Katie Crutchfield is Waxahatchee. Katie noemde haar band naar een natuurgebied in haar thuisstaat Alabama. Deze week is Ivy Trip verschenen, het derde album van Waxahatchee. Daarvan is Under A Rock de single die de aandacht moet trekken. Under A Rock is een eerlijke no-nonsense track die snel to the point komt en als dat punt gemaakt is, zet men er snel een punt achter. 2 minuten en we zijn klaar. Single en album zijn een verfijning van het vorige werk van de band. De opnamekwaliteit is hoorbaar beter, de songs van Katie zitten steviger in elkaar en ze is beter gaan zingen. Dat heet progressie.
Category: Nieuwe Muziek
The Bohicas
Het is nog vroeg dag voor The Bohicas, Where You At is pas de derde single van de Britse rockers. Eerder verschenen XXX/Swarm en To Die For. Het is onduidelijk of er een debuutalbum in de maak is, de band speelt zoveel dat er maar weinig tijd overblijft voor plaatopnames. Maakt niet uit, we zijn geduldig en dankzij singles als dit gedreven Where You At blijven we bij de les. Op 22 augustus staan Dominic, John, Ady en Brendan op Lowlands.
Findlay – Wolfback
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Het laatste wapenfeit van Natalie Findlay was haar EP Greasy Love uit 2013. Nu stromen de songs weer als water uit de kraan, begin februari was daar Electric Bones en enkele dagen geleden tovert ze de gloednieuwe song Wolfback uit haar hoge hoed. Een Engelse dame – Manchester – om in de gaten te houden.
The Vaccines
The Vaccines is een band die in Engeland aan de top knabbelt, maar buiten het verenigd Koninkrijk de status heeft van middenmoter. Dat kan dus verkeren. Eind mei verschijnt het nieuwe (3e) album van de indierockers uit Londen en afgaande op de twee singles die vooruit zijn gestuurd, Handsome en nu Dream Lover mogen we wel wat verwachten van dat album. Titel is English Grafitti, de man die tekende voor de productie heet Dave Friedman. Waar je die naam ook alweer van kent? Van MGMT bijvoorbeeld, van Spoon en Tame Impala. Voorwaar geen klein heerschap dus en wie weet de juiste man op de juiste plek om The Vaccines te doen voorstoten in de vaart der muzikale volkeren.
Oscar
Oscar Scheller’s ambitie was om hits te schrijven voor anderen. Dat lukte dus niet, of zijn songs werden afgewezen of haalden de hitparade niet. Mission not accomplished. Toen plan A niet bleek te werken is de jonge Londenaar zijn songs zelf maar gaan opnemen en uitbrengen. En nu heeft hij wel beet. Relatief dan. Zijn tweede single onder eigen naam staat nog nergens in de hitparade, maar trekt wel veel aandacht op internet. Oscar’s vader zat ooit in de new wave band The Regents. Dat is nooit veel geworden, grote kans dat junior bereikt waar senior ooit van droomde.
Interview: Orgel Vreten
Het Hammondorgel: Dikwijls vervloekt vanwege zijn enorme gewicht van bijna 150 kilo’s maar even zo geliefd tijdens menig vroegere kerkdienst en daarnaast van cruciaal belang in diverse gospel-, jazz-, rock- of bluescomposities in de afgelopen acht decennia. Het orgel dat ooit verkocht werd als goedkoop alternatief voor het pijporgel, lijkt zich tegenwoordig in een hernieuwde belangstelling te kunnen verheugen.
Pinguin Radio sprak onlangs met Thijs Schrijnemakers, bekend van Orgel Vreten maar bovenal één van de belangrijkste Hammond-ambassadeurs in Nederland, over zijn liefde voor dit bijzondere instrument, Komrad, de jeugd van tegenwoordig maar ook over een clown en een acrobaat…
Tekst Jeroen Bakker
Op het moment dat we Thijs Schrijnemakers aan de lijn hebben heeft hij zojuist de repetities afgerond in de oefenruimte. Alles staat momenteel in het teken van de release en de optredens die volgen om Komrad, het nieuwe album dat twee weken geleden is verschenen, ook live onder de aandacht te brengen. We hebben allerlei verschillende instrumenten gebruikt en werkelijk alles uit de kast gehaald in de studio om het zo mooi mogelijk te laten klinken. Nu zijn we aan het kijken of we daar live ook een draai aan kunnen geven”, aldus Thijs die samen met orgelrocker Robin Piso van DeWolff enkele jaren geleden Orgel Vreten oprichtte.
Jan Teerstra en Wouter Rentema, respectievelijk bassist en drummer, zitten er nog steeds bij maar Robin Piso heeft het momenteel erg druk met DeWolff.
“Hij wilde dat Orgel Vreten hoe dan ook zou blijven voortbestaan want het verspreiden van Hammond-orgelmuziek gaat volgens hem boven alles. Desnoods met iemand anders.
