Author: Marcel van Gastel

Album van de Dag: Ásgeir – Afterglow

ÁsgeirÁsgeir – Afterglow (One Little Indian)
Hoe volg je een debuutalbum op dat bij tien procent van de IJslandse bevolking in de platenkast ligt en in een aantal Europese landen hoog in de hitlijsten eindigde? Drie jaar na het succesvolle In The Silence is Ásgeir terug met Afterglow, een album dat als muzikale vervolgstap kan worden gezien en waarop de IJslandse muzikant flink aan het experimenteren is geslagen.

“Een groot deel van het album is op geluiden gebaseerd. De nummers werden soms in stukken geschreven en vervolgens in elkaar gezet”, vertelde hij daarover. Het eindresultaat is een gevarieerd album, met naast folk-achtige nummers invloeden uit elektronica (Unbound) en R&B (Stardust).

Zelf noemt Ásgeir New Day en de titeltrack Afterglow als zijn persoonlijke favorieten: twee nummers die hij samen met zijn vader heeft geschreven in Laugarbakki, het dorp ten noorden van de hoofdstad Reykjavik waar hij is opgegroeid. “Ik schreef de songs en hij schreef de teksten.” De grote overeenkomst met In The Silence is het sfeervolle en melancholische geluid dat beelden oproept van het mystieke landschap dat IJsland te bieden heeft.

Afterglow is een intrigerend album waarbij je je afvraagt wat voor moois we in de toekomst nog meer van Ásgeir kunnen verwachten. Naast de cd- en lp-versie is Afterglow ook verkrijgbaar als deluxe editie met vier extra tracks en een gelimiteerde box bestaande uit een elpee, een cd, een speciaal boekwerk, vier litho prints en een 7-inch vinyl die vorig jaar in Japan is uitgebracht. Tekst Mania | Godfried Nevels

LIVEDATA 16/05 Koninklijk Circus, Brussel (B) 18/05 Paradiso, Amsterdam (Sold out)

Pinguin Radio presenteert The Daily Indie Radio Podcast #65

The Daily IndiePinguin Radio presenteert The Daily Indie Radio Podcast #65. Vanaf nu, elke dinsdag van 20:00 tot 21:00 uur, één uur lang, het allernieuwste en allerbeste tracks volgens de redactie The Daily Indie, hèt magazine en platform voor eigenzinnige en nieuwe alternatieve muziek.

The Daily Indie is een fysiek tijdschrift dat zich richt op nieuwe en alternatieve muziek. Vol interviews, muziektips, columns, albumrecensies, een dikke concertagenda en een hoop losse rubrieken. Daarnaast schrijven ze over nieuwe releases op hun website en zijn ze actief op social media.

The Daily Indie Radio #65 – playlist 9 mei 2017

  1. Pond – Paint Me Silver
  2. Sorority Noise – No Halo
  3. Yung – Nostalgia
  4. Wesley Gonzales – I Am A Telescope
  5. Wavves – No Shade
  6. The Drums – Heart Basel
  7. Tamino – Indigo Night
  8. Shht – Life
  9. Riscas – Panic Like Tom
  10. Rays – Theatre Of Lunacy
  11. NoMBe – Can’t Catch Me (feat. New Mystics)
  12. LCD Soundsystem – Call The Police
  13. Haim – Want You Back
  14. Feist – Century (feat. Jarvis Cocker)
  15. Fazerdaze – Last To Sleep
  16. ELLA – There Is
  17. Beach Fossils – Down the Line

 

 

Allah-Las geeft enige Nederlandse clubshow in de Rotterdamse Maassilo

Allah-LasDe Amerikaanse band Allah-Las komt op woensdag 23 augustus 2017 hun nieuwste album Calico Review voorstellen in Rotterdam. In de industriële setting van de Maassilo, een voormalig graansilo op de zuid-oever van de Maas, geeft het Californische viertal hun enige Nederlandse clubshow. De kaartverkoop is direct gestart.

