet anders. Zombie is een rocksong in de oer-Britse pubrocktraditie. Meer Ian Dury dus dan The Streets, een act waar T vroeger vaak mee werd vergeleken. De nieuwe songs hebben gemeen dat Jamie meer zingt dan rapt. Op 6 oktober komt het nieuwe album, Carry On The Grudge gaat hij heten.

Wij vonden het niet erg dat My Chemical Romance er de brui aan gaf, want verworden van sterke band tot circusact. De verwachtingen voor het debuut als soloartiest van zanger Gerard Way waren daarom ook niet erg hoog gespannen. Maar het lijkt er op dat we onze verwachtingen moeten bijstellen. No Shows is namelijk een prima single, een volle best wel chaotische productie met dikke gitaren, koorzang en horen we daar een sax-solo? Op 30 september komt Gerard’s langspeler uit, Hesitant Alien. My Chemical Romance is dood, lang leve Gerard Way.