Nieuw werk van St Vincent. Teenage Talk staat niet op het laatste album van Annie Clark. Ze schreef het speciaal voor de HBO tv-serie Girls. Teenage Talk is wederom een prachtsong van een dame, die haar eerste muzikale misstap nog maken moet. 1 juli keert St Vincent terug naar onze kust voor een optreden in Paradiso.
Category: Nieuwe Muziek
Jessica Hernandez & The Deltas – Cry Cry Cry
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Jessica Hernandez & The Deltas (rock n’ soul uit Detroit), maken deze maand voor het eerst de oversteek naar Europa. Ter ere van dit Europese bezoek verschijnt op 20 april de EP Caught Up. Sixties-r&b is een belangrijk ingrediënt van de groep, maar verwacht geen ouderwetse soulrevue, er zit hier en daar namelijk ook best een lekker ruig randje. Hier het prachtige, maar mierzoete Cry Cry Cry welke ook op het debuutalbum Secret Evil staat.
LIVEDATUM 16/04 Paradiso, Amsterdam
Klangstof
Wat doen de bandleden als de leider van huis is? Die beginnen voor zichzelf. Klangstof is het geesteskind van Koen van de Wardt, in het dagelijks leven bassist bij Moss. Koen heeft een stapel songs op de plank, die niet passen in het repertoire van Moss. Nu Moss main man Marien Dorleijn even een witje laat vallen in het bestaan van zijn band, grijpt Koen zijn kans om zijn songs op te nemen en live uit te voeren. Dat doet hij samen met mede Moss mannen Finn Kruyning en Michiel Stam plus drummer Wubbo Siegers. Een geslaagd optreden op Grasnapolski maakte duidelijk dat Klangstof levensvatbaar is. Momenteel zijn Koen & co bezig met de opname van wat wel eens een heel album zou kunnen gaan worden. Het spannende Radiohead-esque Hostage smaakt in ieder geval naar meer.
Chon
Hoezo niet representatief? Can’t Wait is een van de weinige vocale nummers op het nieuwe album van Chon. Vergeleken bij de andere songs is Can’t Wait ook nog eens een relatief eenvoudige en rustige track. We wilden per se iets van Chon gaan draaien, want een super bijzondere band. Can’t wait is de meest radiovriendelijke track van de band. De rest is high speed, extreem virtuoos gespeelde eh….jazz rock? De band komt uit San Diego en bestaat uit twee hoogbegaafde gitaristen, een superieure bassist en een onnavolgbare drummer. De band die misschien nog het meest in hun buurt komt is Mars Volta. Het handelsmerk van Chon zijn de dubbele gitaren, die om beurt duelleren en naadloos samen spelen in snelheden en met een compositorische complexiteit, die voor normale mensenoren nauwelijks te volgen zijn. Op 23 augustus treedt Chon op in Eindhoven. Laat dat nou net het weekend zijn van Lowlands.
Interview: DeWolff
Met een eigen studio, een eigen platenlabel en een nieuwe boeker, gaat DeWolff geheel vernieuwd de toekomst tegemoet. De band brengt binnenkort een livealbum uit en er wordt alweer gewerkt aan een nieuw studioalbum. De hoogste tijd dus om eens bij te praten met zanger/gitarist Pablo van de Poel.
Tekst Chris Dekker Foto Melanie Marsman
“Het werd tijd voor wat anders,” meldt Pablo ons enthousiast. “Na acht jaar, met een EP en vijf platen, hebben we bijna alles omgegooid. We zijn een eigen label begonnen. Electrosaurus Records is een samenwerking tussen ons en Suburban. Verder hebben we een publishingdeal getekend bij BMG Talpa, we hadden al een eigen studio, dus we hebben alles nu in eigen handen.”
Is dat een bewuste keus, of iets dat moet anno 2015, om te overleven?
“Het is vooral dat we alles zelf willen doen,” aldus Pablo. “We zijn alle drie fan van Jack White. Hij is bij alle onderdelen van zijn platen betrokken. Van opnemen, via hoesontwerp, tot persing en publiciteit. Muziekmaken is meer dan alleen een plaat opnemen en het dan overlaten aan anderen. We willen onze stempel overal op drukken.”
