Category: Nieuwe Muziek

Chaz Bubdick Meets The Mattson 2 het klinkt een beetje als de titel van een slechte pornofilm, maar is de naam van een nieuw samenwerkingsverband van ..inderdaad Chad Bubwick en The Mattson 2. Om met die laatste te beginnen, The Mattson 2 zijn Jonathan en Jared Mattson, een eeneiige tweeling uit San Diego, die enig aanzien genieten in de jazzwereld. Jonathan is een hoogbegaafde gitarist, zijn broer is net zo goed, maar dan op de drums. De stijl van de Mattson 2 is een mix van sixties surf en seventies fusion a.k.a. jazzrock (denk Dick Dale meets Weather Report). Chaz Bubdick is de echte naam van Toro Y Moi, een man die furore maakte met experimentele maar behapbare elektronica. De combi van de digitale en analoge stijlen werkt als een tierelier. Star Stuff is een psychedelische jam met een sterk seventies gevoel dat nog eens wordt versterkt door de sfeervolle clip. Ook Chaz en de broertje waren blijkbaar blij met het resultaat, want ze hebben een compleet album opgenomen dat eind maart uitkomt. Helemaal mooi zou het zijn als het collectief deze zomer hun gezicht laat zien BKS, DTRM, LL, NSJ maakt niet uit, ze passen overal.

Pond is een satellietband van Tame Impala en dat kan je horen. Net als het succesvolle moederschip maakt de club van Nick Allbrook muziek onder invloed. Of de muzikanten daadwerkelijk wappie zijn tijdens de opnamen staat te bezien, daarvoor klinken de songs te gedisciplineerd en de ideeën te uitgewerkt, maar dat er in de voorbereidende fase aan geestverruiming wordt gedaan is een ding dat zeker is. Pond en Tame Impala bestaan vreedzaam naast elkaar, beide bands maken gebruik van de muzikantenpool van Perth, maar coördineren hun activiteiten. Het is dus niet toevallig dat Pond met een nieuw album komt als Tame Impala klaar is met het promoten van hun Currents album. Hoewel je nooit nooit moet zeggen in de popmuziek is de kans klein dat Pond ooit de status van Tame Impala zal bereiken. Aan de andere kant is Sweep Me Of My Feet wel een van de ‘normaalste’ songs van Pond en leek Tame Impala ook voorbestemd voor een bestaan in de marge en zie hoe dat is uitgepakt. Ergens in maart volgt het album, Pond 5 gaat The Weather heten en wordt gevolgd door een tournee die de band in juni in Europa zal brengen. Er zijn nog geen NL data bekend.

Als je een buitenaardse bezoeker moet uitleggen wat rock ‘n’ roll is kan je iets van Chuck Berry of The Stones laten horen, maar je kunt ook de nieuwe single van Strand Of Oaks opzetten. Van aftrap tot eindsignaal rocken de mannen alsof het lot van wereld van hen afhangt. Dankzij een paar strategisch ingezette gitaren, een niet aflatende drummer en de bezielde leiding van Tim Showlater lukt het ze om het gevaar af te wenden, maar spanning alom. Rest of It is de tweede single van het vijfde album van Strand Of Oaks. De band uit Indiana is al even bezig, maar zag twee jaar geleden alle inspanningen beloond met internationaal succes. Het nummer waarmee Strand Of Oaks zich in de kijker speelde, is Goshen 97, een stevig rockend en in galm gedrenkte track, die als blauwdruk diende voor het nieuwe album. Dat album is vanaf volgende week al overal verkrijgbaar en zal waarschijnlijk in fysieke vorm te koop zijn wanneer de band op 5 maart a.s. een poging gaat wagen de grondvesten van Paradiso Noord eens lekker te laten schudden.

Wie zijn rock graag een beetje oppervlakkig en vrijblijvend heeft is bij Sorority Moise aan het verkeerde adres. De band uit Connecticut bracht eerder een EP uit die was opgedragen aan een vriend die net als zanger Cameron Boucher leed aan depressies, maar anders dan hij niet uit het dal heeft kunnen kruipen. De nieuwe single van Sorority Noise laat horen dat zanger-schrijver Cameron Boucher nog steeds weken heeft waarin het echt niet goed met hem gaat. Gelukkig heeft hij zijn band als eerste opvang, zijn muziek als uitlaatklep en zijn talent als uitweg. Sorority Noise is een gitaarband, hun sound is stevig maar niet hard, assertief maar niet agressief, energiek maar intelligent. Je zou Sorority Noise emo kunnen noemen, als die term niet zo’n slechte naam had. No Halo is de voorpost van album numero 3, You Are Not As_____As You Think, dat uit zal komen op 17 maart.

Lauren Ruth Ward is een rockmeisje dat haar geboortestad Baltimore inruilde voor L.A. om daar haar geluk te beproeven in de wondere wereld van de lichte muziek. Lauren heeft de facie en het figuur van een paalzangeres, maar dat is niet de weg die ze wil bewandelen. Ze heeft gekozen voor het alternatieve speelveld. Na een debuut EP in de traditionele singer-songwriter stijl heeft Laren Ruth haar gitaar nu ingeplugd en rockt ze naar hartenlust. Wat haar anders maakt dan alle andere jonge vrouwelijke rockers is haar stem, die is hees zonder dat het haar bereik beperkt. Voeg daar een opmerkelijke vibrato aan toe en een zangstijl, die suggereert dat ze is opgegroeid in een omgeving waar country koning was en je begrijpt dat we hier niet te maken hebben met een wannabe, maar met een echt talent. Het is allemaal nog zo pril voor miss Ward dat de informatie over haar summier is. Wat we weten is dat ze veel speelt met haar band en dat ze een … eh..opvallende clip heeft gemaakt. Wat we voorspellen is dat Make Love To Yourself waarschijnlijk niet het laatste is dat we van haar dit jaar zullen horen.