We hebben hem! Vorige week schreven we dat we graag West Coast van Fidler wilden gaan draaien, maar dat de track niet los te koop was. Dat is hij nog steeds niet, maar dankzij bevriende relaties zijn we toch op een legale manier aan West Coast gekomen. Fidlar, makers van de oud IJsbreker 40 oz On Repeat is een no nonsense pretpunk band uit Zuid Californië met net even wat meer akkoorden op voorraad dan in het genre gebruikelijk is. Er is een nieuwe album op komst. De band maakt dat kenbaar door zo’n beetje om de week een nieuwe track online te zetten. De streaming services hebben er nu vier in de aanbieding, allemaal afkomstig van album numero Too. Het nieuwe album is afgelopen week uitgekomen zodat je je optimaal kunt voorbereiden voor 23 november in TivoliVredenburg te Utrecht.
Category: Nieuwe Muziek
Haelos
De 90’s was niet alleen de periode van gruizige gitaren en in houthakkershemden gestoken zangers uit Noord West Amerika, maar ook de tijd van dance voor denkers. Wat Seattle was voor Grunge was Bristol voor trip hop. Acts als Massive Attack en Portishead hebben op hun manier net zo’n stempel gedrukt op de jaren negentig als Nirvana en Pearl jam. En net als de grungers hebben de trip hoppers school gemaakt. Haelos bijvoorbeeld is hoorbaar beïnvloed door de Bristol beat. Het trio, Arthur Delaney, Dom Goldsmith en Lotti Benardout is sinds oktober vorig jaar actief onder de naam Healos. Hun debuutsingle was een misschien wel iets te waarheidsgetrouwe cover van Sun Is Shing van The Beloved. De opvolger, Earth Not Above laat al een veel eigener geluid horen, mooie driestemmige vocalen en een heerlijke beat die oude tijden doet herleven en vergeten. De track staat op een EP die verspreid wordt door Matador records, een label dat in het verleden goede resultaten behaalde met o.a. Belle And Sebastian en Pavement en in het heden met o.a. Kurt Vile en Tobias Jesso Jr.
BLACK-BONE
Elke ochtend om 9 uur een stevige clip! BLACK-BONE released hun gloednieuwe video voor de track Nothing But History de eerste single van het komende album Blessing In Disguise. Na de release zal de band op Europese tour gaan met Valient Thorr, maar inmiddels zijn ook de nodige NL data bevestigd:
LIVEDATA 04/09 Rocks, Enschede (Try Out) 18/09 Effenaar, Eindhoven (Album Release show) 25/09 Paard van Troje, Den Haag 06/11 De Pul, Uden 19/11 Extase, Tilburg 21/11 PancRock Festival, Sint Pancras 11/12 Kroepoekfabriek, Vlaardingen
Marten Fisher
Niet alleen zijn de jaren negentig weer helemaal terug ook de jaren zeventig beleven een renaissance. De 90’s waren de tijd van grunge, de 70’s van de softrock. Marten Fisher is duidelijk van de softrock oftewel yacht of marina rock zoals de stijl tegenwoordig heet. Hall & Oates zijn helden in het genre net als Ned Doheny en Harry Nilsson. Waar genoemde namen duidelijk uit het analoge tijdperk stammen is Fisher met zijn subtiele electronica duidelijk van deze tijd. De omgeving waarin je zijn muziek het best tot zijn recht laat komen is er een van luxe, zoals een jachthaven (vandaar de naam yachtrock). Veel is er niet bekend over de zanger-componist, behalve dat hij uit Heemskerk komt en dat Solstice zijn tweede single is.