En misschien is nu de tijd juist wel goed, ook omdat jullie niet meer dat ‘bandje van die jonge jongetjes’ zijn?
“Inderdaad, vier jaar geleden hadden we dit niet gekund. We hebben alle drie liefde voor muziek. We staan er mee op en we gaan er mee naar bed. Onze band is heel hecht en we zijn ook echt elkaars beste vrienden. De muziek heeft dus altijd geklopt, maar we begonnen op zeer jonge leeftijd en toen wisten we nog niets van platendeals, boekers en financiën. Muzikaal hebben we altijd onze eigen koers gevaren, maar nu zijn we er klaar voor om meer te doen. We hebben de laatste tijd wel onwijs veel geleerd en moeten leren over hoe de hele muziekwereld in elkaar zit. Ook dat is leuk, want je bent je veel bewuster van wat je doet, waarom je iets doet en ook hoe je het financieel het beste kunt doen. Het is raar, maar nu zijn we op een gelijke leeftijd met de meeste bands om ons heen, alleen wij hebben al een hoop platen gemaakt. We zijn inderdaad heel jong begonnen, maar DeWolff heeft altijd geweigerd een novelty-band te zijn. Van die jonge jochies bij wie het komt aanwaaien en die dan lui achterover gaan liggen. Bij ons ging het altijd om muziek, we hebben altijd hard gewerkt en we hebben ons altijd willen bewijzen. We zijn alle drie muzikaal beter geworden. Misschien is dat een soort Limburgse nederigheid? Nooit iets voor lief nemen. Wij zijn nooit een AC/DC geweest die twintig keer dezelfde plaat maakt. We blijven doorzoeken.”Ik merk dat veel hele jonge bands hun echte smaak nog moeten ontwikkelen, de een ontwikkeld zich sneller op een instrument dan de ander en jonge bands groeien dan ook snel uit elkaar. Jullie hebben altijd de neus dezelfde kant op gehad.
“Onze ontwikkeling is heel gelijk gegaan ja. We vliegen altijd van links naar rechts en van boven naar beneden maar wel met zijn drietjes tegelijk. Omdat we zulke goede vrienden zijn en zo dicht bij elkaar wonen, luisteren we naar dezelfde dingen en als iemand met iets nieuws komt, duiken we daar met zijn allen in.”
De volgende plaat willen jullie zelf opnemen in jullie eigen studio met jullie zelf als producer. Is dat vrijheid of juist gevaarlijk?
“Als band zijn we een geoliede machine en we weten wat we willen. Dat is altijd zo geweest. Een producer voelde toch altijd als een buitenstaander, die we in onze wereld moesten opnemen, die we onze ideeën opnieuw moesten vertellen en die zijn stempel wilde drukken op onze muziek. We waren misschien ook wat onzeker en daarom blij met wat begeleiding, maar achteraf was dat niet altijd nodig. Mark Neill is een topproducer, hij deed onder meer The Black Keys, maar de vorige plaat was misschien iets teveel Americana. Dat blijft zeker, maar we willen ook de psychedelica laten terugkeren. Qua ideeën vullen mijn broer Luka (drums, cd) en toetsenist Robin Piso elkaar heel erg aan, we voelen elkaar aan en als het echt ruzie wordt kunnen we elkaar chanteren met gevoelige zaken die alleen wij weten, haha!”
Hoe ziet de nabije toekomst eruit voor DeWolff?
“We focussen ons nu eerst op het livealbum. Live & Outta Sight komt op 1 mei uit. De eerste 666 exemplaren van de dubbelelpee zijn op blauw en rood vinyl geperst en alleen bij shows te koop. De clubtour begint nu, de festivals komen er aan en in de zomer willen we al met opnemen van het volgende studioalbum beginnen. Het zal wel 2016 worden voordat deze uitkomt. In het verleden hebben we al veel buiten Nederland gespeeld, maar vaak toch wat ongestructureerd. Dat willen we nu goed gaan aanpakken. Genoeg plannen dus en we hebben er zin in!”
