Author: Flip van der Enden

Unknown Mortal Orchestra draait om de muze van één man, Ruben Nielsen. Ruben komt uit Nieuw Zeeland, maar is tegenwoordig woonachtig in de V.S. Dat is een betere uitvalsplek om de wereld te veroveren, dan het mooie maar verre kiwi-country. Dat Nielsen de wereld aan zijn voeten zal krijgen, lijdt geen twijfel. In 2010 zette hij een demo online zonder enige informatie. Toen een paar bloggers hem na veel speurwerk te pakken hadden gekregen en hem vroegen naar de naam van zijn project riep hij maar Unknown Mortal Orchestra. Onder die naam verscheen vorig jaar een eerste album waarvan wij het nummer Strangers Are Strange draaiden. Met plezier. We waren dan ook niet verbaasd toen Nielsen begin december met het sterke Swim and Sleep kwam aanzetten. Nu is er een tweede album, II waarvoor menig popkenner nu al een plekje in zijn/haar jaarlijst heeft gereserveerd. Daar op staat uiteraard Swim and Sleep en deze onderhuidse ballad, So At Being In Trouble.

 

Helaas kunnen we geen antwoord geven op de vraag wat er voor vreselijks er is gebeurd op een nacht in 1927. Wat we wel weten is dat het de naam is van een nieuw project van twee muzikanten uit L.A. die connecties hebben met o.a. Rilo Kiley, The Elected en Postal Service. Dust & Bones is de opvolger van Watch The World Go Dark dat in ruil voor een emailadres gratis te downloaden is op de site van het duo. Voor Dust & Bones wordt wel 99 cent in rekening gebracht. Voor dat geld krijg je een luxe, om niet te zeggen epische meezinger, die kitscherig had kunnen zijn als de makers niet zo’n goede smaak hadden gehad.

 

Drenge is niet de eerste, maar wel een van de betere rammelrock bands naar voorbeeld van Black Keys en White Stripes. Ze zijn net als hun helden ook met zijn tweeën. Eoin en Rory Loveless zijn broers en komen uit Sheffield. Hun achternaam hebben ze van een beroemde pornoactrice uit de jaren zeventig, hun bandnaam schijnt Deens te zijn voor jongens. Het duo heeft een deal bij Infectious, het label van Alt-J, maar daar lijken ze dus totaal niet op. Eind deze maand gaan de jongens op tournee in de U.K. met de meiden van Deap Vally, een combi die wij ook wel zouden willen zien.

Wij lopen een beetje achter wat betreft de waardering van Half Moon Run. Het Canadese trio is thuis beroemd en in de VS en de ons omringende landen best bekend. Maar we kunnen onze schade inhalen. Op 30 maart staat Half Moon Run in het voorprogramma van Mumford & Sons in de Ziggo Dome en een dag later in een veel intiemere setting in de Bitterzoet in Amsterdam. Devon, Dylan en Connor zijn sinds 2010 full time met muziek bezig. Er staan één album op het scorebord, Dark Eyes. Daarop staan serieuze meerstemmige songs, nummers waaraan je niet kunt afhoren dat de drie muzikanten nog maar net de 20 zijn gepasseerd. Muzikaal is Half Moon Run meer verwant aan (de oude) Radiohead dan aan de Mumfords. Dus als je de band echt wil leren kennen, kan je beter naar de Bitterzoet gaan, dan de Ziggo Dome. Of allebei natuurlijk.

Minder van het zelfde, dat was onze eerste reactie bij het horen van single nummer 3 van Woodkid. Dat bleek dus alleszins mee te vallen. Geholpen door een wederom spectaculaire clip vinden we I Love You toch een prima plaatje. Op Facebook liet Yoann Lemoine a.k.a. Woodkid weten dat zijn debuut klaar is. Een releasedatum is er nog niet maar je kunt het album, The Golden Age wel alvast bestellen. Als de singles/clips een indicatie zijn, is The Golden Age een ouderwets conceptalbum met een thema en een verhaallijn. Vreemd is dat niet voor een man, die tot voor kort zijn geld verdiende met het maken van films, videoclips en commercials. Die carrière staat nu even stil, want Yoann heeft duidelijk het popvirus te pakken. In april gaat hij weer op tournee. Ons land staat niet op het programma, maar wie weet komt hij eind augustus alsnog deze kant op.

Twee jaar geleden overleed de vader van Black Rebel Music Club bassist Robert Been aan een hartaanval. Dat is op zich al mooi k.., maar Been senior was geluidsman van BRMC en het gebeurde net na het optreden van BRMC op Pukkelpop. Na het voorval is de band begrijpelijkerwijze een tijd in retraite gegaan. Die periode van herijking is nu voorbij. BMRC begint aan een nieuw hoofdstuk met de release van Let The Day begin, een cover van een nummer van The Call,  de band van vader Been. The Call was een redelijk bekende band. Hier hadden ze een klein hitje met I Still Believe. Of er nog meer covers op het 7e BRMC album staan is niet bekend, wel kunnen we melden dat de band op 22 maart in de Paradiso staat. En dat dat concert helaas al lang is uitverkocht.

De vorige single van de baardige en buikige Matthew E. White was hier op Pinguinradio te horen, maar niet daar buiten. Big Love is al wel door de collega’s opgemerkt. White is een popprofessor die zijn kennis omzet in daden. Zijn favoriete periode is de eerste helft van de jaren zeventig van Randy Newman tot en met Al Green. Matthew maakt Americana met orkest, let niet op de klok en denkt in complete songs, dus niet alleen tekst en melodie, maar ook arrangement en productie. Het is daarom maar goed dat hij een eigen studio heeft, want een album als zijn debuut Big Inner zou onbetaalbaar zijn als hij het in een gehuurde studio had moeten opnemen. Matthew E. White is geniaal maar niet gek.

Dave Gahan, Martin Gore en Andy Fletcher leven al jaren op voet van oorlog. Ze hebben gescheiden vervoer en aparte kleedkamers. Zelfs in de studio vermijden ze elkaar. De een komt pas opnemen als de andere weer weg is. Alleen op de bühne komen ze elkaar tegen en, omdat het niet anders kan bij fotosessies. Toch houdt Depeche Mode het al dik 30 jaar vol. En niet alleen zij, ook hun fans blijven hen trouw. Wat bij andere bands een splijtzwam zou zijn, is bij Depeche Mode misschien wel het geheim van hun succes, haat en afschuw. Heaven is in Engeland hun 49ste hitsingle. Wereldwijd heeft de band meer dan 100 miljoen albums verkocht. Ook hun invloed op vakbroeders is ook niet te verwaarlozen, Rammstein, Arcade Fire, The Killers, Linkin Park, Coldplay en zelfs Deftones zeggen veel geleerd te hebben van de band zonder gitaren!

Is het punk, is het funk, is het indie, is het rap? En wie is die gast? Give Me van Child Of Love roept meer vragen op dan hij beantwoord. De maker, de man die zich Child Of Love noemt, hult zich in schimmen. Wiki beweert dat het om een 25 jarige Amsterdammer gaat, maar zijn label, Domino is Brits en zijn muziek klinkt net zo Amerikaans als de lokatie waar zijn clip is opgenomen, Atlanta/Georgia. Een eerste album van Child Of Love komt in mei en telt gastbijdragen van o.a. rappers Doom en Thundercat en Britpop big shot Damon Albarn.