Richard Thompson komt met nieuw album & tour

Richard Thompson - StillIn bijna 50 jaar heeft zanger/songwriter/gitarist Richard Thompson een oeuvre opgebouwd waar geen enkele misser tussen zit. Van Fairport Convention via zijn sessiewerk voor Sandy Denny en Nick Drake naar de albums met Linda Thompson en natuurlijk zijn solowerk van de afgelopen decennia, worden zijn albums en optredens hogelijk gewaardeerd. Deze folklegende laat zijn nieuwe album Still produceren door Jeff Tweedy (Wilco)en verschijnt 29 juni.

Na een smaakvol akoestische tussendoortje vorig jaar is Still het echte nieuwe studio album van Richard Thompson. En wat voor één! De opvolger van het succesvolle Electric (2013) is geproduceerd door niemand minder dan Jeff Tweedy (Wilco) en opgenomen in slechts negen dagen met vertrouwde leden van zowel zijn eigen als Tweedy’s band. Thompson wilde op een nieuwe frisse manier aan een album werken en dat is gelukt. Natuurlijk hoor je nog steeds zijn fenomenale gitaarspel, heerlijke zang en teksten vol diep inzicht en galgenhumor, maar Still is bovenal een uitstekend rapport van een erkende meester die niet te beroerd is zichzelf uit te dagen en zich bloot te stellen aan een nieuwe omgeving ten einde op veerkrachtige wijze uit nieuwe bronnen te kunnen blijven putten.

LIVEDATA 24/09 Hedon, Zwolle 25/09 Patronaat, Haarlem 26/09 Gebouw-T, Bergen Op Zoom,

Faith No More wint award ‘Best Album’

Op 15 juni vond de Metal Hammer Golden Gods Awards plaats in Londen, de awardshow voor de beste metal en hardrock artiesten van dit moment. Faith No More nam de award voor Best Album in ontvangst voor het nieuwe album Sol Invictus dat afgelopen mei uit is gekomen.

Bekijk het moment (ongeveer 10de minuut) dat de band de award in ontvangst nam van Duff McKagan.

Buitentheaterprogramma Lowlands 2015 bekend

Van 21 t/m 23 augustus vindt op evenemententerrein Walibi Holland in Biddinghuizen de drieëntwintigste editie van “A Campingflight to Lowlands Paradise” plaats. Nu is het buitentheaterprogramma bekend.

Je maakt wat mee op Lowlands! Maar echte boksers, in een heuse boksring, die elkaar waarachtig bont en blauw slaan? Het moet niet gekker worden, maar ze staan er dus, dit jaar! Met voormalig Heideroosjes-baas Marco Roelofs als scheids en presentator en omringd door alle tig tetterende leden van Brassband De Bazuin uit het Friese Oenkerk, die de toch al niet zachtzinnige boel ff flink komen opjutten.

Elke avond geven zij met deze bokswedstrijd op het nieuwe theaterplein op Planet Paradise het startschot voor het buitentheaterprogramma. En dat is anders dan andere jaren! Al het spektakel verzameld op één plein, en iedere avond te zien tussen 20.45 uur en 2 uur ‘s nachts. A real knock-out!

Wat is er nog meer te zien?

Lejo Cinema
Je kent hem vast van Sesamstraat, sinds 2003: Lejo. Of liever gezegd: zijn handen. En een handvol houten ogen. Meer heeft Leo Petersen niet nodig om zijn poppenvoorstelling tot leven te brengen. In een grijs Lowlandsverleden vierde Lejo al triomfen, twee keer zelfs, nu rollen we Lejo 2.0 uit, in de vorm van – Nieuw! Nu nog beter! – de Lejo Cinema.

Up & Over It
Op Lowlands 2014 zetten ze het terras van het Postkantoor op stelten, ex-Riverdancepro’s Suzanne Cleary & Peter Harding, die werkelijk iedereen van tafel dansten – met hun handen. En dan niet een beetje op de maat meetikkend of bleu kunstjes vertonend, maar met keihard in your face hand-, arm- en ellebooggegoochel waar je bek loodrecht van openviel.