Allah-Las
Bands die het publiek zowel doen swingen als dromen zijn best schaars. Het geweldige Allah-Las is voortouwnemer van de hedendaagse West Coast psychedelica, schatplichtig aan sixtiesbands als The Beach Boys, The Doors en The Byrds. Het succes van de Californische band is de laatste jaren enorm gegroeid omdat ze stiekem veel meer zijn dan een gezellig retro-revivalbandje. Ten eerste is de naam een knipoog naar The Jesus and Mary Chain, niet bepaald een band die je associeert met zonnige stranden, Silicon Valley en flower power.

De Amerikanen hebben een trouwe band met Nederland ontwikkeld sinds hun doorbraakshows bij Le Guess Who? een paar jaar geleden. Ze zijn bevriend met artiesten als Jacco Gardner en Eerie Wanda en hebben intussen de vinger op de pols wat betreft de vaderlandse garagerock. Allah-Las weet als geen andere band charmante, rammelende gitaarpop uit te diepen tot barokke pracht, met instrumentale versterking van o.a. strijkers, theremin, percussie, mellotron en klavier. Allah-Las zal de Maassilo losjes – met de maracas in hand – heen en weer laten deinen op hun verslavende psychpopliedjes. De perfecte band om midden in de zomertijd te aanschouwen.

Allah-Las & support in Maassilo Rotterdam
Woensdag 23 augustus 2017
Zaal open: 19.30 uur | aanvang: 20.30 uur
Entree: €17,50 (excl. servicekosten)
Tickets via motelmozaique.nl, rotown.nl en ticketmaster.nl

Partners
Dit concert wordt gepresenteerd i.s.m. Rotown, Metropolis Festival, The Daily Indie & Motel Mozaique Concerts.

 

Programma Sniester festival 2017 compleet

– Vrijdag 26 mei, zaterdag 27 mei en zondag 28 mei Haagse binnenstad –

SniesterMet de toevoegingen van de laatste vijf acts Palmsy, Smutfish, Tony Clifton, Rät N Frikk en Dead Elvis And His One Man Show is de indrukwekkende line-up van de vierde editie van het Sniester festival nu volledig. Er treden maar liefst 80 internationale en nationale acts op in het weekend van 26 t/m 28 mei verspreid over 13 bijzondere locaties in de Haagse binnenstad. Van zweetgutsende fuzzrock tot ademloze tearjerker en van bloedhete hiphop-tronica tot lugubere one man rock ’n roll; op de website lees je er alles over. Het festival wordt georganiseerd door Grote Markt Den Haag en poppodium Paard.

Sniester Junior: de dag dat kattenkwaad mag.
Nieuw dit jaar is de Sniester zondag (28 mei): Sniester Junior. Deze dag is exclusief gereserveerd voor kinderen die deze dag ongelimiteerd kattenkwaad mogen uithalen tijdens het gratis toegankelijke Junior  programma. Denk hierbij aan: dingen bouwen, dingen slopen, kunst, bands, een zandberg en lekker eten en drinken.

Sniester 2017 line-up
Altin Gün, Animal House, Banditas, Baptiste W. Hamon, Bartek, Bazzookas, bFake, Bitchy Bingo, BRUTUS, Canshaker Pi, Casanova Disco, Cooper, Cruise Control, David Douglas, De Kraaien, Dead Elvis & His One Man Grave, Deltawerk, Donnie, Double Veterans, ELLA, Every Kid Knows, Folk Road Show, GOSTO, Heck, Jacle Bow, Jim Jones and the Righteous Mind, Jo Goes Hunting, Junglebae, Kat Tuh Bak Toilettentour, De Kleine Nachtrevue, La Corneille, Lola, Lucky Fonz III, Mamihlapinatapai, Mitch Rivers, Monomyth, Mooon, Navarone, NEED, Niko, OIJ, Palmsy, Pierre Wind, Pip Blom, Pyke, Rätt N FrikK, Rectum Raiders, Robbing Banks, Ron Gallo, Simon Keats, Smutfish, Sniesterbus sessies, Son Mieux, The Dawn Brothers, The Goon Mat & Lord Benardo, The Graveltones, The Guru Guru, The Gwoof, The Parliament Of Pain, The Hague Roller Derby League, The Jerry Hormone Ego Trip, The Lucid Dream, The Peptones, The Swamp Shakers, Tony Clifton , traumahelikopter, Trio Escobar, 80’s

