Seratones naar Paradiso, Rotown en Vera

Seratones is zo’n band waar je meteen als een blok voor valt. Kun je nog een zootje ongeregeld noemen die garagepunk, blues, gospel en Southern rock zo achteloos met elkaar versmelt als dit viertal uit Louisiana? Wij in elk geval niet. Die opsomming van stijlen doet Seratones echter weinig gerechtigheid. Elke song op het geweldige debuut Get Gone is raak: het felle Choking On Your Spirit, het soulvolle, dromerige Tide en het stevig voortstuwende Headtrip klinken zelfs na de zoveelste draaibeurt fris en fruitig.

Blikvanger in de band is zangeres/gitariste AJ Haynes, een übercoole frontvrouw met een dijk van een stem. Haynes leerde de kneepjes van het zingen in de kerk en die gewichtige, haast sacrale bezieling hoor je veelal terug in de muziek van Seratones. Haynes zoekt bijzondere, vaak grappige invalshoeken bij het schrijven van liedjes. Zo is Kingdom Come een omgekeerd Bijbelverhaal, gezongen vanuit het perspectief van Bathseba in plaats van Koning David. Best logisch, als je bedenkt dat Haynes lesgeeft op de middelbare school wanneer ze niet op tournee is. Les nummer één kun je alvast in je agenda schrijven: deze vlammende shows van Seratones zijn een verplichte opgave!

LIVEDATA 19/08 Pukkelpop, Hasselt 11/11 Paradiso, Amsterdam 12/11 Rotown, Rotterdam 13/11 Vera, Groningen 14/11 Ancienne Belgique, Brussel

Stationschef 213: Metropolis Festival

SC213_site_metropolis21 jaar alweer zorgt de rechtgeaarde muziekliefhebber dat hij op de eerste zondag van juli present is in het Rotterdamse Zuiderpark. Wie vraagt waarom is hoogstwaarschijnlijk geen doelgroep. Zondag  3 juli aanstaande is er namelijk weer een nieuwe editie van het Metropolis Festival, een van de weinige festivals in Nederland waar je naar toe gaat om bandjes te checken en ontdekken. En omdat je omringd wordt door soortgenoten is het er ook nog eens berengezellig.

Metropolis is GRATIS! Er is dus geen megabudget om gerenommeerde acts over te laten vliegen. In plaats daarvan kan je kennismaken met beginnende bands, acts die het stadium veelbelovend hebben bereikt en vaderlands talent dat je doorgaans niet tegenkomt op een festival dat meer dan 35.000 bezoekers trekt. Sinds de eerste editie in 1988 hebben bands als The Black Keys, Smashing Pumpkins, Interpol, The Strokes en TV On The Radio hun eerste schreden richting Nederlands succes gezet op de bühne van het Rotterdamse rockfestijn.

Wie er dit jaar vrienden voor het leven gaan maken, weten we pas over een tijdje, maar wat ons betreft maken Haelos, Methyl Ethel, White en Børns een goede kans, bands die we niet toevallig al regelmatig draaien op Pinguin Radio. Nationale acts doen het ook altijd goed op Metropolis. Zondag de 3e wordt ons land vertegenwoordigd door o.a. Iguana Death Cult, Indian Askin en The Jerry Hormone Ego Trip.

Voor een festival als dit, dat net als wij nieuwe muziek hoog in het vaandel heeft, maken we graag reclame daarom is Metropolis ‘Stationschef’ en hoor je muziek de hele week lang muziek van acts die op 3 juli te zien, te horen en te voelen zullen zijn in het Zuiderpark in de wereldstad aan de Maas.

25 songs van acts die te zien zullen zijn op Metropolis Festival 2016 op 3 juli in het Zuiderpark in Rotterdam.

