Category: Nieuwe Muziek

Rolling Blackouts Coastal Fever – Falling Thunder

Om maar meteen antwoord te geven op de prangende vraag, is de nieuwe single van Rolling Blackouts Coastal Fever beter dan ‘French Press’? Helaas ook Falling Thunder haalt niet het niveau van onze eerste kennismaking met de band uit Melbourne.

Maar hij is wel weer erg goed! Bands zouden eens moeten overwegen hun beste nummer er niet gelijk uit te gooien, maar even te bewaren. Dat is natuurlijk moeilijk, want trots en zo. En ook een dilemma. Je wilt immers meteen goed voor de dag komen, maar wel het overwegen waard. Het gevaar dreigt anders een one hit wonder te worden.

Dat is gelukkig niet gebeurd met Rolling Blackouts Coastal Fever. Falling Thunder is het derde en waarschijnlijk laatste nummer dat uitkomt voor de release van het nieuwe album, ‘Sideways To New Italy’, dat op 5 juni uitkomt. Eerder verschenen ‘Cars In Space’ en ‘She’s There’.

Falling Thunder is misschien wel het meest poppy nummer van de Australische band tot nu toe. Het meerstemmig gezongen refrein is zonnig en onbekommerd en beslist hitgevoelig. Maar hoe mooi ze ook zingen bij RBCF, het gaat uiteindelijk om de gitaren. Ze hebben er niet voor niks drie. Nou dat zit wel snor, de gitaristen drukken van meet af aan hun stempel op het nummer en steken ook daarna nog regelmatig de kop op voor breaks en solo’s. Falling Thunder mag dan wel geen nieuwe ‘French Press’ zijn, het nummer belicht wel een kant van RTBC die we nog niet kenden. En dat is ook winst.

Aluna – Body Pump

Aluna maakt haar opwachting als soloartiest met de release van haar debuutsingle Body Pump, afkomstig van haar debuutalbum dat aanstaande is. Het grote publiek kent haar als frontvrouw van AlunaGeorge, het Britse duo dat grote successen behaalde. Na het uitbrengen van de laatste plaat in samenwerking met George Reid, begon de veelgeprezen zangeres en songwriter in de luwte met het schrijven van haar eigen nummers. In 2019 werd Aluna voor het eerst moeder en bereidde ze zich voor om haar succesvolle verleden te omarmen met dit nieuwe project.

Girls Skin – Forever & Always

Forever & Always van Girls Skin is zo’n song die zijn geheimen pas na een paar draaibeurten prijs geeft. Maar -zoals het gezegde luidt- dan heb je ook wat.

Girls Skin is een vier man en drie vrouw sterke band onder aanvoering van Sid Simons. Hij is de auteur van de songs, die de band opnam in de slaapkamer van zijn appartement in Brooklyn.

De band bracht onlangs hun eerste album uit met de mysterieuze titel, Shade Is On The Other Side.  Forever & Always doet dienst als loktrack en vervult die functie met verve. Het dominante instrument op de slepende ballad is een viool. Dat geeft het nummer een country kleur, die vervaagt echter als tegen het eind een elektrische gitaar de leiding over neemt. Verder valt drukt een (meer)stemmig koor zijn stempel op de productie. Voor de verandering is de single representatief voor het album dat is gevuld met gelijksoortige verzorgde rocksongs met folky signatuur. Nummers die net als de single per luisterbeurt aan waarde winnen.

Hinds – Just Like Kids (Miau)

De vier meiden achter de populaire Spaanse indie/garage band HINDS beleefden met hun debuutalbum Leave Me Alone uit 2016 een vliegende start op internationaal niveau. Het succes kreeg een onverminderd vervolg met I Don’t Run (2018). En nu ligt de derde langspeler The Prettiest Curse klaar om met de wereld te worden gedeeld.

Op alle drie de platen hoor je een duidelijke ontwikkeling in hun sound. Klonken ze ten tijde van hun debuut nog als een charmante en onbevangen ‘rammelrock band’, inmiddels is van een lo-fi geluid geen sprake meer. Gelukkig is de karaktervolle muziek wel gebleven, en klinkt HINDS toch nog gewoon HINDS.

Vanwege de Covid-19 crisis is de release van The Prettiest Curse verschoven naar 5 juni. De eerste reacties op de plaat zijn echter al binnen:

“The Prettiest Curse is an evolution. It is striking, complex, uncompromising indie-pop” – Loud and Quiet

 

“While the Madrid band’s third album does have a new sheen of sophistication and ambition, it remains full of buoyant, ballooning pop songs and slumber-party attitude – Q

 

“A band positively thriving” – Dork
“The Prettiest Curse is their finest work to date” – The Skinny

Vorige week heeft HINDS hun nieuwste single Just Like Kids (Miau) uitgebracht.

