Author: Flip van der Enden

Top Notch betekent iets als van de bovenste plank. Kwaliteit dus. En dat heeft de nieuwe single van Manchester Orchestra in overvloed. Alleen al de riff, die lag al decennia voor het oprapen. Anders dan de naam doet vermoeden komt Manchester Orchestra niet uit de Engelse industriestad, maar uit Atlanta, Georgia. Het vijftal heeft voor de naam gekozen als ode aan de stad waar zoveel van hun favoriete bands vandaan komen, Buzzcocks, The Verve, Stone Roses, The Smiths. Oasis, Joy Division etc. De rockende ondergrond lijkt zeker geïnspireerd door (een aantal van) deze bands, de zang doet echter sterk denk aan Duran Duran uit Birmingham. Album vier van Manchester Orchestra zit er aan te komen. De Titel wordt Cope en de relasedatum 28 maart.

Raleigh Ritchie komt uit Bristol, birthplace of trip hop. En dat is te horen. Bloodsport is een lekkere, loungy down tempo track die zowel thuis, op de dansvloer en op de radio zijn werk doet. RR is het pseudoniem van acteur Jacob Anderson (Game Of Thrones). Anderson is geen acteur die een zangcarrière ambieert, maar een zanger/componist, die begonnen is met acteren in de hoop zo mensen te ontmoeten die hem een zetje kunnen geven. Dat lijkt dus gelukt. Bloodsport, een ode aan een femme fatale is geen toevalstreffer. Raleigh heeft nog veel meer noten op zijn boog. Zijn debuut Ep, Black & Blues kan je gratis downloaden. Bloodsport kost een euro of zo, maar is je verdiende loon dubbel en dwars waard.

Betrouwbaar als de Big Ben. Cage The Elephant moet hun eerste slechte plaat nog maken. Spiderhead is het zeker niet. We weten eigenlijk niet of Spiderhead een officiële single is of niet. Maakt ook niet uit. We kregen de track getipt door luisteraars en een Stationschef. Het nummer staat op het Melophobia album waar we ook Come A Little Closer vanaf hebben gehaald. De band uit Kentucky was in de buurt, nou ja in Europa. Maar om de een of andere reden stond ons land niet op de agenda. Gemiste kans.

Het intro komt ons ontzettend bekend voor, maar we komen er maar niet achter van wie/wat Stonefox het heeft ‘geleend’. All I Want is een zachte, maar geen softe ballad, prachtig gezongen door Jenna Russell uit Melbourne. Zij is het middelpunt van een trio dat Stonefox heet en haar bestaan wereldkundig maakt met dit folky All I Want. De track sluimert al een tijdje op de internetten, maar neemt sinds een week of zo een grote vlucht. Een goed liedje kan je niet geheim houden.

Er is altijd iets ongemakkelijks aan de muziek van Villager. Dat is geen klacht, dat is een constatering. Het dorpshoofd, Conan O’Brien is een gedreven mens. Hij is er niet op uit om te entertainen, hij wil meer. In geval van Occupy Your Mind hangt hij de mentale vampier uit, wil hij je geest bezetten: ‘This Place Called Home Is No Longer Mine So Now I Need To Occupy Your Mind’. Huiveringwekkend goed.

Tears & Marble is een nieuw duo uit de hofstad. Tears is Bella Hay, Marble heet Cris Kuhlen. Of andersom. Het duo trok vorige maand internationale aandacht met hun cover van What Is Love van Haddaway. Daarmee bewezen ze van vrij weinig heel wat te kunnen maken, met hun zelfgeschreven en geproduceerde We Don’t Like You maken dame en heer duidelijk ook heel wat in eigen mars te hebben. Cris is naast muzikant ook grafisch ontwerper. Bella, dochter van Barry is full-time met muziek bezig, ze studeert aan het conservatorium van Amsterdam. Hopelijk hebben zowel Tears als Marble voldoende tijd om de smaak naar meer snel te bevredigen.

The Virginmarys stillen met Just A Ride een flink deel van onze gitaarhonger. Het trio komt uit Macclesfield, een Britser dan Britse stad in Cheshire, maar klinkt net zo Amerikaans als QOTSA of Eagles Of Death Metal. Ally, Danny en Matt spelen al sinds 2006 samen, maar kwamen pas vorig jaar met hun eerste langspeelplaat op de proppen. King Of Conflict is de bron van Just A Ride en een dozijn gelijksoortige explosiefjes.

Op Facebook afficheert Psycho44 zich als elektronische punkrockband, maar op No Metaphor -ons eerste contact met de band uit het Vlaamse Grobbendonk- overheersen de gitaren. We zullen snel eens een duik nemen in het eerste album van de Psycho’s Suburban Guide To Springtide, dat vorig jaar november verscheen. Zoals de meeste Belgische bands verdiende ook Psycho 44 zijn sporen in de diverse talentenjachten, zoals de rockrally van Humo waar ze vierden werden. Dat betekent dat ze live hun manneke staan. Hopelijk komen ze snel een keer onze kant op.

Als de stem van Jimi Goodwin je bekend voorkomt dan kan dat kloppen. Jimi is namelijk de zanger (en bassist en gitarist) van Doves, makers van Pinguinclassics als There Goes The Fear en Snowden. In 2010 bracht Doves een Best of album uit en kondigden ze een pause in de carriere aan. Die gaat nog wel even duren, want 2014 gaat Jimi besteden aan zijn sololoopbaan. Zijn debuut als einzelzanger verschijnt op 24 maart. Of op Odludek de beloofde duetten met Jimi’s goede vriend mede Mancunian en Elbow zanger Guy Garvey daar ook op komen te staan is niet bekend. Zou leuk zijn, maar geen must want zoals Oh! Whiskey laat horen redt Goodwin het prima in zijn eentje.

Cloud Nothings komt uit Cleveland, een stad die aanspraak maakt op de titel ‘bakermat van rock ‘n roll’. Het was in de stad in Ohio waar de eerste rock ‘n roll platen op de radio werden gedraaid door Alan Feied, de man die de nieuwe muziek zijn naam gaf. Wat toen in het water van Cleveland zat, zit er nog steeds in. Er loopt een directe lijn van oerrockers als Elvis, Chuck en Bo naar Dylan, TJ en Jason. Op 1 april komt Here and Nowhere Else uit, het vierde album van Cloud Nothing. Zo te horen krijgen we meer van hetzelfde voorgeschoteld. Precies wat we hadden besteld. Op 19 mei zal de Melkweg door de rockers worden omgetoverd tot een giga-garage. Zorg dat je er bij bent.