Author: Flip van der Enden

Little Green Cars uit Dublin wordt wel vergeleken met Mumford & Sons. Niet onlogisch want beide bands zijn diep geworteld in de Brits-Ierse folktraditie. Maar waar Mumford het vooral van dynamiek en enthousiasme moet hebben, valt LGC op door sterke songs en variatie. Ook de thema’s waar de band over zingt, gaan dieper dan de blijde boodschap van de Mumford’s. Als over een jaar of wat de rook is opgetrokken en we zien wat de folk hausse werkelijk heeft opgeleverd, is de kans groot dat LGC nog helemaal overeind staat. My Love Took me Down The River To Silence Me doet zowel wat sfeer als tekst betreft denken aan Oh Brother Where Art Thou. Het debuutalbum van Little Green Cars, Absolute Zero zou nu nu ongeveer uit moeten zijn.

I Spy was een joekel van een hit in Noord Europa vorig jaar en zou ook best wel eens hier hard kunnen gaan aanslaan deze zomer. Een zomerhit uit Scandinavië, dat is waarschijnlijk nog nooit vertoond. Zoals je al aan Mikhael’s achternaam kunt zien, is hij geen volbloed viking. Door zijn aderen stroomt ook Bulgaars bloed. Mike is opgeleid aan de Liverpool School Of Performing Arts van Sir Paul. En wat heeft hij daar geleerd? Waardering voor de Afro-pop van Paul Simon, de meezing folk van Edward Sharpe & co en de close harmony pop van de Mama’s en the Papa’s. Het vrolijke I Spy is niet helemaal representatief voor de rest van Mikhael’s debuutalbum, dat klinkt, zoals hij zelf omschrijft meer als een mash-up van Tarrantino en Twin Peaks.

Nikki, Matt en Eric komen uit Brooklyn en maken geen dream pop, maar dromerige pop. Alle drie spelen ze synth, Nikki zingt daarbij, Matt speelt gitaar en Eric bas. Hun zwoele, harmonieuze liedjes zijn zowel dans als meezingbaar. Name In Light komt van een EP, een album zit er aan te komen, maar eerst wil Little Daylight meer live ervaring opdoen. Mocht er nog een festival op zoek zijn naar een band die past bij de zonsondergang, een betere kandidaat dan Little Lights zal moeilijk te vinden zijn.

Murs is zo’n zeldzame rapper die niks moet hebben van ho’s en bitches, niet opschept over de champagne die hij nipt, hoeveel weed hij wel niet smookt en hoeveel BMW’s hij heeft. Eerlijk gezged heeft hij nooit genoeg succes gehad om dat allemaal te kunnen betalen, maar Murs is ook nooit voor het grote geld gegaan. Ook zijn nieuwe single zal hem geen platina opleveren, maar wel weer respect van iedereen die zijn hip hop graag wat avontuurlijk houdt, tekstueel relevant en muzikaal interessant. Falling In Flames komt van Yumiko: Curse Of The Merch Girl, het meest recente album van de nu 35 jarige hip hop artiest die in het eggie Nicholas Carter heet.

Het is nog even afwachten of King Krule buiten Engeland ook de bijval krijgt, die hem daar ten deel valt. De Britse pers vergelijkt hem met o.a. Morrissey en Edwyn Collins, zangers die best bekend zijn bij ons,maar niet half zo beroemd als thuis. Daar komt bij dat King Krule, zoals Archy Marshall zich laat noemen een nogal donker getinte stem heeft, die niet echt bij zijn 19 lentes past. ook lijkt hij soms even te moeten zoeken naar de juiste noten. Dat levert echter wel een sfeer en intensiteit op die hem een compleet eigen geluid geven. Voeg daar intense songs aan toe en een rudimentaire productie en je weet dat deze roodharige King niet op de massa mikt. Maar bijzonder is het dus wel.

Niks nieuws onder de Placebo zon, maar wel weer een fijne single. Of Too Many Friends de band nieuwe fans gaat opleveren valt te betwijfelen, maar de oude fans zullen hun helden wederom omarmen. Die zullen nog wel even moeten wachten op het nieuwe Placebo album, want Loud Like Love komt pas op 16 september, maar Too Many friends is dus een prima zoethoudertje..

Nieuwe single van wat we toch wel een vreemd stel mogen noemen, een rapper en een niet meer zo jonge singer-songwriter. De rapper heet Ian Bavitz maar is beter bekend als Aesop Rock. De singer-songwriter heet Kimya Dawson en haar herkennen we van Mouldy Peaches (samen met Adama Green). Ze kennen elkander van het live-circuit. Samen heten ze The Uncluded. Of de samenwerking eenmalig zou zijn of een serieus alternatief voor hun andere activiteiten is onduidelijk. Het succes van The Uncluded benaderd inmiddels dat van Aesop Rock en miss Dawson met of zonder Peaches. Dit muisje krijgt dus nog wel een staartje.

Opgericht in 1984 en altijd actief gebleven. In januari van dit jaar bracht Yo La Tengo hun 13e album uit. En wat wil het geval? Het is hun succesvolste ooit, nummer 26 in de Amerikaanse albumcharts. En dat terwijl het album Fade heet! Een mogelijk verklaring voor dit waarschijnlijk toch wel onverwachte succes van de experimentele rockers uit New Jersey is dat ze hebben gebroken met de producer met wie meer dan 20 jaar hebben samengewerkt. De nieuwe man achter de knoppen is John McEntire, voormalig lid van Tortoise en producer van een hele rist undergroundacts waarvan Broken Social Scene de bekendste is en nu dus Yo La Tengo de succesvolste.

Met je ogen dicht zou je zweren dat River Of Tear van Boss Capone een authentieke Jamaicaanse reggaetrack is uit het begin van de jaren zeventig, maar als je de clip ziet, zie je vier Hollandse jongens, die zich deze loversrock helemaal eigen hebben gemaakt. Boss Capone is Boss van Trigt van The Upsessions, een band van naam in het skacircuit. The Upsessions zijn vrijwel constant op tournee, vooral in Duitsland. Een kleine adempauze van twee maanden heeft Boss aangegrepen om een solo-album te maken, solo als in alles zelf doen. Excelsior wilde het album graag uitbrengen en voor Boss het wist, was hij solo-artiest met een album, een single en later dit jaar ook een tournee.