Category: Nieuwe Muziek

Volgens velen de sensatie van de tweede editie van Pinguins In Paradiso. Het gaat hard met Nothing But Thieves. Ongeveer een jaar geleden bombardeerden wij Wake Up Call, de debuutsingle van de band tot IJsbreker. Nu een flink aantal optredens in ons land en een paar singles verder kan het vijftal uit Southend-on-Sea rekenen op een flinke schare fans in Nederland. Dik verdiend, want de platen zijn prima en de optredens imposant. Het komt helaas niet meer zo vaak voor dat een band fans maakt met optredens, Nothing But Thieves met frontman Conor Mason dus wel. Wat wel vaak voorkomt tegenwoordig is dat bands vrij lang wachten met de opname van een debuutalbum. Normaal is nu om eerst een handvol singles en EP’s te laten verschijnen, zo veel mogelijk op te treden en met die ervaringen aan de opnamen van een eerste langspeler te beginnen. We mogen dus wel wat verwachten van het eerste album van Nothing But Thieves. We zullen nog wel wat geduld moeten uitoefenen, want voor oktober zal er niet veel gebeuren op dat front. Gelukkig wordt het wachten flink verzacht door topsingles als Trip Switch.

Outta My Mind van The Arcs maakt duidelijk dat Dan Auerbach de band niet is begonnen uit artistiek oogpunt. De nieuwe single had helemaal niet misstaan op een album van Black Keys, Auerbach’s zang zorgt voor instant herkenning. The Arcs bestaat uit muzikanten op wie Dan een beroep doet als hij platen produceert voor anderen. Vaak blijven sessiemuzikanten anoniem, denk aan de Funk Brothers die op vrijwel alle Motown hits te horen zijn, maar bijna niemand van naam kent of aan de anonieme studiomuzikanten van de Wrecking Crew die hun stempel drukten op zo’n beetje alle hits die in de jaren zestig uit L.A. kwamen. Auerbach wilde zijn trouwe begeleiders dus in het zonnetje zetten, een nobel streven dat ook nog eens prima muziek heeft opgeleverd.

Acht jaar hebben ze er over gedaan, de opnamen van het zesde album van Modest Mouse. Complete sessies zijn in de la gegaan, producers ontslagen, bandleden vertrokken, studio’s gewisseld, tours gecanceld en nog is Modest Mouse main man Isaac Brock niet tevreden met het resultaat en belooft hij een nieuw album zodra het ‘legally possible is’. Het is prima als een artiest zo kritisch is over zijn eigen werk, maar waarschijnlijk hoort hij andere dingen dan wij. In onze oren klinkt het Stanger To Oursleves album gewoon uitstekend. Het is misschien niet het beste album van Modest Mouse, maar de band van Brock op halve kracht is altijd nog beter dan menig ander band op volle toeren. Luister maar naar het intrigerende The Ground Walks, with Time In A Box.

Dat kwaliteit geen garantie is voor succes wordt vrijwel wekelijks bewezen in een of andere talentenjacht op TV. Of het nu The Voice is of De Beste Singer-Songwriter van Nederland. Zelden winnen de besten. Dat brengt ons bij Okke Punt, een 23 jarige zanger-componist uit Lisse, die de verdiende eerste plek aan zijn neus voorbij zag gaan. Giel koos met zijn hormonen en niet met zijn oren. Okke debuteert met het imposante Life Ain’t Easy. Hij is een ongemeen goede zanger, die ook nog eens in staat is om songs te schrijven die hem passen als een maatpak, maar ook zo ambachtelijk zijn dat covers onvermijdelijk lijken. Ook maakt de song duidelijk dat Okke misschien een debutant is maar zeker geen dilettant. Hij treedt al jaren op met eigen band, was een belangrijke speler in de band van Yori Swart (net als hij alumni van het Conservatorium van A’dam) en heeft als tijdelijk lid getourd met Fiction Plane. Eigenlijk mag Okke blij zijn dat hij niet is uitgeroepen tot beste singer-songwriter van Nederland (volgens Giel). Het zijn vaak de runners-up die het verst komen.

‘Deze plaat hebben we voor ons zelf gemaakt, als iemand anders hem ook goed vind dan is dat mooi meegenomen’, zei chef Vaccines Justin Young vlak voor de release van het nieuwe album van zijn band. Young en zijn platenbazen kunnen opgelucht ademhalen, het derde album van The Vaccines wordt algemeen beschouwd als het beste album van de band tot nu toe. The Vaccines is er de band niet naar om een hitformule te zoeken en die zo lang mogelijk uit te melken. Ongeduld, energie, nieuwsgierigheid en lust naar avontuur is wat de Londenaren typeert. De nieuwe single 20/20 wordt zo gretig gebracht dat soms je de vrees bekruipt dat de band uit de bocht vliegt. Niet dus, de vangrail wordt gespaard en de finish veilig gehaald met een flinke voorsprong op de concurrentie.

Jack Garratt kan je tegen komen op een festival als Pitch, maar ook in het voorprogramma van Mumford & Sons. De man is dus breed inzetbaar. Met zijn elektronische instrumentarium is hij welkom op dance-festijnen, met zijn opwindende songs misstaat hij niet op rockevenementen, zijn soulvolle zang leidde tot een uitnodiging voor Montreux Jazz en dankzij zijn hits is hij ook thuis op een familiefestival als Pinkpop. Bijzonder is dat Garratt nog geen album uit heeft, maar slechts een handvol singles en EP’s, waaronder zijn doorbraak hit Worry. Het is maar de vraag of er een langspeler aan zit te komen. Jack tourt zich een ongeluk en is tot half november onder de pannen. Gelukkig weet hij het wachten te verzachten en de aandacht vast te houden met mooie muziekjes als dit Weathered.