Daarom heeft hij een stapje opzij gedaan om samen met mij te kunnen kijken wie zijn rol eventueel zou kunnen vertolken. Zo zijn we bij Darius Timmers terechtgekomen met wie ik al eens heb samengewerkt op het Oerol Festival tijdens een project daar. Het klikte heel erg goed en hij is gebleven. Komrad is eigenlijk een logisch vervolg op de leuke samenwerking die daar heeft plaatsgevonden.” Het project waar Thijs het over heeft is de seculiere kerkdienst, een mis waarin de religie ontbreekt, die plaatsvond tijdens het bijzondere theaterfestival op Terschelling. Ontkerkelijking? “Ja, maar priesters van nu zijn tenslotte ook popmuzikanten”, was zijn reactie vanachter het orgel dat indertijd uit de kerk verdween.
Later dit jaar zal Orgel Vreten in het theater te zien zijn met een soortgelijke voorstelling waarin de kerkmuziek wordt vervangen door de eigen muziek en waarin de nadruk op Komrad zal liggen. “Het gaat over kameraadschap, een kleine knipoog naar het socialisme, zonder dat we de wereldverbeteraar willen uithangen. De preken zijn vervangen door voorgedragen teksten en dialogen. Het zal behoorlijk afwijken van wat er in de clubs gebeurt.”Met Darius zijn alle composities voor het album gemaakt maar Piso zou best nog eens bij Orgel Vreten als gastmuzikant zijn opwachting kunnen maken. “Ik weet het wel zeker”, benadrukt Thijs die op het nieuwe album ook medewerking kreeg van diverse interessante gastmuzikanten als Maison Du Malheur’s Arno Bakker, Marcel Veenendaal van DI-RECT en zowel Anton Goudsmit als Benjamin Herman van The New Cool Collective. Samenwerken met anderen is overigens niets nieuws. “Orgel Vreten was altijd een duel tussen twee oude orgeltjes maar we kwamen er snel achter dat het tevens een uitstekende mogelijkheid was om iets te doen met verschillende muzikanten die we anders niet zo snel durfden te vragen. We hebben ‘de stoute schoenen aangetrokken’ en iedereen gevraagd die we leuk vonden. We doen iets dat de gastmuzikant ook leuk vindt. Dat kan een cover zijn of iets totaal nieuws. De gasten die met ons op het podium hadden gestaan hebben we nu ook in de studio uitgenodigd en sommigen zullen tijdens de clubshows verschijnen maar wie dat is en wanneer is nog een geheimpje.” Ook de prachtige danseressen die we in de clip van Kopna, Kopna over de orgels zien lopen zouden volgens Thijs “zomaar ergens kunnen opdraven.”
“Ik had pianoles, keyboardles en orgelles maar ik vond dat van het Hammond niet per definitie het mooiste geluid. Het duurde even voordat ik ontdekte wat een Hammondorgel was en ondervond dat ik het misschien wel heel leuk zou gaan vinden.”
Wanneer we hem vragen naar het moment waarop zijn liefde voor het bijzondere instrument is ontstaan. “Mijn vader had thuis een schotelantenne waarmee we BET, Black Entertainment Television, on Jazz konden ontvangen. Ik zag toen iemand spelen en dacht wat is dit? Zo’n orgel spelen bleek helemaal niet zo saai te zijn als ik dacht en toen is het begonnen. Veel van die ‘oude helden’ hebben de tand des tijds moeiteloos doorstaan maar het is overigens niet allemaal ‘retro en revival’ op dit gebied want ook nu staat de Hammond nog regelmatig in de belangstelling. Veel jonge gasten tonen eveneens interesse voor dit instrument. Via Youtube krijgen ze de vraag of dit wellicht iets voor ze is. Ze consumeren snel, zijn nieuwsgierig en komen uiteindelijk bij onze optredens maar misschien is mijn analytische kijk hierop wel wat saai.”
Vanaf 30 maart is het album verkrijgbaar en op 27 maart is de clubtour in een bomvolle Tivoli/Vredenburg van start gegaan. Ook op het gebied van promotie laat Orgel Vreten zich niet onbetuigd. Zo belooft vooral 18 april een drukke dag te worden. “Met Record Store Day zullen we zeker in de platenzaken van de partij zijn maar hoe het er precies uit gaat zien zal nog bekend worden gemaakt.”
En hoe zit het met die clip op de homepage voor de aankondiging van Komrad? Hierin wordt de kijker opgeschrikt als plotseling Bassie en Adriaan in beeld verschijnen. “Ja dat klopt maar ik hoop alleen dat ze daar geen lucht van krijgen want beiden hebben nogal een beduchte reputatie als het gaat om het gebruiken van hun naam en een aanklacht daar zit je ook niet op te wachten”. Zou dat meteen het einde van Orgel Vreten kunnen betekenen? Thijs moet lachen en heeft nog wel een boodschap voor het duo. Strijdbaar klinkt het vervolgens: “Nee hoor, wij gaan hoedanook door hoor Bassie en Adriaan!!!”
