Live Review: Public Enemy @ OLT, Antwerpen

Public Enemy-2 - OLT © Patsie BorgersPublic Enemy @ OLT, Antwerpen
Donderdag 14 juli 2015
Tekst Ruud Van De Locht Foto’s Patsie Borgers

“Am I a radical? Am I a radical? Am I a radical?”, orakelde Chuck D. op het podium van het Antwerpse Openluchttheater gisterenavond. Daar bracht de New Yorkse hiphop posse Public Enemy een old skool party die vooral veel fun en yo’s opleverde. Maar de grote revolutie is lichtjes verstild sinds de band in 1988 zijn doorbraakalbum It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back uitbracht.

Puur entertainment en amusement, daarvoor waren de ‘revolutionary boys’ duidelijk afgezakt naar Antwerpen. De diverse bandleden verkeerden in een uitermate positieve emotionele bui. Chuck D. kweet zich vanaf minuut één als een voortreffelijke MC die alle vogels in het Rivierenhof meteen op scherp zette. Wat meer achteraan het podium toonde DJ Lord eens te meer zijn kunstjes als ‘mixmaster’ en de S1W-soldaten leken net vanuit een Noord-Koreaans oorlogsschip gedropt.

Public Enemy-3 - OLT © Patsie BorgersMaar de grootste lolbroek van de avond was ongetwijfeld Flavor Flav die kwam aangerold op een Airboard. Hij verblijdde ons met het nieuws dat zopas zijn zesde kleinkind was geboren en hij op zijn 56ste nog steeds rondspringt als een 26-jarige. “56 is the new 26!”, klonk het overtuigend. Dat illustreerde hij meteen met een paar wijdbeense ‘jumps’.

De aanvang van het concert verliep erg rommelig alsof er een emmer strandzand in de PE-motor was gestrooid. Slechte klank, chaotische taferelen op het podium en weinig daadkracht. Maar gaandeweg geraakten de ‘oudjes’ opgewarmd en creëerden een groove waarin de meeste die hard-fans zich maar al te graag wentelden.

Vooral Hoover Music, een nummer waarin gewezen FBI-directeur en communistenjager J. Edgar Hoover op de korrel wordt genomen, zorgde voor het eerste vuurwerk. Want tegen de schenen van het establishment schoppen doen de jongens van Public Enemy nog altijd even graag. Ook al gebeurt dat tegenwoordig een stuk minder scherp dan tijdens hun hoogdagen. Dat neemt niet weg dat een aantal van hun songs nog niets van hun relevantie verloren en bijzonder aanstekelijk blijven klinken. Van nummers als Don’t Believe the Hype, Shut ’em Down, Bring the Noise en Fight The Power beginnen ook vandaag je ledematen nog spontaan te stuiteren.

Public Enemy-4 - OLT © Patsie BorgersTijdens de finale kreeg DJ Lord zijn ‘five minutes of fame” en ging tekeer als een bartender die de ene muzikale cocktail na de andere uit zijn hyperactieve vingers schudde. Flavor Flav liet ons nog even horen dat hij wel degelijk met een basgitaar overweg kan en kroop even later achter de drums.

Maar deze sympathieke jongen heeft natuurlijk ook een grote mond en kon het dus niet laten ons finaal even op de wijze van Martin Luther King om de oren te slaan met slogans als: “Peace, Togetherness, Power”, of “We’re all the children of the same God on this united world”. Tot slot maakte hij ons nog even duidelijk dat er voor hem twee torenhoge taboes bestaan: racisme en separatisme. De strijdbaarheid is duidelijk nog lang niet begraven. Iets minder militant dus dan pakweg 25 jaar geleden, maar in feestverpakking nog steeds gloeiend van soul.”

Live Review: Bospop 2015

Door minder leuke omstandigheden werd Bospop 2015 (de 35ste editie trouwens) voor mij een eendaags festival, maar de tweede dag was absoluut de moeite waard met als hoogtepunten Steven Wilson, Anathema, Europe, Thunder en Danko Jones. Vanwege het feit dat ik een aantal interviews op de rol had staan (Thunder, Danko Jones, Anathema, The London Souls en Gentle Storm) heb ik helaas niet alle bands volledig kunnen zien en beluisteren, maar hier is dan toch mijn verslag van een heerlijke (ondanks het niet zo beste weer) Bospopzondag in Weert.