  1. BØRNS – 10,000 Emerald Pools
  2. Haelos – Dust
  3. Loyle Carner – Ain’t Nothing Changed
  4. Iguana Death Cult – Seven Tongues
  5. Vince Staples – Norf Norf
  6. DOOXS – Nude
  7. Vaudou Game – Pas Contente (ft. Roger Damawuzan)
  8. Iguana Death Cult – Sirens
  9. The Jerry Hormone Ego Trip – Bel de Medicijnman
  10. Haelos – Earth Not Above
  11. BØRNS – Electric Love
  12. WHITE – Living Fiction
  13. Alex Vargas – Solid Ground
  14. Methyl Ethel – Idée Fixe
  15. Indian Askin – Answer
  16. WHITE – Future Pleasures
  17. Death Alley – Evil Chants
  18. Indian Askin – Really Wanna Tell You
  19. Death Alley – Motorhead
  20. Methyl Ethel – Twilight Driving
  21. Haelos – Pray
  22. WHITE – Blush
  23. Indian Askin – Asshole Down
  24. Death Alley – Supernatural Predator
  25. Vince Staples – Fire

Nieuw album Drive-By Truckers verschijnt 30 september

Drive-By TruckersDe Drive-By Truckers vieren hun 20 jarig jubileum met een nieuw album. Een album met een boodschap. American Band is een oproep aan Amerika om zich niet te laten verteren door haat en om zich niet tegen elkaar uit te laten spelen.

Met het rauwe stemgeluid van de zangers en hun rake Americana rock weten ze deze beladen boodschap perfect over te brengen. Het album ligt vanaf 30 september in de schappen.

Miraculous Mule rondt opnames 2e studio-album Two Tonne Testimony af

Miraculous MuleAnglo-Iers. Gotisch-katholiek. Dostojevski’s schuld en boete. Muzikale duivelsuitdrijvingen. Robert Johnson’s crossroads. Visioenen van negro spirituals en een chain gang met gevangenen in zwart-wit gestreepte kloffies in het Amerika van lang geleden. The Excorcist meets O Brother, Where Art Thou?

Maar ook: luisterpop, folk, country gothic, stoner/space rock, vaudeville, swamp/deltablues, folk, gospel, bluesrock, psychedelic soul, rock-‘n-roll, punk, garagerock, hillbilly, sixties, beat en funk. Al vergeleken met uiteenlopende bands en artiesten als Golden Gate Quartet, Rev. H.R. Tomlin’, Blind Willie Johnson, 16 Horse Power, The Black Keys, Primal Scream, Masters Of Reality. Eels, Nick Cave, Tom Waits, Leonard Cohen, North Mississippi Allstars, Captain Beefheart en Blind Willie Johnson.

We hebben het hier over het even eigenwijze als ongrijpbare trio Miraculous Mule rondom songwriter en zanger-gitarist Michael J. Sheehy. Tot nu toe vooral bekend en geliefd in muzikale elitekringen waar graag georeerd wordt over donkere blues en gospel. Bracht het debuutalbum Deep Fried (2013) en nog twee EP’s uit en deed een handvol shows in de Benelux en daarbuiten. Werkte intussen in alle stilte ongestoord aan zijn nieuwe (tweede) studio-album Two Tonne Testimony dat in oktober van dit jaar wordt uitgebracht via het Engelse Bronzerat Records dat ook Seasick Steve en Jon Spencer onderdak biedt. De eerste single daarvan, Sound Of The Summer, verschijnt 29 juli – volgende maand dus.

Miraculous Mule?
“Sheehy is a well-traversed talent but he remembers little of his journey having spent most of the 90s through to 2011 in a boozy London wilderness. His moment of salvation came when he had to be rescued from his burning flat, comatose, alone and shit-faced, a frying pan left on the stove. Sheehy has since cleaned up his act which has brought about a cool and steady focus which brings the bands nihilistic history in line with a resolute future.”

En dan?
Dat weet niemand. Want deze driemansband heeft geen meerjarenplan. Geen marketingstrategie. Noch een manager die met kreten als targets, sales en album charts strooit. Ian Burns en de broers Patrick McCarthy en Michael J. Sheehy willen muziek maken. In hun eentje – of samen, soms voor een handvol mensen. En om de zoveel tijd zetten ze een selectie van hun eigen nummers en van covers op een album zodat ze weer uitgenodigd worden op festivals, in kroegen en clubs waar ze hun bezwerende optredens doen. Omdat dat nu eenmaal is wat ze doen.

En nu?
Afwachten. Tot de eerste single Sound Of The Summer uitgebracht wordt eind volgende maand, de aanloop naar het volledige nieuwe studio-album Two Tonne Testimony dat in oktober uitkomt. En of ze voor die tijd -of daarna- weer zin hebben om optredens te doen.

