New Navy is niet meer, lang leve Islandis! New Navy was een Australische band die down under heel wat handen op elkaar kreeg met hun debuutsingle Zimbabwe. Dat was in 2011. Later werk haalde bij lange na niet het succes van de eersteling, dus trok men eerder dit jaar de stekker uit de band. De kern van New Navy hergroepeerde zich in Islandis, dat hoge ogen gooit met hun debuutsingle, Home. Was Zimbabwe een variant op een door Vampire Weekend bedacht thema, Home is een geslaagde bijdrage aan het dreampop fenomeen, zonnig en melancholiek tegelijk. Hopelijk blijft het niet bij Hope en zit er voor Islandis meer in dan één hit.
Category: Nieuwe Muziek
Julia Holter
Elke ochtend om 08:00 uur een fijne clip! Deze ochtend hebben we Julia Holter met Silhouette.
My Baby
Het is niet uit te sluiten dat My Baby niet alleen over voodoo zingt, maar het ook praktiseert. Het is schier onmogelijk om iemand te vinden die een concert heeft meegemaakt van het Amsterdamse trio die niet in de ban is geraakt. In Nieuw Zeeland, waar My Baby ook veel volgers heeft liepen concerten zelfs uit op orgies waar de concertgangers zich spontaan ontdeden van hun kleding. In Engeland werd My Baby geïntroduceerd door Seasick Steve, eveneens een man verdacht van occulte praktijken. Hoe anders is te verklaren dat hij op doorbrak op zijn 70ste met zijn duivelse muziek? Inmiddels hebben ook andere delen van de wereld hun oog op My Baby laten valen en zij op hen. Wie niet gelooft in sprookjes en spookverhalen moet zelf maar eens polshoogte gaan nemen. Dat kan makkelijk want My Baby speelt altijd en overal (waar halen ze toch die energie vandaan?) en is nu ook doorgedrongen tot onze playlist. Alle verzet is zinloos.
Marlon Williams
Elke ochtend om 8 uur een pittige clip! Hier hebben we Marlon Williams met Hello Miss Lonesome.
De Nieuw-Zeelandse Marlon Williams is al een gevestigde naam in zijn thuisland en gaat nu voor de rest van de wereld. De singer-songwriter maakt bescheiden nummers met een vleugje country en prachtige teksten. Zijn debuutalbum zal begin 2016 uitkomen en we hopen dat je tegen die tijd niet kan wachten op de release. Hij mocht de afgelopen London Calling aftrappen in de kleine zaal van Paradiso!
Interview: EL VY
Als ik het Amsterdamse hotel binnenloop, maakt ook Guus Meeuwis net zijn entree. Ben ik er soms ingeluisd en heb ik een interview met hem in plaats van EL VY? Misselijke grap zou dat zijn, maar gelukkig zitten Matt Berninger en Brent Knopf gewoon boven. Ook daar voel ik meteen argwaan opborrelen, vanwege een nogal opvallende draaiende camera. “Je komt niet in beeld hoor”, stelt Berninger me meteen gerust. “Dit is voor een clip die mijn broer voor ons gaat maken.”
Tekst LiveGuideNL | Tim Arets Foto’s Deirdre O’Callaghan
Het Lloyd Hotel is een toepasselijke plek voor een interview met dit nieuwe collectief. Op debuutalbum Return to the Moon staat met I’m the Man To Be namelijk een nummer waarop je een schoonmaker de kamer van Matt Berninger hoort binnenkomen en veel nummers werden in hotels geschreven. Vaak gebeurde dat onder invloed.
“Alcohol maakt schrijven niet per se makkelijker, maar wel leuker”, zegt de zanger terwijl Brent Knopf (bekend van indierockbands Menomena en Ramona Falls) drie glazen water inschenkt. “Voor mij is schrijven altijd een stressvol proces geweest. Ik had er nooit veel vertrouwen in. Ik ben nog steeds onzeker als ik schrijf, maar heb dat gevoel inmiddels omarmd. Ik maak me nu meer druk om het liedje; de woorden komen later wel.”
Om de onrust die het schrijven hem geeft een beetje in toom te houden, probeert de Amerikaan het zichzelf altijd zo comfortabel mogelijk te maken. “Dat is het handige aan een laptop: je kan opnemen waar en wanneer je maar wilt. GarageBand (de Apple-software waarmee je muziek kunt componeren, red.) heeft voor mij echt deuren geopend. Ik kan gewoon een wijntje erbij pakken, mijn laptop openklappen, een microfoon aansluiten en een eind weg zingen!”