Sniester locaties
Sniester telt dit jaar 13 locaties in de Haagse binnenstad waar het programma zal knetteren en donderen. Deze podia hebben allemaal hun eigen bijzondere sfeer en beleving: Beergarden, Blauwe Kamer, Club Seven, Gaycafé De Pink, Gekke Geit, Grey Space Basement, Humanity House, Paard (Grote Zaal, Kleine Zaal), Paardcafé, Rootz, Sniesterbus, UNO en Zwarte Ruiter.

Sniester voél je…
…in alle vezels van je lijf. Want Sniester betekent verliefd worden op die overweldigende band die je ver na middernacht in de kelder van een tof tentje ziet. Aan je hart dat sneller begint te kloppen als je je kapot staat te dansen; of juist als je emo wordt van die singer-songwriter die je precies daar raakt waar het verdomme zo keihard aankomt. Aan het zweet op je voorhoofd, veroorzaakt door die o zo lekkere mix van dopamine, endorfine en adrenaline. Aan je zintuigen die overuren maken door het lekkere eten en de dito drankjes; door de 13 festivallocaties die allemaal hun eigen charme en karakter hebben; door het overweldigende aanbod van muziek in alle soorten, maten en maatsoorten. En natuurlijk door de unieke voor Sniester zo kenmerkende sfeer die je afleest op het gezicht van iedereen die dit eigenzinnige festival bezoekt. Tot slot is er dan nog de bitterzoete kater die je voelt als Sniester weer voorbij is.

Tickets
Early Cat (poes-partout) €10 – NIET MEER VERKRIJGBAAR
Normaal: Day ticket €10 | Poes-partout ticket €15

LIVEDATA 26+27+28/05 Snietser Festival 2017 @ diverse podia binnenstad, Den Haag

Clipprimeur: Mount Kimbie – Marilyn ft. Micachu

Mount KimbieIn april verscheen het eerste nieuwe nummer van Mount Kimbie in vier jaar. De samenwerking met James Blake getiteld We Go Home Together werd enthousiast ontvangen. Dominic Maker en Kai Campos startte de post-dubstep band in 2008 en raakte vanaf toen geen moment in de vergetelheid met zeer regelmatige EP-releases.

Albums Crooks & Lovers (2010) en Cold Spring Fault Less Youth (2013) zorgde ervoor dat het duo ook tracks mocht produceren voor artiesten als The xx, Foals, Kelis en Andreya Triana. Mount Kimbie zorgt ook op nieuwste track Marilyn, waarop ook Micachu te horen is, dat de interesse in een nieuw album aardig aangewakkerd wordt.

Liefhebbers luisteren ook naar Pinguin Grooves!

LIVEDATA 01/07 Pitch Festival Amsterdam 05/11 Paradiso Amsterdam

 

Nieuw album van Satellite Stories verschijnt 12 mei

Satellite StoriesDe grootste en beste indie band uit Finland – Satellite Stories – is terug met een knaller van een nieuw album! Was het vorige album Vagabonds al een enorme stap voorwaarts, met Young Detectives lijken ze wel zevenmijlslaarzen te hebben aangetrokken. Waar hun eerdere werk meer klinkt als Two Door Cinema Club zal hun nieuwe album ook zeker fans van bands als Phoenix en The Wombats aanspreken. Meer dansbaar dan ooit met refreinen die zich moeiteloos in je hoofd nestelen, aangevuld met electronica en andere hedendaagse sounds.