Interview Skunk Anansie: “Festivals van deze grootte zijn eigenlijk altijd goed”

Skunk AnansieSkunk Anansie wordt in 1994 opgericht en het Engelse rockkwartet heeft inmiddels zes studio albums afgeleverd. Skunk Anansie is vooral bekend vanwege de charismatische zangeres Skin en de hitsingles Charity, Hedonism, Selling Jesus en Weak. Voor het vierde optreden van de band op Pinkpop heb ik backstage een gesprek met drummer Mark Richardson en basgitarist Richard “Cass” Lewis; helaas blijft er voor mijn interview vanwege tijdgebrek slechts 7 minuten over; dus het is short but sweet…..

Tekst Martien Koolen

Dit is jullie vierde optreden op Pinkpop, weet je nog iets van die andere drie gigs, en welke was de beste?
“Ik weet het echt niet meer, ze waren volgens mij allemaal wel ok. Festivals van deze grootte zijn eigenlijk altijd goed, maar misschien is Pinkpop wel het beste festival ooit, ha ha…”

Hoe ziet de set list er vandaag uit en wie bepaalt wat er op die set list komt?
“Skin maakt de set list want zij moet de nummers natuurlijk zingen. Meestal staan er ook een paar nieuwe songs op de set list tenminste als we een nieuw album willen promoten, zoals nu het laatste album Anarchytecture. Natuurlijk staan er ook altijd een paar oude songs op het programma want die willen de fans altijd horen en deze zijn voor een festival natuurlijk uitermate geschikt. Ons maakt het niet zo veel uit wat we moeten spelen, maar soms, heel soms, zegt een van ons wel eens nee tegen een bepaald nummer, ha ha. Dat hangt dan gewoon van onze stemming af.”Gaan we Beauty Is Your Curse een nummer van het nieuwe album horen vandaag?
“Ik weet het niet, misschien, hoe zo?”

De tekst van dat nummer is nogal interessant, want waar gaat het eigenlijk precies over?
“Dat ga ik jou zeker niet vertellen, dat mogen de fans zelf uitzoeken en interpreteren, ha ha..”

Anarchytecture is jullie zesde studio album en het duurde vier jaar om te maken, waarom zo lang?
“Ik weet het echt niet, maar het is wel een goed album geworden, dus het lange wachten is dan uiteindelijk toch de moeite waard geweest, denk ik.”

Hoe waren de recensies en reacties?
“Wij lezen geen recensies, het interesseert ons gewoon niet wat men van het nieuwe album vindt, daarom lezen we geen recensies; maar eigenlijk interesseert het ons natuurlijk wel. Als je te veel waardering of lof krijgt is dat niet goed voor de moraal in de band, maar als je alleen maar negatieve of slechte reacties krijgt deugt er ook ergens iets niet, toch?”

Wat hebben jullie op Anarchytecture anders gedaan dan op Black Traffic (2012) jullie vorige studio album?
“De muziek is in principe natuurlijk hetzelfde maar we hebben producer Tom Daigety (Simple Minds, MK) op dit album alle vrijheid gegeven; hij wilde toch iets anders met onze muziek doen, hij wilde eigenlijk een meer elektronische sound en dat hoor je wel degelijk.”

Komt er nog een Skunk Anansie DVD binnenkort?
“Ik denk het niet, het wordt ons wel heel veel gevraagd om een DVD van een aantal live shows te doen, maar ik zie het voorlopig nog niet gebeuren.”

Naar wat voor muziek luisteren jullie in je vrije tijd eigenlijk?
“Rock, hip hop, van alles wat. Anathema vind ik erg goed en Bones, maar er zijn zoveel goede bands en er is zoveel goede muziek. Sorry dat we slechts 6 minuten voor dit interview hebben… volgende keer beter en meer, toch?”

LIVEDATA 02/07 Concert At Sea, Brouwersdam 03/07 Rock Werchter, Werchter 08/07 Rock Zottegem, Zottegem 10/08 Sziget Festival, Budapest 02/02/2017 Heineken Music Hall, Amsterdam

Album Reviews: Steve Vai en Grace Jones

Steve VaiSteve Vai – Passion and Warfare (Luxe Heruitgave) (Sony / Epic Records)
Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat Steve Vai’s tweede soloalbum Passion and Warfare verscheen. Ter ere van dat fantastische album verschijnt er nu een luxe heruitgave met 4 bonustracks en een bonus CD, getiteld Modern Primitive met nog nooit eerder uitgebracht songmateriaal. Dat album bevat 13 nummers en Steve Vai noemt het zelf de ‘missing link’ tussen zijn debuut Flex-able en Passion and Warfare.

