Category: De IJsbreker

Voka Gentle – Battle Sequence (I’m Atomic) 

Alleen bij de meest oplettende luisteraar zal er een belletje rinkelen bij het horen van de naam de naam Voka Gentle. We hebben namelijk nog maar twee nummers van het trio uit Londen gedraaid en dan ook nog met mondjesmaat.

Het is namelijk niet de makkelijkst muziek die William J Stokes en tweeling Ellie en Imogen Mason maken. De nieuwe single van Voka Gentle is misschien nog wel moeilijker dan die twee voorgangers, maar ook beter. Battle Squence, de titel zegt het al zou zich prima lenen als soundtrack voor een game waarin drommen  aliens of zombies op afstand moeten worden gehouden. Over een nerveuze elektronische beat zingt een van de zusjes op standje cool.  Op de achtergrond hoor je het aanzwellende geluid van de apocalyps.

Is het dance, is het art, is it it a plane? Het is een superplaat! Album 3 van Voka Gentle heet Domestic Bliss en is vanaf 6 februari overal te beluisteren.

MOULD – Float

Een nieuw jaar, een nieuwe naam. MOULD* is een twee jaar en twee EP’s oude band uit Bristol. Ze komen dus nog maar net lijken.

Maar dat zou je niet zeggen als je nieuwe single Float hoort. De debuutsingle van wat het eerste album van het trio moet gaan worden is een donker getinte rocksong met meerstemmige zang en mooi samenspel van bas en gitaar. Oudere releases leverden dat MOULD het noise-punk etiket op. Float is anders, minder opgewonden, minder schreeuwerig, maar niet minder energiek of indringend. De MOULD mannen zijn gewoon gegroeid, beter geworden in wat ze doen, een kwestie van instrumentbeheersing ook. Dat MOULD op het podium kan waarmaken wat ze op plaat beloven laat de live in de studio versie van Float horen die ook onlangs is uitgekomen. Kortom een band om in de smiezen te houden.

*niet te verwarren met Bob Mould ex Hüsker Dü.

Remember Sports – Cut Fruit

Maar de zelfopgelegde pauze van vijf jaar heeft Remember Sports (v/h Sports) hoorbaar goed gedaan.

Het is moeilijk je vinger precies te leggen op wat er nou precies is veranderd, maar het zal een gevalletje zijn van oefening die kunst baart  De sound ansich is niet echt anders. Remember Sports rockt naar voorbeeld van Pixies en Dinosaur Jr. Grofkorrelig en vol vuur. Middelpunt van de band is Carmen Perry, zij zingt en schrijft de songs en kan heerlijk schreeuwen zoals ze doet aan het slot van Cut Fruit. De single is afkomstig van het nieuwe album van de band uit Philadelphia, dat The Refrigerator heet en eind deze maand uitkomt.

Dove Ellis – Pale Song

Mocht je in Groningen zijn tijdens ESNS probeer dan binnen te wurmen bij het optreden van Dove Ellis, een opkomende ster uit Ierland.

22 is hij pas, maar klinkt alsof hij er al een heel leven op heeft zitten. Typisch Iers dus, maar niet op de traditionele manier. Dove Ellis is een singer-songwriter met de nadruk op singer. Niet dat zijn songs niet bijzonder zijn, maar het zijn zijn stem en zangkunst die de meeste indruk maken. Dove doet denken aan Jeff Buckley, maar ook aan Thom Yorke en zelfs wel aan Cameron Winter. Ook muzikaal beweegt hij zich binnen deze driehoek. Dwz dat zijn songs persoonsgebonden zijn en zich dus niet makkelijk laten coveren. Dove’s debuutalbum heet Blizzard en is begin december uitgekomen.

Cameron Winter – Love Takes Miles  

Het is en blijft een vreemd fenomeen die popmuziek. Een artiest die we een jaar geleden nog te moeilijk c.q. ongemakkelijk vonden gaan we nu extra vaak draaien. Wat er veranderd is?

Niet de onconventionele – je moet er van houden- zangstijl van Cameron Winter, want over hem hebben we het. Wel zijn status en ook zal er zeker sprake zijn van gewenning. Die gewenning kwam via Geese, de band die Cameron alweer 9 jaar en 3 albums voorzit. Geese maakte met Getting Killed hét alternatieve rockalbum van 2025. In het kielzog daarvan is ook de belangstelling en waardering voor Winter’s solowerk gegroeid. In de V.S. viel het Heavy Metal album meteen in goede aarde. Hier viel de plaat een beetje tussen de wal en het schip. De release was namelijk begin december 2024. Dan zijn de jaarlijstjes al ingeleverd, hoor je bij ons de Snob 2000 en elders oldies of kerstliedjes.

Kamp Winter heeft recent een nieuwe clip online gezet van Love Takes Miles, het meest gestreamde nummer van Heavy Metal. Waarschijnlijk willen ze het ijzer smeden terwijl het heet is. Winter heeft net een spectaculair succesvolle solotour afgesloten en Getting Killed duikt op in alle jaarlijstjes. Het gezegde ‘beter laat dan nooit’ indachtig roepen we Love Takes Miles alsnog uit tot IJsbreker!

Robber Robber – Talkback

Het duurt maar twee minuten, maar er gebeurt van alles in Talkback, de nieuwe single annex IJsbreker van Robber Robber.

Genre-technisch zal Robber Robber vast onder de postpunk vallen, maar de band heeft een eigen, enigszins excentrieke opvatting van het genre, die ver verwijderd is van de nieuwe noiserock en die varianten waarin gepraat wordt ipv gezongen. Het tempo van Talkback ligt hoog, toch wordt er niet gejaagd. De zangeres laat zich door niets of niemand van haar à propos brengen. Ook niet door de plotselinge break die niet had misstaan in een nummer van een math-rockband. Ondertussen speelt de gitarist een solo dwars door het hele nummer heen. Zoals gezegd, een raar maar vooral bijzonder plaatje en zo hebben we ze graag.

