Wie dacht dat Seasick Steve (74) gas zou terug nemen en genieten van zijn recentelijk verdiende lauweren rekent buiten de baard. Steve laat zijn zelfgemaakte gitaren ronken als een nest Harley’s en de sfeer van Summertime Boy is, net als het tempo van de song up. ‘Seasick’ Steve Wold was al dik in de 60 toen hij doorbrak. De big bang was een optreden bij Jools Holland. Steve geniet duidelijk van zijn succes en is voorlopig niet van plan om te stoppen. Niet alleen muzikaal steekt hij in topvorm, ook fysiek is Steve zo fit als een viool, zoals je kunt zien in de clip van Summertime Boy, waarin senior de golven trotseert met zijn surfboard. Op 13 maart volgt het nieuwe album, Sonic Soul Surfer en gaat de oude meester weer op tournee, te beginnen in de UK met als support onze eigen My Baby.
Category: Nieuwe Muziek
Gang Of Four
Gang Of Four is zo’n band waarvan het historisch belang vele mate groter is dan het commerciële succes. De band uit Leeds is de oorspronkelijk post-punk band. Hun debuut, Entertainment (1979) hoort volgens Rolling Stone tot de 500 beste albums ooit gemaakt. Michael Stipe van REM noemt Gang Of Four een van zijn grootste invloeden. Zonder Gang Of Four geen Chili Peppers zweert Flea en Kurt heeft ooit gezegd dat Nirvana begon als een rip off van Gang Of Four. Kortom de band heeft krediet. De oorspronkelijke Gang is maar een jaar of zes actief geweest. In 1983 viel het doek. In 1987 kwam de eerste reünie, die duurde bij elkaar tien jaar. In 2004 was het opnieuw verzamelen geblazen, voor een derde ronde. Die heeft tot dusver nog niet veel meer opgeleverd dan het gebruikelijke respect van pers en collega’s. Maar daar lijkt verandering in te komen. Voor het derde album van de derde reïncarnatie van Gang Of Four heeft de band Alison Mosshart van The Kills en Dead Weather gevraagd om een aantal nummers te zingen. Noodgedwongen, want zanger van het eerste uur Jon King heeft zich teruggetrokken. Alison is de juiste vrouw op de juiste plek, want Broken Talk is een toptrack met, jawel hitpotentie. Behalve de female touch van Alison is er verder weinig veranderd aan de sound van Gang of Four. Hoeft ook niet want de band was zijn altijd tijd ver vooruit.
Interview: The Minutes
Zeg ‘Ierland’ en denk aan mooie landschappen, Guinness en jolige Ieren die arm-in-arm de publucht vullen met Keltische vogelzang. Rock ‘n roll is misschien ook niet het eerste waar men aan denkt met Ierland als gespreksonderwerp, maar wellicht brengt The Minutes hier verandering in. Ook wel ‘de nieuwe rocksensatie uit Dublin’ genoemd.
Tekst Nieke Frantzen
Deze maand trekken ze Nederland, Duitsland en België door om het tweede album Live Well, Change Often te presenteren. Hoewel de plaat vorig jaar mei al in Ierland is losgelaten, komt deze 6 februari ook in de rest van Europa uit.
Mark Austin (zang, gitaar), Tom Cosgrave (bas) en Shane Kinsella (drum) hebben de ontlading, spanning en sensatie die gepaard gaan met de release al meegemaakt, nu is het tijd om ook het vasteland van Europa te bespelen. Mark vertelt enthousiast hoe belangrijk landen als Duitsland en Nederland voor hun zijn, “daar snappen ze rock! Mensen gaan helemaal los, zijn ongelofelijk gastvrij en blij om ons te zien.” Rock in Ierland? “Thin Lizzy natuurlijk! Dat was het echte werk – zuipen en spelen! Er is vooral veel folk muziek, daar liggen onze roots. Maar Ierland hebben we nu wel gezien. Wat ons betreft heb je het pas echt gemaakt wanneer je in de rest van Europa ook volle zalen trekt.” Ze zijn ambitieus, en door vallen en opstaan gekomen waar ze nu zijn. “In het begin was de ultieme droom: Amerika veroveren. Toentertijd kwamen die kansen niet, is het niet gelukt. Maar nu is onze droom: Europa veroveren.” De enige manier is “get in the van, and go! We’re not gonna pull a Taylor Swift on it…” Niet aanstellen dus, gewoon spelen.
Een oplettende luisteraar zal het niet ontschoten zijn dat tracks als Fleetwood, In My Time of Dying en Cherry Bomb verwijzingen zijn naar een legacy van muzikale inspiratie. Religie is ook, blijkbaar, een onontkoombaar thema.
