Category: Nieuwe Muziek

Als we alleen de muziek hadden gehoord en nooit de clip gezien van Deers met Bamboo hadden we het nummer misschien wel nooit toegevoegd aan onze playlist. Maar we zagen eerst de video en waren verkocht. Deers is twee vriendinnen uit Madrid (live zijn ze met zijn vieren), die zo’n aanstekelijke lol tentoonspreiden in hun filmpje dat we het gewoon met iedereen willen delen. Bamboo komt van een EP-tje dat Demo heet. Dat verklaart het amateuristische van de opname en uitvoering, maar laat dat nou net de charme zijn. Misschien hebben de meiden dat zelf ook door en daarom besloten de demo officieel uit te brengen. Misschien is er wel een professionele opname, maar ontbeert die niet de rammelende spontaniteit van de demo. En hoe klinkt Deers? Als de puberende dochters van Kim Deal.

Bijna ongemerkt is Bombay Bicycle Club doorgedrongen tot de kopgroep van het Britse indiepeloton. Come To staat op So Long, See You Tomorrow, het vierde album van de band, hun succesvolste tot nu toe. En hun beste. Wat niet altijd samen gaat. Ook live steekt de Club in topvorm en dat wordt herkend. Bij een onaangekondigd optreden op Glastonbury vorige week bleek de tent vele maten te klein. Hoe goed BBC live is, kan je zien (en horen) als je naar hun site gaat, daar staat een complete registratie van een show in maart van dit jaar in de Brixton Academy. Daar zal je het ook even mee moeten doen, want Bombay Bicycle Club is helaas voorlopig niet in de buurt.

Voor een man die jaren had waarin hij maar liefst drie albums uitbracht, is drie jaar een lange tijd tussen twee releases. Maar het wachten is binnenkort voorbij. Ryan Adams kondigde aan dat zijn nieuwe (12e) album af is en op 9 september uit zal komen. Om te bewijzen dat hij niet bluft, bracht hij maar meteen een nieuwe single uit. In Gimme Something Good herkennen we de maker van Lucky You. Dat voedt de verwachting dat Adams een solide rockalbum met Americana kantjes heeft gemaakt, precies wat de dokter heeft voorgeschreven

Courtney Barnett is de onofficiële winnaar van Down The Rabbit Hole, terwijl driekwart van de festivalgangers de verrichtingen van Nederland tegen Mexico volgde, kwam, zag en overwon de Australische met een daverende set eigenwijze songs met als hoogtepunten het door ons vaak gedraaide History Eraser en haar huidige single Avant Gardner. Courtney is geen alleman’s rocker, haar stem is beperkt, haar songs hebben een eigen logica en veel aandacht voor haar fysieke presentatie lijkt ze niet ook te hebben. Desondanks of misschien wel daarom is ze puur en direct en enig in haar soort.

Robert Plant zou nog veel rijker kunnen zijn dan hij nu al is als hij zijn oude partner Jimmy Page zijn zin zou geven en mee zou doen aan een Led Zeppelin reünie. Maar Plant heeft zijn schaapjes al lang en breed op het droge en bekommert zich in deze late fase in zijn carriere meer om zijn imago als creatief muzikant dan dat van muziekmiljonair. Niet dat hij zich schaamt voor zijn pionierswerk met Page. Met zijn huidige band speelt hij een aantal songs van Led Zeppelin, maar dan op een manier die bij zijn huidige smaak en conditie past. Plants post- Led Zep loopbaan heeft nauwelijks dalen gekend maar ook weinig pieken. Zijn samenwerking met Alison Krause, het Raising Sand album heeft hem nog het meeste lof en voldoening gebracht en een nieuw publiek. Rainbow is een track van Plant’s tiende soloalbum, Lullaby and…The Ceaseless Roar, een album waar het spelplezier van afspat. Op een bepaalde manier is Plant (65) weer terug bij af en gaat het hem puur om de liefde voor muziek. Dat is te horen en wordt gewaardeerd. Pech voor Page dus.