LIVEDATA 16/04 Atak, Enschede 17/04 Apollo, Emmen 18/04 Record Store Day @ Velvet Music, Amersfoort 18/04 Record Store Day @ Plato, Utrecht 18/04 Tivoli de Helling, Utrecht 23/04 Rotown, Rotterdam 24/04 W2, Den Bosch 25/04 De Spot, Middelburg 05/05Bevrijdingspop, Haarlem 05/05 Bevrijdingsfestival, Krimpen aan de IJssel 13/06 Puddingpop, Leusden 18/07 Pedro Pico Pop, Raalte 19/07Welcome To The Village, Leeuwarden
Seasick Steve – Roy’s Gang
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Eind maart is het zevende album, Sonic Soul Surfer van Seasick Steve verschenen via Caroline International. De nieuwe plaat vindt zijn oorsprong op de kleine boerderij waar Steve woont. Alle tracks op het album zijn daar in de woonkamer geschreven en geproduceerd.
Uiteraard speelt kameraad en vaste drummer Dan Magnussen mee op de plaat. “The whole record is mostly me and Dan sitting there drinking and playing,” aldus Steve. “There ain’t a whole lot of producing going on! But I know what I’m doing and I know what I want.” Andere bijdragen komen van Luther Dickinson (Mississippi All Stars) op slide gitaar en Georgina Leach op viool. Hier de geweldige clip bij het nummer Roy’s Gang.
LIVEDATA 20/08 Pukkelpop, Hasselt 10/09 Effenaar, Eindhoven 11/09 Schouwburg, Rotterdam 13/09 Oosterpoort, Groningen 15/09 Paradiso, Amsterdam
Waxahatchee
Katie Crutchfield is Waxahatchee. Katie noemde haar band naar een natuurgebied in haar thuisstaat Alabama. Deze week is Ivy Trip verschenen, het derde album van Waxahatchee. Daarvan is Under A Rock de single die de aandacht moet trekken. Under A Rock is een eerlijke no-nonsense track die snel to the point komt en als dat punt gemaakt is, zet men er snel een punt achter. 2 minuten en we zijn klaar. Single en album zijn een verfijning van het vorige werk van de band. De opnamekwaliteit is hoorbaar beter, de songs van Katie zitten steviger in elkaar en ze is beter gaan zingen. Dat heet progressie.
The Bohicas
Het is nog vroeg dag voor The Bohicas, Where You At is pas de derde single van de Britse rockers. Eerder verschenen XXX/Swarm en To Die For. Het is onduidelijk of er een debuutalbum in de maak is, de band speelt zoveel dat er maar weinig tijd overblijft voor plaatopnames. Maakt niet uit, we zijn geduldig en dankzij singles als dit gedreven Where You At blijven we bij de les. Op 22 augustus staan Dominic, John, Ady en Brendan op Lowlands.
Findlay – Wolfback
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Het laatste wapenfeit van Natalie Findlay was haar EP Greasy Love uit 2013. Nu stromen de songs weer als water uit de kraan, begin februari was daar Electric Bones en enkele dagen geleden tovert ze de gloednieuwe song Wolfback uit haar hoge hoed. Een Engelse dame – Manchester – om in de gaten te houden.
The Vaccines
The Vaccines is een band die in Engeland aan de top knabbelt, maar buiten het verenigd Koninkrijk de status heeft van middenmoter. Dat kan dus verkeren. Eind mei verschijnt het nieuwe (3e) album van de indierockers uit Londen en afgaande op de twee singles die vooruit zijn gestuurd, Handsome en nu Dream Lover mogen we wel wat verwachten van dat album. Titel is English Grafitti, de man die tekende voor de productie heet Dave Friedman. Waar je die naam ook alweer van kent? Van MGMT bijvoorbeeld, van Spoon en Tame Impala. Voorwaar geen klein heerschap dus en wie weet de juiste man op de juiste plek om The Vaccines te doen voorstoten in de vaart der muzikale volkeren.