Tekst Martien Koolen

The London SoulsThe London Souls – Main Stage 13:00 – 14:00
Deze New Yorkse band bestond ‘eigenlijk’ uit drie bandleden, maar sinds 2012 bestaat The London Souls nog maar uit: Tash Neal (gitaar en zang) en Chris St.Hilaire (drums en zang). Kortgeleden verscheen hun tweede album Here Come The Girls en hun optreden op Bospop was hun eerste gig in Nederland. De muziek van The London Souls is een mix van classic rock, folk, blues, hip hop, rock en folk rock en herinnert soms aan Led Zeppelin, de Beatles en de Byrds. Gitarist Neal lijkt verdomd veel op Lenny Kravitz en ook zijn manier van gitaarspelen herinnert aan die rockgrootheid. The London Souls zet een lekkere, swingende set neer, met als hoogtepunt het nummer The Sound, en menigeen vroege bezoeker staat verbaasd te kijken hoe deze twee heren met hun volle, bluesy rockgeluid overtuigen. Het nummer Hercules van het nieuwe album lijkt nu al een live klassieker voor dit Big Apple duo te worden. Van deze heren gaan we ongetwijfeld meer horen!

Black Label Society – Main Stage 15:00 – 16:00
Het meest heavy, maar meteen ook het meest voorspelbare en enigszins ‘saaie’ optreden komt van Zakk Wylde en Co, oftewel Black Label Society. Het optreden begint met een Whole Lotta Sabbath audio track en dan bestormt Zakk, die er trouwens nog steeds niet uitziet (Catweazle is er niets bij), het podium en overvalt het publiek met supervette gitaarriffs, bonkende bashooks en beukende drums. Zakk soleert ook ontzettend veel en natuurlijk kan deze man gitaarspelen, maar hij overdrijft wel behoorlijk, want de solo’s zijn eigenlijk nogal veel van hetzelfde. Zakk’s solospot is echter helemaal overbodig en waarschijnlijk ook niet meer van deze tijd. Een gemiste kans voor Black Label Society, want eerder dit jaar in de Melkweg was het optreden veel en veel beter….

Danko Jones - Jens van der VeldeDanko Jones – Tent Stage 16:00 – 17:00
Het Canadese trio Danko Jones staat niet voor de eerste keer op Bospop en gelukkig weet DJ ook deze keer weer te overtuigen met een strakke, rauwe, vette en harde set. Vanaf de eerste minuut knalt het trio in een hoog tempo door de goed in het gehoor liggende rock songs heen en staat Danko borg voor een zeer dynamische en onderhoudende rock show, waarbij het dankbare publiek zeker aan zijn trekken komt. Nummers zoals First Date en Gonna Be A Fight Tonight zijn waarschijnlijk de hoogtepunten van de set, maar eigenlijk staan alle DJ nummers als een stevig huis en dus zal deze band zeker nog een keer op Bospop te bewonderen zijn, want Danko Jones is een echte rockentertainer die rock en roll ademt en leeft!

Europe – Main Stage 19:00 – 20:00
Het laatste album War Of Kings van de Zweedse rockers Europe is wat mij betreft een hoogtepunt in hun al lange carrière. Toch ontkomt de band er niet aan om ook nog enkele klassieke Europe nummers te spelen en dat kan natuurlijk perfect op een classic rock festival zoals Bospop. Dus vandaag krijgen we een mix van oude en nieuwe nummers en begint Europe met de titelsong van het nieuwe album, waarbij meteen duidelijk is dat Joey Tempest vocaal gezien nog steeds zijn mannetje staat. Hits zoals Superstitious, Carrie (wel erg zoet, maar ja..) en Rock The Night blijven goede songs die vooral uitnodigen tot meezingen. Nieuwe tracks zoals Second Day en Days Of Rock And Roll bevallen mij persoonlijk echter beter. John Norum’s gitaarspel is nog altijd meesterlijk en uiteindelijk krijgt het publiek dan toch waar velen naar “hunkerden”: The Final Countdown. Een uitstekend optreden van deze Zweedse rockers die met deze festival set list het publiek op maat heeft bediend.