Passion and Warfare is Vai’s beste album en het betekende zijn grote doorbraak als soloartiest en het album behaalde dan ook met gemak de gouden status. Passion and Warfare is een van de beste gitaaralbums ooit en vooral magische nummers zoals Erotic Nightmares, The Audience Is Listening, Liberty en de gitaarballad aller gitaarballads For The Love Of God behoren tot de beste gitaarmuziek van deze eeuw Dat Vai ook humor heeft bewijst hij onder andere in het up tempo nummer The Audience Is Listening (“mark my words, you’ll never amount to anything, Steve Vai, you’ll see, you’ll be a bum in the streets. A bum, that’s it, a bum.”)

De bonus tracks zijn Lovely Elixer (een mooie ballad-achtige song), dit nummer werd nooit eerder uitgebracht omdat de openingsakkoorden te veel herinnerden aan de Santana klassieker Europa. And We Are One (solo#2), dit is een gedeelte van het hele nummer dat op de bonus CD Modern Primitive te beluisteren is, en As Above en So Below, wellicht een ‘eerbetoon’ aan Robin Trower (red. gitarist Procol Harum); beide nummers zijn nogal experimenteel, orkestraal en bombastisch.

De bonus CD Modern Primitive bevat 13 nummers en dit album is best wel experimenteel en waarschijnlijk daarom ook alleen echt interessant voor Vai-die hards, zoals ondergetekende. Vooral tracks zoals Bop!, The Lost Chord, No Pockets en Pink and Blows Over Part 1, 2 en 3 zijn niet de meest toegankelijke nummers. Hoogtepunten op Modern Primitive zijn wat mij betreft toch wel Dark Matter (funky met een vette wah wah gitaarsolo), Upanishads (ballad met subtiel gitaarspel) en Lights Are On; een typisch Vai nummer, lekker tegendraads, experimenteel, vet en zeer origineel.

Opvallend is verder dat veel songs op Modern Primitive vocalen bevatten en de meest opmerkelijke zijn wel die van Devin Townsend op The Lost Chord. Het album is trouwens opgedragen aan niemand minder dan Frank Zappa. Deze luxe uitgave is gewoon een must voor gitaarliefhebbers en Vai afficianado’s; buy or die!!! Martien Koolen

LIVEDATA 09/07 Gebouw-T, Bergen op Zoom (European Sena Awards – Sold Out) 10/07 Bospop, WeertGrace Jones - Warm LeatheretteGrace Jones – Warm Leatherette (2CD Special Edition) (Island Records)
In aansluiting op Grace Jones’ autobiografie I’ll Never Write My Memoirs (onlangs in het Nederlands verschenen als Mijn onvertelde leven) wordt nu het grensverleggende album Warm Leatherette als 2CD special edition uitgebracht. In 1980 was disco over zijn hoogtepunt heen en Jones, die met drie eerdere albums naam had gemaakt als disco-diva, moest zichzelf heruitvinden voor het te laat was.

In de Compass Point Studios op de Bahama’s bracht producer/mentor Chris Blackwell een groep muzikanten bijeen rond Sly (Dunbar) en Robbie (Shakespeare), die zou uitgroeien tot de legendarische ritmesectie Compass Point All-Stars. Met een kruisbestuiving van reggae, funk en new wave gaven zij nummers als Love Is the Drug (Roxy Music), Private Life (Chrissie Hynde) en Breakdown (Tom Petty) urgent klinkende make-overs, maar ook werd Jones’ schijnbaar moeiteloos tweeënhalve octaaf omspannende stem op Warm Leatherette optimaal benut.

Behalve de acht oorspronkelijke nummers bevat deze special edition een grote hoeveelheid remixen en langere versies, waarvoor op de 39 minuten van de LP destijds geen ruimte was. Zo komt Private Life maar liefst zes keer voorbij, maar worden we ook vergast op drie verschillende versies van het eerder alleen als B-kant uitgebrachte Joy Division-nummer She’s Lost Control. Tekst Mania | Jan Doense

Pinguin Radio gaat Down The Rabbit Hole 2016

Down The Rabbit HoleOp 24 t/m 26 juni strijkt er weer een festival circus neer op de Groene Heuvels in Beuningen (Nijmegen). Down The Rabbit Hole is toe aan zijn 3e editie en heeft afgelopen week het bordje uitverkocht bij de deur neer gezet om samen met 20.000 andere muziekfreaks te gaan genieten. Ook Pinguin Radio maakt de trip ‘down the rabbit hole’. Maar wat heeft het kleine broertje van Lowlands in petto dit jaar? Pinguin Radio helpt je op het pad naar (mogelijk) nieuwe ontdekkingen en oude bekenden met een lijstje van tips voor iedere festivaldag.