Tchakatakapam Duo
Twee drummers die, tegenover elkaar gezeten, met Zwitserse precisie unisonopartijen spelen. Meer is het niet, maar het is genoeg, want hoe langer zij spelen en hoe langer jij kijkt en luistert, hoe meer je in trance raakt.

Sundback
In Sundback brengt het Franse ZO Prod een ode aan de Amerikaanse Zweed Gideon Sundback, de godfather van de ritssluiting. ZO Prod bestaat uit vier knotsgekke types onder een bivakmut waarmee er rijkelijk valt te genieten van bizarre dansmoves op het ritmische gescratch van hun ritsen.

Rubbish Rabbit
Mocht je even een dipje hebben op Lowlands, dan is een shot van deze gekte alles wat je nodig hebt. Een anarchistisch topspektakel, waarin de Italiaanse trashclowns van Tony Clifton Circus het kind in zichzelf kraaiend van pret de vrije teugel geven. Pedagogisch volledig onverantwoord, en onweerstaanbaar lollig.

Dancing Graffity
Ben je ook zo blij dat je in de toekomst leeft? Dansende graffiti, ook zoiets. Dankzij danser/choreograaf Katalin Lengyel en media-artiest Szabolcs Tóth-Zs, die hun kwikzilveren voorstelling vol digitale graffitiprojecties die interactief meebewegen met de werkelijkheid liefdevol exporteren van de Hongaarse poesta’s naar onze Paradijselijke Laaglanden.

Op www.lowlands.nl is uitgebreide informatie te vinden over deze bevestigingen en eerder aangekondigde acts zoals Ben Howard,Major Lazer, Kendrick Lamar, FFS (Franz Ferdinand & Sparks)The Chemical Brothers, Paolo Nutini, Years & Years en Four Tet.

—–

A CAMPINGFLIGHT TO LOWLANDS PARADISE 2015
21 + 22 + 23 augustus 2015
Evenemententerrein Walibi Holland, Biddinghuizen

Festivalticket (3 dagen festival + camping + pendelbus): €195,- incl. servicekosten.
CJP-ticket (3 dagen festival + camping + pendelbus): €185,- incl. servicekosten.
Parkeerticket: €15,- incl. servicekosten. €25,- aan de poort.
Gllamcamp: luxe overnachten in diverse accommodaties, verschillende prijzen. Meer info: tickets.campsolutions.nl/lowlands/nl

Voorverkoop: www.ticketmaster.nl
Bustickets voor busreizen vanuit heel Nederland: www.eventtravel.nl

A Campingflight to Lowlands Paradise 2015 wordt mede mogelijk gemaakt door Heineken, Nedap, Douwe Egberts en KPN.

 

The Maccabees

Elke ochtend om 9 uur een strakke clip! In de aanloop naar het langverwachte nieuwe album – 31 juli –  Marks To Prove It van The Maccabees verscheen afgelopen week de tweede single Something Like Happiness.

LIVEDATA 22/08 Pukkelpop, Hasselt 23/08 Lowlands, Biddinghuizen

Nieuw album Saybia en tour in oktober

Saybia breekt in 2002 in thuisland Denemarken door met de single The Day After Tomorrow, afkomstig van het debuut The Second You Sleep. Door het succes van de single stijgt het album naar de top van de Deense albumlijst en een reeks uitverkochte concerten in binnen- en buitenland volgt. Het tweede album These Are The Days, waarvoor fotograaf Anton Corbijn de iconische albumcover schoot en dat door Tchad Blake werd gemixt in de Real World Studios, verschijnt in 2004. De singles I Surrender en Brilliant Sky worden wereldwijd door veel radiostations opgepikt. Het internationale succes van de band blijft groeien en in de jaren daarna speelt Saybia op bijna alle festivals, waaronder in ons land op Lowlands, Pinkpop en Paaspop.