Thunder – Tent Stage 20:00 – 21:00
Een optreden van het Engelse Thunder is altijd een feest en ook dit keer wist deze oer-Engelse rockband het Bospop publiek vol te overtuigen. Kortgeleden verscheen Thunder’s tiende studio album Wonderdays en volgens mijn bescheiden mening is dat hun beste plaat tot nu toe… De bruisende en dampende set werd geopend met de titelsong van dat nieuwe album en meteen stond de tent in vuur en vlam. Danny’s klassieke blues rock stem is zo herkenbaar en zo goed dat je als luisteraar meegezogen wordt in het Thunder “geweld”. Nieuwe nummers zoals Black Water en The Thing I Want werden afgewisseld met klassieke Thunder songs zoals Low Life In High Places (altijd een van de hoogtepunten), Back Street Symphony en Love Walked In. Een uur lang stond de tent in vuur en vlam en hoopten veel Bospoppers (inclusief ondergetekende) dat deze fantastische live band nog even zou door spelen, maar helaas na een uurtje (veel te kort dus) was het weer voorbij. Thunder rules!

Dream Theater – Main Stage 21:00 – 22:00
Ook Dream Theater staat niet voor de eerste keer op de Bospopaffiche, maar deze keer is de Amerikaanse prog metal band geen headliner. Dream Theater mag een uur lang zijn kunsten vertonen en doet dat met een ingekorte 30th anniversary set list; een ratjetoe van nummers van verschillende albums met als grootste verassing het nummer Afterlife van het debuutalbum uit 1989. Myung, Petrucci (die jarig was op 12 juli) en Rudess zijn natuurlijk topmuzikanten, maar helaas heeft zanger LaBrie weer eens een slechte dag, waardoor het melodieuze Bridges In The Sky (een van mijn favoriete DT nummers) en ook het snoeiharde As I Am van het super album Train Of Thought vocaal gezien bijna niet om aan te horen zijn, en dat doet mij als die-hard DT fan erg veel “pijn” (vooral aan de oren…). Verrassende nummers zijn wat mij betreft ook Burning My Soul (van het zwakste DT album Falling Into Infinity) en het vette, heftige Panic Attack van Octavarium. Van het laatste album wordt alleen het wat slappe Behind The Veil gespeeld, maar het beste nummer van deze dag is toch wel The Spirit Carries On van Metropolis PT.2. Opvallend is ook dat de heren van DT (perfecte muzikanten?) fouten kunnen maken; want de goede luisteraar (lees: Dream Theater freak, zoals ondergetekende) heeft zeker wel iets gemerkt bij het nummer Metropolis-Part 1 “The Miracle And The Sleeper”. Ik heb DT al heel vaak live gezien, maar dit was helaas toch wel een van de “saaiste” (ondanks het weergaloos musiceren) en ook rommeligste en onpersoonlijkste shows (ik mis Portnoy!!), die ik van deze heren gezien/gehoord heb. Dream Theater kan veel beter en dat zullen ze in de nabije toekomst wel weer gaan bewijzen, daar ben ik ook van overtuigd.

Anathema – Tent Stage 22:00 – 23:00
De laatste drie albums van deze progressieve rockband uit Liverpool waren super en waarschijnlijk vinden ze dat zelf ook, want deze avond werd er alleen maar materiaal gespeeld van We’re Here Because We’re Here, Weather Systems en Distant Satellites. Het magische optreden begon met het nummer Anathema en meteen was de toon gezet; het geluid was super, de lichtshow perfect en vooral de vocalen waren loepje zuiver en zeer emotioneel. Anathema speelt tegenwoordig op een zeer hoog niveau en het publiek geniet dan ook zichtbaar en hoorbaar van prachtige nummers zoals Untouchable Part 1 (kippenvelsong), Lightning Song, The Beginning And The End, Universal en The Last Song Part 3. De Cavanaghs zijn in topvorm en ook de stem van zangeres Lee Douglas is briljant en zorgt voor de nodige kippenvelmomenten. Wel jammer dat Anathema er na 50 minuten mee ophoudt en dat alleen om maar niets van het optreden van Wilson te hoeven missen…..

