Category: Breekijzer

White Reaper – Need

Afgelopen vrijdag is er een ‘expanded’, uitgebreide versie dus verschenen van Only Slightly Empty het meest recente album van White Reaper uit St Louis, USA.

Er zijn drie tracks toegevoegd aan het oorspronkelijke tiental. Het is niet helemaal duidelijk of het om songs gaat die in eerste instantie niet goed genoeg werden gevonden of om nieuwe nummers. We vermoeden het laatste. Je moet namelijk wel gek of doof zijn om een nummer als Need in een la te stoppen. Need is White Reaper op zijn best: een messcherpe powerpopsong, die herinneringen oproept aan Cheap Trick. White Reaper had het even moeilijk de laatste tijd, label perikelen en een ritmesectie die de benen nam. Maar met Need laten ze horen dat ze er nog zijn, en misschien wel hongeriger dan ooit te voren.

22ad – Bus 14

22ad is nieuw voor ons, maar niet voor mensen uit de regio Utrecht, die niet vies zijn van een moppie rock, niet de recht toe recht aan variant, maar de slimme, harmonieuze versie zoals die in de jaren 90 uit de VS is overkomen waaien.

Nieuwe single Bus 14 (die van Utrecht CS via Leidsche Rijn naar De Meern Oost rijdt) is een broeierige affaire waarmee de band laat horen de kunst van het weglaten te beheersen. Wat ze hebben weggelaten zijn gitaarsolo’s. Die zijn ook niet echt nodig in een song die indruk maakt met sfeervolle en meerstemmige zang die best wel iets weg heeft van Pink Floyd. 22ad bestaat al een jaar of zeven maar erg actief kun je ze niet noemen. Tenminste niet op het platenfront. Bus 14 is pas hun 5e single. Maar wel hun beste.

P.S. De opbreng van Bus 14 gaat naar een zeer goed doel. Info vind je in de tekst onder de clip op Youtube.

Karnivool – Animation

Karnivool is de hardrocktrots van Australië.

Karnivool startte vlak voor de eeuwwisseling en heeft vanaf het begin gekozen voor kwaliteit boven kwantiteit. Daarom telt de catalogus van de band uit Perth nog maar vier albums inclusief het begin vorige maand verschenen Verses. Karnivool mag graag strooien met akkoorden en tempowisselingen. Het oergevoel- de onstuitbare opwelling van blijheid en energie die goede hardrock losmaakt- komt echter nooit in het gedrang. Case in point is meest recente single, Animation.

Karnivool komt zeer binnenkort onze kant op. Je kunt ze gaan zien horen en ruiken op 24 april in 013, Tilburg en/of een dag later in De Casino in Sint Niklaas (B)..

Yungblud – Suburban Requiem

Britse retrorocker Yungblud, echte naam Dominic Harrison, brak vorig jaar definitief door met zijn Idols album.

Daarvan is nu een zogeheten ‘Complete’ versie uitgekomen met een tweede cd met extra spul. Waaronder een versie van zijn hit Zombie met Smashing Pumpkins. En Suburban Requiem, een classic ‘rawk’ ballad zoals zijn helden Aerosmith ze plachten te maken toen de drugs nog werkten. Origineel? Niet echt. Maar mocht je bij tijd en wijle worden overvallen door de onbedwingbare behoefte je luchtgitaar uit de foedraal te vissen en voor de spiegel een serie rockposes te oefenen, dan is Suburban Requiem spekkie voor jouw bekkie!

Demob Happy – Power Games

Het Noord Britse Demob Happy ziet er geen been in om vuile handen te maken op Power Games, het openingssalvo van hun nieuwste album, The Grown Ups Are Talking.

Het ‘shut up’ moet je er blijkbaar zelf bij denken. Power Games is een lekker lompe rocker waarvan alle gaten zijn gedicht met een kleverige kit van elektrische gitaren. De zang lijkt via een rioolpijp te zijn opgenomen. Het geheel is zo zompig als een moeras. Heerlijk dus. En het is bij lange na niet het enige goede nummer op de vierde langspeler van de band mister Matthew Marcantonio.

Marmozets – New York

Marmozets is weer lekker bezig! De band uit Noord Engeland rond opgewonden standje Becca Bottomley heeft een eigen ode aan New York gemaakt, geïnspireerd door een bezoek aan The Big Apple, een stad die voldeed aan al hun verwachtingen en clichés.