Een aantal maanden na het verschijnen van het derde album Eyes On The Highway in 2007 slaat het noodlot toe als de vriendin van zanger Søren Huss bij een auto-ongeluk om het leven komt. Een zeer  moeilijke periode breekt aan. Dit in combinatie met het nonstop touren in de jaren daarvoor leidt ertoe dat de band besluit een stap terug te doen en last in 2008 een pauze in. Søren brengt nog wel twee soloalbums uit en werkt ondertussen met bassist Jeppe Knudsen aan nieuwe nummers. Als er genoeg nieuw materiaal is geschreven, sluiten de overige bandleden aan en ontstaan er serieuze plannen voor een nieuw album. Tijdens dit proces verlaat gitarist Sebastian Sandstrom de band en wordt opgevolgd door Kasper Rasmussen, al jarenlang een goede vriend van de band. No Sound From The Outside werd in 2014 en de eerste paar maanden van 2015 opgenomen in Los Angeles en Kopenhagen.

LIVEDATA 01/10 Paradiso, Amsterdam 02/10 Metropool, Hengelo 09/10 Doornroosje, Nijmegen 10/10 Paard van Troje, Den Haag 11/10 Effenaar, Eindhoven

Album Reviews: Flo Morrissey en Lifehouse

Flo Morrissey - Tomorrow Will Be BeautifulFlo Morrissey – Tomorrow Will Be Beautiful (Glassnote/Caroline)
Pas 20 is ze, maar zowel in binnen- als buitenland heeft Flo Morrissey met haar volle lippen, lange bruine haren, nog langere benen en loepzuivere stem diepe indruk achtergelaten. Zo ook in Groningen, waar de Londense singer-songwriter begin 2015 tijdens Eurosonic een halfvolle zaal in het Groninger Forum vol verrukking en ontzag huiswaarts liet gaan. Pop, folk en indie worden subtiel gemengd en overgoten met een jaren ’60 geluid dat herinneringen oproept aan grote namen als Joni Mitchell en Vashti Bunyan, terwijl ook Kate Bush, Karen Dalton en Lana del Rey qua sfeer, stemgeluid en tijdloosheid moeiteloos in dat rijtje passen. Haar debuutalbum Tomorrow Will Be Beautiful is van een zeldzaam hoog niveau en bevat louter pareltjes van nummers, zoals het breekbare en emotionele Show Me en de al eerder uitgebrachte single Pages Of Gold. Vooral die laatste neemt je mee terug naar vervlogen tijden. Het moet ontzettend raar lopen wil deze grote belofte, doch klein van stuk, niet worden ingelost. Tekst Mania | Jelle Teitsma

Lifehouse - Out of the WastelandLifehouse – Out of the Wasteland (Ironworks Music/V2 Benelux)
Zo’n tien jaar na de doorbraak van de grunge (Nirvana, Pearl Jam, etc.) is er een stroom aan bands die onder post-grunge worden geschaard. Een denigrerende term, want veel rockliefhebbers vinden het maar een slappe kopie van de grunge, zonder de oprechtheid ervan. Het gaat hierbij om bands als Nickelback, 16 Doors Down en Creed, maar ook Lifehouse onderging dat lot. Net als veel andere post-grungebands scoorden ze grote hits (denk aan Hanging By a Moment) maar werden ze onder de critici weggehoond als een soort ‘Pearl Jam light’.

Toch heeft de band zich niet uit het veld laten slaan. Ondanks de nodige kritiek blijft de band steevast om de paar jaar een nieuw album uitbrengen. Het laatste album, Almeria, werd echter wel heel slecht ontvangen en was commercieel gezien een enorme flop. De band besloot om niet te toeren, maar voor een tijdje uit elkaar te gaan en zich op andere dingen te richten. Zanger Jason Wade richtte zich op een solo-album, en schreef daarvoor tientallen liedjes in tal van genres, maar merkte op een gegeven moment dat hij zijn liedjes toch wel heel erg graag weer met zijn band zou opnemen. Lifehouse kwam daarom, tot opluchting van de fans, weer samen en ging de studio in om Out of the Wasteland op te nemen. Met één verschil: gitarist Ben Carey is er niet meer bij.

