Porridge Radio – Circling

Porridge Radio is een naam die je nog vaak gaat horen de komende jaren. Dat is de schuld van Dana Margolin, een frontvrouw die meteen de aandacht grijpt en niet meer loslaat. Porridge Radio is Brits, typsch Brits ook wel al was het maar door het accent van Dana.

De band maakt geen makkelijke muziek, de songs volgen een eigen logica, de gitaren zijn er niet om te behagen, de beats niet om op te dansen. Alles staat in dienst van Dana’s bevlogen en bij tijd en wijle ook bezeten zang.

Circling is een van de minder gespannen tracks van Every Bad, het nieuwe, tweede album van Porridge Radio. Maar tegen het einde wordt Dana toch weer onrustig.

Porridge Radio is een oorspronkelijke band, hun muziek roept best associaties op – met Siouxie bijvoorbeeld, Bowie of Courtney Barnett- maar is toch vooral een weerslag van een bijzonder mens.  Iemand die iets te zeggen heeft en ook nog eens weet hoe.

Concert: 6 mei Paradiso, Amsterdam.

mxmtoon – quiet motions

Een ukelele, een Youtube-account en stiekeme opnamesessies vanuit haar slaapkamer. Zo begon het DIY sprookje van de 19-jarige Amerikaanse singer-songwriter Maia. Onder de naam mxmtoon plaatste Maia video’s van akoestische covers en eigen nummers. Niemand van haar familie en vrienden die ervan wist, totdat ze opeens werd opgepikt door een keur aan toonaangevende muziekblogs. En toen ging het snel. Inmiddels is ze een album rijker, honderden miljoenen streams verder en heeft ze recent een uitverkochte tour in de VS en Canada achter de rug. Tijd dus om de Atlantische Oceaan over te steken en ook neer te strijken in Nederland. Om precies te zijn in Rotterdam op het Motel Mozaique Festival waar ze op 17 april te zien zal zijn. (als dat door gaat….)

Lewsberg – At Lunch

Op vrijdag 27 maart verschijnt het tweede album van Lewsberg, met de toevallig toepasselijke titel ‘In This House’. Vandaag presenteert de band ‘At Lunch’, na eerdere singles ‘Cold Light of Day’ en ‘From Never to Once’ het derde en laatste voorproefje voor de plaat. De video bij ‘At Lunch’ toont een alledaags tafereel dat in korte tijd helemaal niet zo vanzelfsprekend is gebleken.

Wat wel vanzelfsprekend is, is dat Lewsberg een groot deel van de releasetour heeft moeten uitstellen. Alleen het optreden in Rotown op 25 april en de Franse tour begin mei zijn nog niet afgelast, maar wellicht is dat slechts een kwestie van tijd. De shows worden naar alle waarschijnlijkheid in september ingehaald.

Habibi – Angel Eyes

Weinig songs hebben zo veel stof doen opwaaien als Come My Habibi van het New Yorkse vrouwenkwartet Habibi. Inmiddels hebben veel initiële tegenstanders hun verzet opgegeven. Een aantal heeft zelfs schoorvoetend bekend het toch wel een goed nummer te vinden.

Tijd dus voor een opvolger. Angel Eyes is veel minder controversieel, want een stuk conventioneler dan Come My Habibi. Domineerden in dat nummer de Arabische invloeden in Angel Eyes zoeken de dames het dichter bij huis. Bij de girlgroup traditie van begin jaren zestig toen meidengroepen als The Shangri-las, The Ronettes en The Crystals het Amerikaanse popbeeld bepaalden. Angel Eyes heeft die typische New Yorkse cool die ook zo typerend was voor bands als The Velvet Underground, The Ramones en Blondie.

Angel Eyes moet het meer van sfeer hebben dan van tekst of melodie, maar eenmaal ingedaald zal het nummer regelmatig onaangekondigd in je hoofd opborrelen. Angel Eyes staat samen met Come My Habibi op Anywhere But Here, het tweede album van Rahill, Lenaya, Erin, Karen en Leah. 

Palaye Royale – Lonely

Palaye Royale had to cut their EU short sadly, but they still had good news to make up for it. New album “The Bastards” is coming out before the summer, and they’ve launched it with new track “Lonely”, a haunting piece to make listeners slow dance (alone). Check it out!