De jongens zijn inmiddels getekend bij Universal Finland, maar wij zijn superblij dat wij ze in Nederland mogen vertegenwoordigen! Tot dusver haalde de band meer dan 40 miljoen streams wereldwijd, stond op meer dan 300 headline shows en festivals (waaronder Lowlands) in niet minder dan 17 landen op 3 continenten. De eerder verschenen singles Radiant en Waiting For knalden in Nederland direct op diverse Spotify Playlists en de laatste ook in de iTunes charts. Een maand geleden stond het publiek nog te stuiteren in een uitverkochte bovenzaal van Paradiso.

Voor Young Detectives namen de boys uit Oulu weer zélf de productie in handen. Opgenomen in Finland en New York, gemixt door Grammy winnende producer/engineer Fernando Lodeiro (van Vampire Weekend tot Regina Spektor) en gemasterd door Joe LaPorta (The Killers, Bleachers and The Weeknd).

Satellite Stories – Young Detectives komt in Nederland uit op 12 mei 2017.

Tracklisting Young Detectives

  1. All
  2. Confetti
  3. Radiant
  4. Emergency
  5. UAN
  6. Miracle
  7. Games
  8. Days Of July
  9. Waiting For
  10. Young Detectives
  11. Travels
  12. Over You

LIVEDATA 26/10 De Helling, Utrecht 28/10 Sugarfactory, Amsterdam

TLC brengt nieuw album uit op 30 juni

TLCOp 30 juni verschijnt het langverwachte nieuwe album van TLC, simpelweg TLC getiteld. De iconische meidengroep deelde eerder al de nieuwe track Way Back (feat. Snoop Dogg) en bracht afgelopen vrijdag de nieuwe single Haters uit. Het is het eerste nieuwe materiaal in vijftien jaar en zoals Tionne ‘T-Boz’ Watkins en Rozonda ‘Chilli’ Thomas in de openingszin van Way Back al zingen: ‘it’s been a long, long time coming’. Het geluid van TLC anno 2017 is niet alleen een reflectie en gevolg van de bij vlagen turbulente geschiedenis, maar zeker ook het geluid van een groep die vooruit kijkt.

Met meer dan 65 miljoen verkochte albums is TLC de beste verkopende Amerikaanse meidengroep aller tijden. Ze wonnen vier Grammy Awards, namen vier platina albums in ontvangst, scoorden tien Top 10 singles en vier nummer 1 hits. Naast een muzikale inspiratiebron is TLC ook van grote invloed geweest op de mode en vriendschap onder vrouwen. Ze hebben generaties gedefinieerd en doen dat nog steeds. Na het tragische overlijden van Lisa ‘Left Eye’ Lopez in 2002 is TLC lange tijd uit het publieke oog geweest. Om een nieuw album op te nemen werd een Kickstarter-campagne opgestart, met Katy Perry als een van de eerste donateurs, de best gefinancierde Kickstarter-campagne aller tijden.

In 2016 stond TLC voor het eerst als duo op het podium tijdens een select aantal shows in uitverkochte arena’s in Japan waarbij het nieuwe materiaal, naast wereldhits als Waterfalls, No Scrubs en Creep, met veel gejuich werd ontvangen. In Japan ontvingen ze bovendien als eerste artiest na Michael Jackson een MTV’s Legend Awards. Ook de shows in Amerika en Australië gaven blijk van een hernieuwd en ijzersterk zelfvertrouwen.

Met een nieuw album en wereldtournee op stapel zijn Tionne ‘T-Boz’ Watkins en Rozonda ‘Chilli’ Thomas terug waar ze horen. TLC is ontegenzeggelijk nog steeds ‘crazy, sexy, cool’!

Liefhebbers luisteren uiteraard naar Pinguin Grooves!

Pinguin Radio presenteert podcast Muzine.nl Radio #15

MuzineMuzine.nl is verplichte kost voor music minded mensen zoals wij. De site volgt de nationale en internationale indie-scene op de voet, toont respect voor de oudjes, maar verslaat vooral het hier en nu. Muzine.nl biedt een constante stroom kwaliteitsposts; album en concertrecensies, interviews, overzichtsartikelen, columns, you name it they’ve got it.