Hier tref je ons lijstje voor vrijdag! Check hier de zaterdag tips! En zondag volgt uiteraard hieronder…

Tekst Thijs Schamp

Zondag 26 juni

Car Seat HeadrestCar Seat Headrest
Wat ooit begon als een soloproject van frontman Will Toledo is inmiddels uitgegroeid tot een meerkoppige productie. En wat voor één. Het is een indie rock geluid met een progressief en soms licht psychedelisch jasje aan. Dat heb ik eerder gehoord zou je zeggen maar met name blaasintrumenten geven de band een eigen sound. Neem bijvoorbeeld de recente single Vincent met zijn lang opbouwende intro en blazers die het geheel versieren en aankleden. Zou weleens een grote verrassing kunnen worden dit weekend.

Frightened Rabbit
Een bang konijn op Down The Rabbit Hole?! Nee hoor deze vijfmansformatie uit het Schotse Selkirk maakt zeldzame goede indierock. Begin dit jaar kwam het nieuwe album Painting of a Panic Attack uit met daarop het nieuwe wapenfeit: single Get Out. Live klinkt de band groots en vooral erg meeslepend. Bovendien kan de band leunen op een flink oeuvre met hits als Woodpile of Keep Yourself Warm, maar soms wordt ook het gaspedaal ingetrapt (Holy). Immer met het typisch schotse accent in de zang.

Nothing But Thieves
Nothing but Thieves is een favoriet van ons in Pinguin Radio land. Vorig jaar al headliner op ons jaarlijks crowdfunding feest Pinguins in Paradiso en inmiddels uitgegroeid naar de affiches van alle internationale festivals. De vijf heren uit Essex maken alternatieve rock die de ene keer neigt naar pop (Trip Switch) en soms zelfs naar punk / math rock (Ban All The Music). Wie houdt van een lekker scheurend gitaarbandje komt hier wel aan zijn trekken.

DMA'sDMA’s
Gaat de Britpop eindelijk zijn opvolging krijgen? Het is een prange kwestie die met name in het thuisland een grote rol speelt. Want als je in één adem wordt genoemd met Stone Roses, Oasis en Blur dan trek je de aandacht wel. De songs spreken tot nu toe voor zich met Lay Down als kartrekker. Maar het dit jaar uitgebrachte album Hills End heeft nog meer in petto. Hopelijk geen “one hit wonder”, nu mogen ze in Beuningen bewijzen hoe de band er live op staat. Check de nieuwste video Timeless hieronder!!!

White Denim
Dit is een van die typische bands die je gaandeweg meer gaat waarderen. Want ze gaan al een tijdje mee de vier heren uit Austin, Texas. Één ding is zeker, het zijn stuk verschrikkelijk goede muzikanten. Corsicana Lemonade opende de weg naar een groter publiek met tracks als At Night In Dreams en Come Back die doordrenkt zijn van de groove en virtuositeit. Deze lijn zetten ze met het nieuwe album Stiff door en daar laten ze horen ook nog eens catchy te zijn (Ha Ha Ha Ha Yeah). Een mengelmoes van progressieve, soms experimentele rock en americana gegoten in een popstructuur die je niet mag missen. “Must See”.

Gitaarfeest rondom SENA European Guitar Award

Steve VaiDe Brabantse stad Bergen op Zoom is rondom de uitreiking van de SENA European Guitar Award in de ban van de elektrische gitaar. Op 9 juli krijgt de fameuze Amerikaanse gitarist Steve Vai de award uitgereikt in Gebouw-T. Naast een fraai avondprogramma worden er in de dagen voorafgaand aan de uitreiking in de lokale horeca en in Gebouw-T verschillende gitaarclinics en optredens worden gegeven.