Hen Ogledd – Scales will fall

De band, kunstenaarscollectief eigenlijk heet Hen Ogledd. Dat is de oude Bretonse (Keltische) naam voor de grensstreek tussen Noord Engeland en Schotland. Begin volgend jaar verschijnt het derde album van de band die de term Britpop (Britton pop?) een geheel nieuwe inhoud geeft.

Dat dat een bijzondere plaat gaat worden kan bijna niet anders. De eerste single van het album had niet misstaan op de soundtrack van Vikings of een andere tv serie die zich afspeelt in de vroege middeleeuwen. Met zijn rituele ritme, primitieve begeleiding en sjamanistische samenzang heeft Scales will fall iets mystieks, iets mythisch zelfs. Alsof het nummer al honderden jaren oud is. De half rappende zangeres (bard rap noemen ze het zelf) en de avantgardistische trompetsolo die halverwege het 8 minuten durende nummer opduikt zullen niet iedereen kunnen bekoren, maar dat is dan hun probleem. Een bijzonderder en ook misschien wel beter en in ieder geval intrigerender nummer dan Scales will fall ga je dit jaar niet meer horen. En misschien volgend jaar ook niet. Behalve dan op Discombobulated (20/2) dat derde album van Hen Ogledd.

The Lemon Twigs – I’ve Got A Broken Heart

Het IJsbreker keurmerk reserveren we meestal voor acts die aan het begin van hun carrière staan. Ook al zijn The Lemon Twigs niet zo succesvol als je misschien zou denken (krap 100k streamers p/m maar op Spotify), een beginnende band kun je ze toch niet noemen.

Toch hebben de wijze heren (kuch kuch) van de muziekredactie besloten om de nieuwe single van de broertjes uit te roepen tot nieuwe IJsbreker. Om The Lemon Twigs verder vooruit te helpen in de vaart der muzikale volkeren, maar vooral omdat nieuwe single I’ve Got A Broken Heart zo’n aanstekelijk liedje is. Het is overigens niet de eerste keer dat we de gebroeders D’Addario op het Pinguin schild hijsen. Negen jaar geleden hadden ze een IJsbreker met These Words, een track van hun debuutalbum.

De nieuwe single van de Twins klinkt als The Beatles zouden hebben geklonken als hun wieg niet in Liverpool maar in L.A had gestaan. Power pop meets sunshine pop, een onweerstaanbare combinatie. Daarnaast is het enthousiasme waarmee Brian en Michael spelen en zingen bijna besmettelijk. De b-kant mag er trouwens ook zijn. Voor de fans dus van The Beatles, The Byrds, The Beach Boys, The Mama’s & Papa’s & Yorick van Norden.

Man/Woman/Chainsaw – Only Girl 

Graag stellen we je voor aan Man/Woman/Chainsaw, een zeskoppige art-rockband uit Londen.

Dat klinkt misschien een beetje hoogdravend, art-rockband, maar in de praktijk valt dat reuze mee. De nieuwe single van Man/Woman/Chainsaw, dat uit vier vrouwen en twee mannen bestaat, is een uitbundig meezingliedje vol positieve energie en een vrolijke viool. Een band met een viool die niet uit Ierland komt en geen folk speelt? Dat hebben we sinds de jaren zeventig niet meer gehoord!

De eerlijkheid gebied te zeggen dat Only Girls niet helemaal representatief is voor wat de band doorgaans doet, of eigenlijk helemaal niet, maar een kniesoor etc. Een one-hit-wonder lijkt Man/Woman/Chainsaw ook niet te worden. De band is net getekend door Fiction Records dat met paradepaardjes als The Cure, St Vincent en The Horrors wel een naam heeft om op te houden. Een opbeurend nummer van een potentieel interessante band. Precies wat de dokter voorschrijft om het regenseizoen ongeschonden door te komen.

Fit – Little Something 

‘Roll over Tramhaus and tell Marathon the news!’ Met nieuwe single Little Something dient het Utrechtse Fit zich aan als kandidaat voor de titel Beste Noise-rockband van de Lage Landen.

Voordat er een fitty ontstaat, de bands delen een producer (Daan Duurland) dus staan waarschijnlijk op goede voet met elkander. Grote kans ook dat ze elkaar nog wel gaan tegenkomen komend festivalseizoen. Maar dat is nog toekomstmuziek. Little Someting is de eerste release van Fit onder de vlag van een nieuw label. Dat had zich geen betere start kunnen wensen dan deze enthousiaste en enthousiasmerende knaller.

Little Something heeft de kruidige mix van stijlen (pop/rock/punk/hip hop & een wolkje shoegaze) die eerdere releases typeerden, maar de doseringen zijn beter uitgekiend zodat de smaakbeleving net even wat subtieler is. Ook de opnamekwaliteit is opgeschroefd. De individuele chops van de vijf muzikanten komen daardoor net even wat beter uit de verf. Helemaal niks te klagen dan? Natuurlijk wel! 2 en 1/2 minuut is wel een beetje kort, mannen.

Fit – Live

14 november – Podium Victorie, Alkmaar
15 november – Patronaat, Haarlem
16 november – Boedijn, Haarlem
20 november – Klup De dag, Zwolle
22 november – Café St. Louis, Hengelo
28 november – Kroepoekfabriek, Vlaardingen (support Sterling Press)
29 november – Melkweg, Amsterdam (Popronde eindshow)
19 maart – De Helling, Utrecht (FitFest)