Sexwitch
De nieuwe uitzondering op de regel dat ‘collaborations don’t work’ heet Sexwitch. Achter die beladen naam gaan een aantal min of meer beroemdheden schuil. De bekendste is Natasha Khan a.k.a. Bat For Lashes. Haar broeders in het kwaad zijn de Britse band Toy en producer Dan Carey bekend van zijn werk met Django Django, Franz Ferdinand en Bloc Party (En Toy en Bat For Lashes). De debuutsingle van de gelegenheidsband is een exotische affaire waarin Khan’s Aziatische achtergrond goed tot uiting komt. Opvallend is dat Sexwitch voor een deel hetzelfde onontgonnen gebied verkent tussen Aziatische pop en westerse rock als The Mysterons, met die aantekening dat de eerste wat elektronischer is dan de laatste. Sexwitch treedt ook op en er ligt een (mini) album in het verschiet.
New Order
Elke ochtend om 9 uur een vette clip! Op 25 september komt de legendarische band New Order met een nieuw album. Het nieuwe album, Music Complete, is het eerste studioalbum in tien jaar. Als voorloper is de single Restless al vast een lekkere opwarmer!
LIVEDATUM 06/11 Ancienne Belgique, Brussels (Uitverkocht)
Destroyer
Destroyer is de wat oorlogszuchtige nom de plume van Dan Bejar, of beter die van zijn band. Ooit begonnen als solo-project is Destroyer in de loop der jaren uitgegroeid tot een band van formaat. Letterlijk en figuurlijk, soms staat er acht man op de bühne. De Canadese Bejar is een man van veel woorden en daden. Naast zijn verrichtingen als Destroyer is hij ook een van de drijvende krachten achter de Canadese indie-supergroepThe New Pornographers. Lange poëtische teksten vormen een rode lijn in het repertoire van Destroyer dat -de nieuwe meegerekend- elf albums omvat. Stilistisch zijn de verschillen tussen de releases vrij groot. Destroyer heeft lo-fi punk albums gemaakt, reguliere rockalbums en platen waarop electronica de boventoon voert. Op zijn nieuwe album toont Bejar zich verwant aan Bruce, Bob en Lou Reed. Times Square -een ode aan het beroemde plein in NYC- is groot stedelijke big band rock met toeters en blazers. De single is een perfecte showcase voor Poison Season, een album dat alom zeer goed wordt ontvangen en hopelijk voor die status en dat succes zal zorgen dat Bejar/Destroyer al zo lang toekomt.
Saybia
Saybia bestaat al sinds 1993, maar het is pas in deze eeuw dat wij kennis kunnen maken met de Deense band. Die kennismaking bevalt wederzijds zeer goed en Saybia groeit hier in de lage landen uit tot een begrip met uitverkochte optredens en goed lopende platen. Van hits heeft de band het nooit moeten hebben, maar songs als The Day After Tomorrow en The Second You Sleep zijn in menigerlei oren toch wel klassiekers. In 2007 verschijnt het derde album van de band. En dan wordt het stil. In 2008 kondigt Saybia aan officieel te stoppen. De reden is niet de gebruikelijk muzikale meningsverschillen, maar een auto-ongeluk waarbij de vrouw van zanger Søren Huss om het leven komt. Zijn dochtertje overleeft de ramp ternauwernood. In 2010 begint de band weer voorzichtig aan de toekomst te denken. Er wordt hier en daar weer opgetreden o.a. op Dijkpop (2013) waar Huss aankondigt dat er aan een nieuw Saybia album wordt gewerkt. Dat lijkt nu klaar voor release. No Sound From The Outside is de titel van het eerste Saybia album in 8 jaar. De nieuwe single, Black Hole laat horen dat het heilige vuur nog niet is gedoofd. Saybia gaat ook weer toeren, en slaat uiteraard ons land niet over. Maar liefst elf optredens staan er in de agenda voor oktober. Raadpleeg voor plaatsen en data onze concertagenda elders op deze site.