Dat klinkt niet alleen simpel: dat is het blijkbaar ook. Toch zijn Matts teksten op Return to the Moon opvallend persoonlijk. “Ik heb er nooit moeite mee gehad om over mijzelf te zingen. Wat dat betreft ben ik wel een beetje narcistisch, haha! Ik geniet ervan om te schrijven over de crap waardoor ik geobsedeerd ben en hoe mijn eigen onzekerheden me nerveus maken. Ik vind dat grappig, maar het zorgt er vooral voor dat ik mijzelf niet ga haten.”
Voor Matt is deze eerste plaat zonder The National zelfs zijn persoonlijkste album. Hij groef diep in zijn verleden om erachter te komen wie hij is en bovenal waarom hij zo is. Het heeft hem ook echt dichter bij de antwoorden gebracht, vertelt hij. “Ik heb inmiddels wel een idee, denk ik. Over sommige dingen dan.”
Multi-instrumentalist Brent krijgt eindelijk een kans om de spraakzame Matt te onderbreken: “Bedoel je de dingen die bij jou fout zijn gegaan?”
Matt knikt: “Precies. Als adolescent ging ik door heel diepe dalen, met periodes vol verdriet en duisternis. Ik weet nog goed dat het op mijn twaalfde helemaal fout ging. Ik voelde me verloren en haatte mezelf. Dat was een duister jaar. Mijn ouders probeerden te helpen en mijn moeder vroeg vaak wat er mis was, maar ik had geen idee. En nog steeds niet, eerlijk gezegd. Terwijl ik groef in mijn verleden, keek ik ook naar mijn dochter. Ze is nu nog een onschuldig klein kind, maar moet straks dezelfde worstelingen met de moderne wereld meemaken. Het is leuk om te zien hoe ze opgroeit en langzaam wordt wie ze is, maar tegelijkertijd ook heel spannend.”Kauwgombalzak
Matt en Brent hebben elkaar goed leren kennen door de gezamenlijke tours van hun bands. Gevraagd naar hun beste gezamenlijke herinnering, schieten ze in de lach. “Het eerste wat me te binnen schiet, is echt het stomste verhaal ooit”, grijnst Matt. “Het gaat over Kevin.”
“Ja, ja, met die kauwgom! Ik dacht precies hetzelfde!” Ze beginnen te vertellen over een vrij bizar voorval met hun goede vriend Kevin O’Connor, de helft van het postrockende folktronica-duo Talkdemonic.
“Ik weet echt niet waarom ik dit verhaal vertel, maar hij droeg altijd van die hardloopbroekjes”, begint Matt. “Tijdens het touren bood hij ons weleens een kauwgompje aan. Maar als je dan naar beneden keek om te zien wat hij in zijn hand had, bleek het heel iets anders te zijn. Dan had hij een stuk van zijn scrotum tussen zijn wijsvinger en duim vastgeknepen, onder dat korte sportbroekje vandaan, haha!”
Het geeft toch te denken, dat de heren van alle prachtige tourherinneringen dit voorval verkiezen als het meest dierbare. “Dat beeld heeft al onze andere herinneringen gewoon compleet weggevaagd. We zullen het nooit meer van ons netvlies krijgen. Ik ben echt blij dat ik dat verhaal eindelijk een keer heb kunnen vertellen. Dat beeld achtervolgt me al een decennium!”
LIVEDATA 03/12 Melkweg, Amsterdam (uitverkocht) 07/12 Ancienne Belgique, Brussel (uitverkocht)
Klinkt als: The National voor droeftoeters die ook wel eens blij zijn
Het november-nummer van LiveGuideNL is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen.
Cage The Elephant
Het is alweer twee jaar geleden dat Cage The Elephant met Melophobia op de proppen kwam, hoog tijd dus voor iets nieuws. Dat vonden de indie-rockers uit Nashville zelf ook dus hebben ze het laatste half jaar hard gewerkt aan hun vierde album. Voor het eerst heeft de band met een andere producer gewerkt dan Jay Joyce. Hij moest het veld ruimen voor Dan Auerbach, die als hij niet uitkijkt nog eens een hitproducer wordt. De Black Keys’ man heeft nu meer dan 20 producties op zijn naam staan en zijn klanten lijken steeds prominenter te worden. Alleen al de laatste paar jaar is Auerbach in de weer geweest met Dr John, Ray Lamontage, Lana Del Rey en Cage The Elephant dus. Tell Me I’m Pretty heet het vierde Cage album dat een week voor kerst in de winkels zal liggen. De eerste single van het album is Mess Around, een compositie van gitarist Dan Schulz, die zowel Outkast als Creedence in zijn hoofd had tijdens het schrijven. Om van zulke uiteenlopende invloeden iets coherents te maken kan je met een gerust hart aan Dan overlaten. Erg benieuwd naar de rest.
David Bowie
Elke ochtend om 8 uur een spraakmakende video! Wauw, Blackstar, de nieuwe clip van David Bowie en z’n gelijknamige nieuwe album verschijnt 8 januari 2016.