Adrenalin-fueled, Rock n’ roll circus and recent JUNO nominees, PALAYE ROYALE, have today announced the long-awaited release date for their highly anticipated new album, “THE BASTARDS”. The band’s third studio album will be released on Sumerian Records on May 29th.
The band have also released a brand new track from the upcoming album today, titled “Lonely”. The track features some of the most honest and heartbreaking lyrics ever written by frontman Remington Leith and the accompanying music video, which he also directed, is a perfect reflection of the difficult and deeply personal topics addressed by the song of childhood abandonment, mental health issues and drug use. Speaking on the track, Remington says: “‘Lonely’ is about the mental and physical abuse I endured as a child. Growing up, I went through so much shit and at points felt so low I couldn’t see a way out. It has effected me deeply throughout my life but I want the world to know that no matter what you’re going through, if I can make it out on the other side, so can you”.
PALAYE ROYALE have been teasing their 3rd studio album, “THE BASTARDS” since last yearSurrounded by a utopian world created by the band, “THE BASTARDS” is set in a place that is a reflection of their own lives, but in a mythological sense. Speaking on this special world he and his brothers have created, Emerson Barrett adds: “It takes place around the island of Obsidian and it’s set in 1888. In short, it’s a world that started off with intentions where the island encouraged free thinkers and artists to exist and, as everything does in life, eventually it becomes this political power and evil toxicity that comes with everything. To remain a true individual in the society, you must wear a gas mask”.
Musically, the album is an enormous step-up for the band. It is, in turn, dark, lush, angry, vulnerable, caustic and warm. From the grandiose Bond-theme-esque “Tonight Is The Night I Die”, to the darkly jarring “Anxiety”, from the quietly heartbreaking refrain of “Lonely” and the massive fuzzed up, distorted guitars of “Nightmares (Coming Down)”, “THE BASTARDS” demonstrates just how far the band have expanded their writing and musical dexterity, rounding out their already accomplished arson with flourishes of electronics, metal beat-downs, drum n bass beats and haunting string arrangements.
 There are singles on the album, luminous highlights, but it’s also a piece of work that works beautifully when listened to as a whole. That, despite the fact that it was recorded in a variety of locations. Speaking on the recording of “THE BASTARDS”, Sebastian Danzig states: “We rented an AirBnB in Joshua Tree, one in London, and we kept on going in little areas and writing new sections of the album. It’s crazy – we thought the album was done in March of last year, and we did the heavy stuff in Joshua Tree. We wrote ‘Little Bastards’ a week before the album was supposed to be mixed and mastered”.
 Lyrically, the album addresses a number of important issues, prevalent to today’s youth – struggles with mental health, the gun violence epidemic, substance use as a means to escape a difficult reality and parental abandonment all play a part in the album’s rich lyrical tapestry. Speaking on the band’s refreshingly honest and open approach to writing on the new album, Remington adds: “We need a little honesty and a little truth. The world is getting so tainted by everyone trying to be so fucking perfect and so goddamn PG and trying to walk this line of not trying to offend anyone. People need to be themselves, just for 20 minutes at least.”

 

In short, “THE BASTARDS” is an album that demands your attention.The world needs Palaye Royale right now and Palaye Royale have delivered in spades.

Donna Blue – Paradis

De scheidslijn tussen plagiaat en pastiche is flinterdun, maar Donna Blue blijft aan de goede kant met Paradis, hun onverbloemde ode aan Serge Gainsbourg en Jane Birkin.

Danique van Kesteren praat-zucht-zingt-verleidt in het Frans op een door partner in crime passionel Bart van Dalen opgemaakt zacht funky bed van bas, gitaar en orgel. Je kunt dansen op Paradis, maar alleen heel close.

Paradis staat op een nieuwe EP van Donna Blue, Inbetween, samen met nog vier andere zeer geslaagde vluchtpogingen uit deze woelige wereld.

De Staat onthult indrukwekkende video voor single Phoenix!

De Staat is alom bekend om zijn magistrale videoclips en vanaf vandaag voegen ze opnieuw een meesterwerk toe aan dat lijstje. Kijk hier naar Phoenix, IJsbreker vorig jaar.

Phoenix ging in première in de bioscopen van Rotterdam en Nijmegen vorige week, tijdens de filmavonden met De Staat. Daarin ging Eric Corton het gesprek aan met Torre Florim, de band en een aantal regisseurs over het tot stand komen van oude en meer recente clips.

De video van Phoenix werd geregisseerd door BLACKMETALDEATH (Floris Kingma) waarmee de band eerder samenwerkte voor de videoclip van hun nummer Round.