Steven Wilson – Main Stage 23:00 – 00:30
Twee jaar geleden was Wilson de laatste act in de tent en nu sluit hij Bospop 2015 op het hoofdpodium af. Een gewaagde keuze van de Bospoporganisatie, maar wat was dit een briljant optreden van Steven Wilson. Het geluid, de performance, de lichtshow, het buhnebeeld, alles klopte en was bijna perfect, zoniet briljant. Centraal in de setlist stond natuurlijk het laatste album Hand Cannot Erase, maar ook een paar andere solosongs van Wilson kwamen aan bod en zelfs Porcupine Tree fans kwamen aan hun trekken met Sleep Together (Fear Of A Blank Planet 2007) en Lazarus van het album Deadwing (2005). Wilson en band, met o.a. Dave Kilminster op gitaar openden met uitmuntende versies van First Regret, 3 Years Older (fantastisch) en de titelsong van het laatste album. Het geluid was perfect waardoor zelfs alle kleine subtiele muzikale karakteristieken te herkennen waren. Spetterende uitvoeringen van Routine en Home Invasion overtuigden ongeveer 7500 Bospoppers van de uitmuntende kwaliteit van het nieuwste album van muzikaal genie Wilson. Maar ook het iets oudere nummer Harmony Korine van het album Insurgentes (2008) kreeg veel applaus. Steven Wilson en band was echt een waardige afsluiter van een zeer geslaagde 35ste editie van het gezelligste festival van Nederland! Tot volgend jaar!

Album Reviews: Chemical Brothers en Fist City

The Chemical Brothers - Born in the EchoesChemical Brothers – Born In The Echoes (Virgin EMI)
Born In The Echoes
is het achtste studioalbum van Chemical Brothers. Vijf jaar na Further waarin het geluid minder toegankelijk was én er geen gebruik werd gemaakt van gasten, kiezen Tom Rowlands en Ed Simons nu weer voor het beproefde recept.

Robotic Funk, futuristische freakbeat, euforische spiritual acid noemen ze het zelf en het klinkt inderdaad als de meest geestverruimende plaat die de heren maakten. Gastbijdrages zijn er deze keer van Beck in het nummer Wide Open en verder horen we St. Vincent en Cate Le Bon voorbijkomen. Rapper Q-Tip is te horen op de single Go die werd voorzien van een fraaie clip geregisseerd door Michel Gondry. Tekst Mania | Bert Dijkman

LIVEDATUM 22/08 Lowlands, BiddinghuizenFist City - Everything Is a MessFist City – Everyhing Is A Mess (Transgressive/PIAS)
2014 was een belangrijk jaar voor dit viertal uit Southern Alberta. Debuut It’s 1983 Grow Up! werd met een betere distributiedeal opnieuw uitgebracht en in de studio van Steve Albini werden opnames gemaakt voor opvolger Everything Is A Mess. Producer Ben Greenberg, bekend van zijn werk met The Men en Hubble, nam plaats achter de knoppen.

Fist City kwam met maar liefst zeventien nummers tevoorschijn. Bij zeventien nummers moet de luisteraar een onbeduidend intro van bijna twintig seconden en vijf ‘interludes’ voor lief nemen. Het zijn zes wat onduidelijke nummers. Zouden het prachtige soundscapes zijn, tapijten van geluid waarbij de muzikant de gedachten van de luisteraar bestuurt ter afwisseling van de indierock garagenummers, zouden de nummers beter verteerbaar zijn. Het zijn nu meer muziekmatjes met onduidelijke geluiden.

De overige elf nummers zijn zeer de moeite waard. Fist City plukt teksten uit het dagelijks leven en schopt daarbij met groot plezier tegen bestaande autoriteiten. Fuck Cop, Lets Rip en Losers Never Die zijn titels die niets te raden over laten. Het viertal speelt indierock, die klinkt als de beste garagemuziek uit de vorige én deze eeuw. Everything Is A Mess klinkt geen moment geforceerd vernieuwend. Na de eerste luisterbeurt is de muziek bekend en groeit daarna alleen maar.