“Het is bullshit en zeker niet zo dat ik nog gelovig ben. Maar Ierland is een religieus land en die verhalen zijn van jongs af aan in mijn hoofd gestampt. Ik kan er niet omheen” Of muziek met een thema in gedachte worden geschreven, betwijfelt Mark. “Wel hebben we altijd een sound in mind.” Je kan dan met een hele goeie producer werken die een extra dimensie toevoegt, “been there, done that! Nu zijn we ook op het punt beland dat we het zelf kunnen doen en in de hand willen houden. Onze levens van nu zijn totaal anders ingericht in vergelijking met vroeger – de ruwe randjes zijn eraf. Twee van ons zijn vader geworden. Nu wordt er veel meer thuis gewerkt: gewoon gitaarpartijtjes opnemen, zanglijnen inzingen, en naar elkaar opsturen. Heeft een track 12 lagen met stem nodig? Dan fixen we dat! 20 gitaren over elkaar? Geen probleem! De muziek-dynamiek verandert hierdoor, je kan het zoveel tweaken als je maar wilt.” Zoals de album titel voorspelt: verandering is (meestal) goed, zo kan je groeien en kom je steeds dichter bij het uiteindelijke doel: succes. Hij lacht, “hopelijk hebben we over een paar jaar een super-deluxe-tour-bus waar iedereen inpast, met ingebouwde studio, zou dat mogelijk zijn?”
Mark heeft er zin in: “It’s on!” Hij verklapt ook dat ze nu alweer bezig zijn met nieuw materiaal, maar eerst Live Well, Change Often waarmaken.
LIVEDATA 26/02 Ancienne Belgique, Brussels 27/02 013, Tilburg
Voorprogramma The Minutes – Hoofdprogramma: John Coffey
Check for updates/more shows: http://theminutesmusic.com/live/
Lucas Hamming
Op 6 maart komt de nieuwe EP The Perv In Perfection van Lucas Hamming uit. Deze zal verkrijgbaar zijn in een gelimiteerde 10” vinyl en via de digitale kanalen. Continue reading Lucas Hamming
Chastity Belt
Op Time To Go Home klinkt Chastity Belt als de zoveelste sympathieke meidenpunkband totdat ze halverwege de versnelling een tandje hoger trekken en het nummer verandert van een lijzige ballad in een opwindend werkje met koortjes en surfgitaar. Chastity Belt komt uit Walla Walla, een middelgrote stad in de Amerikaanse staat Washington. Net als verwante bands als Hind (v/h Deer) en Girlpool compenseren de dames gebrek aan routine en chops met flair en enthousiasme. Time To Go Home loopt vooruit op een album dat voor 23 maart staat. In mei gaat Chastity Belt op tournee door de V.S. als voorprogramma van Courtney Barnett.
Blossoms
Blossoms is een verse band uit groot Manchester, Stockport om precies te zijn. De jonge honden klinken op Cut Me And I’ll Bleed als een kruising tussen Duran Duran en Arctic Monkeys. Nogal Brits dus. De Engelse pers deelt Blossoms in bij de neo-psychedlica, maar noemt naast The Doors ook Abba als invloed. Dat geeft zowel een indruk van de breedte van de band als de toegankelijkheid van hun liedjes. Cut Me klinkt als een song die je al lang kent, ware het niet dat de energie en de productie van deze tijd zijn. Blossoms is nog zo pril dat de band nog maar drie singles uit heeft. Misschien geen meesterwerkjes, maar wel tracks waar de potentie van afspat. Geef Blossoms de tijd en er kan iets heel moois uitgroeien.
Edwin van Andel
In de keten tussen podium en publiek is de programmeur een belangrijke schakel. Zij bepalen wie wij wanneer op de bühne mogen aanschouwen. Doorgaans blijven programmeurs in de coulissen en merken we weinig van de sores en opstekers, die zij meemaken. We hebben echter een vakman uit het live-circuit weten te strikken, iemand met een schat aan ervaring en een berg kennis die bereid is over zijn werk te vertellen. Edwin van Andel heet hij en als er iemand is die weet heeft van het reilen en zijlen van een poppodium is hij het wel. Edwin heeft bijna 20 jaar de Melkweg van toptalent voorzien. Daarnaast geniet hij faam als dj, als vinylfreak, is hij specialist op gebied van punk en hip hop en zeer in trek als teamlid bij popquizzen. Binnenkort eindigt Edwin zijn dienstverband met de Melkweg en gaat hij nieuwe uitdagingen aan. Een goed moment om hem eens aan een vraaggesprek te onderwerpen vond onze Bazz, die Edwin opzocht in de hoofdstad. Bazz maakte gelijk van de gelegenheid om Edwin in te zweren als nieuwe Stationschef van Pinguinradio, een hiaatje op een verder imposante cv.
Edwin van Andel bij Bazz op de buzz zaterdagavond tussen 7 en 9 of in herhaling donderdagavond tussen 10 en 12.
Top 25 van door Edwin geboekte acts in de Melkweg.
