Author: Flip van der Enden

Blood Red Shoes heeft een nieuwe track uit. Daar moesten de fans wel wat voor doen, allemaal codes verzamelen, die verspreid waren over een aantal Europese hoofdsteden voordat ze hem konden downloaden. Wij hebben gelukkig een kort lijntje met hun platenmaatschappij, zodat we de track keurig in het postvak in vonden. The Perfect Mess is niet perfect, maar zeker geen mess. Wat dan wel? Een morsig stukje rammmelrock lekker nonchalant gebracht door Steve en Laura-Mary. Album 4, opgenomen in Berlijn volgt begin maart.

Het ballade seizoen is weer aangebroken. Zelfs Qotsa doet mee. The Vampyre Of Time and Memories staat gewoon op het laatste album van Homme en zijn homies, maar is voor de doorgaans op volume leunende Homme wel een uitstapje. Maar ja ook rockers worden ouder. Ozzy heeft niet genoeg lucht meer om te zingen, Lemmy heeft een pacemaker aangemeten gekregen en Josh was ook bijna dood gegaan aan een enge ziekte. Verstandig dus dat hij soms wat gas terug neemt en goed om te horen dat hij ook schittert in het rustiger repertoire.

Bij de eerste beluistering vonden we de nieuwe single van We Are Scientists een beetje saai, tot de gitaar inviel toen begonnen de oortjes te gloeien. Eigenlijk zijn we wel weer toen aan een nieuw album van de New Yorkers, maar Return The Favor komt van een EP, Business As Usual. Een album zal nog even op zich laten wachten, want We Are Scientists gaat uitgebreid op tournee. Via Australië komen ze naar Europa, op 22 maart staan ze in de Bitterzoet in A’dam. Daarna toeren ze door de States. Pas eind mei zien de rockers hun eigen bed weer.

Anders dan The Doobie Brothers en The Walker Brothers zijn The Ruen Brothers echte broers. Alleen heten ze geen Ruen maar Stansall, Rupert en Henry. Rupert speelt gitaar en Henry zingt en speelt mondharmonica. Live krijgen ze hulp van een drummer en bassist. De broers maken rock met een ouderwetse roll beïnvloed als ze zijn door Roy Orbison, de Rolling Stones en The Black Keys.
The Ruen Brothers komen nog maar net kijken, ze zijn nog maar 15 en veel meer dan vier liedjes hebben ze nog niet. Maar dat zijn wel erg sterke liedjes, misschien niet vernieuwend maar gebracht met een overmoed de (Britse) jeugd eigen.

Mogen we u voorstellen aan onze eerste Russische band, Motorama. Hiermee is onze info vrijwel uitgeput, want ons Russisch is wat roestig. Wel kunnen we vertellen dat de band twee albums uit heeft en dat Eyes helemaal nieuw is. Volgens de tourhistory op de bandsite heeft Motorama eind februari opgetreden in de Paradiso. Ze hebben het sowieso flink druk gehad met dit jaar met diverse tours door zuid en west Europa en een tour door Rusland. Misschien is dat de reden dat Eyes stukken volwassener klinkt dan het vorige werk. Onveranderd is de monochrome Britse eighties post new wave sound, die ze hebben van bands als The Cure en Joy Division, maar dan met een Russisch accent.

Op haar eerste album presenteerde Angel Olsen zich als bevlogen vertolkster van het duistere folk lied, zichzelf begeleidend op de piano of gitaar. Op haar tweede album lijkt de singer-songwriter uit Missouri een metamorfose te hebben ondergaan. Tenminste als Angel’s nieuwe single een representatieve voorbode is. Ten eerste heeft Angel de stekker in het stopcontact gedaan, daarnaast is ze sterk van stylo veranderd. Forgiven/Forgotten is geen volle maan muziek meer, maar een aards, punky rockertje, zoals ze sinds de sixties in Amerikaanse garages worden gesmeed. Angel’s nieuwe album komt uit op het onvolprezen Jagjaguwar label (Bon Iver/Unknown Mortal Orch/Foxygen).

Thom en Lucy Southern zijn een broer en zus uit Belfast, Noord Ierland. Samen met twee vrienden uit Liverpool maken ze bluesy rock. Dat doen ze heel erg goed. De naam past prima bij de muziek, want diep geworteld in het zuiden van de V.S, maar gebracht met die flair de Britten eigen. Shout It is een van de vier nummers van de debuut EP van Southern. Ze hebben al weer genoeg nummers voor een tweede EP alleen geen geld om die op te nemen, daarom zijn ze een crowdfundingsactie gestart. Het kan dat ze indie willen blijven, maar het zou ons niet verbazen als er binnenkort een platenmaatbaas bij de Southerntjes voor de deur staat met een rijk gevulde beurs.