Daarom hebben Pinguin Radio en Muzine.nl de handen ineen geslagen. Elke dinsdagavond van 19:00 tot 20:00 uur hoor je een uur lang pop, rock, indie & aanverwanten samengesteld door de redactie van Muzine.nl, de site voor mensen die van muziek houden.

Playlist Muzine.nl Radio #15 – 9 mei 2017

  1. Gorillaz – Let Me Out
  2. Echo & The Bunnymen – The Killing Moon
  3. Kasabian – You’re In Love With A Psycho
  4. Mac DeMarco – One More Love Song
  5. Mew – The Wake Of Your Life
  6. Sleaford Mods – BHS
  7. The Afghan Whigs – Oriole
  8. The Strokes – Last Nite
  9. The War On Drugs – Thinking Of A Place (IJsbreker)
  10. WHITE – One Night Stand Forever
  11. Jesca Hoop – Memories Are Now
  12. Slowdive – No Longer Making Time
  13. Bombay Bicycle Club – Overdone

Album van de Dag: Gorillaz – Humanz

GorillazGorillaz – Humanz (Parlophone)
We hebben er lang op moeten wachten. Niet alleen omdat er zeven jaar tussen The Fall en Humanz zit, maar ook omdat de geruchtenmolen al eind vorig jaar op gang kwam over de nieuwe Gorillaz. Het geniale concept van Blur-frontman en muzikale duizendpoot Damon Albarn en striptekenaar en designer Jamie Hewlett verraste vriend en vijand in 1998. Met hun tweede album Demon Days zetten ze zich definitief op de kaart, niet in de laatste plaats door de bijzonder fijne productie van Dangermouse. De verwachtingen zijn dus hooggespannen voor dit nieuwe album en het kan bijna niet anders dan tegenvallen. En in grote lijnen doet het dat ook. Humanz is een grabbelton van een album. De samenstelling van de tracklisting is een zooitje. Damon Albarn komt met maar liefst 28 (!!) gastartiesten op de proppen op een album met 20 nummers (als ik de skits niet meetel).
Met zoveel verschillende stemmen wordt het haast onmogelijk om een eigen geluid te behouden en dat is nou precies het euvel. Gorillaz heeft op voorgaande albums ook steeds een eclectische mix van stijlen tentoongespreid, maar niet eerder was het zo rommelig als hier.

Na het intro gaat het meteen helemaal los met Vince Staples op hip hop-banger Ascension. Een heel vet, en ontzettend catchy, nummer, maar niet echt een fijne opener. Het volgende nummer, Strobelite met Peven Everett, is een soort Incognito of Chaka Kahn-achtig eind jaren 80 soul nummertje dat achterhaald en overbodig klinkt. Direct daarop volgt de vocoder raggaton ballad Saturnz Barz met Popcaan, dat op zijn beurt op de hielen wordt gezeten door het absolute dieptepunt van de plaat: Momentz. Uitgerekend het nummer met De La Soul bevat de meest verschrikkelijke beat van het album. Een soort platte gabberbeat/techno kick die zo lomp is dat het nummer niet uit te luisteren is. Misschien leuk als Die Antwoord het doet, maar dit heeft niks te zoeken op een Gorillaz plaat. Na vijf nummers en evenzoveel stijlen is er nog geen pap van dit album te maken. Er zit geen lijn in, de meeste nummers zijn matig en als het niet voor die stem uit duizenden van Albarn was zou je niet weten dat je naar een Gorillaz album zit te luisteren.