01. Arcade Fire – Neighborhood #2 (Laika)
02. Atmosphere – Kanye West
03. Dizzee Rascal – Jus’ a Rascal
04. Dr. Octagon – Blue flowers
05. Echo and the Bunnymen – A Promise
06. Enter Shikari – Juggernauts
07. Frank Turner – The Real Damage
08 .Future Islands – Spirit
09. Kendrick Lamar – Backseat Freestyle
10. KRS-One – MC’s act like they don’t know
11. LCD Soundsystem – All My Friends
12. Libertines – Boys in the Band
13. Non Phixion – Black Helicopters
14. OFF! – Over our Heads
15. The Pharcyde – Runnin’
16. Queens of the Stone Age – Make it Witchu
17. Rico & Sticks – Strik je Veter
18. Roots Manuva – Witness (1 Hope)
19. Schoolboy Q – Collard Greens
20. Sleeping with Sirens – If you can’t Hang
21. Sonics – Psycho
22. Trashmen – Malaguena
23. The Used – The Taste of Ink
24. White Stripes – The hardest Button to Button
25. WU-tang clan – C.R.E.A.M.
Father John Misty
Hipper dan Father John Misty hebben we ze op dit moment niet. Het tweede album van de voormalige drummer van Fleet Foxes wordt door de pers ontvangen als ware het de wederopstanding van …..vul zelf maar in. Nu nemen we dit soort unanieme lof meestal met een korreltje zout, het zou de eerste keer niet zijn dat de pers zich vergaloppeerd, maar dat mister Misty een mooie plaat heeft afgeleverd zullen we zeker niet ontkennen. Veel klassieke poplaten zijn het resultaat van een stuk gelopen relatie met alle berouw en verdriet die dat met zich mee brengt. I Love You Honeybear daarentegen is de vrucht van geluk, van de vondst van ware liefde. Daar ging een depressie aan vooraf, wat de vreugde nog eens extra groot maakt. Joshua Tillman -zoals de father heet buiten artiestenuren om- schrijft zeer scherpe teksten, die verpakt hij in toegankelijke muziek. Eerder draaiden we al Bored In The U.S.A. van het nieuwe album, een ballad die wat melodie betreft niet had misstaan op een album van Billy Joel, maar qua tekst doet denken aan een andere uiterst muzikale cynicus, Randy Newman. Chateau Lobby #4 heeft wel iets weg van een John Denver song, een vergelijking die je vergeet zodra de tekst binnenkomt.
Alabama Shakes
Vanuit het niets dook in 2012 Alabama Shakes op, een rootsy rockband uit het diepe zuiden van de V.S. Dankzij de single Hold On brak Alabam Shakes meteen wereldwijd door. Eigenlijk moeten we zeggen dankzij frontvrouw Brittany Howard brak de band wereldwijd door, want hoe goed de songs ook zijn, zij is de hit. De voormalige postbode heeft een stem als een tornado, staat op de bühne alsof ze haar leven lang niks anders heeft gedaan en weet zich gedekt door een band die zich door niets en niemand van de wijs laat brengen. Na de zomertour van 2013 trokken Britt en haar boys zich terug om zich aan de lastige taak te wijden een tweede album te maken dat beter en liefst ook succesvoller moest worden dan het debuut. Nu moeten we uiteraard niet te vroeg juichen, maar dat lijkt dus gelukt. De nieuwe single, Don’t Wanna Fight is nogal geweldig, anders, maar weer niet zo anders dat we Alabama Shakes er niet in herkennen. Op 20 april verschijnt het nieuwe album, Sound & Colour en weten we zeker of Alabama Shakes door mag naar de volgende ronde, maar eigenlijk twijfelen we daar niet aan. Met haar stem maakt Brittanny het voorlezen van het telefoonboek van Rijswijk nog tot een oorstrelende gebeurtenis. Optredens staan uiteraard ook weer op het programma. Je kunt Britt & band in ons land gaan zien op North Sea Jazz en op het Down The Rabbit Hole Festival.
Noel Gallagher’s High Flying Birds
Er gaat geen dag voorbij of Noel Gallagher doet wel een leuke uitspraak, over zijn broer, zijn oude band of een of meerdere collega’s. Het gevaar bestaat dat Noel’s scherpe tong meer aandacht krijgt dan zijn muziek. En dat zou zonde zijn, want ook The Ballad Of The Mighty I mag gehoord worden. De oudste Gallagher broer wijkt niet veel af van het sjabloon dat hij met Oasis ontwikkelde, maar dat hoeft ook niet. The Ballad Of The Mighty I is de 3e single van het 2e album dat Noel opnam met zijn High Flying Birds, en de beste. Johnny Marr is gastgitarist op de track. Het album, Chasing Yesterday volgt op 2 maart. Noel staat met zijn hoogvliegende vogels op Best Kept Secret.