Een hele voorgeschiedenis dus, die eigenlijk precies aangeeft hoe het album klinkt. Het is heel goed te horen dat veel liedjes op Out of the Wasteland aanvankelijk solomateriaal waren. Ook is duidelijk te horen dat de gitarist afwezig is (de zanger doet nu zelf het gitaarspel). Een groot deel van het album bestaat namelijk uit kleine, intieme liedjes. In de nummers waarin er wel een rockgeluid wordt neergezet voel je dat er iets mist. De stevigere nummers weten gewoonweg niet te overtuigen zonder het gitaarspel van Carey.

Gelukkig draait het dus voornamelijk om de rustige kant van Lifehouse, die al eerder in hun carrière zo nu en dan naar voren kwam. In 2005 scoren ze met het intieme You and Me één van hun grootste Amerikaanse hits. Out of the Wasteland ligt in het verlengde van dat nummer en voelt meer als een akoestisch popalbum, met af en toe een klein rockrandje. Jason Wade wist altijd al veel emotie in zijn teksten te leggen, maar dit album voelt persoonlijker dan ooit. Het is allemaal weliswaar nogal gelikt geproduceerd, maar de liedjes komen oprecht over. Zonder gitarist Ben Carey draait het helemaal om Wade en dat was wellicht precies wat hij wilde en de verandering die Lifehouse nodig had. Arnout de Vries

LIVEDATA 15/09 Melkweg, Amsterdam 16/09 Oosterpoort, Groningen 17/09 Tivolivredenburg, Utrecht

Danko Jones, Carcass en The Dictators naar jubileum-editie Speedfest # 10

Speedfest #10Niet december, maar nóvember wordt dit jaar de feestmaand bij uitstek. Want op zaterdag 21 november 2015 viert Speedfest zijn tienjarige jubileum in het monumentale Klokgebouw in Eindhoven. En mede-organisator, naamgever en gastheer Peter Pan Speedrock zélf zet die maand alweer twintig kaarsjes op de  taart. De eerste bevestigde bands zijn Danko Jones (CAN), Carcass (UK), Napalm Death (UK), Obituary (USA), Voivod (CAN), Backyard Babies (SWE) en The Dictators (USA). Meer namen volgen; ook de start van de ticketverkoop wordt spoedig aangekondigd.

We schrijven zaterdag 2 december 2006. Peter Pan Speedrock pioniert die dag in het Klokgebouw in zijn thuisstad Eindhoven (Rockcity) met zijn eigen kleinschalige festival Speedfest. Een achttal bands waaronder The Exploited, El Guapo Stuntteam en Nashville Pussy geven memorabele shows voor een select publiek van liefhebbers die dan nog vooral uit de regio komen.

Fast forward naar 2015. Het Eindhovense Klokgebouw is inmiddels een gevierde en geliefde locatie voor talloze grote culturele evenementen. In november vindt in deze grootste concertzaal van Zuid-Nederland het tienjarige jubileum van Speedfest plaats dat afgelopen decennium furore maakte als hét international festival voor liefhebbers van rock-n’-roll en verwante stijlen zoals outlaw country; speed-, punk-en garagerock; surf; hardcore; metal en psychobilly.

Speedfest 2006-2015
Peter van Elderen, zanger-gitarist van Peter Pan Speedrock blikt met trots en een vleugje weemoed terug op tien jaar Speedfest. “In retrospectie was die eerste keer in 2006 wellicht niet zo heel professioneel maar wel ontzettend memorabel. (lacht:) En vooral lekker overzichtelijk. Dat is anno nu wel even anders met 3 podia, 25 bands en 5000 bezoekers. We hebben er al die jaren bewust voor gezorgd dat Speedfest écht ons eigen feestje is gebleven, met bands die we zelf fantastisch vinden. De lijst is eindeloos maar als ik er een paar mag noemen: The Fuzztones, Turbonegro, Doomriders, Triggerfinger, New Bomb Turks, The Devil’s Blood, Hatebreed, Buzzcocks, afscheidshow Tech-9, Monster Magnet, Graveyard, Pentagram, Reverend Horton Heat, Black Label Society, Airbourne, The Sonics, Suicidal Tendencies, The Dwarves en ga zo maar door.”