Interview: King Dalton
De prachtige leegstaande Villa Thilda in Kalmthout-Heide wordt omzoomd door een mini-Amazonewoud. Een prachtige locatie waar wijlen Stanley Kubrick of David Lynch volledig creatief loos zouden gaan. Dat deden ook de heren en dame van King Dalton de voorbije wintermaanden. Het resultaat Thilda klinkt als een veelkoppig muzikaal duivelskind dat je pas doorgrondt na een aantal luisterbeurten. Maar als je jezelf die moeite getroost, is de wraak erg zoet. Zanger/gitarist/saxofonist Pieter De Meester (Aedo) en bassist Tomas De Smet (Zita Swoon, Think Of One) ontvangen ons in hun ‘studio voor één winter’.
Tekst Ruud Van De Locht Foto’s Pieter Jan Claessens
“We waren op zoek naar een plek om samen te repeteren zonder dat we al teveel tijd en energie staken in allerlei praktische afspraken. We wisten dat dit huis leeg stond en kenden de dochter van de familie die hier vroeger woonde. Zij was onmiddellijk mee en reageerde erg enthousiast op onze plannen. Villa Thilda biedt enorm veel mogelijkheden. Liever een badkamer met een koele galm i.p.v. een dure studio waar we van de ochtend tot de avond moeten stressen om de kosten te beperken.”
Een keuze die de sound en sfeer van de plaat duidelijk beïnvloedde.
“Zonder twijfel, want we konden alles rustig voorbereiden waardoor er een heel spontaan muzikaal proces ontstond. Achteraf gezien het beste wat we konden doen en ook de strafste stoot die we totnogtoe uithaalden. Wanneer we bijv. ’s nachts om half drie een goede tekstuele ingeving kregen, konden we die onmiddellijk uitwerken. Een erg comfortabele werkwijze, ook al sneed de koude soms erg scherp. Maar op dergelijke momenten was ons elektrisch vuurkacheltje redder in nood.”
In ieder geval een ‘modus operandi’ die resulteert in een erg kleurrijke verzameling songs waarop naast de gebruikelijke blues en folk van het debuutalbum, tevens flarden funk en elektronica hun intrede doen. Na ettelijke luisterbeurten krijgt Thilda steeds meer de allure van een ‘roadbook’.
“Dat is ook de ideale manier om Thilda te beluisteren. De rode draad, zowel in ons leven als muziek, is de zoektocht naar nieuwe dimensies. Die exotisch rusteloze ‘state of mind’ verhevigde nog doordat we gedurende vier maanden bijna constant in complete afzondering leefden. Er was maar één uitweg: onze muziek.”
En een trits nummers die tegelijk verwondering en melancholie oproepen.
“We proberen telkens zoveel mogelijk positieve energie uit te stralen maar terzelfdertijd gaan we op zoek naar persoonlijke diepgang. Dat verklaart de verscheidenheid aan emoties en gevoelens. Het hele opname- en productieproces verliep op een organisch, intuïtieve en zelfs instinctieve manier. In tegenstelling tot ons eerste album dat zich veeleer ontspon als een heus werkproces.”
Vier mannen en één vrouw die gedurende de vier koudste maanden van het jaar onder één dak hun muzikaal ego delen. Dat moet voor hels vuurwerk zorgen. Thilda lijkt wel jullie muzikaal samenlevingscontract.
“Wat wij hier presteerden, is enkel mogelijk wanneer je een echte band vormt. Zoniet, sla je elkaar na vier maanden bivakkeren inderdaad het hoofd in. Het voelde bij momenten aan als een sjamanistische trip of zelfs een mini-religie. Het scheelde niets of we voerden elke ochtend onze Thilda-groet uit (stereolach). Anderzijds mogen we het feit koesteren dat we hier mochten discussiëren over een sol majeur of mineur, terwijl miljoenen mensen vandaag op de vlucht moeten.”
Voor het eerst horen we ook een duidelijke snuif elektronica. Bang om de ‘trein der hipheid’ te missen?
“We leven nu eenmaal in 2015. Waarom zouden we de opportuniteiten van vandaag niet gebruiken? Maar dat deden we ook al op ons debuutalbum, waarschijnlijk minder opvallend, omdat het accent tijdens het songschrijven toen nog meer op rootsmuziek lag. Het leuke aan deze band is dat er zich een interessante clash ontspint tussen verschillende generaties. Alle groepsleden brengen hun eigen muzikale input mee, waardoor er een intense en vruchtbare kruisbestuiving ontstaat.”