Single nummer vijf alweer van Catfish & Co. De band gaat maar door, heerlijk. Het debuutalbum is nu eindelijk in beeld. De plaat gaat The Balcony heten en verschijnt op 15 september. Als Pacifier, Rango, Kathleen en Homesick en de fijne bijna ballad Fallout allemaal de eindstreep halen is het eerste album van Catfish And The Bottlemen meteen een half Greatest Hits album. Dat is wat je noemt een goed begin. Over begin gesproken, wij waren er bij. Het allereerste optreden van Catfish and the Bottlemen in Nederland was op ons feest in Paradiso begin dit jaar. Toen stond de band nog in de bovenzaal, die zou nu -net een half jaar later- al weer veel te klein zijn.

Superfood stond op Down The Rabbit Hole vorige week, een kort optreden dat hongerig maakte naar meer. Alleen is er is niet veel meer dan dat half uurtje repertoire. Alle songs van de band passen op één EP. Maar er is meer in aantocht, te beginnen met een nieuwe single. Right On Satellite is de opvolger van het eveneens door ons gedraaide TV en een flinke stap in de richting van roem en fortuin. Superfood komt uit Birmingham en maakt moderne gitaarmuziek, minder heavy dan Royal Blood, minder poppy dan Peace en minder retro dan Temples. De band maakt echter wel deel uit van de verse lichting jonge Britse gitaarhonden, een nieuwe wave die wij dus van harte verwelkomen.

Het zal nog wel even duren voordat Twin Peaks bekender is dan de tv-serie waarnaar ze zich hebben genoemd. Maar niets is onmogelijk. Voorlopig moet je nog twinpeaksdudes in tikken als je op de bandsite wil komen. Daar lees je o.a. dat Twin Peaks uit Chicago komt en al twee albums uitheeft. Special voor Europa heeft de band hun beste nummers op een EP verzameld, zodat we in één keer bij zijn. Mocht je meer willen, kan dat dus. Het prijsnummer van de Euro-EP vol Amerikaanse rammelrock in de bekende garage style is Flavor, dat dan ook terecht voorzien is van een vrolijke clip.

Leuk verhaal. Twee vrienden uit Brisbane schrijven op een regenachtige avond twee leuke liedjes, nemen ze op een maken er voor de gein een clipje bij. Allemaal erg low key en gewoon voor de lol. Ze zetten de video’s op Youtube en gaan weer over tot de orde van de dag. Tot twee weken later er een mail opduikt in de inbox van een van de vrienden. Van iemand uit Engeland. Dat blijkt de baas te zijn van het legendarische Rough Trade label. Niet veel later is er een deal en nu staan de Australiërs aan het begin van wat wel eens een leuke en in ieder geval opwindende tijd kan gaan worden. De twee muzikale vrienden zijn Joe Agius en Jarred Mahon. Zij rekruteerden twee gelijkgezinden muzikanten en The Creases was een feit. De liedjes zijn inmiddels uitgebracht. Een daarvan, Static Lines staat nu op onze playlist. Zo makkelijk kan het dus gaan.

‘De beste band uit West Londen sinds The Who!’ ‘De nieuwe Alex Turner’. ‘De toekomst van de rock ‘n’ rol!’ En zo kunnen we nog wel even doorgaan. De superlatieven die The Carnabys en hun zanger Jack Mercer uitlokken, zijn niet mis en kunnen eigenlijk alleen maar tot teleurstelling leiden, ware het niet dat het best wel een beetje klopt allemaal. De band rockt als een malle enMercer heeft de stem, de charme en de persoonlijkheid om een heule Grote te worden. Alleen dat van de toekomst is een beetje overdreven. Tenzij bedoeld wordt dat The Carnabys stadionmateriaal is. En hadden we al verteld dat de vijf muzikanten net 19 zijn? The Pocket is de debuutsingle van The Carnabys, geen nummer dat direct bedoeld is voor de top 10, wel een uitstekende introductie tot de beste bands uit West Londen. Van dit moment.