Speedfest #10 alles overtreffende editie
Van Elderen wil van dit tienjarige jubileum een alles overtreffende editie maken: “Onze ambities voor Speedfest #10 zijn groot! Het moet de meest spraakmakende tot nu toe worden. Laat ik het zo zeggen: als alle bands die we dit jaar willen hebben – en waarmee we momenteel volop in gesprek zijn – ook kunnen, dan doe ik met de rest van de organisatie een vreugdedansje.”

UB40 in oktober naar Effenaar en Hedon

Ze waren verantwoordelijk voor talloze hits in de jaren tachtig en negentig. Nummers als Red Red Wine, (I Can’t Help) Falling In Love With You, Kingston Town, Rat in Mi Kitchen en natuurlijk I Got You Babe, het duet met Pretenders frontvrouw Chrissie Hynde, groeiden uit tot populaire evergreens. Op 28 oktober speelt de band onder leiding van leadzanger Duncan Campbell in de Effenaar. Twee dagen later staat het Zwolse Hedon in de agenda van de succesvolste Britse reggaegroep allertijden. Kaartverkoop start aanstaande zaterdag 20 juni om 10.00 uur via de website van beide poppodia en Ticketmaster.

UB40 zag het levenslicht al in 1978. Sindsdien bracht de groep achttien studio- en vier live albums uit en besteeg de band uit Birmingham met meer dan vijftig singles de internationale hitlijsten. Het zestal ontving viermaal een Grammy-nominatie voor Beste Reggae-album en verkocht wereldwijd meer dan zeventig miljoen platen. UB40 is door de jaren nooit vies geweest van politieke maatschappelijke thematiek, die dan ook veelvuldig in hun teksten terugkwam. Zo was de band een voornaam strijder tegen de massale Britse werkloosheid, waar ook de bandnaam op is gebaseerd, sociale ongelijkheid en apartheid. Zware thema’s die muzikaal lucht kregen door het unieke, opzwepende sausje van pop, soul en natuurlijk reggae.

Getting Over The Storm
Het recalcitrante en opstandige is er bij de mannen van UB40 inmiddels wel een stukje af. Er is nu meer ruimte voor persoonlijk en intiem werk. In 2013 verscheen in dat kader het jongste album van UB40, genaamd Getting Over The Storm. De tweede plaat met leadzanger Duncan Campbell, die vijf jaar voordien het stokje van zijn broer Ali overnam. De optredens van de Engelse succesband in Eindhoven en Zwolle zullen dan ook een mix zijn van nieuw materiaal en de vele hits die door de decennia zijn gescoord. Fans van ‘a trip down through memory lane’ mét een frisse twist mogen de kans om deze hitmachine weer aan het werk te zien zeker niet laten liggen!

LIVEDATA 28/10 Effenaar, Eindhoven 30/10 Hedon, Zwolle

Interview: Pop Evil

Pop Evil is een echte Amerikaanse rock en roll band die de muziek van grootheden zoals Pearl Jam, Soundgarden, Kiss en Motley mixt, en zo een eigen ‘unieke’ typische mainstream rock sound creëert. Hun derde album ONYX, geproduceerd door Johnny K (o.a. Megadeth en 3 Doors Down) leverde Pop Evil maar liefst drie hitsingles op. In augustus verschijnt het nieuwe album UP, dat geproduceerd werd door Adam Kasper (Soundgarden, Foo Fighters, Pearl Jam). De nieuwe single Footsteps is al verschenen. Pop Evil speelde afgelopen week voor het eerst in Nederland en dan ook nog op Pinkpop, dus de band kan aan de bak. Voor het concert op Stage 4 praat ik met bassist Matt DiRito die zeer gedreven overkomt.

