Category: Nieuwe Muziek

Bob Moses is een duo uit New York (via Canada) dat de kunst verstaat om elektronische muziek warm en menselijk te laten klinken. Ze hanteren hier en daar weliswaar een gitaar, maar de meeste muziek komt uit een kastje. De mannen, Tom Howie en Jimmy Valence maken after party muziek, muziek voor mensen die moe zijn gedanst, maar nog niet naar huis willen. I Ain’t Gonna Be The First To Cry is een cover van Bobby ‘Blue’ Bland, een legendarische r & b zanger uit Memphis. Het nummer is een perfect vehikel voor de dageraad-soul van het duo. Dat Bob Moses (de naam komt van een oude jazzdrummer) niet voor de dansvloer gaat, maar voor een conversatievriendelijke omgeving blijkt ook uit het feit dat men onderdak heeft gevonden bij het onvolprezen Domino Records, dat je kent van onder heel veel meer Arctic Monkeys en Wild Beasts en Bohicas.

Tweedy is de band van Jeff Tweedy en zijn drummende zoon, de 18 jarige Spencer Tweedy. De voorman van het legendarische Wilco liep al een tijd met plannen rond om een tweede soloalbum op te nemen, solo als in alles zelf doen. Maar zoonlief liet zich niet wegsturen en bleek hele goede suggesties te hebben. Voor senior het doorhad was zijn soloplaat een duo-ding geworden. Daarom verschijnt het 20 tracks tellende album met de mysterieuze titel Sukierae onder de familienaam en niet die van Jeff. De plaat verschijnt overigens pas eind september, als de tour van Jeff met Wilco er op zit.

Terug van best wel lang weg geweest. All The Rage Home is het eerste nieuwe nummer van Interpol in 4 jaar. Interpol anno 2014 klinkt niet essentieel anders dan Interpol vier jaar geleden. All The Rage is vanaf de eerste tonen direct herkenbaar als werk van de hand van de makers van Slow Hands en The Heinrich Manoeuvre. De track is de officiële eerste single van El Pintor, het vijfde album van de anglofielen uit New York en het eerste zonder bassist Carlos Dengler. De releasedatum is 9/9.

Vorige week introduceerden we het eerste nieuwe nummer in tijden van The Shins. Shine A Light staat op de soundtrack van Wish I Was Here, een tragikomedie over een man in identiteitscrisis. Niet alleen James Mercer is door de filmproducers verleid een bijdrage te leveren. Op de soundtrack staan ook twee songs van Bon Iver, het bekende Holoceen en het eerste nieuwe werk van de band van Justin Vernon sinds een jaar of vier. Heavenly Father is een minimalistische, maar hypnotische track die niet bedoeld lijkt om nieuwe zieltjes te winnen, maar er bij de reeds bekeerden in zal gaan als jenever in een ouderling. Of het verschijnen van nieuw werk een signaal is dat Justin Vernon zijn band een doorstart laat maken is niet bekend. Maar er is hoop.

Een r &b nummer met een gitaarsolo. Dat hebben we lang niet meer gehoord! Niet sinds de purperen jaren van Prince. Makers van deze ongewone en ongewoon goede track is Movement, een trio uit Australië. De gitaarsolo is niet het enige dat boeit aan Ivory, de track broeit als een hooiberg na een regenbui, de sensuele falsetto geeft het nummer een NSFW kwaliteit en dan komt dus die gitaarsolo. Uiteraard hebben we even gecheckt of Ivory geen een uitschieter is en inderdaad gitaarsolo’s zijn verder schaars op de debuut EP van Movement, maar de zwoele drang, de hypnotiserende beats en de James Blake-achtige verlatenheid vind je terug alle tracks.

Zolang de voorraad strekt is Badlands gratis te downloaden via de Souncloud van Smoke Season. Smoke Season is een hij/zij duo uit L.A. Hij heet Jason Rosen, haar naam is Gabrielle Wortman. Dustbowl soul is de mooie term die ze voor hun melodieuze americana hebben bedacht. Bij americana denk je al snel aan mannen met doorrookte stemmen, grijze paardenstaarten en ruitjeshemden. Niets van dat al bij Smoke Seasons. Hun muziek ademt eerder de sfeer van de Oh Brother Where Art Thou soundtrack. De meerstemmige zang van Gabrielle heeft iets gospel-achtigs, terwijl de productie refereert aan western soundtracks. Bijzonder dus, en zoals gezegd gratis af te halen. Badlands is het titelnummer van een 2e EP van Smoke Season.

Veel mensen zullen de muziek van Foxing als ‘uneasy listening’ kwalificeren. Anderen zullen weglopen met de intense en indringende confessie-pop van de band uit St Louis. 21 is zanger Conor Murphy nog maar, maar doordrongen van het besef dat alles tijdelijk is. Hij wil daarom zijn talent niet verdoen met het produceren van luchtige liedjes of flauwe melodietjes, maar als het even kan toonkunst creëren die bestand is tegen de tand des tijds. Ook die ambitie beperkt de actieradius van Foxing, maar maakt de bevrediging voor hen die wel bereid zijn tijd en aandacht in de band te investeren des te groter. Een band als Foxing was er nog niet daarom gaan de meeste vergelijkingen mank. Maar hou je van Nick Cave en The National dan moet je Foxing zeker eens proberen.

Als je vijf jaar moet wachten op een nieuw album is de eerste vraag natuurlijk was het het wachten waard? In geval van The Kevin Costners is het antwoord een volmondig ja. Pick Up The Parts, de opvolger van Come On In is een volwassen, opvallend goed klinkend gitaaralbum zonder zwakke plekken, maar wel met een aantal hoogtepunten waarvan de eerste single Lunatics er zeker een is (een ander is I Need It, You Know). Lunatics doet denken aan You Sexy Thing van Hot Chocolate, maar dat zal toeval zijn. De meeste bands kunnen zich een witje van vijf jaar niet permitteren. The Kevin Costners dus wel.