Category: Nieuwe Muziek

Er zijn twee Georgia Barnes’. De een is een Australische masterchef, de ander een muzikaal genietje uit Noord West Londen (en de dochter van Neil Barnes van Leftfield). De laatste debuteert met een langspeler waarop ze vrijwel alles zelf doet van produceren tot musiceren. Georgia werkt veel met electronica, toch is haar muziek te gelaagd (gewaagd?) om onder de noemer dance te worden weggezet. Georgia maakt grote stadsmuziek, spannend, soms onheilspellend, nooit makkelijk of saai. Haar invloeden zijn breed van Missy Elliott tot en met The Knife, van Rihana tot en met Bjork. Er zijn dus (minstens) twee mensen die luisteren naar de naam Georgia Barnes. Van één van de twee gaan we nog veel horen.

Zach Condon heeft iets met topografie. Niet alleen heeft hij zijn band de naam van een stad gegeven. Op zijn albums staan ook opvallend veel songs met een plaatsnaam als titel. Santa Fe, Nantes, Brandenburg, wie zoekt zal er meer vinden. De nieuwe single van Beirut is genoemd naar een rots, met apen waarover al eeuwen wordt gesteggeld door Spanje en Engeland. Het Gibraltar van Beirut is sfeervol en bezwerend met piano en percussie als meest opvallende instrumenten. Het is de opvolger van No No No, de titelsong van het 4e Beirut album dat op 11 september verschijnen zal. Een week later geeft Beirut twee optredens in Paradiso, de 17e en de 18e om precies te zijn.

Liever hadden we West Coast aan de playlist toegevoegd, maar die is niet los verkrijgbaar. Dus doen we het maar met Drone, de officiële single. Niet dat dat behelpen is. FIDLAR verkeert in bloedvorm, zowel live als op plaat. Een dezer dagen verschijnt het tweede album van de pretpunkers uit L.A. De titel Too wijst niet op veel inspiratie, maar de songs doen dat dus wel. Afgaande op de tot nu toe bekende tracks West Coast en 40oz On Repeat kan het niet anders dan dat dat een topalbum wordt, eentje voor de jaarlijstjes. Drone klinkt zoals The Ramones geklonken zouden hebben als ze uit L.A. waren gekomen in plaats van uit N.Y.C. Over een paar manden laat de band hun surfzonnetje ook in ons land schijnen. Op 23/11 staat FIDLAR in Tivoli/Utrecht.

Nieuw label, nieuwe plaat. 2015 moet het jaar worden waarin de naam The Front Bottoms ook buiten New Jersey schalt. De band van jeugdvrienden Brian Sella en Matthew Uychcich heeft lokaal en in eigen beheer al diverse albums en EP’s uitgebracht. Alhoewel landelijke bekendheid uitbleef, bleef de band niet geheel onopgemerkt. Een A&R manager van het Fueled By Ramen (Fall Out/Boy/Paramore/Young The Giant) label toonde interesse en toen de liefde wederzijds bleek, werd er een deal gesloten zodat de muziek van The Front Bottoms voortaan ook (inter)nationaal te horen zal zijn. Net als Frank Turner brengt The Front Bottoms folk met een punk atttitude en net als bij Frank loont het om naar de tekst te luisteren. Laugh Till I Cry komt van die eerste internationale release, het album Back On Top (18/9). Begin 2016 volgt een Europese tournee waarbij zo’n beetje alle landen worden aangedaan. Wij zijn op 18 feb. aan de beurt. (Bitterzoet-A’dam).

Youth Lagoon is de artiestennaam van Trevor Powers, ingezetene van Boise, een stad in de staat Idaho. Powers staat op het punt zijn derde album uit te brengen. De titel die hij bedacht heeft voor zijn nieuwe muzikale egodocument is Savage Hills Ballroom. Inspiratie putte Powers dit keer zowel uit zijn persoonlijke leven, de dood van een vriend, maar ook uit gebeurtenissen in de V.S. met name het politiegeweld baart hem grote zorgen. Voor de opnamen van het album reisde Trevor naar de Britse stad Bristol om te kunnen werken met Ali Chant, een producer die ook Perfume Genius, en PJ Harvey tot zijn clientèle mag rekenen. Youth Lagoon gaat ook weer toeren, Trevor & co worden op 30 september verwacht in Bitterzoet in Amsterdam.