Tekst Martien Koolen Foto Jos Voncken

Zo Matt, de eerste keer een concert in Nederland en dan ook nog op Pinkpop, het oudste Europese muziekfestival; ken je Pinkpop?
“Ja, veel van mijn vrienden in de States zijn al hier geweest en hebben hier gespeeld en kennen de reputatie van Pinkpop.”

Wat zijn je verwachtingen?
“Ik heb het festivalterrein eens rustig bekeken en ik heb gezien hoeveel mensen er zijn en wat voor mensen en het lijkt mij een fantastisch festival te zijn; de mensen zijn behoorlijk cool en ‘nuts’!”

Hebben jullie ooit voor zo een groot publiek gespeeld?
“Niet helemaal, want de meeste Amerikaanse festivals halen de 70.000 niet, dus het wordt een nieuwe spannende ervaring; maar hoe meer mensen er zijn hoe beter wij spelen en we hebben dan ook gelukkig geen last van zenuwen of zo; we gaan er vol voor! Het enige waar ik een beetje bang voor ben is het feit dat we onze eigen apparatuur niet kunnen/mogen gebruiken; maar ik neem aan dat de guys hier daar veel ervaring mee hebben, dus dat komt ook wel goed.”

Kun jij iets vertellen over de naam van de band, wie heeft dat bedacht en heeft de naam een ‘diepere’ betekenis?
“Onze zanger Leigh kwam met die naam op de proppen en de naam heeft waarschijnlijk toch verschillende interpretatiemogelijkheden, want als je naar een Pop Evil album luistert, dan hoor je enkele harde tracks, ballads en pop songs, want we willen niet een bepaalde stempel opgedrukt krijgen. We spelen verschillende soorten muziek en dat is niet slecht of goed, maar het is gewoon Pop Evil, snap je? Pop behelst onze softere muziekkant en Evil behelst onze hardere muziekkant en we spelen eigenlijk alles wat daar ook tussen zit. De naam behelst eigenlijk gewoon twee extremen; hard en zacht, goed en slecht en alle bandleden zijn ook eigenlijk qua muziekvoorkeur heel verschillend van elkaar. Pop Evil is gewoon een samenwerking tussen vijf zeer extreem verschillende muzikanten, maar dat maakt het natuurlijk ook zeer interessant en uitdagend.”

Ik vind Pop Evil een echte Amerikaanse band, vind jij dat ook en is dat een compliment als ik dat zo benoem?
“Dat ben ik zeker met je eens, ha ha… Wij komen uit Michigan en we hebben een typische sound die je alleen daar tegenkomt en dat is zeker echt Amerikaans!”

Welke bands hebben de sound van Pop Evil beïnvloed?
“Dat varieert nogal in de band; mijn persoonlijke invloeden zijn vooral bands uit de jaren tachtig, Guns N’ Roses en Motley Crue, maar ook Nine Inch Nails, Marilyn Manson en Type O Negative hebben mij wel degelijk beïnvloed.”

Het nieuwe album Up verschijnt in augustus, de eerste single Footsteps is al te beluisteren en wordt omschreven als een poppy ballad…
“Dat vind ik wel grappig, want ik was heel benieuwd hoe mensen zouden reageren op Footsteps want het is geen typisch Pop Evil nummer. Er zijn gelukkig heel veel positieve reacties, maar ik kan wel zeggen dat het hele album absoluut niet zo klinkt als Footsteps. We wilden graag een beetje experimenteren met een zogenaamde nieuwe sound – simpel, dansbaar, meezingbaar – en zo kwam Footsteps tot stand, maar ik kan de fans geruststellen, er staan nog zeker een paar typische vette Pop Evil songs op Up. Ons vorige album Onyx was nogal een donker album en we wilden wat dat betreft met Up een wat vrolijker, meer positief album maken.”Ik heb het album al gehoord en ik vond vooral Till Kingdom Come een super nummer!
“Oh, jij hebt het album al gehoord, Nick (Fuelling, MK) onze gitarist heeft dat nummer geschreven en op het nieuwe album staan meer van dat soort tracks. In het verleden hebben we altijd gewerkt vanuit het perspectief dat we een radioband zijn en in Amerika zijn we dat natuurlijk nog steeds, maar we wilden toch wat meer experimenteren met onze sound en zo ontstond o.a. een nummer zoals Till Kingdom Come. Dat zal waarschijnlijk nooit een single worden maar het is een fantastische song om het album mee te eindigen, toch…?”