Fist City neemt plaats in een lange rij van groepen. The Wipers en Sonic Youth zijn helden voor het viertal. Filmregisseur John Waters is een belangrijke visuele inspiratiebron. In de clips van de groep gebeurt genoeg om de oren en de ogen de kost te geven. Everything Is A Mess is het schoolvoorbeeld van een plaat die het motto niet lullen maar poetsen verdient. Eind oktober is de groep in verschillende steden in Nederland te bewonderen. Check de speelagenda van Fist City. Jaks Schuit

LIVEDATA 20/10 Autumn Falls Festival, Brussels (B) 21/10 De Kreun, Kortrijk (B) 22/10 ACU, Utrecht 23/10 V11, Rotterdam 24/10 Let’s Get Lost Festival, Zwolle 24/10 Vera Groningen, Netherlands
All dates with Girl Band

Muziekprogramma Lowlands 2015 compleet

Van 21 t/m 23 augustus vindt op evenemententerrein Walibi Holland in Biddinghuizen de drieëntwintigste editie van “A Campingflight to Lowlands Paradise” plaats. Vandaag worden de laatste muzieknamen aan het programma toegevoegd.

Skepta
Grime komt nergens zo hard als in Londen. En alhoewel een echte commerciële doorbraak voor the mighty Skepta nog op zich wachten, zal dat ons een worst wezen zolang hij duistere holen als onze X-Ray nog tot de nok kan afbreken.

New Wave
Nederlands platenlabel TopNotch sloot een hele zwik jonge rappers, zangers en producers uit eigen hiphop- en R&B-stal op in een studio op een Waddeneiland met maar één opdracht: maak de vetste neder-urbanplaat ever. Dat deden ze, en hoe!                                           

Stwo
Wie op de dansvloer behoefte heeft aan zachtheid is op deze Lowlandseditie aan het juiste adres bij Stwo. Met zijn smooth future garage baslijntjes, zijn soulvol gepitchte vocalen en zijn door de aloude 808 geïnspireerde beats glijdt hij soepeltjes je hoofd binnen.

Mura Masa
Mura Masa is piepjong en zet een even eigenwijs als verfrissend geluid neer dat het vooral in de zomermaanden uitstekend doet: een tropische mix van future bass, sensuele beats en aanstekelijke melodieën. 

Mumdance
De ooit als oldschool grime-dj gestarte Britse producer is op het punt aangeland waarop al zijn invloeden uit het heden en verleden samenkomen in muziek die om de minuut van kleur verschiet en nog het meest lijkt op de technodrumjams van Jeff Mills.

Throes + The Shine
Deze vijf man sterke Angolees/Portugese band onderscheid zich door onder de elektronisch-tropische dansmuziek een stevig rockfundament te leggen en met twee überlenige duracellkonijntjes als zangers elke show te stelen alsof het hun allerlaatste is.

Optimo (Espacio)
Bijna twintig jaar zijn ze al onder ons, JD Twitch en JG Wilkes, beter bekend als dj-duo Optimo. En dat is niet niks in danceland. Ze staan er om bekend werkelijk elk genre onder de zon door hun sets te kneden tot één grote, mindblowing sleazefest. Optimaal genieten!

Gomes ft. MC Vin-E
Gomes behaalde zijn faam als de motor achter de populairste dubstepavond die Nederland ooit gehad heeft: Oi! in Paradiso. Gomes ontwikkelde door de jaren heen een geheel nieuw en eigen bassgeluid. Verwacht op Lowlands een mix van oud en nieuw, op de huid gezeten door MC Vin-E.

Harrie Hossel
Opeens waren er feesten in Harries naam op alle vloeren van Club NYX, die zó goed (uit de hand) liepen dat er in april dit jaar voor een XXL-versie werd uitgeweken naar Paradiso. En dan nu: Lowlands! Voor de tofste hiphop en R&B!                                

Torus
De muziek van Torus klinkt ambientesk, maar vol interferentie en andere geluiden, ondergraven door een trage, onderaardse beat. En ja, daar kan je op dansen als je wil. Traag, sluipend dansen. Magisch!

BriBry
BriBry, wie kent hem niet? Of laten we het omdraaien: wie kent hem wél? In elk geval de honderdduizenden abonnees van zijn YouTube-kanalen. Op vrijdag 21 augustus komen er met een beetje geluk nog enkele tienduizenden Lowlanders bij wanneer BriBry als straatmuzikant over Lowlands dwaalt.

MY BABY
Swampblues from the lowlands, dat móet natuurlijk op de Biddinghuizense planken. Dankzij muziek waarin de groove leidend is, ook funk, gospel, folk en voodoo mede de toon zetten en de hypnotiseerende zang van frontvrouw Cato van Dijck als afmaker fungeert. Overgave is onvermijdelijk.

