Category: Nieuwe Muziek

Het via Leeds uit Londen afkomstige To Kil A King maakt muziek die je symfolk zou kunnen noemen, een fusie van folk a la Mumford en de ambitieuze rock van een band als The National. Dat heeft tot nu toe een aantal prima platen opgeleverd, singles als Howling en de ex IJsbreker Funeral en het vorig jaar verschenen langspeeldebuut, Cannibals With Cutlery. Love Is Not Control is de voorbode van album # 2 dat in maart wordt verwacht. Rond die tijd ook is de Europese tournee in volle gang in het kader waarvan To Kill A King op 25 maart zal neerstrijken in de Melkweg te Amsterdam.

Een alpaca is een soort lama, een berglama om precies te zijn. Zet er baby voor en je hebt een prima bandnaam zullen Chris Kittrell en Zach McMillan hebben gedacht. Dit duo begon ruim een paar jaar geleden met het maken van folk rock met een psychedelische inslag. In 2013 verscheen een eerste EP, die nu wordt opgevolgd met een album, Strictly Sexual. De single die daarvan is afgetrokken is heel bijzonder. Als een soort bolero begint Roller Coaster bescheiden en hypnotisch, langzaam maar zeker komen er meer instrumenten bij tot er een climax wordt bereikt. Niet iedereen zal gecharmeerd zijn van de muzikale verleidingskunsten van Baby Alpaca, maar fans van bijvoorbeeld Perfume Genius raden we aan om op onderzoek uit te gaan.

Bed Rugs is een smart pop of zoals ze zelf zeggen een psych pop band uit Antwerpen. Ze begonnen hun bestaan een kleine 10 jaar geleden als The Porn Bloopers. Onder die naam stonden ze in 2008 in de finale van Humo’s Rockrally. De meeste bands zouden zo’n wapenfeit aangrijpen om zo niet de wereld dan toch wel de lage landen te veroveren, maar niet The Porn Bloopers. Niet alleen veranderde de band van naam, ze veranderden ook van stijl. Drie jaar geleden verscheen het debuutalbum, 8Th Cloud dat weliswaar geen million seller werd, maar wel aanleiding voor optredens op festivals als Pukkelpop en Crossing Border. Nederland leerde Bed Rugs kennen toen de band als support van Balthazar door ons land toerde. Specks staat op het nieuwe, tweede album van Bed Rugs, dat onder de titel Cycle ook boven de grote rivieren te koop en te streamen is.

Real Lies is een electro popband uit de Britse hoofdstad. Je zou de band kunnen kennen van de single Dab Housing dat we een maand of wat geleden veelvuldig hebben gedraaid. World Peace is de debuut single van de Londenaren en derhalve dus ouder dan Dab Housing. Het succes van die track in Engeland is de reden dat World Peace opnieuw is uitgebracht, dit keer met video. Real Lies maakt retro electro in een stijl die zijn wortels vindt in de vroege jaren 90, de tijd dat rock en dance voor het eerst een verbond sloten op voorspraak van bands als Happy Mondays, Stone Roses en Inspiral Carpets.

De nieuwe single van Sue The Night is nogal anders dan haar debuut, Top Of Mind. En zo hoort het. Veelzijdigheid typeert de ware artiest. Sue The Night is Suus De Groot uit Velsen met meer dan ‘a little help from her friend’ Linda van Leeuwen van Bombay (Show Pig). De dames hebben hard en lang gewerkt aan het debuutalbum dat titel Mosaic heeft meegekregen, een verwijzing naar het gevarieerde songaanbod. Deze week (22/1) wordt het album ten doop houden in het Patronaat in Haarlem. De try-out voor die show hebben ze afgelopen zaterdag gehouden op Noorderslag. Voor fans buiten Haarlem en Groningen, Sue The Night komt vast naar je toe deze winter, dit voorjaar of anders wel deze zomer. Check onze concertagenda voor data en plaatsten.

De nieuwe single van de excentrieke Amerikaanse retrorocker Matthew E White is een soort protestsong. “Rock & Roll is Cold is about how we continue to take, the most vibrant, soulful, deep music and make it a caricature of itself. We look into it, force it to turn in on itself, force it to turn back on itself, and we lose the source, we lose the mystery, the magic, and we seem to be unaware that any of that is even happening”. Is getekend Matthew E. White. Kort samen gevat. White vindt veel nieuwe muziek leeg en zielloos, een karikatuur van de pop, rock en soul van weleer. Hier klinkt een man die duidelijk vindt vroeger alles beter was. De grumpy old man heeft wel een beetje een punt als je hoort wat hit-radio tegenwoordig te bieden heeft. Aan de andere kant. Er wordt ook anno 2015 nog prima muziek gemaakt, niet op de laatste plaats door meneer White zelf.

Jack Garratt gaat beroemd worden, is het niet met Worry dan wel met een ander nummer. Jack is niet alleen een hoogbegaafde muzikant maar ook een die bijna absurd veelzijdig is. Worry is een klassieke popsong in stijl en sfeer niet heel erg ver verwijderd van de George Ezra’s en Hoziers van deze wereld. Op één ding na, de prettig ronkende synthesizer. Die duidt op invloeden uit de dance. En dat klopt. Er is een nieuwere track dan Worry uit, The Love You’re Given en die zit qua stijl en sfeer weer dichter bij James Blake. Getalenteerd en veelzijdig dus deze 22 jarige ingezetene van Londen. De roodbaardige Jack schijnt live ook bijzonder te zijn. Hij treedt op in zijn uppie bedient keyboards en sample-machines maar is ook niet vies van een vette gitaarsolo. Kortom: Jack Garrett: onthouden die naam.