Tijdens de Award-uitreiking op zaterdag 9 juli fungeert de V.V.B , de vaste band van Roel van Velzen als huisband. Zij begeleiden deze avond de bekende Nederlandse gitaristen en de voormalige winnaars Jan Akkerman en Dany Lademacher. Adrian Vandenberg, die eerder met Vai in de Engelse hardrockband Whitesnake speelde, zal de award uitreiken. Daarnaast treden onder meer zangeres Anneke van Giersbergen, de band Navarone, gitarist Richard Hallebeek en de gitaartalenten Tom Renet en Rick Moonen op. Prijswinnaar Steve Vai sluit met zijn eigen band de avond af.

De festiviteiten rondom de SENA European Guitar Award starten overigens al op donderdag 7 juli. Die avond geeft voormalig Marco Borsato-gitarist Rob Winter samen met sessie- en bluesgitarist Ruben Hoeke een clinic in Gebouw-T. Ook in het poppodium  Later die avond kan men genieten van optredens van twee bands van het Amsterdams Conservatorium in café ’t Slik in Bergen op Zoom. Op vrijdag geeft de V.V.B, de vaste band van popster Roel van Velzen,  in ’t Provoosthuis een optreden. Hierbij worden lokale gitaristen opgeroepen om mee te jammen. Daarnaast treden er ook een aantal oud-winnaars aan. Voorafgaand aan het optreden voormalig Anouk- en Keith Caputo-gitarist Jack Pisters op het podium van ‘t Provoosthuis een gitaarclinic.

Organisator Jean-Paul Heck zegt erg content te zijn met het gehele programma. ,,Het is mooi dat heel Bergen op Zoom erbij betrokken is. Gebouw-T en de plaatselijke horeca trekken hand in hand met elkaar op. Daarnaast hebben we een waanzinnig line up en is bijvoorbeeld het optreden van de Velzen Band op vrijdagavond gratis te bezoeken. Een mooiere opmaat voor de eerste Sena European Guitar Award in Bergen op Zoom is niet denkbaar.” De entree voor al deze events is gratis.

Nieuw album Russian Circles, Guidance, uit op 5 augustus

Russian CirclesHet illustere Russian Circles presenteert op 5 augustus hun zesde album Guidance. Het album verschijnt, net als de vorige twee releases, op Sargent House Records. Beluister hieronder de eerste single Vorel.

Voor de opnames van Guidance, spendeerde de band vier weken in de God City Studio van Converge-gitarist Kurt Ballou. Bijna een maand aan regen en sneeuw in een voorstad van Boston (Salem, Massachusetts) werd door Ballou perfect vertaald naar zeven muziekstukken. Een zeer luid album, doordrenkt van distortion en de nodige melancholie.

Russian Circles over het album: “It’s all about musical narratives for us. The songs aren’t constructed out of highbrow concepts; they’re forged out of gut instinct and base emotional response. We weren’t  interested in testing our fans’ patience or securing a new broader audience with a radical reinvention. Instead, we used Guidance to continue examining the polarity of quiet and loud, complexity and simplicity, ugliness and beauty.“

Opgericht in Chicago, spant de carriere van Russian Circles zich inmiddels uit over een decennium. In die periode bracht de band vijf albums uit, toerde met bands als Tool en Deafheaven en werkte intensief samen met zangeres Chelsea Wolfe. Associaties die op z’n plek vallen bij het beluisteren van Guidance. Of zoals Rolling Stone het verwoorde: “the album is moody, dense and dynamic, the gripping soundtrack to an un-filmed drama.”

Kurt Vile & The The Violators naar Paard van Troje en Paradiso

Kurt Vile maakt heerlijke lome rock platen met lijzige zang in de stijl van The Pavement, Neil Young, Tom Petty. Met het lo-fi klinkende Smoke Ring For My Halo en de hypnotiserende plaat Wakin On A Pretty Daze had hij al twee instant classic albums uitgebracht maar ook het meest recente b’lieve i’m going down, wat meer naar folkrock neigt, belandde zo’n beetje in alle eindejaarslijstjes.

Hoe dan ook is de sfeer van The War On Drugs (Vile’s ex-band) nooit écht ver weg. Live is deze man echt een sensatie: ga mee met zijn muzikale trip vol gitaarsolo’s en warme melodieen.

Voorprogramma in zowel Paard als Paradiso: Cross Record
Het voorprogramma van Kurt Vile wordt verzorgd door de Amerikaanse post-rockband Cross Record. Een ietwat duistere, ijle, nachtelijke lo-fi folk die het experiment graag op zoekt.

LIVEDATUM 27/06 Paard van Troje, Den Haag 28/06 Paradiso, Amsterdam