Author: Gijs Vervliet

IJsbreker: Justice

Justice is terug! Na vijf jaar. Eindelijk mogen we dus wel zeggen en het wachten was het meer dan waard. Want Safe and Sound komt geroepen in deze polderhitte. Het Franse elektroduo heeft de rockinvloeden ingeruild voor disco en funk. Eigenlijk wat hun collega’s Daft Punk ook deden met Get Lucky. Safe and Sound duurt bijna zes minuten. Er is een radio edit, maar wij draaien ’em natuurlijk helemaal. Of er een nieuw album en een Nederlandse show aankomt weten we nog niet.

Je hoort Safe and Sound van Justice ook op Pinguin Pop en Pinguin Grooves.

Breekijzer: Holy White Hounds

Een nieuwe week, dus een nieuwe Breekijzer op Pinguin On The Rocks! Uit het Amerikaanse Des Moines komt het rock ‘n roll viertal Holy White Hounds. Ze rocken en rollen als jonge honden. Op single Switchblade wordt behoorlijk gepingeld op de gitaar! Lekker. Dus daarom hoor je dit nummer deze week extra vaak op het hardere broertje Pinguin On The Rocks!

Storksky

Liefhebbers van Queens of the Stone Age, Muse, Jack White, Birth of Joy en Royal Blood kunnen hun hart ophalen met de nieuwe Nederlandse rockband Storksky. Je kan het Limburgse ‘duo’ al kennen van hun single Saboteur, die momenteel draait op Pinguin Radio. En van de Limburgse Nu Of Nooit bandcompetitie. Storksky won die namelijk en mocht daarom dit jaar Pinkpop openen! Frontman, eigenlijk enig bandlid, Michiel Claessen werd daar bijgestaan door drummer Roy Moonen van The Mad Trist. Eerder werkte hij al met zes andere drummers; onder anderen Jesper Albars van Paceshifters, Tim van Delft van De Staat en Triggerfinger’s Mario Goossens. Die laatste betrad zelfs even het podium tijdens Storksky’s concert op Pinkpop voor een kneiterharde drumsolo. Storksky heeft een sterke EP op zak, de mastering is gedaan door QOTSA-ervaringsdeskundige Reuben Cohen. Van de 6-nummers tellende EP is Fracas Maracas de opener en nu de tweede single. Hopelijk gaan we nog heel veel horen van deze Limburgse stoner. Wij zijn er vrij zeker van met de huidige tour. Vanavond nog op Valkhof, zondag op de Zwarte Cross, in augustus op La Truite Magique in de Ardennen, begin september op Bruis in Maastricht en dit najaar staat de Popronde op het programma!

Birth Of Joy

Elke ochtend om acht uur presenteren we je een Clip van de Dag, vandaag de nieuwe single Carabiner van de Utrechtse rockers Birth Of Joy. Om alvast in de stemming te komen voor het voorprogramma van Muse volgende week in Boekarest en Istanbul en morgen op de Zwarte Cross!

Bear’s Den

Het nieuwe album van het Londense Bear’s Den is vandaag uitgekomen! De titel is Red Earth & Pouring Rain en is de tweede langspeler van de groep die is veranderd van trio in duo. Op het nieuwe album doet Bear’s Den eigenlijk hetzelfde wat Mumford & Sons deed op hun meest recente cd; de banjo opbergen. Onze ex-Stationschef gaat op het tweede wapenfeit meer de popkant op uit de jaren ’80 van Fleetwood Mac en Bruce Springsteen. Dat hoor je terug in de melancholieke single Auld Wives die je nieuw hoort op Pinguin Radio. Het nummer verhaalt over de grootvader van zanger Andrew Davie die in de Schotse rust lijdt aan de ziekte van Alzheimer. Benieuwd hoe Bear’s Den klinkt na het succes van folk debuutalbum Islands? In november kun je het tweetal zien in de Melkweg, Oosterpoort en TivoliVredenburg!

Bear’s Den hoor je ook op de nieuwe zender Pinguin Pop.

The National & Låpsley

De Amerikaanse stripserie Bob’s Burgers heeft een rijke historie en een geweldige track record met originele composities en een recente aflevering is voorzien van een grappig lied genaamd “Bad Stuff Happens in the Bathroom” gezongen door Bob en Louise. In een nieuwe videoclip doen The National en Lapsley een cover van het nummer en zijn geanimeerd in de traditionele stijl van Bob’s Burgers.

Twin Atlantic

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. Met vandaag No Sleep van Twin Atlantic, de IJsbreker van een maandje geleden.

Sinds hun oprichting in 2007 is Twin Atlantic constant op tournee geweest en als ze niet op de bühne of in de bandbus te vinden waren, zaten ze wel in de studio. Nu acht jaar en drie albums later is eindelijk het moment aangebroken waarop het Schotse kwartet de vruchten mag gaan plukken van hun noeste arbeid. Het lijkt een lijdensweg, maar zo’n lange aanloop heeft ook voordelen. Door het vele spelen is de band nu beter dan ooit en omdat ze er zo lang naar hebben toe gewerkt zijn ze nu ook mentaal klaar voor het succes.