Ik las een recensie van jullie eerste album die besloot met volgende zinsnede: “Het is nog niet helemaal duidelijk wat voor band King Dalton wil zijn.” Hoe ver staan jullie intussen met dat exploratieproces?
“Niet wie, maar wat we met ons talent kunnen verwezenlijken, vinden we het allerbelangrijkste. Zolang we elkaar maar blijven uitdagen, muzikaal voeden en verrassen zijn we op de goede weg. Als we ons publiek daarnaast ook nog eens emotioneel kunnen beroeren, is onze missie geslaagd. En natuurlijk zoveel mogelijk live spelen, want we moeten nog veel zieltjes winnen. Een echte radioband zullen we namelijk wel nooit worden; daarvoor ligt de eigenzinnigheid van ons repertoire ons te nauw aan het hart.”
LIVEDATA 05/09 Kringloop Festival, Zwolle 20/09 Villa Thilda, Kalmthout-Heide 20/09 Leffingeleuren Festival, Leffinge 25/09 De Studio, Antwerpen 26/09 Birthday instore, Waterput, Bergen-op-Zoom 02/10 Mezz, Breda 08/10 Charlatan, Gent 14/11 Decibels Dommelhof, Neerpelt 18/11 MOD, Hasselt 19/11 Club De B, Torhout 16/12 Depot, Leuven
Thilda wordt verdeeld door WasteMyRecords.
Stationschef 172: The Indien
Mocht er ooit een Nederlandse Rock ‘n’ Roll Of Fame worden geopend, dan is Den Haag de aangewezen plaats om zo’n instituut te vestigen. Al sinds de vroege jaren zestig lanceert de mooie stad achter de Duinen de ene topact na de andere.
Aan de indrukwekkende lijst hitmakers van Haagse komaf kan weer een nieuwe naam worden toegevoegd, die van The Indien. Eén EP en één single bleken voldoende om de band een hele drukke zomer te bezorgen. Meer dan 25 festivals boekten The Indien en nog is men niet uitgespeeld. Dit najaar doet The Indien nog eens een riant rondje Nederland in de vorm van een uitgebreide clubtour. We kunnen dus wel stellen dat 2015 een goed jaar was voor de Hagenezen. Vocaal en visueel middelpunt van The Indien is Rianne Walther.
Zij mag zich namens Casper, Maarten en Janneke Stationschef noemen van Pinguinradio, de hele week lang.
Het interview dat onze Bazz had met Rianne is zaterdag te beluisteren vanaf 19.00 uur en wordt donderdagavond herhaald om 22.00 uur.
Dit zijn 25 favoriete liedjes van Rianne Walther van The Indien.
- Animals – House of the Rising Sun
- Amy Winehouse – Love is a Losing Game
- Black Keys – Ten Cent Pistol
- Tame impala – Half Full Glass of Wine
- Canned Heat – Going Up the Country
- Jeff Buckley – Lover You Should’ve Come Over
- Bob Dylan – Boots of Spanish Leather
- The beach boys – God Only Knows
- Alabama Shakes – Don’t Wanna Fight
- The Troggs – With a Girl Like You
- Dusty Springfield – Spooky
- Rolling Stones – 19th Nervous Breakdown
- Prince – Wanna Be Your Lover
- Connie Francis – Where The Boys Are
- Melanie – Animal Crackers
- Ane Brun – Temporary Dive
- Dolly Parton – Jolene
- Jefferson Airplane – Somebody To Love
- Unknown mortal orchestra – So Good at Being in Trouble
- My Baby – Remedy
- Coldplay – Spies
- Hall & Oates – Rich Girl
- Steely Dan – Reelin’ In The Years
- Marvin Gaye – Let’s Get It On
- Fleetwood Mac – Dreams