LIVEDATA 16/04 Paard van Troje, Den Haag 17/04 De Effenaar, Eindhoven 24/04 Bolwerk, Sneek 30/04 Nieuwe Nor, Heerlen 01/05 Paradiso, Amsterdam
Ryley Walker – Sweet Satisfaction
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. De Amerikaanse folk artiest zou op muzikaal gebied de reïncarnatie van Nick Drake kunnen zijn. Ryley Walker maakt minimalistische nummers met hypnotiserende gitaarpartijen, waardoor je wordt meegenomen in de muziek. Zijn tweede album Primrose Green is net uitgekomen en ontvangt louter positieve recensies. Hier de nieuwste single Sweet Satisfaction, die onlangs is verschenen en als we een tip mogen geven: live gaan beleven!!!
LIVEDATA 14/04 Patronaat, Haarlem 26/04 Kloveniersdoelen, Middelburg 02/05 Paradiso, Amsterdam 03/05 Down By The River Festival, Venlo
Tei Shi
Een primeur! Tei Shi is voor zover we kunnen nagaan de eerste Argentijnse artiest die we draaien. Tei, echte naam Vallerie Teicher woont en werkt tegenwoordig in Brooklyn, maar heeft haar jeugd en een deel van haar studententijd in Zuid-Amerika doorgebracht. Vallerie debuteerde in 2013 als Tei Shi met een EP. Eveneens in eigen beheer bracht ze vorig jaar wat singles uit. Hits bleven uit, maar Tei kwam wel in contact met Glass Animals. Ze kreeg een gastrolletje op het debuutalbum van de Britse avant electro act. Dat bracht haar aandacht en inspiratie. Bassically is met afstand de beste release van de in Berklee getrainde artieste. Optreden doet de artistieke Argentijnse ook, op 17 mei gaan we haar zien op de Concerto Records editie van London Calling in A’dam.
The Cavern
The Cavern is een verse band uit het Haagse. Het trio heeft net een eerste EP uit, die zo volwassen klinkt dat je bijna niet kan geloven dat het hier om een debuut gaat. Nu zijn de drie bandleden, zangeres/bassiste Floortje van der Kooij, haar gitaar spelende broer Pepijn en drummer Jeroen van Leeuwen (broer van Linda van Leeuwen van Bombay) geen beginnende muzikanten. Floortje en Pepijn spelen al vrij lang samen en Jeroen heeft ook al heel wat kilometers gemaakt. Als trio zijn ze nog maar net bezig. Dat is dus niet te horen. Op de EP staan vijf uitgekristalliseerde songs in een stijl waar voor het etiket nog bedacht moet worden. Wel is duidelijk dat de band voor inspiratie de blik op het westen heeft gericht. De zompige ritmes lijken gekweekt in de moerassen van de Mississippi delta, er zit een fijne ‘twang’ in de gitaren en dan is er nog Floortje, die klinkt alsof haar wieg in L.A stond in plaats van in die stad achter de duinen.
Stationschef 154: Stephan van Peursem
De derde zaterdag van april is Record Store Day, dit jaar valt hij op de 18e. Dit evenement voor kopers, verkopers en makers van popmuziek in alle verschijningsvormen wordt sinds 2007 gehouden. Wat begon om de tanende detailhandel een hart onder de riem te steken is uitgeroeid tot een internationale gebeurtenis waar geen enkele rechtgeaarde muziekliefhebber omheen kan. Zo’n actiedag vergt de nodige organisatie en coördinatie en dat is waar Stephan van Peursem om de hoek komt kijken. Aan Stephan -die zijn talent voor productie en liefde voor muziek eerder bij o.a. 3v12 en Tivoli/Vredenburg mocht botvieren- de schone taak om er voor te zorgen dat Record Store Day 2015 niet onopgemerkt voorbij zal gaan. En daar helpen wij hem graag bij. Dus ga zaterdag de 18e op jacht naar speciale releases, wees getuige van unieke optredens en ontmoet soortgenoten. Dit alles dus in je eigen vertrouwde platenzaak.
Onze Bazz sprak met Stephan over beroep en roeping, vinyl versus cd en uiteraard over zijn eigen favorieten. Luister naar Bazz op de Buzz: elke zaterdag tussen 19.00 en 21.00 uur en/of donderdagavond om 22.00 uur.
Dit zijn de 25 favoriete platen van Stationschef Stephan van Peursem.
- LCD Soundsystem – All My Friends
- Pavement – Gold Soundz
- Serge Gainsbourg – Melody
- Captain Beefheart – My Head is My Only House Unless it Rains
- Lee Hazelwood – Hey, Cowboy
- Bonnie “Prince” Billy – I See A Darkness
- The Eternals – Queen Of The Minstrels
- dEUS – Hotellounge
- A Tribe Called Quest – Bonnita Applebum
- The Velvet Underground – Venus In Furs
- Bill Callahan – The Sing
- Animal Collective – My Girls
- Otis Redding – My Girl
- Tortoise –Djed
- Miles Davis – So What
- Fuck Buttons – Sweet Love For Planet Earth
- Spoon – You Got Yr Cherry Bomb
- Wilco – Impossible Germany
- Tom Waits – In The Neighbourhood
- Curtis Mayfield – Move On Up
- Bill Wells Octet – Wiltz
- Sunn 0))) – It Took the Night to Believe
- Bruce Springsteen – Born To Run
- Sufjan Stevens – Should Have Known Better
- Gorki – MIA