Joesef – The Sun Is Up Forever

Afgelopen vrijdag kwam Joesef’s nieuwe single uit genaamd “The Sun is Up Forever”. Een heerlijk indie-pop nummer waarin Joesef je meeneemt in een dromerige wereld met fijne gitaren en zijn prachtige stem. Het nummer is geschreven, opgenomen en geproduceerd door Joesef zelf. De nieuwe single is de opvolger van zijn vorige single “Think That I Don’t Need Your Love”. Joesef over zijn nieuwe single: “I wrote this song about a month ago after talking to my mum about how relationships affect you in every corner of your life, right down to the way you carry yourself.” He continues, “My dad was a bit of a bastard to her and us, and she said it’s something that never really leaves her, but after 20 years shes learned to let go of the grief a little. It’s from her perspective, and mine. It’s about leaving a dark part of your life behind you. This tune is for her.”

MaPuches – I Am Somewhere

Mapuches is een studioproject van voormalig Absynthe Minded violist Renaud Ghilbert. In 2016 verscheen er een eerste single van de band uit Gent, een jaar later een debuut EP. En nu dus eindelijk een vervolg.

Het Mapuches van toen is niet meer het MaPuches van nu. De belangrijkste verandering is de komst van een nieuwe zangeres. Helena Casella heet de coole sirene die de luisteraar op I Am Somewhere meelokt naar een magisch realistisch muzieklandschap waarin we echo’s horen van Portishead en Ennio Morricone. Je zou van ‘spaghetti trip hop’ kunnen spreken als dat niet zo lullig zou klinken. Daarom houden we het voorlopig even op ‘ogen dicht dansmuziek’.

Het heeft er alle schijn van dat er dit keer geen gat van vier jaar zal vallen tussen de releases van MaPuches. I Am Somewhere is de veelbelovende titeltrack van een album dat nog dit jaar zou moeten verschijnen.

Gus Dapperton – First Aid

Gus Dapperton is de man van het rare haar en niet minder vreemde liedjes als Prune You Talk Funny en My Favorite Fish. Daarnaast wisselt hij van stijl als een toneelspeler van kostuum. Zijn excentriciteit heeft zijn carrière allerminst gehinderd. Vrijwel al zijn singles hebben een miljoenen publiek gevonden. Toch is het goed om hem een keer in aller ernst te horen.

Zo straight als First Aid hebben we Gus Dapperton namelijk nog niet eerder gehoord. Een traditionele singer-songwriter zal de 23 jarige Brendan Rice uit Warwick, New York niet snel worden. Maar vanaf het intro op akoestische gitaar is het duidelijk dat hij dit keer op standje serieus staat.

Wilde Dapperton op oudere singles nog wel eens lijzig klinken. Op First Aid verheft hij  zijn stem als ware hij John Lennon. De tekst loopt ook in de pas met de muziek, of andersom eigenlijk. First Aid is een lied over eenzaamheid, maar ook een cryptisch verwoorde liefdesverklaring aan zijn zus Amadelle. Zonder haar zou hij het namelijk niet rooien. Ook muzikaal niet. Amadelle is zijn steun en toeverlaat. ook muzikaal. Op First Aid is ze te horen als tweede stem tijdens de refreinen.

First Aid is de eerste single van het tweede album van de Dappertons, een plaat die wel eens heel anders zou kunnen uitpakken dan het debuut.

Waltzburg – Cleo

Waltzburg, de op één na beste band uit Nimma maakt zijn faam weer helemaal waar met de zoveelste topsingle op rij. Met Cleo legt de band o.l.v. Menno Krivokuya de basis voor een nieuwe EP, die eind dit jaar zou moeten verschijnen. Dat duurt dus nog wel even. Dat is echter geen probleem zolang de tijd wordt gevuld met sterk nieuw werk als Cleo.

De nieuwe single heeft ondanks het vlotte tempo, een lekker landerige, bijna slacker achtige sfeer. In een interview zegt Menno dat de band tijdens de opname veel naar Tom Petty heeft geluisterd. Dat is niet echt te horen. Cleo klinkt meer als Mac DeMarco met peper in zijn reet. De zang is als vanouds trefzeker net als de subtiele dubbelingen van Nicole Jansen. Maar de show wordt dit keer gestolen door gitarist Jesse Smits die tekent voor het opwindende slot van Cleo.