Torre Florim: ”De video is een metafoor voor de opwarming van de aarde en is zeker een duistere dystopische blik op de toekomst. Vlak voordat we de video gingen draaien barstten er extreme bosbranden los in Californië en in Australië, dus het voelt heel erg relevant. Misschien is die duistere toekomst dichterbij dan je denkt.”

BLACKMETALDEATH: ”Well, look at it from the positive side. We managed to conquer a planet and are about to destroy it. How cool is that!”

Phoenix staat op het album Bubble Gum, dat vorig jaar uitkwam. De Staat kondigde vorige week het concert In The Round II aan, op 17 oktober in Ahoy RTM. Festivaldata kan je vinden op hun website.

De Nederlandse alternatieve rockband De Staat timmert al aan de weg sinds 2009. Voorbije zomer waren ze headliner op Lowlands, waar ze gevraagd werden om The Prodigy te vervangen. In 2017 stond De Staat in het voorprogramma van The Rolling Stones in een uitverkochte Johan Cruijff ArenA. Het jaar ervoor, in 2016, deden ze 21 shows als voorprogramma van Muse. Komende zomer zijn ze special guest bij Editors, in Zuiderpark, Den Haag.

Woods – Where Do You Go When You Dream

Eigenlijk zou het groot nieuws moeten zijn dat er een nieuwe album van Woods in aantocht is. De band uit Brooklyn strooit al twee decennia met prachtig mooie melodieuze luisterliedjes. Songs met een folky inslag en  psychedelische trekjes.

De eerste single van het nieuwe album, Where Do You Go When You Dream is Woods op zijn fijnst, een elegante melodie die zich niet opdringt, maar toch in je hoofd blijft hangen. De bescheiden productie wordt gedragen door zachte keyboards en telt zelfs een solo van een instrument dat wel eens een melotron zou kunnen zijn. Ook zanger Jeremy Earl en zijn ongeforceerde kopstem steken weer in topvorm. Toch valt de band niet in herhaling en dat is knap als je al twintig jaar bezig bent.

Ondanks de consequente kwaliteit van hun hun releases en hun direct herkenbare eigen geluid is Woods nooit echt doorgebroken. Dat Kevin Morby, tot 2013 bassist van Woods zijn oude maten qua bekendheid voorbij lijkt te streven is dan ook een beetje de omgekeerde wereld.

Strange To Explain, het elfde album van Woods verschijnt op 22 mei.

Khruangbin & Leon Bridges – Texas Sun

Khruangbin stond afgelopen december twee keer in een afgeladen Paradiso. Het tekent de populariteit van het Texaanse trio en hun exotische mix van Aziatische psychedelica, Westerse rock een Italiaanse filmmuziek.

Met de release van hun nieuwe single Texas Sun is er een smaakje bij gekomen, onvervalste soul. Texas Sun is het titelnummer van een nieuwe EP die Khruangbin heeft opgenomen met Leon BridgesBridges is een hoog gewaardeerde neo-soul zanger die doorgaans muziek maakt die beter past op ons funky neefje Pinguin Grooves dan hier op indie. Maar een cowboyhoed staat hem uitstekend en opent nieuwe deuren.  

Texas Sun is een zorgeloos nummer dat maakt dat je je ergens op de veranda van een ranch in Texas waant, niet ver van de Rio Grande. Het Mexicaanse bier staat koud. De zon gaat onder en de geur van BBQ vult de lucht. Wat wil een hombre nog meer?

The Whitest Boy Alive – Serious

En toen was er plots een nieuwe single van The Whitest Boy Alive. Na elf jaar vond het Noorse popfenomeen Erlend Øye het blijkbaar weer eens tijd om  het Noors- Duitse kwartet nieuw leven in te blazen. Dat mag een verrassing heten, want eigenlijk was de band in 2014 officieel overleden verklaard. Maar het bloed kruipt etc.  Vorig jaar had het combo al een aantal optredens verzorgd in Zuid Amerika. Ook waren ze te zien op Roskilde. De nieuwe single komt dus niet helemaal uit de lucht vallen.

Wat opvalt aan comeback single Serious is dat er niks nieuws onder de zon is.  Serious sluit naadloos aan bij het oude werk van de band. Net als Burning en 1517 is Serious is een onopdringerige kamerpopsong. De onderscheidende elementen zijn een jazzy piano en een karaktervolle synth-solo. De zang van Øye is als vanouds weer heerlijk (l)ijzig. De erfenis van The Whitest Boy Alive tot dusver bestaat slechts uit een tweetal albums een derde is dan ook meer dan welkom.