Vendetta is een andere goede, opvallende song, snel, trashy, zal dat in Amerika op de radio gedraaid worden?
Vendetta is echt in your face, maar ik denk wel dat het nummer op de radio gespeeld zal worden. Maar Vendetta is geen echte representatieve song voor Pop Evil, we hebben wel heavy songs, maar het is niet echt ons ‘handelsmerk’. Ik denk wel dat Vendetta een echte live song is waar het publiek bij los kan gaan”.

Jullie vorige album Onyx leverde de band maar liefst drie hitsingles op, kwam dat succes onverwacht en hoe zijn jullie daar mee omgegaan?
“Het was fantastisch en wij hebben nu het gevoel dat we er bij horen, het publiek herkent en erkent ons nu ook en dat is gewoon super. Na veel hard werken is dan er dan uiteindelijk een beloning.”

Hoe belangrijk zijn teksten voor Pop Evil?
“Heel belangrijk! Vette gitaarriffs en pakkende melodieën zijn natuurlijk ook van groot belang, maar de tekst is toch uiteindelijk waar het om gaat. Voor de fans is het belangrijk dat zij zich met onze teksten kunnen ‘identificeren’ of zich kunnen inleven in onze ‘belevingswereld’. Op het nieuwe album hebben we nog meer aandacht besteed aan de teksten.”

Wat is er eerst in het werkproces, de tekst of de muziek?
“Muziek, altijd eerst de muziek, de riff, de hook, de melodie, ja zeker weten. De muziek geeft een bepaalde sfeer en die sfeer proberen we dan verder uit te werken met de tekst. Leigh (de zanger, MK) schrijft de meeste teksten net zoals bij de meeste bands want hij moet het zingen natuurlijk. We hebben allemaal wel een inbreng, maar Leigh doet het toch het liefste alleen.”

Kun je al iets vertellen over de set list van vandaag, wat gaan de mensen op Pinkpop horen?
“Ha ha, waarschijnlijk ook een paar nieuwe songs; we gaan het Pinkpop publiek als proefkonijnen gebruiken, ha ha ha…”

Hoe vaak veranderen jullie de set list en wie bepaalt welke songs gespeeld worden?
“Ik bepaal de set list ha ha, daar valt niet aan te tornen… Ik verander de set list trouwens elke dag, dat houdt ons gemotiveerd en elk publiek wil toch wat anders horen, dus ik pas de set list aan voor het publiek en/of het land waar we spelen.”

Met welke muziek/bands ben jij opgegroeid?
“Led Zeppelin, ACDC, heel veel Boston en heel veel Queen.”

Pop Evil heeft veel vrouwelijk fans, hoe verklaar je dat?
“Natuurlijk vanwege onze ‘looks’, ha ha… Ik denk dat het te maken heeft met onze teksten, waar we het eerder al over hadden. Ik denk dat jongens/mannen naar de melodie van muziek luisteren, terwijl vrouwen/meisjes naar de teksten luisteren. Meisjes willen graag met een nummer meezingen.”

Dan ben ik ook een vrouw want ik luister ook altijd naar de teksten.
“Ha ha ha, dat geldt inderdaad niet voor alle mannen en/of vrouwen.“

Matt, hartelijk bedankt voor je tijd.
“Jij ook bedankt en geniet van de show.”

LIVEDATUM 21/06 Graspop Metal Meeting, Dessel