Het nummer waarmee de grote stap voorwaarts wordt gezet heet No Sleep en is de voorbode van album numero vier dat begin september zal volgen. No Sleep wordt ingeleid door een riff waar Jimmy Page trots op zou zijn. Daarna wordt het nog beter, een sterk refrein zit verpakt in een song die hard is maar niet heavy, stoer maar niet macho. En ergens over gaat, slapeloosheid. De taal is Engels, maar de tongval van zanger Sam McTrusty is onvervalst Schots.

De producer van het nieuwe album is Garnett ‘Jacknife’ Lee, een voormalige punker uit Ierland, die in het verleden zeer goede resultaten heeft behaald met zijn werk voor kopstukken als R.E.M, U2 en Editors, nieuwkomers als Jake Bugg, Raury en Silversun Pickups plus omzetmakers als Taylor Swift, Robbie Williams en One Direction. Binnenkort kan Lee dus nog een succes bijschrijven op zijn imposante resumé.

Alexandra Savior

Alexandra Savior is een nieuwe ster aan het firmament. Zo nieuw dat Shades haar debuutsingle is. Twee weken geleden scoorde ze de IJsbreker en nu is er ook een videoclip!

Heel veel weten we niet van de jonge zangeres, behalve dat ze uit L.A. komt 21 is en een protegee van Alex Turner van Arctic Monkeys en The Last Shadow Puppets. Alexandra en Alex hebben een groot deel van het afgelopen jaar doorgebracht in de studio in Los Angeles om te werken aan Alexandra’s eerste album. Turner tekent voor de productie samen met zijn technisch toeverlaat, James Ford. Een demo van één van de songs, Risk verscheen vorig jaar de soundtrack van True Detective, maar dat is eigenlijk niemand opgevallen. Dat Alexandra’s debuutsingle en aanstaande album onopgemerkt zullen blijven zit er echter niet in. Daarvoor is Shades veel te goed en Alex Turner te bekend. Shades heeft de bite van een Artic Monkeys song en die retro feel die zo typerend is voor TLSP. Op haar beurt klinkt Alexandra zo cool zoals alleen een California Girl klinken kan. Voor haar album hebben Alex en Alexandra een dozijn songs opgenomen, de single Shades natuurlijk maar ook een nummer waarvan de title je waarschijnlijk niet onbekend zal voorkomen, Miracle Aligner. Wat blijkt is dat Turner en Savior Miracle Alginer in eerste instantie hadden geschreven voor haar album, maar dat idereen, inclusief Miles Kane zo enthousiast was over de compositie dan The Last Shadow Puppets het nummer hebben gekaapt en onlangs zelfs als single hebben uit gebracht. Met alle gevolgen van dien, waaronder een notering in de Graadmeter. Binnenkort staat Alexandra Savior dus met twee composities in onze indie-lijst. Dat is wat heet een goed begin.

Breekijzer: Pixies

The Pixies is een van de belangrijkste bands uit de popgeschiedenis. De band van Frank Black introduceerde de hard-zacht afwisseling binnen een song, waar bands als Nirvana en Smashing Pumpkins hun hele sound op bouwden. The Pixies zijn ook nog op een andere manier een voorbeeld geweest, dat veel navolging heeft gekregen. De band is na een stilte van 10 jaar weer bij elkaar gekomen en heeft toen eindelijk de vruchten kunnen plukken van hun pionierswerk. In Europa en zeker in ons land waren de Pixies van meet af aan al vrij heilig. In de V.S. is er een decennium over heen gegaan voordat het besef begon in te zinken dat Frank, Kim, David en Joey muziekgeschiedenis hebben geschreven. De comeback tour was dan ook een gigantisch succes. Boze tongen beweerden dat Frank Black zijn band alleen maar weer bij elkaar had geroepen omdat hij zijn kinderen wilde laten studeren. Voor het geld dus. Het gedoe met Kim Deal wel of niet in de band was koren op de molen van de cynici. Maar wie de Pixies op het podium bezig zag, wist dat er nog genoeg over was van de oude magie om verder niet te zeuren. Dat laatste wil nog wel eens een probleem zijn bij bands die net als The Pixies na een breuk de draad weer oppikken (looking at you Stone Roses ;). Het maken van nieuwe opnamen ging de band minder goed af. Er verschenen een aantal EP’s, die uiteindelijk op het album Indie City belandden. Een succes was het niet, artistiek noch commercieel. Het is dan ook met enig lood in de oren dat we Um Chagga Lagga opzetten. De vrees voor teleurstelling blijkt gelukkig ongegrond. Wat compositie betreft is de nieuwe Pixies single geen match voor Where Is My Mind of Debaser, maar qua energie valt er helemaal niks te klagen. Um Chagga Lagga racet met succes naar de eindstreep en zorgt voor extra pret met de (Bombay achtige) call en response vocalen van mr Black en de nieuwe Kim Deal, bassiste Paz Lenchantin. Een album, Head Carrier volgt later dit jaar. Maar eerst dus genieten van een week The Pixies als Breekijzer op Pinguin On The Rocks!