Op www.lowlands.nl is uitgebreide informatie te vinden over deze bevestigingen en eerder aangekondigde muziekacts zoals Ben Howard, Major Lazer, Kendrick Lamar, FFS (Franz Ferdinand & Sparks)The Chemical Brothers, Paolo Nutini, Years & Years en Tame Impala.

Kaarten zijn te koop via www.ticketmaster.nl

—–

A CAMPINGFLIGHT TO LOWLANDS PARADISE 2015
21 + 22 + 23 augustus 2015
Evenemententerrein Walibi Holland, Biddinghuizen

Festivalticket (3 dagen festival + camping + pendelbus): €195,- incl. servicekosten.
CJP-ticket (3 dagen festival + camping + pendelbus): €185,- incl. servicekosten.
Parkeerticket: €15,- incl. servicekosten. €25,- aan de poort.
Gllamcamp: luxe overnachten in diverse accommodaties, verschillende prijzen. Meer info: tickets.campsolutions.nl/lowlands/nl

Voorverkoop: www.ticketmaster.nl
Bustickets voor busreizen vanuit heel Nederland: www.eventtravel.nl

A Campingflight to Lowlands Paradise 2015 wordt mede mogelijk gemaakt door Heineken, Nedap, Douwe Egberts en KPN.

Nieuwe single en clip PAUW

Visions is geschreven naar aanleiding van het item ’25 jaar Hubble Telescoop’ bij De Wereld Draait Door. PAUW werd gevraagd een soundtrack te schrijven en deze in de uitzending live ten gehore te brengen bij de prachtige beelden die de telescoop van het heelal heeft vastgelegd. De reacties waren lovend en er werd al snel besloten om het nummer op te nemen en officieel uit te brengen. Visions is de eerste single van het in oktober te verschijnen debuutalbum van PAUW.

De vinyl versie van Visions komt in een gelimiteerde oplage van 300 exemplaren op wit vinyl met als b-kantje de single versie van Shambhala. Deze is voor het eerst te koop na de show van PAUW op Lowlands.

LIVEDATA 18/07 Pedro Pico Pop, Raalte 19/07 Welcome To The Village, Leeuwarden 14/08 La Truite Magique, Houffalize (B) 20/08 Zomerparkfeest, Venlo 23/08 Lowlands, Biddinghuizen 03/09 Into The Great Wide Open, Vlieland 04/09 Misty Fields, Heusden 05/09 Deep in the Woods, Heer (B) 19/09 Breda Barst, Breda 24/10 Let’s Get Lost, Zwolle 30/10 Vera, Groningen 06/11 Grenswerk, Venlo 07/11 Metropool, Hengelo 14/11 Tivoli De Helling, Utrecht 27/11 Muziekgieterij, Maastricht 03/12 Rotown, Rotterdam 04/12 Effenaar, Eindhoven 17/12 Doornroosje, Nijmegen 20/12 Paradiso, Amsterdam

Oscillations psych tour naar Sugarfactory

OscillationsDe psychedelische rondreizende tour ‘Oscillations’, waarvan de eerste edities in EKKO en op Eindhoven Psych Fest plaats vonden, komt zaterdag 3 oktober naar Sugarfactory. De bands Soft Walls, Forever Pavot en Radar Men From The Moon zijn hiervoor bevestigd. De voorverkoop (€12.50 per kaart) is begonnen via deze link.

Forever Pavot is op het eerste gezicht niet wat je verwacht van de clipmaker van o.a. Disclosure en Dizzee Rascal. Maar als je weet dat de Franse filmcomponist François de Roubaix een grote inspiratie is voor Emile Sornin (het brein achter Forever Pavot), is het toch niet heel vreemd. De barok-pop van Sornin kent een sterke 60’s, begin 70’s Euro Cinema-feel. Zijn debuutalbum Rhapsode is een regelrechte aanrader voor fans van Jacco Gardner en The Zombies.

Soft Walls is het soloproject van Dan Reeves. Reeves runt het Faux Discx-label en speelt in de psych-kraut band Cold Pumas, die eerder een ijzersterke indruk achterliet op Here’s Your Future in 013. Ook als Soft Walls lijkt krautrock een inspiratie voor Reeves, maar zijn solowerk is een stuk psychedelischer, diffuser en shoegazier dan diens band. Zijn laatste album No Time mocht op mooie recensies rekenen van o.a. NME en The Line Of Best Fit.