Maar er is hoop. Electro-soul groover Submission is het eerste echt goede nummer, vooral door de zang van underground neo-rnb zangeres Kelela. De stem en geflipte rapstijl van Danny Brown later in het nummer is niet voor iedereen, maar het werkt wel opzwepend. Voor de Blur fans, dit is overigens het nummer waar Graham Coxon gitaar op speelt. Als je het niet weet hoor je de gitaar niet eens, maar goed hij doet mee. Andromeda met D.R.A.M. is Demon Days periode Gorillaz en het eerste nummer op het album dat voelt als thuiskomen. Busted and Blue is een beatloze ballad, zonder gastartiesten zowaar, wat aanvoelt als een overblijfsel van Albarn’s laatste solo album Everyday Robots, maar wel een bijzonder fraai nummer met subtiele onderhuidse spanning. Carnival met Anthony Hamilton lijkt ergens op het werk dat Albarn deed met Bobbby Womack kort voor diens overlijden, maar door zijn ietwat haperende beat kan je er perfect de zombie dans uit de Clint Eastwood video op doen. Naast Grace Jones (op het rommelige Charger) doet er nog een andere grootheid mee: Mavis Staples. De 70’s souldiva die van geen ophouden wil weten, wordt op Let Me Out gekoppeld aan trap-rapper Pusha T. en de kruisbestuiving werkt bijzonder goed. Dit is de Gorillaz magie waar je het hele album al op hoopt. De stem en zang van Benjamin Clementine, die niet mijlenver van Antony Hagerty (Anohni) vandaan is, zijn zo karakteristiek dat het moeilijk is om dat om te zetten naar het geluid van een band. Zijn nummer Hallelujah Money nummer is wel een van de mooiste van de plaat, maar mogelijk iets te theatraal voor een hoop Gorillaz fans. Er is dus genoeg moois te ontdekken, maar er zijn evenzoveel tegenvallers, misschien zelfs meer.

De reguliere afsluiter We Got The Power, waar zowel Jean-Michel Jarre, Savages zangeres Jehnny Beth als oud-aartsrivaal Liam Gallagher op meedoen, is helaas weer een van de dompers. Het refrein kent een hoog meezing, of zelfs meeschreeuw gehalte, maar de zang van de Franse Beth helpt dit nummer volledig om zeep. In haar eigen band staat ze meer dan haar mannetje en ook haar gastrol op de laatste Tindersticks is van grote klasse, maar hier is de zang niet zuiver, niet op tijd en voor het eerst klinkt haar Franse accent tamelijk dik door. En dat terwijl er tussen de bonustracks nog een paar ijzersterke nummers staan. Op The Apprentice horen we, naast underground zangeres Ray BLK en rapper Zebra Katz, de nieuwe Britse soul-sensatie Rag’n’Bone Man met het soort zanglijn dat hij op zijn eigen album ook zo sterk doet. Het nummer bevat een van de beste refreintjes en hooks van het hele album, maar is dus om de een of andere reden niet goed genoeg voor het reguliere album. De lome ballad Ticker Tape, met Carly Simon of all people, is ook klassieke Gorillaz en allerlaatste nummer Circle of Friends is misschien geen uitschieter, maar wel een honderd keer betere afsluiter dan We Got The Power. Eigenlijk zijn alle vijf de nummers van de bonusdisc beter dan een groot deel van de nummers van het reguliere album.

Humanz hangt aan elkaar van de vreemde keuzes. Voor een album waar zo lang aan gewerkt is had het veel beter in elkaar moeten zitten. Er zijn genoeg mooie zanglijnen, maar weinig sterke hooks. Echte singles staan er niet op, behalve misschien The Apprentice. De popsensibility is overboord gegooid en heeft plaats gemaakt voor party hip hop en andere hipdoenerij. Damon Albarn heeft zich laten ontvallen dat een aantal van de gastartiesten zijn gevraagd om indruk te maken op zijn tienerdochter. Misschien is de vergankelijke smaak van een tiener niet de beste leidraad om de muzikanten voor je album op uit te kiezen. Het album voelt als een gemiste kans en luistert heel chaotisch weg. Het had met wat schuiven, wegstrepen en vervangen van nummers een vele malen beter album kunnen zijn. Humanz lijkt meer gericht op de Spotify generatie, je kan er een playlist leuk mee opvullen of er zelfs een goede playlist van maken, maar op CD of LP is het geen fijne zit. Zo blijkt zelfs Damon Albarn ook maar gewoon een mens te zijn. Dat is ergens wel weer een geruststellende gedachte. Tekst Muzine.nl | Fabian Hofland

LIVEDATA 21/11 Ziggo Dome, Amsterdam 22/11 Vorst National, Brussel

 

Jesca Hoop: “Ik schaam me voor mijn land”

Jesca HoopJesca Hoop is blij om weg te zijn uit haar geboorteland. De Amerikaanse singersongwriter woont tegenwoordig in Europa: Santa Rosa, California is ingeruild voor het regenachtige Manchester. Haar groeiende afkeer van de USA komt duidelijk naar voren op het in februari verschenen album Memories Are Now en wordt tijdens een gesprek in Amsterdam-Noord verder opgehelderd.