Darwin Deez
Darwin Deez heeft een nieuw album uit en net als de vorige twee wekt de plaat gemengde gevoelens op. Veel songs kabbelen er lustig op los, maar missen uiteindelijk elke oever. Maar als de band beet heeft hebben ze ook goed beet. Hun eerste en enige succesnummer Radar Detector is daar een mooi voorbeeld en met The Mess I Made schiet de band weer in de roos. Op de nieuwe single van het Double Down album klinkt Darwin Deez als een arty, lo-fi versie van Hall & Oates. De d.i.y. productie is vrij rommelig, maar kan niet verhullen dat het refrein ijzersterk is net als de verbindende gitaarlick. De New Yorkers o.l.v. Darwin Smith blijven verwarren, maar ook intrigeren met hun grootstedelijke indiepop. Op plaat maar ook live, waar de songs worden gebracht als onderdeel van een soort totaaltheater inclusief choreografie.
Stationschef 183: Half Moon Run
Ontdekt is een groot woord, maar als we zeggen dat we er vroeg bij waren overdrijven we niet. De band in kwestie is Half Moon Run, makers van de recente pinguinhits en potentiële evergreens Call Me In The Afternoon, Full Circle en het nieuwe Turn Your Love. De mannen van Half Moon Run waren onlangs in het land voor een optreden en wat in Hilversum een ‘rondje promo’ wordt genoemd.
Half Moon Run heeft een tweede langspeler uit (Sun Leads Me On) en komt in het nieuwe jaar terug voor een show in Ancienne Belgique (15/02/2016) Paradiso (16/02/2016). Genoeg stof voor een gesprek dachten we zo. Dus hebben we onze Bazz naar de hoofdstad gestuurd, waar hij met koffie en een smile werd ontvangen door de multi-instrumentalist van het Canadese collectief, Conner Molander.
Het interview van Bazz met onze nieuwe Stationschef zenden we zoals gebruikelijk zaterdag uit om 19:00 uur. De herhaling is op donderdag om 22:00 uur.
De bijzondere en brede top 25 van Half Moon Run.
- It’s all over now baby blue – Bob Dylan
- The rip – Portishead
- Stolen dog – Burial
- Let It Happen – Tame Impala
- Franz Schubert – Piano sonata in Bb major D960 (1st Movement), performed by Lazar Berman
- Hot Dreams – Timber Timbre
- Intermezzo in E flat major by Brahms, performed by Glenn Gould
- A change is gonna come – Sam Cooke
- How to disappear completely – Radiohead
- October song – The Incredible String Band
- Don’t play that song – Aretha Franklin
- Music for airports 1/1 – Brian Eno
- Be my baby – The Ronettes
- So good at being in trouble – Unknown Mortal Orchestra
- Jealous Guy – John Lennon
- Half Gate – Grizzly Bear
- Flite – Cinematic Orchestra
- Spiegel Im Spiegel – Arvo Pärt
- Little Martha – The Allman Brothers Band
- Dungtitled in A major – Stars Of The Lid
- What´s going on – Marvin Gaye
- Helpless – Crosby, Stills, Nash & Young
- Horn – Nick Drake
- I’m So Green – Can
- Open Eye Signal – Jon Hopkins
Bombay
In de early days heette Bombay, Bombay Show Pig en waren ze met zijn drieën, Linda van Leeuwen, Matthias Janmaat en zanger Christian Kratzch. Het trio maakt semi-geïmproviseerde noise-rock, mogelijk om hun docenten en mede-studenten van het Conservatorium in Amsterdam eens lekker wakker te schudden. De zanger vertrok en Mattias en Linda kregen succes. Hun eerste album, Vulture/Provider vond fans tot ver over onze landgrenzen. Live kregen Matthias en Linda versterking van bassist Gijs Loots, die al snel een vaste aanstelling kreeg. Dat en de koersverandering, die de komst van de nieuwe bassist met zich meebracht resulteerde in het dumpen van laatste deel van de bandnaam. Het herboren trio dook de studio in voor album nummer 2, dat vrij snel zal verschijnen onder de titel, Show Your Teeth. Er zijn al twee songs vrijgegeven, die een stuk steviger, om niet te zeggen punkier klinken dan de indie hits, Sancho Panza en Shackles And Chains. Gebleven is de call and response background zang van Linda, die typerend zijn voor de Bombay sound. Alleen liet Linda weten na voltooing van het album te willen vertrekken. Ze gaat zich helemaal richten op Sue The Night waar ze als muzikant en producer deel van uit maakt. Gezocht drumster die kan zingen. Gevonden Lisa Ann Jonker. Dit drietal begint dit weekend aan een internationale tournee, die hen tot diep in 2016 zal bezighouden.