Het Eindhovense Radar Men From The Moon trekt een stuk harder van leer. Door hun neo-psych te mixen met shoegaze en noise-rock, creëren ze een nieuwe vorm van space-rock die je eigenlijk nog nooit gehoord hebt.

Oscillations
Forever Pavot + Soft Walls + Radar Men From The Moon
Zaterdag 3 oktober 2015 – 19:30 open
€12.50 – Tickets nu in voorverkoop verkrijgbaar 

 

Programma La Truite Magique 2015 compleet en blokkenschema online

Na het succes van de eerste editie van La Truite Magique wordt er dit jaar ingezet op een nog beter aanbod. Dit zowel op muzikaal, culinair als betoverend niveau. Het blijft gelukkig wel kleinschalig. „We houden het bewust klein. Er is plaats voor veel bezoekers en we kunnen makkelijk vijf podia zetten, maar dat willen we niet. Het moet comfortabel blijven”, liet de organisatie onlangs nog opschrijven in het Belgische dagblad De Tijd.

Line-up compleet
La Truite Magique maakt zijn affiche compleet met Hidden Charms, Lili Grace en Tiny Legs Tim.

Hidden Charms (UK) staat voor een meeslepende evenwichtige sound vol garage rock waar alle grote gitaarbands uit de 60’s trots op zullen zijn. De twee zusjes van Lili Grace (BE) maken dromerige, melancholische pop aangevuld met aanstekelijke electro. En tot slot komt Tiny Legs Tim (BE) als one man band het Blues genre vertolken.
Hiermee is het laatste stukje van de puzzel gelegd. Klik hier voor het volledige tijdschema!

Nog meer intimiteit
Programmeur Tom Ketelaar over de avontuurlijke muziekbeleving: “Het bospodium geeft een ongekende en pure intimiteit aan het festival. Vandaar dat we tijdens deze tweede editie de bezoeker trakteren op meer acts in het bos. Natuurlijk wisselen we dit af met optredens op de grote Magical Stage. En we hebben nog snode plannen voor de late night bar.”

Niet zomaar een muziekfestival
La Truite Magique is niet alleen proeven van innemende live muziek. In The Church (jawel, een echte kerk) zullen de duivelse culinaire kunsten van André Amaro aanbeden worden. Amaro speelt graag met vuur! De LTM-bewoner kan er dineren aan lange tafels en in de late uurtjes wordt The Church een nachtbar waar Tom Waits aan de toog zou willen hangen. En wat dacht u van een terrasje naast of zelfs in een helder kabbelend riviertje? De fijnproevers kunnen dan weer hun gading vinden in de Heavenbar waar hemelse streekbieren, magische cocktails of verfrissende sapjes vergezeld worden door een portie van het één of ander uit de terroir.

Verder kan de bezoeker dit jaar deel uitmaken van het bizarre decor en zo voor originele fotomomenten zorgen. In de mobiele printshop kan je zelfs een eigen gekozen ontwerp op katoenen tasjes laten drukken. En op welk festival kan je ansichtkaartjes naar familie of vrienden sturen? La Truite Magique. En wie zich dieper in het bos durft begeven, kan wel eens een memorabele ontmoeting meemaken – zo doet het gerucht de ronde.

Een kleine samenleving
La Truite Magique is een afgelegen dorp vol levensgenieters die hun passie delen voor natuur, muziek en gastronomie. Dat dit samenleven slechts 3 dagen duurt, zorgt voor een intens en onvergetelijk magisch weekend waar men nog maanden van kan nagenieten. Een aanrader voor wie snel de batterijen wil opladen.

Tickets en verdere informatie via de website.

Prijzen:
Magic 3 Day Combi Tickets: € 89,50 (Tickets)
Dagkaart vrijdag 14 augustus: € 20,-
Dagkaart zaterdag 15 augustus: € 35,-
Day Ticket vrijdag & zaterdag zonder camping: € 50,-

Line-up:
Afterpartees (NL), Belle of Louisville (NL), Birds That Change Colour (BE), Champs (UK), Douglas Firs (BE), God Damn (UK), Het Zesde Metaal, Herman Brock Jr. (NL), Hidden Charms (UK), Lili Grace (BE), Man From The South (NL), Mister & Mississippi (NL), Mon-o-Phone (BE), Moaning Cities (BE), PAUW (NL), Steve Gunn (USA), Tiny Legs Tim (BE), Tubelight (BE), Rob Heron & Tea Pad Orchestra (UK), Yellowstraps (BE) en zZz (NL).