Tekst LiveGuide | Kees Braam

Plaatsnemen tegenover de aan een glas verse muntthee nippende folkie is als neerploffen op een bedje van donsveren. Zo’n zachtaardige vrouw blijkt de inmiddels 41-jarige Jesca te zijn. Maar begin over het gemodder in Amerika en de glimlach verdwijnt. “Ik voel me nogal ontmoedigd door de hele situatie rondom Donald Trump en ik ben totaal niet gecharmeerd van hoe mijn land deze aap tot president heeft verkozen.”

Ze is er zichtbaar verontrust door. “Het Amerikaanse volk heeft de afgelopen eeuwen veel gedaan voor acceptatie van zwarte mensen en homo’s. Het lijkt nu alsof alles in één keer wordt omgegooid door de negatieve kracht die Trump heet. Om heel eerlijk te zijn schaam ik me voor mijn eigen land.” Het lijkt dus geen verrassing dat ze haar biezen pakte en naar Engeland vertrok, maar dat was stiekem niet eens vanwege Trump. Ze emigreerde namelijk negen jaar geleden al. “Ik heb daar een heel leuke jongen ontmoet met wie ik nog altijd gelukkig ben. Ik geloof dat het al langer duurt dan de gemiddelde relatie, haha!”

Een ander belangrijk persoon in haar leven vond Jesca toen ze werkzoekend was. “Ik zocht een baan, maar tegelijkertijd ook een soort mentor. Die baan vond ik in de ondersteunende omgeving van het gezin van Tom Waits. Ik ben ervan overtuigd dat het zo moest zijn, dat in de sterren stond geschreven dat Tom en ik elkaar zouden ontmoeten.” Waits werd haar steun en toeverlaat en hielp haar carrière verder. “Hij bracht me in contact met mijn eerste publisher. Die drukte ooit mijn eerste single bij een Radio-dj in handen. De single duurde zes minuten en dat is voor radiobegrippen best lang, maar op die manier begon het voor mij allemaal langzaam te borrelen.”

LIVEDATA 12/05 Botanique, Brussel 13/05 Bitterzoet, Amsterdam

Klinkt als: bitterzoete sentimenten en herfstige romantiek

LiveGuide—

Het mei-nummer van LiveGuide is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen.

Op de voorkant van LiveGuide #31 zien we Yelli en Yung Mauro. De rappers vormen samen met DJ Hyperlink het Amsterdamse hiphoptrio Yung Internet. Zij blinken uit in het verzinnen van nieuwe woorden, het klappen van jonko’s en het compleet gaande maken van nachtelijke festivalshows, maar blijken stiekem ook zo serieus met hun vak bezig dat ze onlangs de natuur opzochten om daar op schrijverskamp te gaan.

LiveGuide gaat ook in gesprek met Ron Gallo, die door te mediteren eindelijk rust in zijn krullenbol heeft gevonden en na jarenlang ploeteren voor het eerst voet op Europese bodem gaat zetten. “Ik heb het idee dat ik naar een andere wereld ga”, zegt hij daarover. Verder delen de goochems van Lookapony hun rider, schiet Dua Lipa’s grootste groupie na haar show in TivoliVredenburg zwaar in de verdediging en gooit John Dwyer van Thee Oh Sees doodleuk na drie minuten de telefoon in de haak. Tot slot zijn er glansrollen voor Orange Skyline en Jesca Hoop en blijkt Midas niet de grootste John Mayer-fan te zijn.