Marmozets heeft zich voor de sound en stijl van New York laten inspireren door de New Yorkse punkscene van de laten jaren zeventig met acts als Patti Smith, Blondie en The Ramones. Wij horen ook Suzi Quatro in de nieuwe single, ‘on speed’, dat wel.

Eind mei verschijnt dan toch eindelijk het nieuwe album van Marmozets. CO.WAR.DICE is de opvolger van ‘Knowing What You Know Now’ uit 2018. Waarom het zo lang geduurd heeft? Omdat Becca en gitarist Jack zich hebben voortgeplant. Het ouderschap is voor hen echter geen reden om wat gas terug te nemen. Juist andersom! Ze willen doen wat ze kunnen om de wereld een beetje beter achter te laten dan ze hem aantroffen. Hun belangrijkste wapen? Muziek natuurlijk.

The Scratch – Pulling Teeth feat. Kevin Rheault

The Scratch kun je zien (of horen) als de wettige erfgenamen van Thin Lizzy.

De band komt dus uit Ierland en net als hun landgenoten mengen ze metal met traditionele Ierse muziek en in geval van Pulling Teeth ook met een beetje rap. De mannen schreven het nummer toen ze op tournee waren in de V.S. als support act van The Dropkick Murphys. Kevin Rheault, de zanger van die club bleek maar al te beried om een moppie mee te brullen. The Dropkicks waren pas zelf nog in het nieuws vanwege hun nieuwe anti-ICE song, ‘Too Scared To Join The Military, Too Dumb To Be A Cop’. Het nieuwe album van The Scratch gaat Pull Like A Dog heten en mag je medio maart verwachten.

Nothing – Toothless Coal

Nothing is een shoegaze band uit Philadelphia U.S.A met een nihilistische inslag.

Tenminste dat lijk je te mogen afleiden aan de bandnaam. Ook de titel van hun nieuwe EP getuigt niet erg van een positieve houding. Die gaat A Short History Of Decay heten, een korte geschiedenis van verval. Zou het over de V.S. gaan?  Nieuwe single Toothless Coal is een beetje een unicum, een uptempo shoegaze nummer. Zo hoor je ze niet vaak. Maar de fuzzy gitaren vliegen je om je oren en daarover is nog maar net de leadzanger te horen. Wat dat betreft is Toothless Coal zo shoegaze als maar kan. Nothing is niet nieuw. De band maakt al lawaai sinds 2012 en heeft zeven albums gemaakt. In april doen ze wat optredens in de UK maar dichter bij dan dat komen ze niet.

DEADLETTER – It Comes Creeping

 It Comes Creeping van DEADLETTER is een sombere, serieuze song die wat sfeer betreft wel doet denken aan de de donkere new wave van bands als Heaven 17.

Maar dan zonder synths en met sax. De Britse postpunkband hebben we tot dusver toch al niet kunnen betrappen op enig optimisme, maar It Comes Creeping is zelfs voor hun doen erg duister. Maar dus ook wel weer erg goed. Wat er precies aan komt sluipen verschilt per persoon volgens zanger Zac Lawrence, maar maak je borst maar nat. Wat dat betreft voelt DEADLETTER de tijdsgeest goed aan. Album, Existence Is Bliss komt eind februari.

Optredens: 26 maart Paradiso, 27 Vera, + Paaspop begin april.

NANANA – Before I Leave

Mocht het songfestival doorgaan dit jaar dan zou Hongarije er goed aan doen om NANANA af te vaardigen met Before I Leave.

Niet alleen omdat de band een songfestivalfähige naam heeft, maar vooral omdat NANANA met boegbeeld Lotti Timari een talent in huis heeft van internationale allure. De nieuwe Breekijzer is dus best wel poppy. Net zo als Måneskin dat is. NANANA deelt zich zelf in bij de postpunk stroming, maar feitelijk het is klassieke hardrock wat ze produceren. Europe, die richting of beter Eastern Europe. Er zit namelijk iets in Lotti’s stem dat doet denken aan poesta’s en paprika’s. Before I Leave is een sterk liedje dat ijzersterk wordt vormgegeven. Vooral tegen het einde als Lotti haar heftige emoties kracht bijzet met een serie welgemikte gilletje slaan de pleziermeters ver uit. En, niet onbelangrijk Before I Leave is ook niet hun enige goede liedje.