Yo La Tengo

Yo La Tengo - Stuff Like That ThereElke dag om 9 uur verse video’s! Yo La Tengo brengt 28 augustus nieuw werk uit. Met hun 30ste jubileum nog vers in het geheugen komt Yo La Tengo met een nieuw album getiteld Stuff Like That There. Dit album is een mooie sfeervolle plaat met odes aan hun idolen en andere covers in Yo La Tengo stijl. Qua sound en feel is er geen speld tussen te krijgen en hebben Ira Kaplan, Georgia Hubley en James McNew weer iets nieuws omarmd. Mooie titels inderdaad, eerst horen, dan geloven. Hier het lief kabbelende Friday I’m In Love.

LIVEDATA 24/10 Paradiso, Amsterdam 25/10 Het Depot, Leuven

Nieuwe album Beirut verschijnt 11 september

Er komt een nieuw Beirut album aan getiteld No No No, het vijfde album van Beirut. Inmiddels weer terug bij 4AD maakte Zach Cordon een prachtig nieuw album die een zeer avontuurlijk en nieuw geluid laat horen.

Op het eerste gehoor klinkt No No No wat lichter, zeer in balans en vooral ritmisch. De zanglijnen van Zach Cordon zijn melodieus en meeslepend. Gaandeweg de nummers eigent hij zich steeds meer vrijheid toe en weven alle melodieën stijlvol in elkaar. Zeker niet somber en vaakgenoeg uplifting, maar inhoudelijk snijdt Cordon emotionele en diepgaande gedachtes aan. Een mooi bondig en verfijnd album is het. Het was het wachten allemaal waard, uitkijkend naar een nieuwe Beirut die nu weer op het label 4AD verschijnt zoals voorheen Gulag Orkester en The Flying Cup Club.

LIVEDATA 14+15/09 AB, Brussel (Uitverkocht) 17+18/09 Paradiso, Amsterdam (Uitverkocht)

In oktober nieuw album van Editors

Editors - In DreamAfgelopen april dook er vanuit het niets een nieuw nummer van Editors op. Het nummer No Harm stond als hidden track op een Play It Again Sam label sampler en werd als eerste ontdekt door een Nederlander. Na No Harm kwam Editors met nog een extra voorproefje in de vorm van het zeven minuten durende nummer Marching Orders. Vandaag maakt de band bekend dat op 2 oktober het vijfde studioalbum, genaamd In Dream, zal uitkomen. Op 4, 5 en 6 november staat Editors in Heineken Music Hall in Amsterdam. Alleen voor de show op 6 november zijn nog enkele kaarten beschikbaar.

Het album is opgenomen in Crear in de Schotse Hooglanden en gemixt in Londen door Alan Moulder. Het is het tweede album waar de ‘nieuwe’ bandleden Justin Lockey en Elliot Williams op meedoen. Na twee jaar intensief touren over de hele wereld, gebruikte het vijftal het nieuwe album om de Editors sound te verbreden. Langzaamaan lieten ze de rocksound van het album The Weight of Your Love los en experimenteerden ze weer met de electronische kant waar het album In this Light And On This Evening meer voor stond. De bedoeling van de band was om naar Crear te gaan om zich te terug te trekken, nieuwe nummers te gaan schrijven en wellicht wat demo’s op te nemen. Echter, de sessies waren zo inspirerend en de sfeer van de huiskamerachtige studio met uitzicht op de Atlantische Oceaan zorgde ervoor dat de band het album meteen kon opnemen.

Het nieuwe album is er eentje waar samenwerking, ook buiten de band, centraal staat. Het is het eerste Editors album waar een gastvocalist op meedoet. Slowdive’s Rachel Goswell is namelijk te horen op de nummers Ocean Of Night, The Law en At All Costs. Hoewel de band zelf het album produceerde, kreeg mixer Alan Moulder de complete creatieve vrijheid om de nummers te mixen zonder bemoeienis van de band. Ook kreeg de in Nederland residerende visueel kunstenaar Rahi Rezvani carte blanche voor de foto’s en video’s van het album.